δήλωση του Κώστα Μπασδέκη υποψήφιου περιφερειάρχη με το ψηφοδέλτιο της Λαϊκής Συσπείρωσης για τις πυρκαγιές

 Τις τελευταίες ημέρες, στην Αν. Στερεά και την Εύβοια ο λαός ζει ένα ακόμη τραγικό επεισόδιο του επικίνδυνου έργου που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο. Μιας τραγωδίας που  και το φετινό καλοκαίρι κόστισε σε ανθρώπινες ζωές, πιο πρόσφατα στην περιοχή μας του κτηνοτρόφου που άφησε την τελευταία του πνοή, προσπαθώντας να σώσει τα ζώα του από την φωτιά στον Πρόδρομο Βοιωτίας. Οι πυρκαγιές  προκάλεσαν μεγάλες ζημιές και μετέτρεψαν σε στάχτη χιλιάδες στρέμματα δασικών και άλλων εκτάσεων.

 Οι πυρκαγιές που ξέσπασαν στην περιοχή των Ψαχνών και της Νέας Αρτάκης Εύβοιας, στον Πρόδρομο και την Αντίκυρα Βοιωτίας, στη Μακρακώμη της δυτικής Φθιώτιδας τις τελευταίες ημέρες αναδεικνύουν για μία ακόμη φορά ότι ο λαός είναι απροστάτευτος απέναντι σε κάθε είδους φυσική καταστροφή. Δείχνουν ξεκάθαρα ότι το αστικό κράτος είναι ανίκανο όταν πρόκειται να προστατέψει το λαό και την περιουσία του, αλλά ιδιαίτερα ικανό όταν είναι να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων.

 Πριν από κάθε αντιπυρική περίοδο, διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις, οι περιφερειακές και δημοτικές αρχές, δηλώνουν έτοιμες να αντιμετωπίσουν τις πυρκαγιές. Όμως, όπως με τραγικό τρόπο διαπιστώσαμε για μία ακόμη φορά, η πραγματικότητα είναι δυστυχώς εντελώς διαφορετική. Οι ελλείψεις σε προσωπικό και οχήματα στην Πυροσβεστική γίνονται κάθε χρόνο και μεγαλύτερες. Η πρόληψη και ο ολοκληρωμένος σχεδιασμός προστασίας απουσιάζουν. Δασικοί δρόμοι και ζώνες πυροπροστασίας ανοίγονται την ώρα της φωτιάς.

 Η αιτία για την επικίνδυνη αυτή κατάσταση είναι η πολιτική της υποχρηματοδότησης της πυροπροστασίας, της εμπορευματοποίησης της γης και της αντιμετώπισης της προστασίας της ζωής του λαού και του περιβάλλοντος κάτω από τη λογική του κόστους οφέλους.

 Μεγάλη ευθύνη για την κατάσταση αυτή φέρουν τόσο σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ όσο και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Ευθύνη ωστόσο φέρει και η περιφερειακή αρχή Στερεάς Ελλάδας, καθώς αποδέχεται, προωθεί και υλοποιεί τις παραπάνω πολιτικές, ενώ την ίδια στιγμή, χρόνο με το χρόνο, περιορίζονται όλο και περισσότερο οι δυνατότητες της περιφερειακής και τοπικής διοίκησης να συνδράμει στην αντιμετώπιση πυρκαγιών και άλλων φυσικών καταστροφών.