Θήβα real news

 Το Συμβουλευτικό Κέντρο Υποστήριξης Γυναικών Θυμάτων Βίας Δήμου Θηβαίων σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Πατάκη, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου του δημοσιογράφου και συγγραφέα Πάνου Σόμπολου, με τίτλο «Γυναικοκτονίες που συγκλόνισαν το Πανελλήνιο»

 Στην εκδήλωση θα παρευρεθεί ο ίδιος ο συγγραφέας, Πάνος Σόμπολος, ο οποίος θα μιλήσει για το βιβλίο του, μεταφέροντας στο κοινό την πολύχρονη δημοσιογραφική του εμπειρία και τα συμπεράσματα της έρευνας του γύρω από υποθέσεις γυναικοκτονιών που σημάδεψαν την ελληνική κοινωνία.

 Για το βιβλίο και τις διαφορετικές πτυχές του ζητήματος θα μιλήσουν, η Σάγια Τσαουσίδου, Πρόεδρος Διεθνούς Τμήματος Ένωσης Ευρωπαίων δημοσιογράφων, η Σωσώ Μανάρα Μαυράκη, πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θήβας, ο Δημήτρης Λιάπης, υπαστυνόμος Α΄ και επικεφαλής του Τμήματος Ενδοοικογενειακής Βίας της Αστυνομικής Διεύθυνσης Βοιωτίας καθώς και η Μάρω Μελετίου, πρόεδρος της ΧΕΝ Θήβας.

 Μέσα από την παρουσίαση του βιβλίου και τις τοποθετήσεις των ομιλητών/τριών, στόχος είναι να αναδειχθούν οι πολλαπλές πτυχές της έμφυλης βίας, η ανάγκη πρόληψης και έγκαιρης παρέμβασης, η σημασία της προστασίας και της ουσιαστικής υποστήριξης των γυναικών που βιώνουν τη βία καθώς και ο ρόλος των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών.

 Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2026 στις 18:30,

 στο Famiglia Vogglis Café (Οπλαρχηγού Βόγγλη 12, Θήβα).

 Η είσοδος είναι ελεύθερη.

 
Δεκαπέντε χρόνια μετά τον ρομαντισμό του "Διαδηλωτή" του Time, μια νέα γενιά βγαίνει στους δρόμους χωρίς αυταπάτες, αντιμέτωπη με τη λιτότητα και τον ψηφιακό μηδενισμό.

Σε πρόσφατο άρθρο που δημοσιεύτηκε στους New York Times, αναλύεται το νέο κύμα διαδηλώσεων και αναταραχών που συγκλονίζει την Ευρώπη. Οι σημερινές εξεγέρσεις στην Ευρώπη φέρεται να πηγάζουν από μια βαθιά κοινωνική απόγνωση και έναν διάχυτο νεανικό μηδενισμό.

 Πριν από μιάμιση δεκαετία, το περιοδικό Time επέλεξε “Τον Διαδηλωτή” σαν το Πρόσωπο της Χρονιάς. Από την Καλιφόρνια μέχρι το Κάιρο, το εβδομαδιαίο περιοδικό παρουσίασε περισσότερους από 100 συμμετέχοντες σε δημόσιες διαδηλώσεις καθ’ όλη τη διάρκεια του 2011: ένας εικονιζόταν να φορά μια μαύρη-πορτοκαλί αντιασφυξιογόνο μάσκα, ενώ από έναν άλλον, που μιλούσε αραβικά, το περιοδικό “διέκρινε τις λέξεις Facebook και Twitter”.

Όλοι μαζί συνέθεσαν το σύνολο που αναδείχθηκε σε ήρωα της χρονιάς.

Σήμερα, η επιλογή του Time φαντάζει ταυτόχρονα επίκαιρη και απομακρυσμένη. Καθώς ένα νέο κύμα διαμαρτυρίας συγκλονίζει τη Δύση, ελάχιστα στοιχεία από τον ρομαντισμό του περιοδικού για τη δημόσια εξέγερση έχουν απομείνει. Η απόγνωση, και όχι ο εορτασμός, κυριαρχεί πλέον στη διάθεση με την οποία οι δυτικοί σχολιαστές προσεγγίζουν τις διαδηλώσεις, καθώς νεότεροι πολίτες βγαίνουν στους δρόμους σε όλη την Ευρώπη.

Αν και γεωγραφικά διασκορπισμένα, τα τρέχοντα κύματα διαμαρτυρίας παρουσιάζουν μια αξιοσημείωτη συγχρονικότητα. Στη Γαλλία, οι φοιτητικές διαδηλώσεις έχουν δώσει τη θέση τους σε πιο βίαιες εξεγέρσεις, ενώ νέοι έχουν καταλάβει πλατείες στη Μαδρίτη και τη Λισαβόνα. Στην Αλβανία, το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας πυρπολήθηκε από αντικυβερνητικούς διαδηλωτές, ενώ σε ιταλικές πόλεις η αστυνομία προετοιμάστηκε για συγκρούσεις με διαδηλωτές.

 Σε αντίθεση με τους “αγανακτισμένους” πολίτες που παρουσίασε το Time το 2011, οι σημερινοί διαδηλωτές δεν εντάσσονται εύκολα σε συγκεκριμένες πολιτικές κατηγορίες. Στην Αριστερά, οι διοργανωτές έχουν πάρει αποστάσεις από εκείνους που κατέλαβαν τις πορείες διαμαρτυρίας, προβαίνοντας σε αδιακρίτως λεηλασίες. Στη Δεξιά, σχολιαστές παρουσιάζουν τους διαδηλωτές ως εξτρεμιστές ή ως νέους με μεταναστευτικό υπόβαθρο, οι οποίοι φέρονται να έχουν ως στόχο την κατάλυση της Δύσης — καταστρέφοντας, ας πούμε, ένα κατάστημα ειδών πολυτελείας τη φορά.

 Αυτές οι ερμηνείες δοκιμάζουν τα όρια της λογικής. Αντιθέτως, οι διαδηλώσεις εμφανίζονται σαν μια απολύτως σύγχρονη μορφή ανεπίσημης πολιτικής, χαρακτηριστική της εποχής μας, η οποία διακατέχεται από έντονη πολιτικοποίηση.

 Ανθεκτικές σε κάθε προσπάθεια πολιτικής εργαλειοποίησης —είτε από την Αριστερά είτε από τη Δεξιά—, οι διαδηλώσεις αυτές εκφράζουν ένα αίσθημα ματαιότητας που βιώνει μια ολόκληρη γενιά. Οι κινητοποιήσεις έχουν φέρει την Ευρώπη σε κατάσταση εγρήγορσης. Ωστόσο, δεδομένων των συνθηκών που τις πυροδοτούν, φαίνεται πως είναι μοιραίο να επαναληφθούν.

 Λίγους μήνες αφού το Time ανέδειξε το Πρόσωπο της Χρονιάς, ο Γερμανός κοινωνιολόγος Βόλφγκανγκ Στρεκ (Wolfgang Streeck) έδωσε μια διάλεξη στη Φρανκφούρτη σχετικά με αυτό που ονόμασε “καθυστερημένη κρίση του δημοκρατικού καπιταλισμού”. Στην ομιλία του, περιέγραψε μια βαθιά δυσλειτουργία. Με φόντο την επιβράδυνση των ρυθμών ανάπτυξης, υποστήριξε ο κ. Streeck, οι κυβερνήσεις βρέθηκαν εγκλωβισμένες ανάμεσα στα οδοφράγματα και την αγορά ομολόγων, χωρίς να διαφαίνεται κάποια αποτε Η διάγνωση του κ. Streeck παραμένει εξαιρετικά επίκαιρη και το 2026. Αν μη τι άλλο, η κρίση που εντόπισε φαίνεται να έχει βαθύνει ακόμη περισσότερο. Μετά από μια περίοδο χαλαρότερης νομισματικής πολιτικής κατά τη δεκαετία του 2010, τα επιτόκια στη Δύση ανεβαίνουν ξανά, αυξάνοντας το κόστος δανεισμού για τις κυβερνήσεις. Οι Ευρωπαίοι, που προσδοκούν αυξημένες δημόσιες δαπάνες και καλύτερες υπηρεσίες, είναι πιθανό να απογοητευτούν. Η λιτότητα —η οποία άλλωστε δεν τερματίστηκε ποτέ πλήρως— αναμένεται να επιστρέψει δριμύτερη.

 Στην πραγματικότητα, στο “φορτίο” που περιέγραψε ο κ. Streeck έχουν προστεθεί πλέον νέες πιέσεις. Το 2011, τα ευρωπαϊκά κράτη δεν δέχονταν ακόμη πιέσεις για την εξεύρεση πόρων με σκοπό τον επανεξοπλισμό, ενώ οι εχθροπραξίες στην Ουκρανία απείχαν ακόμη τρία χρόνια. Ένας ισραηλινο-αμερικανικός πόλεμος κατά του Ιράν —με όλες τις πληθωριστικές του συνέπειες— φάνταζε τότε σαν ένα δυσοίωνο, αλλά απομακρυσμένο σενάριο. Οι κλιματικές κρίσεις και ο ανταγωνισμός από την Κίνα έμοιαζαν περισσότερο με αναδυόμενες παρά με άμεσες απειλές. Αυτό που ο ιστορικός Adam Tooze αποκάλεσε “πολυκρίση” —δηλαδή το πλέγμα των αλληλεπικαλυπτόμενων κρίσεων που ταλανίζουν σήμερα τις ευρωπαϊκές κοινωνίες— δεν είχε ακόμη εκδηλωθεί πλήρως.

 Έχει αλλάξει, επίσης, και το ρεπερτόριο των διαμαρτυριών. Το 2011, οι ένθερμοι υποστηρικτές των νέων μέσων κοινωνικής δικτύωσης έσπευσαν να χαρακτηρίσουν τις εξεγέρσεις στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αφρική σαμ “επαναστάσεις του Facebook”, ερμηνεύοντάς τις ως κατά βάση ψηφιακές εξεγέρσεις.

