ΘΗΒΑ REAL NEWS

 58% «μόλις τα βγάζει πέρα»

Το 58% των καταναλωτών δήλωσε τον Σεπτέμβριο ότι «μόλις τα βγάζει πέρα», ποσοστό που παραμένει στα ίδια επίπεδα με τον προηγούμενο μήνα.

 Παράλληλα, το 12% των νοικοκυριών ανέφερε ότι καλύπτει τις ανάγκες του αντλώντας από τις αποταμιεύσεις του, έναντι 13% προηγουμένως. Μόλις το 22% δήλωσε ότι καταφέρνει να αποταμιεύει λίγο ή πολύ, ενώ το 7% ανέφερε ότι έχει χρεωθεί.

Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι το 60% των νοικοκυριών εκτίμησε πως η οικονομική του κατάσταση επιδεινώθηκε ελαφρά ή αισθητά κατά τους τελευταίους 12 μήνες.

Μόλις το 3% είδε βελτίωση

Η εικόνα για τη βελτίωση των οικονομικών είναι ιδιαίτερα περιορισμένη, καθώςμόλις το 3% των νοικοκυριών δήλωσε ότι κατά το προηγούμενο δωδεκάμηνο σημειώθηκε μικρή βελτίωση της οικονομικής του κατάστασης.

 Και οι προσδοκίες για το επόμενο διάστημα παραμένουν αρνητικές. Το 55% των νοικοκυριών αναμένει νέα ελαφρά ή αισθητή επιδείνωση της οικονομικής του κατάστασης μέσα στους επόμενους 12 μήνες, ενώ μόλις το 5% προβλέπει μικρή βελτίωση.

 Ο σχετικός δείκτης διαμορφώθηκε στις -41 μονάδες, από -44,4 μονάδες προηγουμένως, παραμένοντας ωστόσο σε ιδιαίτερα χαμηλό επίπεδο σε σύγκριση με την ΕΕ και την Ευρωζώνη.

 Περιορίζουν τις δαπάνες – 8 στους 10 δεν βλέπουν αποταμίευση

Η απαισιοδοξία αποτυπώνεται και στην καταναλωτική συμπεριφορά. Το 46% των ερωτηθέντων εκτιμά ότι θα πραγματοποιήσει λιγότερες ή πολύ λιγότερες δαπάνες το επόμενο διάστημα, ενώ μόλις το 5% αναμένει ότι θα αυξήσει τις δαπάνες του.

 Παράλληλα, το 82% των νοικοκυριών θεωρεί απίθανη την αποταμίευση μέσα στους επόμενους 12 μήνες. Μόλις το 16% θεωρεί πιθανό ή πολύ πιθανό να καταφέρει να βάλει χρήματα στην άκρη.

 Ανησυχία για ανεργία και νέες αυξήσεις τιμών

Οι προβλέψεις των νοικοκυριών παραμένουν αρνητικές και για την πορεία της ανεργίας. Το 38% αναμένει μικρή ή αισθητή άνοδο της ανεργίας μέσα στους επόμενους 12 μήνες, ενώ μόλις το 12% προβλέπει μείωσή της.

 Παράλληλα, το 62% των νοικοκυριών εκτιμά ότι οι τιμές θα συνεχίσουν να αυξάνονται με τον ίδιο ή ακόμη ταχύτερο ρυθμό. Μόλις το 17% αναμένει σταθερότητα στις τιμές.

 Μικρότερη αβεβαιότητα, αλλά το πρόβλημα παραμένει

Στο μεταξύ, μειώθηκε ελαφρά το ποσοστό των νοικοκυριών που δυσκολεύονται να προβλέψουν τις οικονομικές εξελίξεις. Τον Σεπτέμβριο το 52,4% δήλωσε ότι η οικονομική του κατάσταση μπορεί να προβλεφθεί δύσκολα ή σχετικά δύσκολα, έναντι 59,3% τον προηγούμενο μήνα.

 Παρά τη βελτίωση αυτή, τα στοιχεία του ΙΟΒΕ αποτυπώνουν μια οικονομική πραγματικότητα στην οποία η πλειονότητα των νοικοκυριών εξακολουθεί να κινείται οριακά, περιορίζει τις δαπάνες της και δεν βλέπει εύκολα περιθώριο για αποταμίευση.

