ΘΗΒΑ REAL NEWS

 
Τι λένε οι γονείς των μαθητών και ο Διευθυντής του σχολείου.

Σοβαρό περιστατικό με πτώση σοβάδων σημειώθηκε το πρωί σε σχολική αίθουσα της Β' Τάξης του 3ου Λυκείου στον Αφανό και αμέσως σήμανε συναγερμός. Αν και αρχικά ειπώθηκε ότι δεν χτύπησε κανένας, στη συνέχεια εκλήθησαν ασθενοφόρα και τελικά σύμφωνα με τις πληροφορίες του LamiaReport, προληπτικά στο Νοσοκομείο Λαμίας διακομίστηκαν τέσσερις μαθητές. Ακολούθησε ένας ακόμη μαθητής που μεταφέρθηκε στα Επείγοντα από το γονιό του.

 Στα Επείγοντα έσπευσαν και άλλοι γονείς μαθητών ανήσυχοι για την υγεία των παιδιών τους. Όπως φαίνεται και στη φωτογραφία, ένα πολύ μεγάλο κομμάτι σοβά ξεκόλλησε από το ταβάνι πέφτοντας κυριολεκτικά πάνω στα κεφάλια των μαθητών που ήταν από κάτω. Επικράτησε μεγάλη αναστάτωση και όλοι οι μαθητές αν και γλύτωσαν τα χειρότερα, παρουσιάστηκαν σοκαρισμένοι από το γεγονός. Ο Διευθυντής του σχολείου Σταύρος Χαραλάμπους που μίλησε στο LamiaReport δήλωσε ότι «Ήταν Θεού θέλημα και δεν είχαμε σοβαρό τραυματισμό, καθώς οι σοβάδες έπεσαν στο κεφάλι των μαθητών που εκείνη την ώρα έκαναν μάθημα». «Τα παιδιά μας ήταν τυχερά μέσα στην ατυχία τους», λένε στο LamiaReport οι γονείς των παιδιών που δέχτηκαν το σοβά στα κεφάλια τους και ζητούν να ελεγχθεί το σχολικό συγκρότημα που είχε και στο παρελθόν προβλήματα με μικρότερες πτώσεις σοβάδων. Η αίθουσα έχει φυσικά εκκενωθεί, ενώ ειδοποιήθηκε ο Δήμος Λαμιέων πρωτίστως για τον έλεγχο αλλά και για την άμεση αποκατάσταση της ζημιάς.

https://www.lamiareport.gr

 Συγκεκριμένες απαντήσεις για τις ενέργειες της κυβέρνησης απέναντι στη γαλλοτουρκική αμυντική συνεργασία και τις διασφαλίσεις για την ελληνική ασφάλεια ζήτησε ο Βουλευτής Βοιωτίας του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Μουλκιώτης, μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής. Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι αφήνει αναπάντητα τα ερωτήματα που το ΠΑΣΟΚ θέτει από τον Ιούνιο, παρά τις εξελίξεις που εντείνουν την ανησυχία για τα ελληνικά συμφέροντα.

 «Η ισχύς των συμμαχιών μας κρίνεται από το αποτέλεσμα που εξασφαλίζουν για την ασφάλεια και τη διεθνή θέση της Ελλάδας», τόνισε. Επισήμανε ότι η Ελλάδα έχει επενδύσει πολιτικά στη στρατηγική σχέση με τη Γαλλία και έχει διαθέσει σημαντικούς πόρους για γαλλικά οπλικά συστήματα. Υπογράμμισε ότι η ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής και οι προβλεπόμενες διαβουλεύσεις καθιστούν αναγκαίες τις εξηγήσεις για τη διασφάλιση των ελληνικών συμφερόντων, μετά την υπογραφή του Οδικού Χάρτη Αμυντικής Συνεργασίας Γαλλίας–Τουρκίας.

 Ο κ. Μουλκιώτης υπενθύμισε ότι ήδη από τον Ιούνιο το ΠΑΣΟΚ είχε ζητήσει να εξηγηθεί πώς συμβιβάζεται η ελληνογαλλική στρατηγική σχέση με τη συνεργασία της γαλλικής Safran και της τουρκικής Baykar, μέσω της οποίας ενισχύονται οι δυνατότητες των τουρκικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

 Όπως ανέφερε, η κυβέρνηση περιορίστηκε σε γενικές αναφορές για το βάθος των διμερών σχέσεων, τους διαύλους επικοινωνίας και τις διπλωματικές ενέργειες. «Δεν δώσατε όμως καμία συγκεκριμένη απάντηση για το ποιος παρενέβη, πότε, σε ποιο επίπεδο και με ποιο αποτέλεσμα», σημείωσε. Πρόσθεσε ότι δεν απαντήθηκε ούτε αν έγινε παρέμβαση αντίστοιχη με εκείνη για τους πυραύλους Meteor ούτε ποιες πρωτοβουλίες αναλήφθηκαν σε ευρωπαϊκό επίπεδο απέναντι στην ενίσχυση της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας.

 Αναφερόμενος στη συζήτηση στην αρμόδια Επιτροπή, επισήμανε ότι το ΠΑΣΟΚ επανήλθε μετά την ανακοίνωση της γαλλοτουρκικής συνεργασίας, ζητώντας να ενημερωθεί η Βουλή πότε έλαβε γνώση η κυβέρνηση, αν προηγήθηκαν διαβουλεύσεις, ποιες διασφαλίσεις ζητήθηκαν και αν ανοίγει ο δρόμος για εξοπλιστικές συμφωνίες, συμπαραγωγές ή μεταφορά τεχνογνωσίας. Όπως τόνισε, η κυβέρνηση άφησε και αυτά τα ερωτήματα αναπάντητα.