 Ο χαρακτηρισμός αυτός φάνταζε τότε επιφανειακός — περισσότερο ένα τέχνασμα μάρκετινγκ από την πλευρά των εταιρειών τεχνολογίας, που επιδίωκαν να προβάλουν τα “δημοκρατικά διαπιστευτήριά” τους, παρά μια ακριβής περιγραφή της πραγματικότητας. Κυρίως, όμως, ο όρος αυτός επισκίαζε το γεγονός ότι τα συνδικάτα και τα δίκτυα γει Σήμερα, ο χαρακτηρισμός αυτός μοιάζει λιγότερο επιφανειακός. Το αριστερό κόμμα του Jean-Luc Mélenchon, “Ανυπότακτη Γαλλία” (France Unbowed), κατάφερε να κινητοποιήσει δεκάδες χιλιάδες μαθητές και εκπαιδευτικούς, οδηγώντας σε παράλυση το σύστημα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη χώρα. Ωστόσο, ένα μεγάλο μέρος των διαμαρτυριών ξεκίνησε εκτός των επίσημων δομών της Αριστεράς — πυροδοτήθηκε μέσω του TikTok ή εφαρμογών ανταλλαγής μηνυμάτων. Το ίδιο συμβαίνει και στις Βρυξέλλες, όπου τα συνδικαλιστικά στελέχη δυσκολεύονται να παρακολουθήσουν τα διαδικτυακά καλέσματα για συγκεντρώσεις. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η τρέχουσα γενιά διαδηλωτών είναι “ιθαγενής” —και όχι αρχάρια— σε αυτές τις πλατφόρμες, καθώς έχει μεγαλώσει μέσα στο κοινωνικό διαδίκτυο.

 Έτσι πολλοί από τους διαδηλωτές δρουν εκτός του πεδίου ελέγχου των παραδοσιακών οργανώσεων, όπως τα συνδικάτα και τα πολιτικά κόμματα. Αυτό αναμφίβολα προσδίδει στις διαδηλώσεις ζωντάνια και μεγάλη κλίμακα, αλλά ταυτόχρονα οδηγεί σε έλλειψη πειθαρχίας. Για τους εξωτερικούς παρατηρητές, είναι πιο δύσκολο να διακρίνουν ποιοι συμμετέχουν και ποιοι όχι —κάτι που είναι αναμενόμενο σε κινήματα με πλήρως αποκεντρωμένη δομή. Ακόμη και πιο συγκροτημένες ομάδες, όπως τα “Κίτρινα Γιλέκα” στη Γαλλία —τα οποία συμμετείχαν στις διαδηλώσεις το περασμένο Σαββατοκύριακο—, παρουσιάζουν χαλαρότητα στον τρόπο λειτουργίας τους.

 Η στροφή προς τις ταραχές και τις λεηλασίες, επιπλέον, υποδηλώνουν στόχους που δεν έχουν σχέση με τα κοινωνικά δικαιώματα ή τις δημόσιες παροχές. Για αναλυτές όπως ο Ιβάν Κράστεφ, το υπόβαθρο αυτών των εξεγέρσεων είναι μια ευρύτερη αίσθηση έλλειψης μέλλοντος — μια αίσθηση που διαφαίνεται επίσης στις ανησυχίες που επικρατούν στην ευρωπαϊκή ήπειρο σχετικά με τη μετανάστευση και τη δημογραφική παρακμή. Σε αυτό το ζοφερό πλαίσιο, οι ταραχές εκφράζουν μια νοοτροπία “μηδενικού αθροίσματος”, όπου οι συμμετέχοντες θεωρούν απίθανη τη δημιουργία μιας διαρκούς συλλογικής δύναμης και πιστεύουν ότι η άμεση δράση προσφέρει περισσότερες προοπτικές.τονιάς έπαιξαν εξίσου σημαντικό ρόλο στην κινητοποίηση του κόσμου, όσο και οι ψηφιακές πλατφόρμες.λεσματική λύση.

Αυτή η απελπισία εντείνεται από μια αγορά εργασίας όπου τα πτυχία μοιάζουν πλέον χωρίς νόημα, καθώς η τεχνητή νοημοσύνη πρόκειται να ανατρέψει ριζικά τη δομή της επαγγελματικής ζωής στην Ευρώπη.

 Ενώ οι μαζικές κινητοποιήσεις του 20ού αιώνα εμπεριείχαν μια ελπιδοφόρα προοπτική για το μέλλον, ο χρονικός ορίζοντας των σύγχρονων διαμαρτυριών έχει περιοριστεί σε πιο άμεσους στόχους: αυξημένη χρηματοδότηση, αρπαγή αγαθών. “Tout comprendre, c’est tout pardonner” (“Το να κατανοείς τα πάντα σημαίνει να συγχωρείς τα πάντα”), όπως λένε οι Γάλλοι. Ωστόσο, μπροστά σε τόσο ζοφερές προοπτικές, είναι δύσκολο να χαρακτηρίσει κανείς τον νεανικό μηδενισμό σαν παράλογο.

 Οι πολιτικές προβλέψεις έχουν πάντα μια δόση αστρολογίας. Ακόμη κι αν είναι δύσκολο να φανταστούμε ένα σενάριο τύπου Σερβίας, οι τρέχουσες αναταράξεις στην Ευρώπη θα έχουν αναμφίβολα βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις — ίσως ωθώντας τη γαλλική κοινή γνώμη προς τα δεξιά ή στρέφοντας τους Ισπανούς ψηφοφόρους προς τα αριστερά. Όποιες κι αν είναι όμως οι συνέπειες αυτών των διαμαρτυριών στο επίπεδο της θεσμικής πολιτικής, οι βαθύτερες αιτίες τους —η δημοσιονομική λιτότητα, η ψηφιακή εντροπία, το πένθος για ένα μέλλον που έχει ακυρωθεί— είναι απίθανο να υποχωρήσουν.

 Και είναι εξίσου δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι θα υποχωρήσουν οι ίδιοι οι διαδηλωτές.

 Ο Anton Jäger είναι συνεργάτης-αρθρογράφος γνώμης των New York Times. Είναι ερευνητής στο KU Leuven στο Βέλγιο και συγγραφέας του έργου «Hyperpolitics: Extreme Politicization Without Political Consequences» («Υπερπολιτική: Ακραία πολιτικοποίηση χωρίς πολιτικές συνέπειες»).

https://iguru.gr/

 
Ιστορική νίκη πέτυχε η «Φοιτητική Λίστα» στις βουλευτικές εκλογές της Σερβίας, καταγράφοντας μια σαρωτική επίδοση που της εξασφαλίζει καθαρή αυτοδυναμία και την οδηγεί στην εξουσία. Το μέγεθος του εκλογικού θριάμβου επιβεβαίωσε δημόσια και ο ίδιος ο απερχόμενος πρόεδρος Αλεξάνταρ Βούτσιτς, ο οποίος αναγνώρισε την επικράτηση των αντιπάλων του δηλώνοντας: «Ακόμη δεν έχουμε τελικά αποτελέσματα, με βάση ένα δείγμα είναι σαφές ότι χάσαμε τις εκλογές αυτές, η Φοιτητική Λίστα κέρδισε, θα έχουν μεταξύ 135-140 έδρες και εμείς θα έχουμε 105, κανείς άλλος δεν εκλέγεται στο κοινοβούλιο».

 Η εξέλιξη αυτή δίνει στη «Φοιτητική Λίστα» ισχυρότατη κοινοβουλευτική πλειοψηφία στο 250μελές σώμα και ανοίγει διάπλατα τον δρόμο για τον σχηματισμό κυβέρνησης με ισχυρή λαϊκή εντολή.

 Κίνημα που γεννήθηκε στην τραγωδία του Νόβι Σαντ

 Η ανατροπή του καθεστώτος του Αλεξάνταρ Βούτσιτς και η ανάδειξη της «Φοιτητικής Λίστας» (Studentska lista) σε αυτοδύναμη κοινοβουλευτική δύναμη στη Σερβία αποτελεί την κορύφωση μιας διετούς κοινωνικής εξέγερσης που ξεκίνησε από τα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα και σάρωσε τη χώρα.

 Το νήμα της ιστορίας ξεκινά την 1η Νοεμβρίου του 2024. Στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό του Νόβι Σαντ, της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης της Σερβίας, το στέγαστρο καταρρέει ξαφνικά πάνω σε δεκάδες πολίτες. Ο τραγικός απολογισμός ήταν 16 νεκροί και σοβαρά τραυματίες.

 Το γεγονός προκάλεσε άμεσο κύμα οργής, καθώς το κτήριο είχε ανακαινιστεί και εγκαινιαστεί μόλις λίγους μήνες νωρίτερα από την κυβέρνηση, έπειτα από εργασίες ετών με τεράστιο κόστος. Η κοινωνία συνέδεσε αμέσως την κατάρρευση με την αδιαφάνεια, την κακοδιαχείριση, την κυβερνητική διαφθορά και τις αδιαφανείς αναθέσεις σε ξένες και εγχώριες κοινοπραξίες. Οι επίσημες συμβάσεις είχαν χαρακτηριστεί «απόρρητες», ενώ οι αρχές επί μήνες απέφευγαν να καταλογίσουν ουσιαστικές ποινικές ευθύνες σε υψηλόβαθμους αξιωματούχους.

 Ενώ η παραδοσιακή αντιπολίτευση της Σερβίας παρέμενε πολυδιασπασμένη και απαξιωμένη στα μάτια της κοινής γνώμης, το κενό κάλυψε η νέα γενιά. Φοιτητές από το Πανεπιστήμιο του Νόβι Σαντ και το Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου άρχισαν να προχωρούν σε μαζικές καταλήψεις και μπλόκα σε δεκάδες σχολές, αρνούμενοι να δεχτούν τη συγκάλυψη.

 Οι φοιτητές διατύπωσαν αρχικά σαφή, αδιαπραγμάτευτα αιτήματα:

 * Την πλήρη δημοσιοποίηση όλων των συμβάσεων και των τεχνικών εγγράφων για την ανακαίνιση του σταθμού.