Με ορίζοντα τις ερχόμενες δημοτικές εκλογές, ενώνουμε τη φωνή μας και διεκδικούμε το αυτονόητο δικαίωμα της αυτοδιοικητικής μας εκπροσώπησης.

Δηλαδή: τη θεσμοθέτηση και δημιουργία Ανεξάρτητης Κοινότητας Αλυκής.

ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΟΥ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ ΜΑΣ

1. Γεωγραφική και Πληθυσμιακή Ιδιομορφία: Η Αλυκή αποτελεί έναν από τους πιο ζωντανούς παραθαλάσσιους οικισμούς της Βοιωτίας, με εκατοντάδες μόνιμους κατοίκους. Επιπλέον, κατά τους θερινούς μήνες, δέχεται χιλιάδες παραθεριστές και επισκέπτες. Η απόστασή της τόσο από την Κοινότητα Ξηρονομής όσο και από τη Θήβα αλλά και από άλλα αστικά κέντρα του Δήμου, καθιστά αναγκαία την ύπαρξη ενός τοπικού οργάνου με άμεση γνώση της περιοχής.

2. Ανάγκη για άμεση διαχείριση της καθημερινότητας: Τα ζητήματα της καθαριότητας, της επάρκειας και ποιότητας του νερού, του οδικού δικτύου, του φωτισμού, της προστασίας του περιβάλλοντος και της ασφάλειας των κατοίκων, απαιτούν καθημερινή παρακολούθηση και γρήγορα αντανακλαστικά. Παρ’ όλες τις φιλότιμες προσπάθειες των τελευταίων ετών από την Κοινότητα Ξηρονομής και τον Πρόεδρό της, θεωρούμε ότι μόνο μια τοπική κοινότητα μπορεί να εξασφαλίσει τα προηγούμενα.

3. Ανάπτυξη και Τουριστική Ταυτότητα: Η Αλυκή έχει τεράστιες προοπτικές ήπιας τουριστικής και πολιτιστικής ανάπτυξης. Η ανάδειξη του ιστορικού και φυσικού της πλούτου (όπως η περιοχή των αρχαίων Σιφών και ο υδροβιότοπος) απαιτεί ένα συγκροτημένο, τοπικό αναπτυξιακό σχέδιο.

4. Δημοκρατική Εκπροσώπηση και Αυτοδιαχείριση: Πιστεύουμε ακράδαντα ότι οι αποφάσεις για το μέλλον της Αλυκής πρέπει να λαμβάνονται στην Αλυκή, από ανθρώπους που ζουν, εργάζονται και πονούν αυτόν τον τόπο και, όχι να αποτελούν δευτερεύον ζήτημα σε ένα διευρυμένο κεντρικό δημοτικό συμβούλιο.

ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΜΑΣ

• Να κινηθούν άμεσα όλες οι νόμιμες διοικητικές διαδικασίες για την αναγνώριση της Αλυκής ως αυτοτελούς διοικητικής/τοπικής κοινότητας ενόψει των επόμενων αυτοδιοικητικών εκλογών.

• Να εξεταστεί η δυνατότητα εκλογής Κοινοτικού Προέδρου ή/και Κοινοτικού Συμβουλίου, ώστε ο οικισμός να αποκτήσει θεσμική φωνή, δικό του τοπικό προϋπολογισμό και πάγια προκαταβολή και δικαίωμα λόγου και ψήφου στα κέντρα λήψης αποφάσεων.

• Καλούμε όλες τις δημοτικές παρατάξεις του υφιστάμενου Δημοτικού Συμβουλίου, να πάρουν ξεκάθαρη θέση και να συνταχθούν υπέρ του δίκαιου αιτήματός μας.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ / ΚΑΛΕΣΜΑ

Η δημιουργία ανεξάρτητης κοινότητας δεν είναι ζήτημα απομόνωσης, αλλά ζήτημα υγιούς αποκέντρωσης και αποτελεσματικότητας. Θέλουμε μια Αλυκή καθαρή, ασφαλή, λειτουργική και αντάξια της ομορφιάς της.