 «Η αμήχανη σιωπή σας εκθέτει την κυβερνητική πολιτική», υπογράμμισε, επισημαίνοντας ότι η Τουρκία διευρύνει τις ευρωπαϊκές αμυντικές της σχέσεις ενώ διατηρεί την απειλή πολέμου απέναντι στην Ελλάδα. Απευθυνόμενος στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, έθεσε το ερώτημα «Ποιες “κόκκινες γραμμές” θέσατε στη Γαλλία και ποιες δεσμεύσεις εξασφαλίσατε;», τονίζοντας ότι η διαρκής επίκληση της στρατηγικής σχέσης δεν απαντά στην εύλογη ανησυχία του ΠΑΣΟΚ.

 
Το Επιμελητήριο Βοιωτίας ενημερώνει τις επιχειρήσεις-μέλη του για τη δυνατότητα συμμετοχής στο Φεστιβάλ Γαστρονομίας της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας «ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ… ΠΑΡΕ ΜΙΑ ΓΕΥΣΗ», που θα πραγματοποιηθεί στη Λιβαδειά, στην Κεντρική Πλατεία, στις 30 και 31 Οκτωβρίου 2026.

 Το Φεστιβάλ διοργανώνεται από την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σε συνεργασία με την Αγροδιατροφική Σύμπραξη Στερεάς Ελλάδας, με τη στήριξη του Δήμου Λεβαδέων και του Επιμελητηρίου Βοιωτίας.

 Η δράση απευθύνεται σε επιχειρήσεις του αγροδιατροφικού τομέα, καθώς και σε παραγωγούς και επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην παραγωγή και διάθεση τοπικών προϊόντων, προσφέροντας μια σημαντική ευκαιρία προβολής και εξωστρέφειας.

 Οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις θα έχουν τη δυνατότητα να παρουσιάσουν τα προϊόντα τους στο κοινό, να ενισχύσουν την αναγνωρισιμότητα και την εμπορική τους παρουσία, να δικτυωθούν με επαγγελματίες και άλλες επιχειρήσεις και να συμβάλουν στην ανάδειξη της παραγωγικής και γαστρονομικής ταυτότητας της Στερεάς Ελλάδας.

 Παράλληλα, κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ θα μπορούν να πραγματοποιούν λιανικές πωλήσεις των προϊόντων τους, με την τήρηση των προβλεπόμενων φορολογικών υποχρεώσεων.

 Η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας καλύπτει εξ ολοκλήρου το κόστος συμμετοχής των εκθετών.

 Οι επιχειρήσεις που επιθυμούν να συμμετάσχουν καλούνται να συμπληρώσουν τη σχετική ηλεκτρονική αίτηση στον ακόλουθο σύνδεσμο μέχρι και την Δευτέρα 26/10/2026 και ώρα 10:00πμ :  https://forms.gle/EgQSFRPBwBh7YTrR9

 ΓΙΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΑΡΧΗ, ΚΑΤΑΛΥΟΝΤΑΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ;

ΣΤΗΝ ΕΑΒ Η ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ ΙΣΧΥΕΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ Ή ΥΠΑΡΧΟΥΝ «ΕΚΛΕΚΤΟΙ»;

Η ΑΣΠΕ δεν πρόκειται να σιωπήσει μπροστά σε διαδικασίες που δημιουργούν εύλογα και σοβαρά ερωτήματα για την ισονομία, την αξιοκρατία και την ίση μεταχείριση των υποψηφίων.

Στην τελευταία διαδικασία προσλήψεων στην ΕΑΒ με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, μεταξύ των υποψηφίων περιλαμβάνονται τρεις πρώην εργαζόμενοι της ΕΑΒ, των οποίων η προηγούμενη πρόσληψη είχε αποτελέσει αντικείμενο ελέγχου του ΑΣΕΠ.

Το αποτέλεσμα του ελέγχου ήταν ξεκάθαρο. Η πρόσληψή τους κρίθηκε παράνομη. Και εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα. -Πώς είναι δυνατόν πρόσωπα των οποίων η προηγούμενη πρόσληψη μετά τον έλεγχο

του ΑΣΕΠ, κρίθηκε παράνομη , να συμμετέχουν εκ νέου σε διαδικασία πρόσληψης;

-Ελέγχθηκε εάν υπήρχαν κωλύματα συμμετοχής;

-Ελέγχθηκε η νομιμότητα της προηγούμενης εργασιακής τους σχέσης;

-Και κυρίως, μπορεί προϋπηρεσία που αποκτήθηκε μέσω μιας διαδικασίας η οποία είχε ήδη κριθεί παράνομη από τον έλεγχο του ΑΣΕΠ να χρησιμοποιείται σήμερα ως προσόν για νέα πρόσληψη;

Αυτά δεν είναι «πολιτικά παιχνίδια».

Είναι ζητήματα νομιμότητας, διαφάνειας και ίσης μεταχείρισης και οφείλουν να απαντηθούν με στοιχεία.

ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΚΟΜΑ…

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί το γεγονός ότι μία από τις συγκεκριμένες περιπτώσεις αφορά πρόσωπο που, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν τεθεί υπόψη μας, έχει συγγενική σχέση με τον άνθρωπο που κινεί τα νήματα του κομματικού μηχανισμού της κυβέρνησης στο εργοστάσιο.

Δεν θα δεχτούμε να μετατραπεί η ΕΑΒ σε χώρο όπου η πρόσβαση στην εργασία εξαρτάται από γνωριμίες, κομματικές διασυνδέσεις ή «πλάτες». Γιατί τότε το ερώτημα είναι απλό.

ΤΙ ΙΣΧΥΕΙ ΤΕΛΙΚΑ ΣΤΗΝ ΕΑΒ;

Η ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ Ή ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ;

ΘΕΣΜΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΕΧΕΙ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Στη διαδικασία των προσλήψεων συμμετέχει και ο Πρόεδρος των εργαζομένων ως μέλος της επιτροπής προσλήψεων. Αυτό δεν είναι μια τυπική παρουσία. Είναι θεσμική ευθύνη.