 * Την ποινική δίωξη των υπευθύνων και των πολιτικών στελεχών που επέβλεπαν το έργο.

 * Την άμεση απόσυρση των κατηγοριών και την απελευθέρωση διαδηλωτών και φοιτητών που συνελήφθησαν από την αστυνομία.

 * Την τιμωρία των παρακρατικών ομάδων και των αστυνομικών που άσκησαν βία σε φοιτητές.

 Με το σύνθημα «Τα χέρια σας είναι βαμμένα με αίμα», οι φοιτητικές πορείες ξεπέρασαν τα όρια της πανεπιστημιακής κοινότητας. Εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες άρχισαν να πλημμυρίζουν τους δρόμους του Βελιγραδίου, του Νόβι Σαντ και δεκάδων άλλων πόλεων, ενώ οι συμβολικές σιωπές στη μνήμη των θυμάτων παρέλυαν καθημερινά τη λειτουργία του κράτους.

 Η μετεξέλιξη σε πολιτικό κίνημα

 Καθώς η κυβέρνηση επιχειρούσε να εκτονώσει την κρίση στοχοποιώντας τους διαδηλωτές και καταγγέλλοντας «υποκινούμενες από το εξωτερικό έγχρωμες επαναστάσεις», το φοιτητικό κίνημα συνειδητοποίησε ότι οι πορείες διαμαρτυρίας δεν αρκούσαν για να αλλάξουν το καθεστώς.

 Την άνοιξη του 2025, μέσα από γενικές συνελεύσεις (πλένουμ) στα αμφιθέατρα, οι φοιτητές έθεσαν ευθέως θέμα προσφυγής στις κάλπες. Αποφάσισαν να μην αφήσουν την εκπροσώπηση στα παλιά αντιπολιτευτικά κόμματα, αλλά να δημιουργήσουν ένα πρωτότυπο, οριζόντιο εκλογικό ψηφοδέλτιο: τη «Φοιτητική Λίστα» (Studentska lista – Студентска листа).

 Η δομή και η φιλοσοφία της κίνησης είχαν μοναδικά χαρακτηριστικά:

 * Αποδόμηση της προσωπολατρίας: Το κίνημα απέρριψε συνειδητά την ιδέα ενός κεντρικού «αρχηγού» ή μοναδικού υποψηφίου πρωθυπουργού, δηλώνοντας ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται συλλογικά από συνελεύσεις.

 * Ψηφοδέλτια από την κοινωνία: Μαζί με φοιτητές, επιστρατεύτηκαν πανεπιστημιακοί καθηγητές, εξειδικευμένοι τεχνοκράτες, γιατροί, αθλητές και καλλιτέχνες εγνωσμένου κύρους που δεν είχαν λερώσει το όνομά τους στην παραδοσιακή πολιτική σκηνή.

 * Έξυπνη, ψηφιακή εκστρατεία: Με χιούμορ, ευρηματικά βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και άμεση επαφή στις γειτονιές, κατάφεραν να κινητοποιήσουν τους απογοητευμένους ψηφοφόρους και κυρίως τη νεολαία, που επί χρόνια απείχε μαζικά από τις εκλογές.

 Η επιρροή της «Φοιτητικής Λίστας» άρχισε να καταγράφεται ήδη από τις τοπικές εκλογές στις αρχές του 2026, όπου τερμάτισε δεύτερη πίσω από το κυβερνών κόμμα. Βλέποντας τη δυναμική της, πολλά από τα παλιά κόμματα της αντιπολίτευσης αναγκάστηκαν να αποσυρθούν από τις βουλευτικές εκλογές για να υποστηρίξουν το ψηφοδέλτιο των φοιτητών, αναγνωρίζοντας ότι αποτελούσε το μόνο αξιόπιστο ανάχωμα.

 Η πίεση ανάγκασε τον Αλεξάνταρ Βούτσιτς να παραιτηθεί από την προεδρία της χώρας για να ηγηθεί προσωπικά του ψηφοδελτίου του κυβερνώντος SNS ως υποψήφιος πρωθυπουργός, επιχειρώντας να συσπειρώσει τη βάση του, χωρίς όμως τελικά επιτυχία.

 https://www.rthess.gr

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών που στεγάζει πλήθος αντικειμένων, αντιπροσωπευτικών των χιλιετιών της συνεχούς ανθρώπινης δραστηριότητας στη Βοιωτία, διαθέτει τη δική του online περιήγηση.

 Το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών διαθέτει εκθεσιακό χώρο εμβαδού 1.000 τ.μ. και στεγάζει πλήθος αντικειμένων, αντιπροσωπευτικών των χιλιετιών της συνεχούς ανθρώπινης δραστηριότητας στη Βοιωτία. Ο εκθεσιακός χώρος αναπτύσσεται σε δυο διαφορετικά επίπεδα, επιλογή που υπαγορεύτηκε από την ανάγκη διατήρησης του φυσικού ανάγλυφου στο δυτικό πρανές του λόφου της Καδμείας.

Η έκθεση διαρθρώνεται σε δεκαοκτώ συνολικά ενότητες, έντεκα από τις οποίες ακολουθούν χρονολογική σειρά από την Παλαιολιθική περίοδο έως και το τέλος της Οθωμανικής κυριαρχίας  και παρουσιάζεται διαχρονικά ο πολιτισμός, η καθημερινή ζωή, η πολιτική και κοινωνική εξέλιξη στη Βοιωτία. Τους πρώτους νεολιθικούς οικιστικούς πυρήνες αντικαθιστούν οι τεχνολογικά αναπτυγμένοι οικισμοί της Εποχής του Χαλκού, στο τέλος της οποίας ακμάζουν τα μυκηναϊκά ανακτορικά κέντρα της Θήβας και του Ορχομενού.

Έπεται μια περίοδος εσωστρέφειας και μετασχηματισμού (Πρωτογεωμετρικοί και Γεωμετρικοί χρόνοι), η οποία οδηγεί στην Αρχαϊκή περίοδο και στην ίδρυση της Βοιωτικής Ομοσπονδίας. Οι Κλασικοί χρόνοι σημαδεύονται από τη θηβαϊκή ηγεμονία, ενώ οι ατέρμονες πολεμικές συγκρούσεις της Ελληνιστικής περιόδου αποδυναμώνουν την περιοχή  και σταδιακά τη θέτουν στο περιθώριο (Ρωμαϊκή περίοδος).

Aκολουθεί η ακμή της Βοιωτίας στους Πρωτοβυζαντινούς και Βυζαντινούς χρόνους , όταν η Θήβα ορίζεται πρωτεύουσα του «Θέματος της Ελλάδος». Η Ύστερη Βυζαντινή περίοδος βρίσκει την περιοχή υπό την κυριαρχία Δυτικών ηγεμόνων, ως τμήμα του Δουκάτου των Αθηνών με έδρα τη Θήβα . Το ταξίδι στο παρελθόν ολοκληρώνεται με αναφορά στην περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας στη Βοιωτία και μέχρι την ίδρυση του νέου Ελληνικού κράτους (1830).

Σε εξειδικευμένες ενότητες παρουσιάζεται η ιστορία του Αρχαιολογικού Μουσείου Θηβών και των πρώτων αρχαιολογικών ερευνών στην περιοχή (προθάλαμος-υποδοχή), οι μύθοι που σχετίζονται με τη Βοιωτία  και η πνευματική ακτινοβολία της Βοιωτίας από την αρχαιότητα έως και τη σύγχρονη εποχή, με ιδιαίτερη αναφορά στις τραγωδίες του θηβαϊκού μυθολογικού κύκλου.

Ο εξώστης λειτουργεί και ως σύντομη διαδρομή για τον επισκέπτη που διαθέτει περιορισμένο χρόνο, ενώ επιπλέον οδηγεί στον στεγασμένο αρχαιολογικό χώρο στα θεμέλια του μουσείου. Εκεί διατηρείται τμήμα οικίας της 3ης χιλιετίας, τάφοι του 17ου αι. π.Χ. και η θεμελίωση του μυκηναϊκού τείχους της Καδμείας (13ος αι. π.Χ.).Τμήμα των μνημείων είναι ορατό και από την έκθεση, στην αίθουσα της αρχαϊκής περιόδου..

 Στον εξώστη φιλοξενείται η απτική και εκπαιδευτική συλλογή, με επιλεγμένες αρχαιότητες. Εκπαιδευτικά προγράμματα για σχολικές ομάδες υλοποιούνται στο χώρο εκπαιδευτικών προγραμμάτων .

Η επίσκεψη συμπληρώνεται με περιήγηση στον αύλειο χώρο όπου εκτίθενται λίθινα μνημεία και ολοκληρώνεται με την επίσκεψη στον μεσαιωνικό πύργο.

 Μπορείτε να ξεκινήσετε την εικονική περιήγηση στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών  εδώ.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία 937 αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί από την έναρξη των "μαθητικών κινητοποιήσεων".

Το συνδικάτο των αστυνομικών Alliance ανακοίνωσε την Τετάρτη ότι καταθέτει «μήνυση κατά του κράτους για έκθεση της ζωής ανθρώπων σε κίνδυνο», καταγγέλλοντας τις «αντιφατικές εντολές» που δίνονται στους αστυνομικούς, οι οποίοι είναι «εκτεθειμένοι στη βία και παραδομένοι στη δημόσια κατακραυγή», στο πλαίσιο του μαθητικού κινήματος.

«Μετά την ενσυναίσθηση απέναντι στους ταραξίες και την έμφαση στην παιδαγωγική προσέγγιση που επέδειξε ο Πρόεδρος ξεκίνησαν οι ασαφείς οδηγίες, αντιφατικές εντολές και οι προσχηματικές δηλώσεις», καταγγέλλει το συνδικάτο σε ανακοίνωσή του που διαβιβάστηκε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP).