Καλούμε όλους τους κατοίκους, τους συλλόγους και τους φορείς της περιοχής να συνυπογράψουν το παρόν ψήφισμα και να στηρίξουν ενεργά αυτή την ανεξάρτητη, υπερκομματική προσπάθεια για το καλό του τόπου μας.

Η Αλυκή δικαιούται τη δική της φωνή!

Αλυκή, [Ιούλιος 2026]

Με εκτίμηση

Για το Δ.Σ. του Συλλόγου

Ο Πρόεδρος

Χ. Μπουζίκας

Ο Γραμματέας

Μ. Τσιλπιρίδης

Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι το φαινόμενο αυτό δεν οφείλεται σε ξηρασία, καθώς η στάθμη των υδάτων της λίμνης παραμένει σταθερή. Η πλήρης παύση της κρυστάλλωσης του αλατιού ξεκίνησε αμέσως μετά την ολοκλήρωση των εργασιών και την τοποθέτηση των ανεμογεννητριών στο παρακείμενο βουνό Κορομπίλι.

Η χρονική αυτή σύμπτωση ίσως οφείλεται στις εκτεταμένες εκσκαφές, οι διανοίξεις μεγάλων οδικών δικτύων και οι χιλιάδες τόνοι μπετόν που χρησιμοποιήθηκαν για τη θεμελίωση των ανεμογεννητριών, διατάραξαν ανεπανόρθωτα τον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα. Οι υπόγειες φλέβες νερού που τροφοδοτούσαν τη λίμνη και διατηρούσαν τη λεπτή ισορροπία της φαίνεται πως έχουν φράξει ή εκτραπεί, αλλοιώνοντας τη σύσταση του νερού και «νεκρώνοντας» τη φυσική λειτουργία της Λίμνης της Αλυκής, και της πηγής στο καλτσάκι στους πρόποδες του βουνού.

Οι Επιπτώσεις στην Τοπική Κοινωνία:

· Οικονομικό αδιέξοδο για την κτηνοτροφία: Οι κτηνοτρόφοι της περιοχής στερούνται πλέον μια ζωτική, δωρεάν πρώτη ύλη για τα ζώα τους, με αποτέλεσμα να επιβαρύνονται με ένα δυσβάσταχτο καθημερινό κόστος αγοράς αλατιού από το εμπόριο.

· Οικολογική υποβάθμιση: Η αλλαγή στη σύσταση του νερού απειλεί με αλυσιδωτές επιπτώσεις τη μικροπανίδα, τη χλωρίδα και τη συνολική περιβαλλοντική ισορροπία της περιοχής.

Ως κάτοικοι του τόπου, ξεκαθαρίζουμε ότι η «πράσινη» ανάπτυξη δεν μπορεί να λειτουργεί ως άλλοθι για την καταστροφή αιώνιων φυσικών πόρων και τον μαρασμό των τοπικών κοινωνιών.

Καλούμε τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης να αναδείξουν το θέμα μιας περιοχής που βλέπει το περιβάλλον και το μέλλον της να θυσιάζονται στον βωμό ανεξέλεγκτων παρεμβάσεων.

Είμαστε στη διάθεσή σας για περαιτέρω πληροφορίες, φωτογραφικό υλικό και μαρτυρίες κατοίκων της περιοχής.

Στοιχεία Επικοινωνίας:

Επιτροπή Πολιτών Αλυκής

e-mail Ε.Π Αλυκής giorgoskoulas@gmail.com

 Κι όμως, όταν έρχεται η ώρα της συνταξιοδότησης, το ίδιο το κράτος ζητά από αυτούς να πληρώσουν για να αναγνωριστεί ο χρόνος αυτός ως συντάξιμος.

 Αυτό είναι το βασικό ζήτημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί. Δεν πρόκειται για μια προαιρετική περίοδο απουσίας από την εργασία. Δεν ήταν επιλογή του εργαζομένου να μην εργάζεται και να μην ασφαλίζεται. Η διακοπή του εργασιακού και ασφαλιστικού του βίου προκλήθηκε από μια υποχρέωση που του επέβαλε η Πολιτεία.