Ο εκπρόσωπος των εργαζομένων οφείλει να υπερασπίζεται την ισονομία, την αξιοκρατία και την ίση μεταχείριση όλων, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς «ημετέρους». Ιδίως όταν ο ίδιος ήταν Πρόεδρος και κατά την προηγούμενη διαδικασία πρόσληψης των συγκεκριμένων προσώπων, η οποία είχε αποτελέσει αντικείμενο ελέγχου του ΑΣΕΠ. Δεν μπορεί σήμερα κανείς να επικαλείται άγνοια.

Η ΑΣΠΕ ΖΗΤΑ ΚΑΘΑΡΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Ζητάμε.

Να ελεγχθεί πλήρως η νομιμότητα της συμμετοχής των συγκεκριμένων υποψηφίων.

Να ελεγχθεί η νομιμότητα και η δυνατότητα αξιοποίησης της συγκεκριμένης προϋπηρεσίας.

Να γνωστοποιηθούν τα κριτήρια με τα οποία αξιολογήθηκαν οι υποψηφιότητες.

Να διαπιστωθεί ότι εφαρμόστηκαν ακριβώς οι ίδιοι κανόνες για όλους.

Να διερευνηθεί κάθε περίπτωση που δημιουργεί υπόνοια άνισης μεταχείρισης.

Να αποδοθούν, όπου υπάρχουν, οι αντίστοιχες θεσμικές ευθύνες.

Δεν ζητάμε προνόμια.

Ζητάμε ισονομία.

Δεν ζητάμε να αποκλειστεί κανείς επειδή δεν είναι «δικός μας». Ζητάμε να μην ευνοείται κανείς επειδή είναι «δικός τους». Γιατί στην ΕΑΒ οι θέσεις εργασίας δεν μπορεί να αποτελούν λάφυρο κομματικών

μηχανισμών.

ΤΕΡΜΑ ΠΙΑ ΣΤΙΣ «ΠΛΑΤΕΣ».

Η ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΙΜΗ.

Η ΙΣΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΗ.

ΚΑΙ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΙΣΧΥΟΥΝ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

ΚΥΡΙΕ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕ, ΚΥΡΙΕ ΥΠΟΥΡΓΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ, ΚΥΡΙΕ ΥΠΟΥΡΓΕ

ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ & ΚΥΡΙΟΙ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΑΒ ΕΤΣΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ

ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑ;

ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ!!!!!!

 
Αρκετές κατοικίες στις μέρες μας διαθέτουν τζάκι κι έτσι οι οικογένειες απολαμβάνουν τη ζεστασιά και τη θαλπωρή του. Γνωρίζουμε όμως ότι το είδος του ξύλου που θα επιλέξουμε για το τζάκι μας παίζει βασικό ρόλο τόσο στη λειτουργία όσο και στην απόδοσή του; Είναι κατάλληλα όλα τα ξύλα για καύσιμη ύλη; Σε αυτά τα ερωτήματα απαντά στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Γιώργος Μαντάνης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Τμήμα Δασολογίας, Επιστημών Ξύλου & Σχεδιασμού μετά από νέες σχετικές έρευνες που έχουν γίνει. Άλλα είδη είναι κατάλληλα για «προσάναμμα» και άλλα είδη είναι κατάλληλα για «κύρια καύση» που θέλουμε να κρατήσει για πολλές ώρες, τονίζει ο ίδιος στο ΑΠΕ-ΜΠΕ χαρακτηριστικά, για να εξηγήσει:

 «Επιπρόσθετα, η φωτιά στο τζάκι εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό κι από το μέγεθος των καυσόξυλων που επιλέγουμε, καθώς επίσης και από την υγρασία τους. Τα πιο συνηθισμένα στη χώρα μας είδη, κατάλληλα για καυσόξυλα, είναι η δρυς, το πουρνάρι, η ελιά, η οξιά κ.α. Καλύτερα καυσόξυλα είναι σίγουρα η λευκή δρυς και το πουρνάρι, επίσης και η ελιά. Διαλέγουμε τα καυσόξυλα που επιθυμούμε και τα προμηθευόμαστε έγκαιρα, ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο ξερά. Η καλύτερη εποχή είναι το καλοκαίρι, το πολύ μέχρι τα μέσα του Σεπτέμβρη. Αρκετά καλής ποιότητας καυσόξυλα παράγονται κι από άλλα είδη, π.χ. αείφυλλα πλατύφυλλα (αριά, κουμαριά, φιλύκι) και άλλα οπωροφόρα δέντρα, λ.χ. μηλιά, κερασιά, αμυγδαλιά. Η χρήση ξύλου ψευδοακακίας ή καστανιάς ή καρυδιάς (προερχόμενης από δασικές φυτείες) για καυσόξυλα είναι απολύτως ακατάλληλη». Ποια όμως ξύλα είναι κατάλληλα για καύσιμη ύλη;

 Το ξύλο της δρυός, τονίζει ο καθηγητής, προτιμάται στις περισσότερες των περιπτώσεων, διότι αφενός μεν δίνει ωραία φλόγα, χωρίς προβλήματα και αφετέρου έχει μεγάλη διάρκεια καύσης. Μεγάλο ρόλο παίζει και η διαθεσιμότητα των καυσόξυλων. Έτσι, στα νησιά μας συνηθίζεται η ελιά, ενώ στις περιοχές που γειτονεύουν με την οροσειρά της Πίνδου η οξιά συναγωνίζεται τις δρύες. Ιδιαίτερη μέριμνα πρέπει να δίνεται και στην αποθήκευση των καυσόξυλων τόσο στον τρόπο στοίβαξης όσο και στο μέρος της αποθήκευσής τους. Είναι κανόνας ότι τα καλύτερα καυσόξυλα είναι αυτά που έχουν αποθηκευτεί για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από δύο έτη και έχουν πλήρως ξηραθεί. Τα ξύλα πρέπει να αποθηκεύονται σε στεγασμένο και καλά αεριζόμενο χώρο και η υγρασία τους να είναι γύρω στο 20%. Δεν είναι σωστό να αγοράζουμε «χλωρά» καυσόξυλα, ιδίως μέσα στο καταχείμωνο, τότε μπορεί η υγρασία τους να ξεπερνά και το 50%.