Η Alliance ζητά να επανεξεταστεί συνολικά «η αλυσίδα διοίκησης», να εντοπιστούν «οι συντάκτες των επίμαχων οδηγιών» και να προσδιοριστούν «οι ευθύνες σε όλα τα επίπεδα του κράτους».

Προειδοποιεί, παράλληλα, ότι «οι αστυνομικοί δεν θα γίνουν ούτε ασπίδες μιας πολιτικής επικοινωνιακής στρατηγικής ούτε εξιλαστήρια θύματα μιας διοίκησης που αρνείται να αναλάβει την ευθύνη των αποφάσεών της».

Le Figaro

 
Όταν ακούμε το όνομα Ηρώδης ο Αττικός, το μυαλό των περισσοτέρων πηγαίνει αυτόματα στο εμβληματικό Ωδείο κάτω από την Ακρόπολη των Αθηνών ή στα μνημειώδη έργα που χρηματοδότησε σε ολόκληρη την επικράτεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ωστόσο, πίσω από τον κορυφαίο ρήτορα, τον φιλόσοφο και τον μεγάλο ευεργέτη, κρυβόταν ένας από τους πιο στυγνούς, διορατικούς και πάμπλουτους επιχειρηματίες του αρχαίου κόσμου.

Ένα μεγάλο μέρος αυτής της αμύθητης περιουσίας, που του επέτρεψε να ζει σαν «αρχαίος κροίσος», δεν προερχόταν μόνο από κληρονομιές, αλλά από μια εξαιρετικά επικερδή, οργανωμένη βιομηχανία που είχε στηθεί σε μια γωνιά της Βοιωτίας: την Αλυκή. Εκεί, συνδυάζοντας το τοπικό αλάτι με τον πλούτο των βοιωτικών υδάτων, ο Ηρώδης οργάνωσε ένα δίκτυο παραγωγής και εξαγωγών που έφτανε μέχρι τα τραπέζια της ρωμαϊκής ελίτ.

Η Στρατηγική Γεωγραφία της Αλυκής (Αρχαίες Σίφες)

Η περιοχή της Αλυκής Βοιωτίας (γνωστή στην αρχαιότητα και ως Σίφες ή Τύφες) δεν επιλέχθηκε τυχαία. Διέθετε ένα σπάνιο γεωλογικό και στρατηγικό πλεονέκτημα

1. Φυσικές Αλυκές: Μια προστατευμένη λιμνοθάλασσα που παρείχε άφθονο, εξαιρετικής ποιότητας θαλασσινό αλάτι, το οποίο ξηραινόταν φυσικά κάτω από τον ήλιο.

2. Ασφαλές Λιμάνι: Οι Σίφες αποτελούσαν παραδοσιακό επίνειο της Θίσβης στον Κορινθιακό κόλπο, με βαθιές ρίζες στη ναυτιλία — άλλωστε, σύμφωνα με τη μυθολογία, από εδώ καταγόταν ο Τίφυς, ο θρυλικός τιμονιέρης της Αργούς.

3. Κοντινές Πηγές Αλιείας: Σε μικρή απόσταση βρισκόταν η λίμνη Υλίκη (αλλά και ο Κορινθιακός), πλούσια σε αλιεύματα.

4. Το «Λευκό Χρυσάφι» και η Τέχνη του Ταρίχου

Στην αρχαιότητα δεν υπήρχαν ψυγεία. Ο μοναδικός τρόπος για να διατηρηθούν οι ευπαθείς τροφές και να μεταφερθούν σε μακρινές αποστάσεις ήταν το πάστωμα με αλάτι — η παραγωγή του λεγόμενου «ταρίχου» (παστών ψαριών και κρεάτων). Το αλάτι ήταν τόσο πολύτιμο, ώστε συχνά χρησιμοποιούνταν ως νόμισμα

Ο Ηρώδης ο Αττικός, βλέποντας τη διαρκώς αυξανόμενη ζήτηση για είδη πολυτελείας στη Ρώμη, συνέλαβε ένα ιδανικό επιχειρηματικό σχέδιο κάθετης παραγωγής:

Η Πρώτη Ύλη: Μετέφερε τεράστιες ποσότητες φρέσκων ψαριών κυρίως από την Υλίκη.

Η Επεξεργασία: Στις ειδικές εγκαταστάσεις που είχε οργανώσει στην Αλυκή, τα ψάρια καθαρίζονταν και τοποθετούνταν σε μεγάλα δοχεία γεμάτα με το τοπικό αλάτι.

Το Τελικό Προϊόν: Εκεί παρασκευαζόταν και ο περίφημος γάρος (garum), ένα εξαιρετικά δημοφιλές, αλμυρό καρύκευμα από εντόσθια ψαριών που οι Ρωμαίοι λάτρευαν και πλήρωναν με χρυσάφι.

Μια Παγκόσμια Επιχείρηση Εξαγωγών

Αυτό που μετέτρεψε τη Βοιωτία σε οικονομικό πνεύμονα της περιουσίας του Ηρώδη ήταν το εξαγωγικό δίκτυο. Χρησιμοποιώντας το λιμάνι των Σιφών, τα φορτία με τα παστά ψάρια σφραγίζονταν σε αμφορείς και φορτώνονταν σε εμπορικά πλοία. Μέσω του Κορινθιακού κόλπου, ταξίδευαν απευθείας προς την Ιταλία.

Ο Ηρώδης, έχοντας τον τίτλο του Ρωμαίου συγκλητικού και διατηρώντας στενές φιλικές σχέσεις με τους ίδιους τους Αυτοκράτορες (όπως τον Αντωνίνο τον Ευσεβή και τον Μάρκο Αυρήλιο, του οποίου υπήρξε και δάσκαλος), είχε εξασφαλίσει το απόλυτο μονοπώλιο. Τα παστά της Αλυκής δεν προορίζονταν για την εγχώρια φτωχική αγορά, αλλά κατέληγαν στα πλούσια συμπόσια της ρωμαϊκής αριστοκρατίας και στις προμήθειες των ρωμαϊκών λεγεώνων.

Η Κληρονομιά που Επιβιώνει στο Σήμερα

Η ιστορία της Αλυκής και του Ηρώδη του Αττικού είναι μια τρανή απόδειξη ότι η Βοιωτία δεν ήταν απλώς μια αγροτική περιφέρεια, αλλά ένας στρατηγικός κόμβος της παγκόσμιας οικονομίας των ρωμαϊκών χρόνων.

Σήμερα, η Αλυκή Βοιωτίας παραμένει ένας πανέμορφος, γραφικός προορισμός. Μπορεί οι αρχαίες εγκαταστάσεις παστώματος να έχουν χαθεί στο πέρασμα των αιώνων, όμως τα ερείπια της αρχαίας ακρόπολης με τους πύργους της στέκονται ακόμα εκεί για να θυμίζουν το ένδοξο παρελθόν. Και το πιο εντυπωσιακό; Η παράδοση της περιοχής στα καλά ψάρια και τη θαλασσινή γαστρονομία κρατάει γερά μέχρι τις μέρες μας, σ

Το προφίλ του «Αρχαίου Κροίσου»

Όνομα: Ηρώδης ο Αττικός (101 – 177 μ.Χ.).

Ιδιότητα: Ρήτορας, φιλόσοφος, Ρωμαίος συγκλητικός και Ύπατος.

Περιουσία: Θεωρείται ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στην ιστορία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Η σχέση με την εξουσία: Υπήρξε δάσκαλος και στενός φίλος δύο Αυτοκρατόρων, του Μάρκου Αυρηλίου και του Λεύκιου Βέρου.

Το έργο του στην Αθήνα: Χρηματοδότησε το παγκοσμίως γνωστό Ωδείο Ηρώδου του Αττικού (Ηρώδειο) στη μνήμη της συζύγου του, Ρηγίλλης.

Τα «Μυστικά» της Αρχαίας Παραγωγής

Τάριχος: Η αρχαία ελληνική λέξη για το παστό ψάρι ή κρέας. Ήταν η βασική τροφή για ταξιδιώτες, ναυτικούς και στρατιώτες.

Garum (Γάρος): Ένα πανάκριβο, πικάντικο υγρό καρύκευμα από εντόσθια ψαριών και αλάτι. Οι Ρωμαίοι το χρησιμοποιούσαν σχεδόν σε όλα τους τα φαγητά, όπως εμείς σήμερα το ξίδι.

Το Λιμάνι των Σιφών: Η αρχαία Αλυκή δεν ήταν απλώς ένα σημείο παραγωγής, αλλά ένα πολυσύχναστο λιμάνι. Από εκεί έφευγαν τα πλοία που διέσχιζαν τον Κορινθιακό με προορισμό τις μεγάλες αγορές της Δύσης.

Γεώργιος Κούλας

e-mail giorgoskoulas@gmail.com

Αφιέρωμα της Επιτροπή Πολιτών Αλυκής.

Για την ομάδα Αλυκής Κορινθιακός

Τους τοπικούς Συλλογους

Την Κοινότητα Ξηρονομής

 
Στις ανατολικές πλαγιές του όρους Ελικώνα, στην περιοχή της Βοιωτίας,απλώνεται η περίφημη Κοιλάδα των Μουσών. 

Από τον 3ο αιώνα π.Χ., οι Θησπιείς οργάνωναν εδώ τα Μούσεια,

φεστιβάλ προς τιμήν των εννέα Μουσών, κάθε πέντε χρόνια. Ο χώρος αυτός αποτέλεσε κέντρο καλλιτεχνικής δημιουργίας, όπου η ποίηση, η μουσική και το θέατρο άνθιζαν.

Οι Μούσες στην αρχαία ελληνική μυθολογία

Σύμφωνα με τον μύθο, οι Μούσες ήταν κόρες του Δία και της Μνημοσύνης, θεές της έμπνευσης στις τέχνες και στη γνώση. Ο Ησίοδος αναφέρει ότι ξεκίνησαν ως νύμφες που ψιθύριζαν στο αυτί όσων τις επικαλούνταν, χαρίζοντάς τους έμπνευση.