 Γιατί να πληρώσει ξανά για μια υποχρέωση του κράτους; Η στρατιωτική θητεία αποτελεί χρόνο κατά τον οποίο ο πολίτης υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον. Δεν είναι λογικό, επομένως, η περίοδος αυτή να αντιμετωπίζεται συνταξιοδοτικά σαν να ήταν μια προσωπική επιλογή του ασφαλισμένου.

 Ο εργαζόμενος δεν θα μπορούσε να βρίσκεται ταυτόχρονα στην εργασία του, να καταβάλλει εισφορές και να εκπληρώνει τη στρατιωτική του υποχρέωση. Γιατί, λοιπόν, να υφίσταται σήμερα μια δεύτερη οικονομική επιβάρυνση, ώστε να μη χάσει συνταξιοδοτικό χρόνο εξαιτίας μιας υποχρέωσης που του επέβαλε το κράτος;

 Η αναγνώριση της στρατιωτικής θητείας χωρίς εξαγορά δεν αποτελεί «προνόμιο». Αποτελεί αποκατάσταση μιας αυτονόητης ασφαλιστικής και κοινωνικής δικαιοσύνης.

 Η θητεία δεν πρέπει να μετατρέπεται σε ασφαλιστική ποινή

 Η σημερινή κατάσταση δημιουργεί μια αντίφαση: ένας εργαζόμενος μπορεί να έχει συμπληρώσει δεκαετίες εργασίας και εισφορών, αλλά να υπολείπεται ασφαλιστικού χρόνου επειδή υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία. Ιδιαίτερα σήμερα, που η συμπλήρωση των απαιτούμενων ετών ασφάλισης είναι καθοριστική για τη συνταξιοδότηση και για το ύψος της σύνταξης, ακόμη και λίγοι μήνες ασφαλιστικού χρόνου μπορεί να έχουν ουσιαστικές συνέπειες.

 Δεν μπορεί, επομένως, ο πολίτης να βρίσκεται μπροστά στο δίλημμα: ή πληρώνεις για να αναγνωρίσεις τον χρόνο της υποχρεωτικής θητείας ή αποδέχεσαι ότι θα χάσεις συνταξιοδοτικό χρόνο.

 Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία από το γεγονός ότι το κόστος και οι όροι αναγνώρισης έχουν μεταβληθεί διαχρονικά μέσα από διαφορετικές νομοθετικές ρυθμίσεις.

 Ασφαλισμένοι που υπηρέτησαν αντίστοιχο χρόνο θητείας μπορεί να αντιμετωπίζουν διαφορετική οικονομική επιβάρυνση, ανάλογα με το πότε θεμελίωσαν ή κατοχύρωσαν συνταξιοδοτικό δικαίωμα. Η βασική αλλαγή συνδέεται με τον ν. 4387/2016 (νόμος Κατρούγκαλου) και τον νέο τρόπο υπολογισμού των εισφορών. Έτσι μέχρι 31/12/2016: το κόστος αναγνώρισης για ασφαλισμένους μισθωτούς υπολογιζόταν με βάση το 6,67%. Από 1/1/2017: εφαρμόστηκε μεταβατική αύξηση του ποσοστού και ανήλθε στο 10%, το 2018: 13,33%, το 2019: 16,67% και από 1/1/2020: 20%.

 Αυτό αναδεικνύει την ανάγκη για ενιαίο, καθαρό και δίκαιο κανόνα: η υποχρεωτική στρατιωτική υπηρεσία να αναγνωρίζεται ως συντάξιμος χρόνος για όλους, χωρίς εξαγορά και χωρίς διαφοροποιήσεις ανάλογα με το έτος συνταξιοδότησης. Το τραγικά παράδοξο είναι ότι για την αναγνώρισής της καλείται ο εργαζόμενος να πληρώσει και την εργοδοτική εισφορά!