 Ποια είναι τα πιο κατάλληλα είδη ξύλου για το τζάκι;

 Ορισμένα είδη ξύλου παράγουν πολύ καπνό και έχουν δυσάρεστη οσμή. Άλλα δεν καίγονται εύκολα με αποτέλεσμα να μην παράγουν την απαιτούμενη για το χώρο μας θερμότητα. Ανάλογα με το μέγεθος των χώρων, συνεχίζει ο κ. Μαντάνης, που θέλουμε να ζεστάνουμε, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ως προσάναμμα ή στα αρχικά στάδια της καύσης «μαλακή ξυλεία», δηλ. πεύκο ή έλατο ή λεύκα που «αρπάζουν» πολύ εύκολα και δίνουν γρήγορα μεγαλύτερη φλόγα. Έχουν όμως το μειονέκτημα ότι μπορεί να «σκάνε». Γι’ αυτό συνήθως προτιμάμε πιο κατάλληλο προσάναμμα, π.χ. λεπτά κλαδιά ή μικρά ξύλα που τοποθετούνται ανάμεσα στα κύρια καυσόξυλα για την έναρξη της καύσης ή και «πλακέτες προσανάμματος» που διατίθενται στο εμπόριο. Μετά, στην κύρια καύση χρησιμοποιούμε ξύλα πλατυφύλλων, όπως δρύες, οξιά, ελιά, πουρνάρι που έχουν μεγάλο βάρος, είναι πυκνά και καίγονται με ήρεμη και μακριά φλόγα. Γενικά, ξύλα με μικρή πυκνότητα, επειδή διαθέτουν μεγάλο ποσοστό κενών χώρων (άρα και οξυγόνο), καίγονται ευκολότερα από ξύλα μεγάλης πυκνότητας. Επίσης η παρουσία της εξαιρετικά εύφλεκτης «ρητίνης» (ρετσινιού). Γι’ αυτό ορισμένοι χρησιμοποιούν «δαδοποιημένο ξύλο» (δαδί), δηλ. ξύλο πεύκου με υπέρμετρα υψηλή συγκέντρωση ρετσινιού, ως προσάναμμα. Τα πεύκα πρέπει να αποφεύγονται σαν κύρια καυσόξυλα, διότι είναι πολύ εύφλεκτα, και επικίνδυνα για ανεξέλεγκτη καύση.

 Μέτρα προστασίας

 Όταν μιλάμε για τζάκι και καύση, μιλάμε για φωτιά μ’ ό,τι αυτό συνεπάγεται. Συνεπώς, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, επισημαίνει ο ίδιος. Για λόγους ασφάλειας αλλά και καλύτερης απόδοσης, να προτιμούνται τα τζάκια με κλειστή εστία. Το σπινθηροβόλημα του τζακιού είναι σίγουρα ευχάριστο και ρομαντικό, αλλά μπορεί να αποβεί επικίνδυνο για τα χαλιά, τις μοκέτες, τα έπιπλα και το σπίτι μας! Το τρίξιμο των καυσόξυλων και το «σκάσιμό» τους προκαλούν εκσφενδονισμό αναμμένων κομματιών, γι’ αυτό καλό είναι να προστατεύουμε το σαλόνι και το καθιστικό μας από τη φωτιά, τοποθετώντας ειδικό τζάμι ή και πλέγμα για προστασία. Δεν αφήνουμε ποτέ χωρίς επίβλεψη το τζάκι, ειδικά αυτό με ανοιχτή εστία. Επιπρόσθετα, πρέπει να αποφεύγεται η καύση παλιών επίπλων ή παλιών μοριοπλακών, ινοπλακών (MDF), κόντρα-πλακέ ή επενδεδυμένων με «μελαμίνες» προϊόντων, διότι περιέχουν συνθετικά υλικά και χημικές ουσίες που παράγουν τοξικές αναθυμιάσεις και επικίνδυνα καυσαέρια όταν καίγονται.

 Πώς μπορούμε να έχουμε καλύτερη απόδοση στο τζάκι μας

 Για καλύτερη απόδοση στο τζάκι ο καθηγητής τονίζει: «Το τζάκι και η κατασκευή του είναι το πρώτο ζητούμενο. Το τζάκι αποτελεί μία μικρή κατασκευή που πρέπει να είναι καλοσχεδιασμένη, ώστε “να τραβά καλά”, όπως συνηθίζεται να λέμε, ανεξάρτητα από το μέγεθος της φωτιάς. Το πόσο καλά τραβάει το τζάκι επηρεάζεται κι από την επιφάνεια που καταλαμβάνει η φωτιά μέσα στην εστία. Επίσης, είναι χρήσιμο τις πρώτες φορές που θα λειτουργήσουμε το τζάκι να ελέγξουμε πόσο εκτεταμένη φωτιά μπορεί να “σηκώσει” χωρίς αυτό να καπνίζει. Σημαντικός, επίσης, είναι ο τύπος της εστίας που έχουμε. Η ποσότητα της θερμικής ενέργειας που δίνει ένα τζάκι εξαρτάται σημαντικά από την εστία, που μπορεί να είναι χτιστή με πυρότουβλα (απόδοση 15%), προκατασκευασμένη με μαντέμι (απόδοση 25%) ή ενεργειακή (απόδοση ως και 85%). Τα ενεργειακά τζάκια πρέπει να προτιμούνται σήμερα, διότι έχουν τη μεγαλύτερη θερμική απόδοση. Ενεργειακά λέμε τα τζάκια που έχουν αεροθάλαμο στο πίσω και κάτω μέρος του χώρου καύσης στον οποίο ανακυκλώνεται και θερμαίνεται ο αέρας του δωματίου, αυξάνοντας έτσι την απόδοση του τζακιού. Ρόλο παίζει και η επιλογή της πόρτας του τζακιού που πρέπει να είναι άριστης ποιότητας για να απομονώνει τον αέρα».