 Οι εννέα Μούσες ήταν:

 Καλλιόπη (επική ποίηση)

Κλειώ (ιστορία)

Ερατώ (ερωτική ποίηση)

Ευτέρπη (μουσική)

Μελπομένη (τραγωδία)

Πολύμνια (ύμνοι)

Θάλεια (κωμωδία)

Τερψιχόρη (χορός)

Ουρανία (αστρονομία)

 Στενά συνδεδεμένες με τον θεό Απόλλωνα, οι Μούσες υπήρξαν πηγή έμπνευσης για ποιητές και καλλιτέχνες σε όλη την αρχαιότητα.

Πολιτιστικές εκδηλώσεις στην Κοιλάδα των Μουσών

Τα Μούσεια συγκέντρωναν καλλιτέχνες, μουσικούς και ποιητές από όλη την Ελλάδα. Το πρόγραμμα περιλάμβανε τραγωδίες, κωμωδίες, απαγγελίες επικής ποίησης, σατυρικά ποιήματα και εκτελέσεις στην κιθάρα.

 Στον 2ο και 1ο αιώνα π.Χ., προστέθηκαν αγώνες προς τιμήν του Ρωμαίου αυτοκράτορα, με την ονομασία Μεγάλα Καισάρεια, όπου οι Μούσες δεν είχαν πλέον την πρώτη θέση στις τιμές.

 Τα αρχαιολογικά ευρήματα

Οι πρώτες ανασκαφές στα τέλη του 19ου αιώνα αποκάλυψαν το ορθογώνιο θεμέλιο μικρού βωμού των Μουσών, κοντά στην εκκλησία της Αγίας Τριάδας. Αργότερα, βρέθηκαν:

 Θέατρο του 3ου ή 2ου αιώνα π.Χ., με μαρμάρινη πρώτη σειρά καθισμάτων, χτισμένο στην πλαγιά.

Μακρά στοά 96 μέτρων, ιωνικού ρυθμού, που φιλοξενούσε αναθήματα στις Μούσες.

Μικρό ορθογώνιο οικοδόμημα-ναός, σύγχρονο με το θέατρο.

Εννέα βάσεις αγαλμάτων Μουσών, πέντε με επιγραφές των ονομάτων τους.

Τετράγωνος πύργος του 4ου αιώνα π.Χ. στην κορυφή του Πυργακίου, γνωστός ως Πύργος της Άσκρης, πιθανό φυλάκιο των Θησπιέων πριν τη μάχη των Λεύκτρων.

 Η Κοιλάδα σήμερα

Η Κοιλάδα των Μουσών παραμένει επισκέψιμος, υπαίθριος αρχαιολογικός χώρος, ανοιχτός όλο το χρόνο, κοντά στο χωριό Άσκρη. Στην περιοχή αξίζει επίσης να επισκεφθείτε το Αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών για να δείτε ευρήματα της Βοιωτίας.

 https://arxaiaellinika.gr/archives/koilada-mouson-elikonas

 
Η Λίμνη Μουσών είναι ένας μαγευτικός προορισμός στη Βοιωτία, στους πρόποδες του Ελικώνα, κοντά στο χωριό Άσκρη.

Πρόκειται για έναν καλά οργανωμένο χώρο αναψυχής και ψυχαγωγίας μέσα στη φύση, που προσφέρει στον επισκέπτη ηρεμία, όμορφο φυσικό περιβάλλον και δυνατότητα για δραστηριότητες. Η ονομασία της λίμνης δεν είναι τυχαία. Συνδέεται με την αρχαία παράδοση και τη μυθολογία, σύμφωνα με την οποία οι Μούσες – οι εννέα θεότητες των τεχνών – κατοικούσαν στον Ελικώνα και ενέπνεαν τους καλλιτέχνες, τους ποιητές και τους φιλοσόφους της αρχαιότητας. Στην ευρύτερη περιοχή της λίμνης βρίσκεται και η Κοιλάδα των Μουσών, ένας τόπος μεγάλης ιστορικής και πολιτιστικής αξίας, όπου σώζονται αρχαιολογικά κατάλοιπα, όπως το ιερό των Μουσών και ένα αρχαίο θέατρο.

 Η πρόσβαση στη Λίμνη Μουσών από την Αθήνα είναι εύκολη και γρήγορη, αφού η απόσταση είναι περίπου μιάμιση ώρα οδικώς, κάνοντάς την ιδανική για μονοήμερη εκδρομή. Η διαδρομή, ειδικά όσο πλησιάζει κανείς προς τον Ελικώνα, γίνεται όλο και πιο ενδιαφέρουσα, με τοπία που εναλλάσσονται και πλούσια βλάστηση. Η ίδια η λίμνη είναι τεχνητή, διαμορφωμένη με τρόπο ώστε να ενσωματώνεται αρμονικά στο φυσικό τοπίο, και γύρω της απλώνεται ένα πάρκο με υποδομές για μικρούς και μεγάλους.

 Η περιοχή προσφέρεται και για πιο εκτεταμένες εξερευνήσεις

Η Κοιλάδα των Μουσών, λίγα χιλιόμετρα από τη λίμνη, αποτελεί έναν προορισμό που αξίζει να ανακαλύψει κανείς. Εκεί, ανάμεσα σε πλατάνια και μικρά μονοπάτια, βρίσκονται τα ίχνη του αρχαίου κόσμου που συναντούν τον μύθο. Η τοποθεσία προκαλεί δέος, όχι μόνο λόγω της ιστορίας της αλλά και της μοναδικής φυσικής της ομορφιάς. Είναι ο ιδανικός συνδυασμός πολιτιστικής ανακάλυψης και περιπάτου στη φύση.

 Η Λίμνη Μουσών αποτελεί μια εξαιρετική επιλογή για όσους αναζητούν μια σύντομη αλλά γεμάτη εμπειρία εκδρομή μακριά από την πόλη. Είναι ένας χώρος που ταιριάζει σε οικογένειες, ζευγάρια, αλλά και σε όσους απλώς επιθυμούν μια ήσυχη ημέρα σε ένα τοπίο που συνδυάζει το φυσικό στοιχείο με το πολιτιστικό. Αν επισκεφθεί κανείς τη λίμνη την άνοιξη ή το φθινόπωρο, θα έχει την ευκαιρία να τη δει στα καλύτερά της, με ήπιες θερμοκρασίες και χρώματα που εναλλάσσονται.

 Η Λίμνη Μουσών δεν είναι απλώς ένας όμορφος προορισμός. Είναι ένας χώρος που εμπνέει, ένας τόπος όπου η μυθολογία ζωντανεύει, και μια ευκαιρία να έρθουμε σε επαφή με τη φύση και την πολιτιστική μας κληρονομιά, λίγη μόνο ώρα από το κέντρο της Αθήνας.. 

 Ήτοι μια κούρσα ενάντια στο χρόνο και τα όρια της ανθρώπινης αντοχής, που επισφραγίστηκε με την υπέρτατη θυσία του. Συνεπώς, η ιστορία του Ευχίδα δεν είναι απλώς μια αφήγηση αντοχής. Αντιθέτως, είναι ένας ύμνος στην αφοσίωση, την πίστη και την ελευθερία. Αναδεικνύοντας τη διαχρονική σημασία της αυτοθυσίας στο αρχαίο Ελληνικό ιδεώδες.

 Στην καρδιά της αρχαίας Ελληνικής ιστορίας, υπάρχουν ιστορίες απαράμιλλου ηρωισμού και αυτοθυσίας. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η ιστορία του Ευχίδα, του θρυλικού δρομέα. Μάλιστα, με την ύστατη πράξη του, συνέδεσε για πάντα το όνομά του με το ιερό πυρ και την ιστορία των Πλαταιών. Επομένως, αυτή είναι η αφήγηση ενός ανθρώπου που έτρεξε μέχρι την εξάντληση. Όχι για δόξα, αλλά για την πίστη και την ελευθερία. Το ιστορικό πλαίσιο: Μετά τη μάχη των Πλαταιών

Μετά την κολοσσιαία νίκη των Ελλήνων επί των Περσών στη Μάχη των Πλαταιών το 479 π.Χ., η ατμόσφαιρα ήταν γεμάτη ανακούφιση και θρησκευτική ευλάβεια. Ως εκ τούτου, οι Έλληνες νικητές αποφάσισαν να καθαγιάσουν το έδαφος και να ανάψουν εκ νέου το ιερό πυρ σε όλους τους ναούς, ως σύμβολο αναγέννησης και απελευθέρωσης. Ωστόσο, αυτό το πυρ δεν μπορούσε να προέλθει από οποιαδήποτε πηγή. Έπρεπε να είναι το «καθαρό» πυρ, το οποίο υπήρχε μόνο στο ιερό της Άμφισσας στους Δελφούς, το κέντρο του αρχαίου κόσμου.

 Η ηρωική διαδρομή του Ευχίδα

Εδώ μπαίνει στην ιστορία ο Ευχίδας, ένας Αθηναίος δρομέας με εξαιρετικές ικανότητες και ακλόνητο πνεύμα. Οι αρχαίες πηγές, όπως ο Πλούταρχος, μας διηγούνται ότι ο Ευχίδας ανέλαβε το τιτάνιο έργο να μεταφέρει το ιερό πυρ από τους Δελφούς στις Πλαταιές. Η απόσταση ήταν περίπου 185 χιλιόμετρα (115 μίλια) πήγαινε-έλα.

 Ο Ευχίδας έτρεξε με απίστευτη ταχύτητα και αντοχή, διανύοντας την απόσταση από τις Πλαταιές στους Δελφούς και επιστρέφοντας πίσω στην ίδια μέρα. Δεν τον σταμάτησε η κούραση, ο πόνος ή η απελπισία. Αντίθετα, η θέλησή του να εκπληρώσει το ιερό καθήκον του ήταν ισχυρότερη από οτιδήποτε άλλο. Έφτασε στις Πλαταιές, παρέδωσε το ιερό πυρ και, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της αποστολής του, κατέρρευσε και άφησε την τελευταία του πνοή.