 Η δωρεάν αναγνώριση της στρατιωτικής θητείας δεν σημαίνει χαριστική ρύθμιση. Σημαίνει ότι ο χρόνος κατά τον οποίο ο πολίτης εκπλήρωσε μια υποχρεωτική κρατική υπηρεσία δεν θα πρέπει να λειτουργεί εις βάρος των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών του δικαιωμάτων. Για το λόγο αυτό αιτείται η πλήρης αναγνώριση της στρατιωτικής θητείας ως συντάξιμου χρόνου χωρίς εξαγορά.

 Η στρατιωτική θητεία δεν είναι χρόνος που πρέπει να εξαγοραστεί. Είναι χρόνος που πρέπει να αναγνωριστεί.

Ανακοίνωση εξέδωσε η Πανελλαδική Επιτροπή Mπλόκων αναφορικά με την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Δείτε τι αναφέρει:

Η επίσημη έκθεση της DG AGRI της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ (Σεπτέμβριος 2026) επιβεβαιώνει αυτό που βροντοφωνάζαμε στα μπλόκα: το σύστημα των αγροτικών ενισχύσεων έχει καταρρεύσει πλήρως, βουτηγμένο ως το λαιμό στη σαπίλα και τη διαφθορά.

Η κυβέρνηση είναι βαρύτατα εκτεθειμένη. Αποκαλύπτεται ένας κρατικός μηχανισμός με ξεκάθαρη επιλεκτική «ανικανότητα»: εμφανίζεται ικανότατος να κυνηγάει τους αγρότες που αγωνίστηκαν στα μπλόκα και να τους στέλνει στα δικαστήρια, αλλά την ίδια ώρα δηλώνει «ανίκανος» να κάνει έναν πραγματικό έλεγχο ή να αντιμετωπίσει τις ζωονόσους που αφανίζουν το βιος των κτηνοτρόφων.

Το σύστημά τους σάπισε από τη ρίζα του, θρέφοντας τους ημετέρους, τα κομματικά παράσιτα και τις «γαλάζιες ακρίδες» που κατακλέβουν απροκάλυπτα τον ιδρώτα των βιοπαλαιστών παραγωγών.

Την ίδια στιγμή, η Κομισιόν δεν είναι κανένας αθώος παρατηρητής. Είναι ο βασικός συνένοχος! Η κοινοτική γραφειοκρατία γνώριζε τα πάντα από την πρώτη μέρα. Αυτή προώθησε την ιδιωτικοποίηση των πιστοποιήσεων στα βιολογικά και τις ενισχύσεις με βάση τα βοσκοτόπια και όχι τα πραγματικά ζώα, ενώ συνυπέγραψε το χάος της «τεχνικής λύσης». Αφού συντήρησε και γιγάντωσε αυτή τη ρεμούλα, έρχεται τώρα με περίσσια υποκρισία να κάνει τον τιμητή, απειλώντας με πρόστιμα-μαμούθ 1 δισεκατομμυρίου ευρώ –ενώ υπάρχει και εκκρεμότητα πάνω από μισό δισ. από προηγούμενους καταλογισμούς– που ετοιμάζουν το τελειωτικό χτύπημα στον πραγματικό παραγωγό!

Τα ευρήματα της έκθεσης βγάζουν μάτι: ιδιωτικοί φορείς πιστοποίησης μοίραζαν πιστοποιητικά από τα γραφεία χωρίς κανέναν έλεγχο, επιτήδειοι τσέπωναν εκατομμύρια για εξαφανισμένα κοπάδια, ενώ η μεταφορά στην ΑΑΔΕ ήταν απλώς μια αλλαγή ταμπέλας – μια σκέτη κοροϊδία για να μας φορτώσουν έναν σφιχτό φοροεισπρακτικό μπαμπούλα στην πλάτη.

Την ώρα που στέλνουν τους αγωνιστές αγρότες στα αγροτοδικεία, επιστρατεύοντας τον αυταρχισμό και τις διώξεις για να τρομοκρατήσουν όσους παλεύουν για το ψωμί τους, αφήνουν στο απόλυτο απυρόβλητο τα λαμόγια που θησαύρισαν και τους υπουργούς που τους έκαναν τις πλάτες.