 «Εννοείται ότι τα καυσόξυλά μας πρέπει να είναι ξερά. Η θερμότητα που δίνει το τζάκι εξαρτάται βέβαια από το είδος και το μέγεθος των καυσόξυλων που χρησιμοποιούμε, αλλά επιπρόσθετα εξαρτάται κι από τον τρόπο τοποθέτησής τους στην εστία. Αυτό είναι ένα “μυστικό” για την επιτυχία της καλής φωτιάς. Δεν πρέπει τα ξύλα να είναι στριμωγμένα μεταξύ τους για να μπορεί να κυκλοφορεί ο αέρας ανάμεσά τους και να τα τροφοδοτεί με το απαραίτητο για την καύση οξυγόνο», καταλήγει ο κ. Μαντάνης.

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

 
Οι επιθέσεις με χειροβομβίδες συνεχίζονται και το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη συνεχίζει να ανακοινώνει μέτρα.

 Χθες, ενεργή χειροβομβίδα εντοπίστηκε σε κατάστημα που είχε δεχθεί επίθεση και στο παρελθόν. Ευτυχώς, δεν εξερράγη. Σε αντίστοιχη επίθεση στην Πλατεία Αμερικής, όμως, η χειροβομβίδα είχε εκραγεί.

 Το καλοκαίρι αποτράπηκε επίθεση με το ίδιο μέσο σε δικαστικό λειτουργό. Την ίδια ώρα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος, η δράση, ο σχεδιασμός και η εκτέλεση επιθέσεων από οργανωμένα κυκλώματα που συνδέονται με κρατούμενους στις φυλακές «καλά κρατούν».

 Και δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά. Έχουν προηγηθεί ξεκαθαρίσματα λογαριασμών, εκτελέσεις στη μέση του δρόμου και πυροβολισμοί μέρα μεσημέρι, όπως στο Χαλάνδρι.

 Αποτέλεσμα τούτων είναι το αίσθημα ανασφάλειας να έχει πλέον εγκατασταθεί στην καθημερινότητα του πολίτη.

 Η χώρα δεν χρειάζεται άλλη μία ανακοίνωση μέτρων μετά από κάθε περιστατικό.

 Χρειάζεται συγκεκριμένη στρατηγική, σοβαρό σχεδιασμό και σύγχρονη αντεγκληματική πολιτική, με πρόληψη, επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα και αντιμετώπιση των οργανωμένων εγκληματικών δικτύων.

 Η ασφάλεια δεν μπορεί να εξαντλείται σε εξαγγελίες.

 ρίνεται στην πράξη, από αυτό το αποτέλεσμα.

 Ανακαινίστηκε το κτίριο του Κέντρου Υγειας στο Δίστομο!. Αλλά αν κάποιος το χρειαστεί επειγόντως και δεν ξέρει την περιοχή, ποιος θα του δείξει τον δρόμο;

Δύο πινακίδες στην πρόσοψη είδαμε. Ούτε μία ,όμως, στον δρόμο. Αυτό είναι το παράδοξο.

  Παρουσία του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη εγκαινιάστηκε πριν από λίγες ημέρες το ανακαινισμένο Κέντρο Υγείας Διστόμου. Ένα έργο που, σύμφωνα με το ίδιο το Υπουργείο Υγείας, είχε συνολικό προϋπολογισμό περιπου 1,5 εκατομμυρίου ευρώ, με ενεργειακή αναβάθμιση, εκσυγχρονισμό, ανακαίνιση εσωτερικών χώρων, ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις, φωτοβολταϊκά, νέο σύστημα θέρμανσης-ψύξης, πυρασφάλεια και άλλες παρεμβάσεις.

    Και πολύ σωστά έγινε.

Μόνο που ένα Κέντρο Υγείας δεν είναι απλώς ένα κτίριο.

Είναι υπηρεσία πρώτης ανάγκης.

Και εδώ βρίσκεται μια παράξενη —και δύσκολα κατανοητή— εκκρεμότητα:

Το Κέντρο Υγείας Διστόμου δεν έχει οδική σήμανση που να οδηγεί σε αυτό!

Ούτε μία!

Όχι στην πρόσοψη. Εκεί, όπως είδαμε, υπάρχουν οι πινακίδες για το έργο.

Μιλάμε για τις πινακίδες που πρέπει να συναντήσει ο οδηγός πριν φτάσει στο Δίστομο, στις διασταυρώσεις, στους δρόμους εισόδου και στα κρίσιμα σημεία όπου πρέπει να πληροφορηθεί:

 Και ας κάνουμε την πιο απλή σκέψη (δείτε το σκίτσο που που φτιάξαμε με τις νέες τεχνολογίες).).

 Ένας άνθρωπος που δεν γνωρίζει την περιοχή κινείται νύχτα στον δρόμο. Έχει μαζί του έναν τραυματία. Ή ο ίδιος έχει τραυματιστεί. Είναι ταραγμένος. Σκέφτεται που θα βρει Κέντρο Υγειας. Δεν έχει χρόνο να ρωτήσει.

Πώς θα βρει  Κέντρο Υγείας;

Με GPS;

Και αν δεν έχει σήμα;

Κι αν δεν ξέρει καν τι να πληκτρολογήσει;

Κι αν βρίσκεται σε κατάσταση πανικού;

Κι αν πρόκειται για ένα τροχαίο και τα δευτερόλεπτα μετρούν;

 Αυτά δεν είναι θεωρητικά ερωτήματα. Ελπίζει να δει πινακίδα στην πρώτη διασταύρωση προς το Δίστομο, το πιο γνωστό, εκεί μερος...

 🟤Γιατί το Δίστομο δεν είναι ένας δρόμος που οδηγεί απλώς σε ένα χωριό.

 🟤Είναι κεφαλοχώρι και σημαντικός οδικός κόμβος της περιοχής.

 🟤Από εδώ περνά ή καταλήγει κυκλοφορία από τη δυτική Ελλάδα και τον άξονα προς Αθήνα και αντίστροφα.