 Η σημασία της θυσίας του Ευχίδα

Ο θάνατος του Ευχίδα δεν ήταν μάταιος. Αντίθετα, η πράξη του αποτελεί ένα παντοτινό σύμβολο αυταπάρνησης και αφοσίωσης. Ο δρομέας αυτός έδειξε την απόλυτη αφοσίωση στην πατρίδα και τις θρησκευτικές αξίες της εποχής. Το όνομά του πέρασε στην ιστορία ως παράδειγμα ηρωισμού, εμπνέοντας γενιές και γενιές. Μέσω της θυσίας του, το ιερό πυρ άναψε ξανά στους ναούς των Πλαταιών. Σηματοδοτώντας την κάθαρση και την αναγέννηση μετά την Περσική εισβολή. Η ιστορία του Ευχίδα μας θυμίζει ότι η πραγματική ανδρεία βρίσκεται συχνά στην εκπλήρωση του καθήκοντος, ακόμη και όταν αυτό απαιτεί την υπέρτατη θυσία. Ο Ευχίδας, ο δρομέας του ιερού πυρός, παραμένει μια φωτεινή μορφή στην αρχαία Ελληνική κληρονομιά.

 Οι κυριότερες αρχαίες πηγές που τον αναφέρουν είναι οι εξής:

Πλούταρχος, Βίοι Παράλληλοι, Αριστείδης, κεφ. 20.

Είναι η πιο σημαντική και λεπτομερής πηγή για την ιστορία του Ευχίδα. Ο Πλούταρχος περιγράφει τη διαδρομή του, την παράδοση του ιερού πυρός και τον θάνατό του.

Πηγή: Μπορείτε να βρείτε το κείμενο σε εκδόσεις του Πλουτάρχου, είτε σε έντυπη μορφή (π.χ., εκδόσεις Loeb Classical Library, Penguin Classics) είτε σε ψηφιακές βάσεις δεδομένων αρχαίων Ελληνικών κειμένων (όπως το Perseus Digital Library).

arxaiaellinika.gr

 Η Διπλωματική Αντιπροσωπεία του Κράτους της Παλαιστίνης εκφράζει την βαθύτατη εκτίμηση και ευγνωμοσύνη της σε όλους τους φίλους στην Ελλάδα και τα παιδιά της Ελλάδας για τις πρωτοβουλίες υποστήριξης και αλληλεγγύης στα παιδιά της Παλαιστίνης. Εκφράζει τις ευχαριστίες στα παιδιά που κατέθεσαν λουλούδια και κεριά μπροστά από την Πρεσβεία, και για την αποστολή ζωγραφιών, ποιημάτων, επιστολών, καθώς και για τη συμμετοχή τους σε ειρηνικές συγκεντρώσεις και σχολικές εκδηλώσεις.

 Ενόψει της εορτής των Χριστουγέννων, η Διπλωματική Αντιπροσωπεία του Κράτους της Παλαιστίνης καλεί τα παιδιά από όλη την Ελλάδα  να ζωγραφίσουν για τα παιδιά της Γάζας. Οι ζωγραφιές θα χρησιμοποιηθούν ως εξώφυλλο για τις Χριστουγεννιάτικες ευχές και όλες θα σταλούν στην Παλαιστίνη ως ένδειξη υποστήριξης και αλληλεγγύης στα παιδιά της Παλαιστίνης, από τους Έλληνες φίλους τους καθώς μερικές θα επιλεγούν για τις ευχετήριες κάρτες.

 Οι ζωγραφιές θα αποσταλούν μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου 2023,

 με e mail στη διεύθυνση : info@embassypalestine.gr    ή

 ταχυδρομικά στη διεύθυνση της Πρεσβείας:

 «Μαραθονοδρόμων 31, Τ.Κ. 154 52 , Παλαιό Ψυχικό, Τ.Θ.: 65037, Αθήνα – Ελλάδα»

 Φανταστείτε μία πόλη στης οποίας τους κατοίκους η κυβέρνηση θα πρόσφερε σταθερό εισόδημα διαβίωσης, ανεξάρτητα από το ποιοι ήταν και τι έκαναν.

 Αυτό ακριβώς συνέβη πειραματικά, για μία χρονική περίοδο 4 ετών κατά τη δεκαετία του 1970, στον Καναδά, όταν κυβέρνηση και τοπική αυτοδιοίκηση αποφάσισαν να διασφαλίσουν ένα εγγυημένο μίνιμουμ εισόδημα στις φτωχότερες οικογένειες της πόλης Ντοφίν της Μανιτόμπα.

Λίγα πράγματα έχουν γίνει γνωστά σχετικά με τα αποτελέσματα του πειράματος στη μικρή πόλη αγροτών, καθώς η καναδική κυβέρνηση για άγνωστους λόγους προτίμησε να μη δημοσιοποιήσει τα πορίσματα.

 Επειτα, όμως, από πενταετή έρευνα και επίμονο αγώνα, η καθηγήτρια και κοινωνική ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο της Μανιτόμπα, Εβελιν Φόρτζετ, κατάφερε το 2009 να βρει πρόσβαση στα σχετικά αρχεία. Και αυτό που εξήγαγε ως συμπέρασμα ήταν ότι το εν λόγω πειραματικό πρόγραμμα θα μπορούσε να εφαρμοστεί και να λειτουργήσει με εξαιρετικά ποσοστά επιτυχίας.

Σε αντίθεση με το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας, η οποία απευθύνεται μονάχα σε άτομα τα οποία πληρούν τις απαιτούμενες προϋποθέσεις, το σχέδιο «Μίνιμουμ Εισόδημα» απευθυνόταν σε όλους, όντας το πρώτο και το μόνο τέτοιου τύπου ανοικτό πρόγραμμα κοινωνικής στήριξης που τέθηκε ποτέ σε λειτουργία, όχι μόνο στον Καναδά, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο. Δυστυχώς, όμως, τερματίστηκε αναπάντεχα το 1978, όταν ο Καναδάς επλήγη από ισχυρή οικονομική ύφεση.

 Αρχικά, το πείραμα είχε συλληφθεί ως πιλοτικό πρόγραμμα το οποίο αφορούσε στην αγορά εργασίας. Αυτό που ήθελε να μάθει η κυβέρνηση ήταν τι θα συνέβαινε αν ο καθένας ξεχωριστά στην πόλη λάμβανε ένα σταθερό εισόδημα και, ειδικότερα, εάν οι άνθρωποι θα εξακολουθούσαν να θέλουν να εργαστούν. Και αποδείχτηκε πως όντως οι άνθρωποι δεν θέλησαν να εγκαταλείψουν τις εργασίες τους.

Δύο μονάχα τμήματα της εργατικής δύναμης της μικρής πόλης μείωσαν το χρόνο εργασίας τους ως αποτέλεσμα του προγράμματος: οι μητέρες και οι έφηβοι. Οι μεν λόγω του ότι είχαν πλέον τη δυνατότητα να περάσουν περισσότερο χρόνο με τα νεογέννητα βρέφη τους και οι δε επειδή η ανάγκη να συνεισφέρουν στο εισόδημα των οικογενειών τους δεν ήταν πια τόσο πιεστική.

Στην περίοδο κατά την οποία βρισκόταν σε ισχύ το πρόγραμμα, οι επισκέψεις στα νοσοκομεία μειώθηκαν κατά 8.5%: λιγότερα εργατικά ατυχήματα, λιγότερες επισκέψεις στα εξωτερικά ιατρεία νοσοκομείων λόγω αυτοκινητιστικών ατυχημάτων και περιστατικών οικογενειακής βίας, αλλά και λιγότερα προβλήματα ψυχιατρικής φύσεως.

Διαβάστε επίσης: Ξέχασε τον κωδικό πρόσβασης στο πορτοφόλι με Bitcoin 238 εκατ. δολάριων - Του απομένουν μόνο δύο προσπάθειες

 Με σημερινούς όρους, μία αντίστοιχη μείωση της τάξης του 8.5% στα περιστατικά ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης σε ολόκληρο τον Καναδά θα απέφερε στην κυβέρνηση 4 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.

Εάν ένας τέτοιος τύπος προγράμματος κοινωνικής στήριξης μπορούσε να εφαρμοστεί σε μεγαλύτερα τμήματα πληθυσμού και αποδειχθεί αποτελεσματικότερο από κάθε άλλο πρόγραμμα πρόνοιας, τότε γιατί ο Καναδάς, αλλά και άλλες χώρες στον κόσμο δεν έχουν επιχειρήσει να το θέσουν σε εφαρμογή;

 Καθώς τονίζει η Εβελιν Φόρτζετ, το μεγαλύτερο ίσως εμπόδιο είναι η υπερίσχυση των αρνητικών στερεότυπων για τους φτωχούς: «είναι βαθιά ριζωμένη στις συνειδήσεις των ανθρώπων η πεποίθηση ότι δεν θα έπρεπε να προσφέρουμε στους ανθρώπους χρήματα για το τίποτα»…

 Δέκα πράγματα που ίσως δεν ξέρετε για την 28η Οκτωβρίου:

 1. Όταν κηρύχτηκε ο πόλεμος συνελήφθησαν αμέσως 1000 κατάσκοποι των Ιταλών τους οποίους γνώριζε το καθεστώς Μεταξά. Το μεγαλύτερο δίκτυο το είχαν στην Πελοπόννησο.

 2. Η εντολή που είχε ο στρατηγός Κατσιμήτρος ήταν να πολεμήσει υποχωρώντας, αφήνοντας να καταληφθούν ακόμα και τα Γιάννενα. Ο αγώνας για την άμυνα θα δινόταν μέχρι εσχάτων στη Θεσσαλία-Αιτωλοακαρνανία. Ο στρατηγός Κατσιμήτρος θεώρησε την εντολή λανθασμένη και εξέδωσε εντολή για άμυνα μέχρι τελικής πτώσεως στα δυσπρόσιτα για τους Ιταλούς βουνά της Πίνδου.