 🟤Υπάρχει η μεγάλη βιομηχανική κίνηση από την περιοχή της ΜΕΤΛΕΝ.

 🟤Υπάρχει η τουριστική κίνηση από τον Όσιο Λουκά.

 🟤Υπάρχει η θερινή κίνηση από ολόκληρη τη Βοιωτία προς τις πλαζ της Παραλίας Διστόμου και Αντίκυρας.

 🟤Υπάρχει η χειμερινή κίνηση από και προς τον Παρνασσό και το χιονοδρομικό κέντρο.

 Και, το κυριότερο:

 🟤Σε σημαντικές αποστάσεις γύρω από την περιοχή δεν υπάρχει άλλη αντίστοιχη δομή υγείας.

 Το Κέντρο Υγείας Διστόμου δεν εξυπηρετεί μόνο τους κατοίκους του Διστόμου.

Εξυπηρετεί μια ευρύτερη περιοχή.ΟΛΗ ΤΗΝ ΔΥΤΙΚΗ ΒΟΙΩΤΙΑ, και - οδικά - κομμάτι της ΑΝ. ΦΩΚΙΔΑΣ...

 Κι όμως, ο επισκέπτης, ο διερχόμενος, ο ξένος οδηγός, αυτός που μπορεί να χρειαστεί επειγόντως τις υπηρεσίες του, δεν βρίσκει στον δρόμο ούτε μία πινακίδα που να του δείχνει πού βρίσκεται.

  «ΜΙΣΗ ΔΟΥΛΕΙΑ»;

 Εδώ, λοιπόν, τίθεται ένα ευρύτερο ζήτημα.

Έχουμε συνηθίσει να μιλάμε για το «επιτελικό κράτος», άλλοτε θετικά και άλλοτε ειρωνικά. Έχουν χρησιμοποιηθεί κατά καιρούς και σκωπτικοί χαρακτηρισμοί για τον τρόπο λειτουργίας του κεντρικού κράτους και του «Μαξίμου».

Δεν έχει σημασία εδώ αν οι χαρακτηρισμοί αυτοί ευσταθούν.

Σημασία έχει κάτι πολύ πιο απλό:

Όταν δαπανάς 1,5 εκατομμύριο ευρώ για να ανακαινίσεις ένα Κέντρο Υγείας, πρέπει να φροντίσεις και τα απολύτως στοιχειώδη.

Και η οδική σήμανση που οδηγεί σε ένα Κέντρο Υγείας είναι στοιχειώδης υποδομή.

Δεν ζητάμε νέο εκατομμύριο για έργο.

Δεν ζητάμε νέα μελέτη-μαμούθ.

Δεν ζητάμε άλλη μια τελετή.

Ζητάμε μερικές πινακίδες.

Σωστά τοποθετημένες.

Στα σωστά σημεία.

Ευδιάκριτες.

Ορατές και τη νύχτα.

Υπάρχει βεβαίως και το άλλο μεγάλο ζήτημα.

Το ανακαινισμένο κτίριο είναι ευπρόσδεκτο. Όμως το σύγχρονο κτίριο από μόνο του δεν θεραπεύει ασθενείς.

Οι ελλείψεις σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό παραμένουν. Μάλιστα, δημοσιεύματα και  επισημάνσεις θεσμικών για τα εγκαίνια αναφέρουν  ότι το προσωπικό υπολείπεται σημαντικά ενός στοιχειωδώς κανονικού  σχεδιασμού για τέτοιο Κέντρο!.

Το νέο ασθενοφόρο που αναμένεται για την περιοχή είναι, ασφαλώς, καλοδεχούμενο.

Αλλά χρειάζονται και οδηγοί αλλά και πρόσθετοι ΣΥΝΟΔΟΙ- ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ!

Χρειάζεται προσωπικό.

Χρειάζεται πραγματική δυνατότητα λειτουργίας.

 Και χρειάζεται, τέλος, όπως είπαμε, κάτι ακόμη:

 Να μπορεί ο άνθρωπος που χρειάζεται το Κέντρο Υγείας να το βρει.

Αυτό το τελευταίο, πάντως, δεν κοστίζει 1,5 εκατομμύριο ευρώ.

Κοστίζει ελάχιστα.

Και όμως, μέχρι σήμερα φαίνεται πως δεν έχει γίνει.

 ΚΥΡΙΟΙ ΑΡΜΟΔΙΟΙ, ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΤΕ ΤΟ ΕΡΓΟ!

 Γι' αυτό το ερώτημα είναι απλό και απευθύνεται σε όλους όσοι έχουν αρμοδιότητα ή εποπτεία:

Κύριε υπουργέ Υγείας, κ. Γεωργιάδη.

Κύριε υπουργέ κ.Δημα, αρμόδιε τις Υποδομές Μεταφορές.

Κύριε Περιφερειάρχη κ. Σπανε.

Κύριε Διοικητά της 5ης Υγειονομικής Περιφέρειας, κ. Σερέτη.

Κύριε Αντιπεριφερειάρχη Βοιωτίας, κ. Ντασιώτη.

Και κάθε άλλο  επικεφαλής  αρμόδιας υπηρεσίας:

Βάλτε τις πινακίδες!

Μην αφήσετε ένα έργο 1,5 εκατομμυρίου ευρώ να έχει μια τόσο μικρή αλλά τόσο ουσιαστική εκκρεμότητα.

Γιατί εδώ δεν πρόκειται για καλλωπισμό.

Δεν πρόκειται για «να φαίνεται καλύτερα» το Κέντρο Υγείας.

Πρόκειται για το να μπορεί να το βρει κάποιος όταν το χρειάζεται.

Και στην υγεία, ιδιαίτερα στα επείγοντα περιστατικά, η σωστή κατεύθυνση μπορεί να είναι ζήτημα ζωής.

Το Κέντρο Υγείας ανακαινίστηκε.

▶️Τώρα ας δείξουμε και τον δρόμο προς αυτό.