 3. Μια από τις επιτυχίες του καθεστώτος του Μεταξά ήταν η μυστική επιστράτευση που έγινε πολύ πριν την 28η Οκτωβρίου. Σημαντικός αριθμός του στρατού είχε συγκεντρωθεί στα σύνορα με την Αλβανία, όπου έγιναν διακριτικά στρατιωτικές ασκήσεις και αναγνώριση εδάφους.

 4. Ο «μακαρονάς και δειλός Ιταλός» είναι ένας μύθος που γέννησε η σάτιρα της εποχής. Οι Ιταλοί πολέμησαν με επιμονή, σε αρκετές περιπτώσεις έδειξαν γενναιότητα και γι’ αυτό είχαν μεγάλες απώλειες.

 5. Όταν έγινε γενική επιστράτευση, οι άνδρες είχαν 5 μέρες για να παρουσιαστούν. Σχεδόν όλοι παρουσιάστηκαν την πρώτη μέρα.

 6. Ένα πλήθος από διάσημους και «παιδιά καλών οικογενειών» έβαλε μέσο για να πάρει μετάθεση στην πρώτη γραμμή του πυρός. Ανάμεσα τους οι ακαδημαϊκοί Αλέκος Λιδωρίκης, Σπύρος Μελάς. Οι Οδυσσέας Ελύτης, Νικηφόρος Βρεττάκος, Άγγελος Τερζάκης, Νίκος Καββαδίας, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, Γεώργιος Ράλλης, Χαρίλαος Φλωράκης.

 7. Ο Μεταξάς αν και φιλογερμανός είχε αποφασίσει ότι θα συνταχθεί με τη Βρετανία γιατί είχε διαγνώσει, ότι αυτόν τον πόλεμο ο άξονας θα τον χάσει και η Ελλάδα ως ναυτική χώρα έπρεπε να συνταχθεί με τη ναυτική δύναμη της εποχής.

 8. Οι Ιταλοί κατάσκοποι έστελναν αναφορές στον Μουσολίνι ότι η Ελλάδα είναι ανέτοιμη για πόλεμο και θα είναι μια εύκολη νίκη. Ο Μουσολίνι προγραμμάτιζε να παρελάσει στην Αθήνα πάνω σε λευκό άλογο σε 15 μέρες.

 9. Ο Γκράτσι ήταν από αυτούς που έδινε σωστές πληροφορίες για την ετοιμότητα των Ελλήνων. Γνώρισε τον Μεταξά από το 1917 και αγνοούσε πότε θα κηρυχθεί ο πόλεμος. Δεν ανήκε στο φασιστικό κόμμα και δεν υποστήριζε την φασιστική ιδεολογία.

 10. Όταν οι Ιταλοί αποφάσισαν τη μεγάλη αντεπίθεση την άνοιξη του ’41 ο Μουσολίνι βρέθηκε στο μέτωπο για να τονώσει και να εκβιάσει ψυχολογικά τους στρατηγούς που είχε αντικαταστήσει. Ήταν ο μοναδικός από του ηγέτες ΒΠΠ που βρέθηκε τόσο κοντά στην πρώτη γραμμή. Στην Ιταλία οι αντίπαλοι του μετά τον πόλεμο τον κατηγόρησαν ότι ο πόλεμος χάθηκε, γιατί όλοι οι στρατηγοί ήταν ρουσφετολογικές επιλογές και ανίκανοι να κερδίσουν τον πόλεμο. Σε αυτό είχαν δίκιο. Τα κριτήρια του ήταν πάντοτε υποκειμενικά.

Από τη mixanitouxronou.gr

 Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας: Για να έχει κάθε παιδί και οικογένεια όλα όσα δικαιούται με αξιοπρέπεια...

 · 200.000 Παιδιά στη χώρα μας αντιμετωπίζουν ενεργειακή φτώχεια και διαβιούν σε σπίτια με κρύο και υγρασία

 · 100.000 Παιδιά στη χώρα μας στερούνται τη διατροφή σε ποσοτικούς και ποιοτικούς όρους

 · 11.264 παιδιά και οι οικογένειές τους που βρίσκονται ή απειλούνται να βρεθούν σε κατάσταση φτώχειας, στηρίχθηκαν το Α’ Εξάμηνο του 2023 από «Το Χαμόγελο του Παιδιού»

 Η Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας, γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 17 Οκτωβρίου και έχει ως στόχο τη βαθιά κατανόηση και συνειδητοποίηση από την ευρύτερη κοινωνία, των συνθηκών φτώχειας που ζει μεγάλο ποσοστό ανθρώπων ανά τον κόσμο. Τα παιδιά, ως τα πιο ευάλωτα μέλη μιας κοινωνίας, πλήττονται σημαντικά και η ευημερία τους εξαρτάται από τις συνθήκες στις οποίες διαβιούν. «Το Χαμόγελο του Παιδιού», μόνο τους πρώτους έξι μήνες του 2023, στήριξε ολιστικά 11.264 παιδιά και τις οικογένειές τους, που βρίσκονται ή απειλούνται να βρεθούν σε κατάσταση φτώχειας.

 Είναι δύσκολο να οριστεί τι είναι η ενεργειακή φτώχεια. Σύμφωνα με την Συντονίστρια του Εθνικού Παρατηρητηρίου Παιδικής Ευημερίας του Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού» (C.W.-SMILE), Δρ. Ειρήνη Λεριού: «Ως ενεργειακή φτώχεια εννοείται στη παρούσα έρευνα, μια κατάσταση κατά την οποία οι συνθήκες διαβίωσης ενός παιδιού στο σπίτι είναι τέτοιες ώστε να μην υπάρχει πρόσβαση σ’ επαρκή κι ασφαλή θέρμανση, πρόσβαση στο ηλεκτρικό ρεύμα και το σπίτι να χαρακτηρίζεται κάποιες φορές ως υγρό ή κρύο (Leriou, 2019). Επομένως περιχαρακώνεται η ενεργειακή φτώχεια ως έννοια, κάτω από τον πυλώνα της «Διάστασης 1», (Άνετες Συνθήκες Διαβίωσης) του εργαλείου μας και ειδικότερα υπό το πρίσμα τριών «Απλών Δεικτών» αυτής της διάστασης, που αφορούν τη «Θέρμανση», το «Ηλεκτρικό Ρεύμα» και το «Κρύο» στο σπίτι. Επομένως, στη πρόσφατη έρευνα απομονώθηκαν τρεις απλοί δείκτες της «Διάστασης 1» του σύνθετου δείκτη παιδικής ευημερίας C.W.-SMILE, και δημιουργήθηκε για πρώτη φορά μια νέα διάσταση η «Διάσταση Ενέργειας».

 Σύμφωνα με την έρευνα του Παρατηρητηρίου για το Σχολικό έτος 2022-2023, η οποία ανακοινώθηκε τον περασμένο Αύγουστο στο Ρότερνταμ, και ειδικότερα στο διεθνές επιστημονικό συνέδριο “21st ISQOLS ANNUAL CONFERENCE: “Towards a People – First Economy: A World to Win”:

 · 200.000 Παιδιά στη χώρα μας αντιμετωπίζουν ενεργειακή φτώχεια και διαβιούν σε σπίτια με κρύο και υγρασία.

 · 100.000 Παιδιά στη χώρα μας στερούνται τη διατροφή σε ποσοτικούς και ποιοτικούς όρους.

 · 1 στα 7 παιδιά, της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης αντιμετωπίζουν την υψηλότερη παιδική φτώχεια σε σύγκριση με τις υπόλοιπες περιφέρειες.

 · 1 στα 8 παιδιά, πολύτεκνων οικογενειών, αντιμετωπίζουν υψηλότερη παιδική φτώχεια, σε σύγκριση με παιδιά που προέρχονται από οικογένειες οι οποίες έχουν ένα, δύο ή τρία παιδιά.

 · 1 στα 12 παιδιά, Δημοτικού Σχολείου αντιμετωπίζουν υψηλότερη παιδική φτώχεια, σε σύγκριση με τα παιδιά του Γυμνασίου και του Λυκείου.

 · 1 στα 7 παιδιά μονογονεϊκών οικογενειών με μητέρα, αντιμετωπίζουν υψηλότερη παιδική φτώχεια, σε σύγκριση με παιδιά που διαμένουν σε μονογονεϊκή οικογένεια με πατέρα ή σε οικογένεια με δυο γονείς.

 · 1 στα 11 παιδιά πρόσφυγες και μετανάστες αντιμετωπίζουν υψηλότερη παιδική φτώχεια, σε σύγκριση με παιδιά ελληνικής εθνικότητας.

 · Συνθήκες διαβίωσης στο σπίτι: Μεγαλύτερο ποσοστό παιδιών στερούνται τις άνετες κι ασφαλείς συνθήκες διαβίωσης (ηλεκτρικό ρεύμα, επαρκή και ποιοτική θέρμανση, ίντερνετ, κ.α.) στην Περιφέρεια της Στερεάς Ελλάδας -1 στα 9 παιδιά- συγκριτικά με τις άλλες περιφέρειες.

 · Διατροφή: Μεγαλύτερο ποσοστό παιδιών στερούνται την επαρκή και ποιοτική διατροφή στην Περιφέρεια της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης -1 στα 4 παιδιά- συγκριτικά με τις άλλες περιφέρειες.

 Ενώ σύμφωνα και με τα Στατιστικά του Οργανισμού για το Α’ Εξάμηνο του 2023, στα τρία Σπίτια Ημερήσιας Φροντίδας που λειτουργεί ο Οργανισμός, υποστηρίχθηκαν 44 παιδιά.

 Σύμφωνα με τη Συντονίστρια του Παρατηρητηρίου αναφορικά με την αντιμετώπιση του φαινομένου της παιδικής φτώχειας: «Επομένως για την αντιμετώπιση της παιδικής φτώχειας, η έμφαση θα πρέπει να δοθεί από τη δημόσια πολιτική, σε συγκριμένα group παιδιών και ειδικότερα στα παιδιά της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και της Στερεάς Ελλάδας, στα παιδιά της σχολικής κατηγορίας του Δημοτικού, στα παιδιά μονογονεϊκών νοικοκυριών, στα παιδιά πολύτεκνων οικογενειών και στα παιδιά πρόσφυγες».