Αυτό θα ήταν το πραγματικά ολοκληρωμένο έργο.

▶️1,5 εκατ. ευρώ για να γίνει καινούργιο. Μονο μερικές εκατοντάδες ευρώ για να μπορούν να το βρουν.

▶️ Τελικά, ποιο από τα δύο είναι δυσκολότερο για το κράτος;

Με το αυτονόητο:

 
Όλο και περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (social media) χειραγωγούν και διχάζουν τον κόσμο, καθώς και ότι βλάπτουν τη δημοκρατία, σύμφωνα με ανακοίνωση του Pew Research Center την Πέμπτη, η οποία αντικατοπτρίζει την αυξανόμενη ανησυχία και τον εντεινόμενο έλεγχο σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι εταιρείες που διαχειρίζονται δημοφιλείς πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, όπως η Meta, η Snap και το TikTok, έχουν βρεθεί αντιμέτωπες με χιλιάδες αγωγές και έχουν καταβάλει μεγάλα χρηματικά ποσά για διακανονισμό αξιώσεων σχετικά με τη βλάβη που προκάλεσαν στους χρήστες. Παράλληλα, οι κυβερνήσεις αναζητούν τρόπους που εγγυώνται την προστασία της ιδιωτικότητας των πολιτών τους. Η Αυστραλία πρότεινε κανόνες που θα επιτρέπουν στους χρήστες να εξαιρούνται από τις ροές περιεχομένου που καθορίζονται από αλγόριθμους, και έγινε η πρώτη χώρα που απαγόρευσε τη χρήση μέσων κοινωνικής δικτύωσης σε παιδιά κάτω των 16 ετών.

 Η πρόσφατη έρευνα του Pew έδειξε ότι το 82% των ενηλίκων στην Αυστραλία υποστηρίζει την κυβερνητική πρωτοβουλία για τον περιορισμό της πρόσβασης των παιδιών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Σύμφωνα με την έκθεση, η πλειονότητα των ερωτηθέντων δήλωσε ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ενημερώνουν τους πολίτες και τους δίνουν φωνή στα πολιτικά δρώμενα, ωστόσο παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση του αριθμού όσων τα θεωρούν πλέον ένα “αρνητικό φαινόμενο” σε σύγκριση με το 2022.

Οι πολίτες σε πλουσιότερες χώρες, όπως οι ΗΠΑ, ο Καναδάς και το Ηνωμένο Βασίλειο, τείνουν περισσότερο να πιστεύουν ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης βλάπτουν τη δημοκρατία, σε σύγκριση με τους πολίτες χωρών με χαμηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ, όπως η Γκάνα, η Κένυα και η Νιγηρία.

 Οι ΗΠΑ συγκαταλέγονται στις χώρες με τη μεγαλύτερη επιφυλακτικότητα, καθώς το 64% των ενηλίκων που συμμετείχαν στην έρευνα δήλωσε ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης βλάπτουν τη δημοκρατία.

 Το ποσοστό των ανθρώπων που θεωρούν ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν αρνητικό αντίκτυπο στη δημοκρατία αυξήθηκε σε 16 από τις 26 χώρες για τις οποίες υπήρχαν διαθέσιμα παλαιότερα στοιχεία. Το Pew Research ανέφερε ότι διεξήγαγε έρευνα σε περισσότερα από 45.000 άτομα σε 37 χώρες, ενώ παράλληλα ρώτησε επιπλέον 5.511 ενήλικες στις ΗΠΑ σχετικά με τη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στη χώρα.

https://iguru.gr/social-media-cheiragogoun-dichazoun-kai-vlaptoun-dimokratia/

Κάποτε το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο ήταν κάτι πολύ περισσότερο από ένα αποτέλεσμα.

Ήταν το κυριακάτικο αντάμωμα του χωριού.Ήταν το παιδί που περίμενε να μεγαλώσει για να φορέσει τη φανέλα της πρώτης ομάδας.Ήταν ο πατέρας στην εξέδρα,ο παππούς δίπλα του,οι φίλοι,το καφενείο μετά το παιχνίδι.Ήταν η χαρά του να ανήκεις κάπου.

Πού βρίσκεται σήμερα αυτό το ποδόσφαιρο;

Σε αρκετές περιοχές της επαρχίας, βλέπουμε ομάδες να προσπαθούν να κερδίσουν πάση θυσία τον γείτονα.Να αποδείξουν ποιο χωριό είναι καλύτερο από το άλλο,να δημιουργήσουν μια ομάδα που θα επιβληθεί στον άλλον πάση θυσία.

Και κάπου εκεί χάθηκε η ουσία.

Χωριά που ξοδεύουν σημαντικά ποσά για μεταγραφές ποδοσφαιριστών από άλλες περιοχές,αλλά δυσκολεύονται να επενδύσουν στα δικά τους παιδιά.Ποδοσφαιριστές που έρχονται για έναν χρόνο, παίρνουν τα χρήματά τους και φεύγουν.Και την ίδια στιγμή,ένα παιδί του χωριού περιμένει μήπως κάποιος του δώσει μια πραγματική ευκαιρία.

Δεν είναι κακό να φέρεις έναν έμπειρο ποδοσφαιριστή.

Κακό είναι να τον φέρεις και να κλείσεις την πόρτα στον 16χρονο,στον 17χρονο ή στον 18χρονο που περιμένει να αποδείξει ότι μπορεί.

Και ακόμα χειρότερα;

Να υπάρχουν χρήματα για μεταγραφές,αλλά όχι για τα αυτονόητα.

Για την ασφάλεια,για τον εξοπλισμό,για την οργάνωση και την εκπαίδευση των παιδιών.

Εκεί πρέπει να αναρωτηθούμε όλοι μας τι ακριβώς θέλουμε να δημιουργήσουμε.

Γιατί το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο δεν μπορεί να είναι ένας φθηνός καθρέφτης του επαγγελματικού ποδοσφαίρου.