 «Το Χαμόγελο του Παιδιού», στο πλαίσιο των διεθνών Συνεργασιών του, είναι μέλος της Ομάδας Task Force του Ευρωπαϊκού Δικτύου “Eurochild” για την προώθηση της εφαρμογής της Ευρωπαϊκής Εγγύησης για τα παιδιά που απειλούνται από φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό. Στα 27 χρόνια συνεχούς δράσης του, ο Οργανισμός στάθηκε, δίπλα σε 168.450 παιδιά που βρέθηκαν ή απειλήθηκαν να βρεθούν σε συνθήκες Φτώχειας παρέχοντας υπηρεσίες πανελλαδικά με κύριο γνώμονα την αξιοπρεπή στήριξή τους.

 · «Εφοδιαστική Αλυσίδα Ζωής»: Μια ολοκληρωμένη Εφοδιαστική Αλυσίδα Αγαθών και Υπηρεσιών, με βασικούς αποδέκτες τα παιδιά και τις οικογένειές τους, που απειλούνται να βρεθούν ή ζουν σε συνθήκες φτώχειας. Τα είδη προσφέρονται από ιδιώτες και επιχειρήσεις και μεταφέρονται με εξειδικευμένα οχήματα του Οργανισμού (φορτηγά ψυγεία, εξειδικευμένα ψυγεία για τη μεταφορά φαρμάκων κ.λπ.) στα Κέντρα Στήριξης και στις Τράπεζες Ειδών του Οργανισμού.

 · Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα Παιδιά SOS 1056: Λειτουργεί τη Γραμμή SOS για τα παιδιά 1056 και βρίσκεται δίπλα σε κάθε παιδί που έχει ανάγκη. Στελεχωμένη από Κοινωνικούς Λειτουργούς και Ψυχολόγους είναι διαθέσιμη πανελλαδικά, 24ώρες το 24ωρο, 365 ημέρες τον χρόνο, παρέχοντας κατευθύνσεις για κάθε θέμα και διασυνδέοντας με άλλες υπηρεσίες.

 · Σπίτια Ημερήσιας Φροντίδας: Η Δράση «Σπίτια Ημερήσιας Φροντίδας» υλοποιείται με σκοπό τη φροντίδα παιδιών, οι οικογένειες των οποίων αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα. Τα παιδιά επιστρέφουν το βράδυ στο οικογενειακό τους περιβάλλον έχοντας λάβει τη φροντίδα του Οργανισμού καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.

 · Κέντρα Στήριξης: Στα 15 Κέντρα Στήριξης Παιδιού και Οικογένειας που λειτουργούν πανελλαδικά παρέχεται στήριξη, σε κάθε τομέα, ώστε οι οικογένειες, να σταθούν και πάλι αυτόνομες με αξιοπρέπεια. Πέρα από την εξασφάλιση των αγαθών παρέχεται και επαγγελματική συμβουλευτική.

 · Ιατρική & Κοινωνική Στήριξη: O Οργανισμός με εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό, Κοινωνικούς Λειτουργούς και Ψυχολόγους, υποστηρίζει ολιστικά την οικογένεια (Κοινωνικά Πολυϊατρεία, Κινητικά Πολυϊατρεία Προληπτικής Ιατρικής κ.ά.)

 Περισσότερες πληροφορίες:

 «Το Χαμόγελο του Παιδιού»

 Γραφείο Τύπου

 Τηλ. 11040 press@hamogelo.gr

 Μία πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα για την ψυχική υγεία αλλά και τις θεωρίες συνωμοσίας μέσα στην πανδημία παρουσίασε κατά τη διάρκεια της Σύνοδος Κορυφής του ΠΟΥ στην Αθήνα με κεντρικό θέμα τις «συνέπειες της Covid-19 στην Ψυχική Υγεία και στα συστήματα παροχής υπηρεσιών υγείας», ο καθηγητής ψυχιατρικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, Κωνσταντίνος Φουντουλάκης.

 Στην έρευνα παρουσιάζονται ενδεικτικά δεδομένα τόσο για το πώς η ψυχολογία των πολιτών επηρεάστηκε κατά τη διάρκεια των lockdown, καθώς και για το πώς εξαπλώθηκαν οι θεωρίες συνωμοσίας στην κοινωνία.

 Ψυχική υγεία και lockdown

 Ο καθηγητής εξήγησε σε πρώτη φάση πως η περίοδος των lockdown επηρέασε τη ψυχολογική υγεία των πολιτών από 40 χώρες που ρωτήθηκαν.

 Από την μελέτη βγήκε ως ενδεικτικό αποτέλεσμα πως το 40% όσων πήραν μέρος στην έρευνα χρειάστηκαν συναισθηματική στήριξη από άλλα μέλη της οικογένειάς τους.

Επίσης 1/3 των συμμετεχόντων δεν εργάστηκαν την περίοδο της καραντίνας, γεγονός που τους προκάλεσε στρες. Συγκλονιστικό είναι και το στοιχείο που αφορά τις τάσεις αυτοκτονίας που παρουσίασε σχεδόν ένας στους 6 πολίτες που δεν δούλεψε στην καραντίνα.

 Συγκεκριμένα το 9.92% όσων δεν δούλεψαν στην καραντίνα είχαν περισσότερο άγχος και στρες, το 11.53% καταθλιπτικά αισθήματα και το 17.16% αυτοκτονικές τάσεις.

 Το 17% των συμμετεχόντων εμφάνισαν κλινική κατάθλιψη, ενώ οι περισσότερες εξ΄αυτών ήταν γυναίκες.

 Καθοριστικής σημασίας σχετικά με το αν οι άνθρωποι θα ανέπτυσσαν κατάθλιψη ή όχι, ήταν το ιστορικό ψυχικής νόσου.

 Όπως ανέφερε ο κ. Φουντουλάκης στο συνέδριο, όσοι δεν είχαν κανένα ίχνος κατάθλιψης στο ιστορικό τους, οι πιθανότητες ήταν πολύ μικρές έως και ελάχιστες να εμφανίσουν κατάθλιψη.

 Από την άλλη, ο πλέον πιο καθοριστικός παράγοντας για την ανάπτυξης της κατάθλιψης θεωρείται η διπολική διαταραχή.

 Ο καθηγητής επισήμανε επίσης πως σε μία αδρή εκτίμηση για ολόκληρη της διάρκεια της πανδημίας από τις 40 χώρες που συμμετείχαν στην έρευνα, η κατάθλιψη κυμαινόταν περίπου στο 12%. Αν αυτό ισχύει, τότε μιλάμε για διπλασιασμό στο ποσοστό της κατάθλιψης μέσα στην περίοδο του lockdown.

 Πανδημία και θεωρίες συνωμοσίας

 Στην έρευνα δόθηκε επίσης έμφαση και στις θεωρίες συνωμοσίας, οι οποίες όπως ανέφερε ο καθηγητής παραμένουν ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα καθώς από την έρευνα το 50% των ερωτηθέντων πιστεύει πως το εμβόλιο προϋπήρχε της πανδημίας.

 Όσον αφορά τη θεωρία για το 5G, η έρευνα έδειξε πως έγινε αποδεκτή από το 1/3 όσων συμμετείχαν στην μελέτη.

 Ο καθηγηγής κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο συνέδριο για την Ψυχική Υγεία, τόνισε πως η λέξη «αρνητής» δεν είναι κάποια καινούργια έννοια, καθώς αρνητές υπήρχαν ακόμη και τον 18ο αιώνα όταν ο κόσμος υπέφερε από ευλογιά. «Η συνωμοσιολογία είναι μέρος της υγιής ψυχολογικής λειτουργίας. Οι περισσότεροι που της ενστερνίζονται δεν έχουν ψυχική νόσο, απλώς αυτό δείχνει πως οι άνθρωποι λειτουργούν ψυχολογικά», σχολίασε ο καθηγητής. Όπως φαίνεται στα δεδομένα που συλλέχτηκαν στην έρευνα το 72.67% των ατόμων που ρωτήθηκαν δεν πιστεύουν καθόλου στις θεωρίες συνωμοσίας με 5G, ωστόσο το 15.92% απάντησε πως πιθανότατα και ΝΑΙ να τις πιστεύει. Ο καθηγητής τόνισε όμως πως η αναλογία των υγειονομικών και των γιατρών που πιστεύει σε θεωρίες συνωμοσίας είναι πάρα πολύ μεγάλο. Συγκεκριμένα το 14.75% των γιατρών και το 27.22% των νοσηλευτών που συμμετείχαν αποδέχτηκαν την θεωρία συνωμοσίας με το 5G. Επίσης το 1/3 του υγειονομικού προσωπικού σύμφωνα με την έρευνα πιστεύει έστω σε μία θεωρία συνωμοσίας. Τέλος ο κ. Φουντουλάκης παρουσίασε μία ειδική μελέτη που εκπονήθηκε και αφορά τη χρήση μάσκα σε τέσσερις πόλεις της Ελλάδας. Η «μελέτη παρατήρησης» έδειξε πως το 80% του πληθυσμού φορούσε τη μάσκα σωστά. Αυτομάτως αυτό σημαίνει πως το υπόλοιπο 20% δεν φορούσε τη μάσκα σωστά. Ειδικότερα το 10.8% είχε έξω τη μύτη του, ενώ το 6.2% την είχε ακόμη και κάτω από το σαγόνι. Σημειώνεται πως για να πραγματοποιηθεί η έρευνα υπήρξε μία συνεργατική προσπάθεια από την Σχολή Ιατρικής του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου, τον ΠΙΣ και την Παγκόσμια Ένωση Ψυχιάτρων. Τα δεδομένα που συγκεντρώθηκαν ήταν ανώνυμα. Τα αποτέλεσμα είναι ενδεικτικά και συλλέχτηκαν από 55.000 ανθρώπους σε 40 χώρες.

 Πηγή: medlabnews.gr iatrikanea