Δεν γίνεται να μιλάμε για ανάπτυξη και την ίδια στιγμή να μετράμε μόνο το αποτέλεσμα.

Δεν γίνεται να ζητάμε από τα παιδιά να αγαπήσουν το ποδόσφαιρο και όταν έρθει η ώρα να παίξουν, να τους λέμε ότι δεν είναι ακόμα έτοιμα.

Πότε θα είναι έτοιμα,αν δεν τους δώσουμε ποτέ την ευκαιρία;

Και εδώ υπάρχει ευθύνη όλων.

Των διοικήσεων,των προπονητών,των ενώσεων.

Και φυσικά των ίδιων των ανθρώπων του ποδοσφαίρου.

Γιατί δεν είναι μόνο οι ομάδες.

Υπάρχουν και ενώσεις που πρέπει κάποια στιγμή να αναρωτηθούν αν οι κανονισμοί και οι προτεραιότητές τους υπηρετούν πραγματικά το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο.

Όταν σε μια κατηγορία επιτρέπεται να αγωνίζεται ελάχιστος αριθμός μικρών ποδοσφαιριστών και σε άλλη κανένας,τι μήνυμα στέλνουμε.

Όταν σε μια Β' Ερασιτεχνική κατηγορία,όπου πολλές ομάδες παλεύουν να συμπληρώσουν αποστολή,η συζήτηση περιστρέφεται περισσότερο γύρω από τις κίτρινες κάρτες και λιγότερο γύρω από το πώς θα κρατήσουμε τα παιδιά κοντά στο ποδόσφαιρο,μήπως έχουμε χάσει λίγο τον προσανατολισμό μας;

Φυσικά υπάρχουν εξαιρέσεις.

Υπάρχουν άνθρωποι που παλεύουν καθημερινά.

Διοικήσεις που βάζουν το χέρι στην τσέπη όχι μόνο για μεταγραφές,αλλά για να δημιουργήσουν καλύτερες συνθήκες.

Προπονητές που επιμένουν να βάζουν νέα παιδιά.

Ομάδες που καταλαβαίνουν ότι η επιτυχία δεν μετριέται μόνο στα αποτελέσματα.

Και αυτοί οι άνθρωποι αξίζουν σεβασμό.

Όμως δεν αρκούν οι εξαιρέσεις.

Γιατί κάποια στιγμή πρέπει να αποφασίσουμε τι θέλουμε να είναι το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο.

Θέλουμε ένα πρωτάθλημα γεμάτο μισθοφόρους, όπου ο ένας προσπαθεί να νικήσει τον άλλον για την υστεροφημία του.

Ή θέλουμε ένα ποδόσφαιρο που θα δημιουργεί ανθρώπους,θα αναδεικνύει παιδιά και θα κρατά ζωντανά τα χωριά μας,κρατώντας τον πολιτισμό και τις παραδώσεις μας.

Γιατί υπάρχει και κάτι ακόμα που ίσως έχουμε ξεχάσει.

Το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο αυτό που κερδίζεις σήμερα.

Είναι και αυτό που αφήνεις πίσω σου αύριο.

Μπορεί να πάρεις ένα πρωτάθλημα.

Μπορεί να κερδίσεις τον μεγάλο αντίπαλο του χωριού.

Μπορεί να πανηγυρίσεις μια άνοδο.

Όλα αυτά έχουν αξία.

Αλλά μεγαλύτερη αξία έχει να φύγει ένα παιδί από το γήπεδο και να πει:

Κάποτε έπαιξα εδώ,με εμπιστεύτηκαν,με βοήθησαν να γίνω καλύτερος.

Αυτό είναι κληρονομιά.

Και ίσως τελικά εκεί βρίσκεται ο χαμένος ρομαντισμός.

Στην προσπάθειά μας να επιβληθούμε στον απέναντι,ξεχάσαμε γιατί αγαπήσαμε το ποδόσφαιρο.

Ξεχάσαμε ότι το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο δημιουργήθηκε για τις κοινωνίες,όχι για να τις χωρίζει.

Ξεχάσαμε ότι ο πιτσιρικάς που σήμερα κάθεται στην εξέδρα μπορεί αύριο να γίνει ο αρχηγός της ομάδας.

Και κυρίως ξεχάσαμε ότι το αποτέλεσμα της Κυριακής διαρκεί μία μέρα,το αποτύπωμα που αφήνεις σε ένα παιδί μπορεί να κρατήσει μια ζωή.

Ίσως λοιπόν ήρθε η ώρα να κοιταχτούμε λίγο στον καθρέφτη.

Όχι για να βρούμε ποιος φταίει περισσότερο.

Αλλά για να αποφασίσουμε πού θέλουμε να πάει το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο.

Coach Ernald Ιωάννης Χόντιας The Motivation Hub

  

 
Η διοίκηση του Αθλητικού Ομίλου Θήβας νιώθει την ανάγκη να ευχαριστήσει θερμά τον φίλαθλο κόσμο της πόλης μας για τη συγκλονιστική παρουσία και τη συμπαράστασή του προς την ομάδα μας.

Η στήριξή σας από την εξέδρα αποτελεί για όλους μας δύναμη και επιβεβαιώνει ότι η Θήβα είναι μια πόλη που αγαπά και στηρίζει την ομάδα της.

Το αποτέλεσμα δεν ήταν αυτό που θέλαμε. Το αφήνουμε πίσω μας, κρατάμε τα θετικά και συνεχίζουμε τη δουλειά με ακόμη μεγαλύτερη προσπάθεια και αποφασιστικότητα.

Ως διοίκηση, έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στο τεχνικό επιτελείο και στους ποδοσφαιριστές μας. Είμαστε όλοι μαζί, ενωμένοι, και συνεχίζουμε με στόχο να παρουσιάσουμε την ομάδα που αξίζει στη Θήβα και στον κόσμο της.

Προχωράμε όλοι μαζί.

Συνεχίζουμε δυνατά.

Πάμε για το επόμενο παιχνίδι!