Οι αγροτικές ενισχύσεις δεν είναι “δώρο”, είναι κλεμμένος μόχθος των αγροτών και λεηλατημένος ιδρώτας όλου του λαού!

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΩΡΑ:

·       Καμία επιβάρυνση των πραγματικών αγροτών. Να πληρώσουν άμεσα η κυβέρνηση, οι εμπλεκόμενες εταιρείες και οι αγρότες-μαϊμού.

·       Να επιστραφεί το 1 δισ. ευρώ που κατακλέψανε τα λαμόγια με τις πλάτες των υπουργών της ΝΔ στους πραγματικούς παραγωγούς.

·       Να παύσουν αμέσως με νομοθετική ρύθμιση όλες οι διώξεις και τα αγροτοδικεία σε βάρος των αγωνιζόμενων αγροτών.

·       Δωρεάν ΟΣΔΕ και μελέτες από πλήρως στελεχωμένες κρατικές υπηρεσίες, χωρίς τα χαράτσια των ιδιωτικών ΚΥΔ και γραφείων.

Δεν θα μας διώξουν από τη γη μας!

Τώρα συσπείρωση στους Αγροτικούς Συλλόγους και στις Ομοσπονδίες, πανελλαδικός συντονισμός με την ΠΕΜ.

Ο μόχθος ανήκει σε αυτούς που δουλεύουν τη γη – θα τον υπερασπιστούμε στα μπλόκα και στους δρόμους!

 Πολλοί αναρωτήθηκαν, «γιατί στον Σάντσεθ;». Κάποιοι υπονόησαν ότι η επιλογή έγινε γιατί βρισκόμαστε στην ίδια πολιτική οικογένεια, άλλοι ισχυρίστηκαν – υπό μορφή μομφής – γιατί αντιτάχθηκε στα σχέδια Τραμπ-Νετανιάχου στην Μέση Ανατολή.

 Η πραγματικότητα είναι ότι απονείμαμε το βραβείο Δημοκρατίας της Πόλης των Αθηνών σε έναν ηγέτη-σύμβολο της ψυχής της Ευρώπης που κινδυνεύει να χαθεί. Σε ένα πρόσωπο-σύμβολο των ευρωπαϊκών αξιών που πολλοί ευαγγελίζονται αλλά με ευκολία τις απεμπολούν στην πρώτη δυσκολία. Σε μια διακριτή πολιτική παρουσία, που θαρραλέα, δεν διστάζει να κινείται κόντρα στο ρεύμα, όταν χρειάζεται να υπερασπιστεί και να προστατεύσει ανθρώπους.

 Ο Πέδρο Σάντσεθ, τα τελευταία οκτώ χρόνια κυβερνά την Ισπανία. Χωρίς κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Μάλιστα από το 2023, χωρίς καν το κόμμα του να είναι πρώτο κόμμα στην Βουλή.

 Βρέθηκε στην πρωθυπουργία, παρότι περίπου δύο χρόνια είχε μείνει εκτός Βουλής. Είχε παραδώσει την βουλευτική του έδρα και είχε παραιτηθεί από την ηγεσία του κόμματος του, όταν αυτό αποφάσισε να επιτρέψει – δια της αποχής – μία ακόμη θητεία στην δεξιά κυβέρνηση Ραχόι, που κατέρρεε υπό το βάρος σκανδάλων.

 Για να τα καταφέρει, να πάρει και να κρατήσει την κυβερνητική εξουσία, χρειάστηκε σε τρεις κοινοβουλευτικές περιόδους να λύσει δύσκολες πολιτικές εξισώσεις. Συνεργάστηκε με κόμματα όμορων πολιτικών χώρων, αλλά και με μικρότερα, περιφερειακά εθνικιστικά κόμματα, για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Έκανε ετερόκλητες και συγκυριακές συμμαχίες, για να εξασφαλίζει κοινοβουλευτική πλειοψηφία προκειμένου να νομοθετεί κρίσιμα νομοσχέδια.

 Αυτό είναι το εν εξελίξει πείραμα Σάντσεθ; Ποιους ωφελεί; Ξεκινώντας από τα τελευταία, αυτές τις μέρες οδεύει προς έγκριση από την Βουλή το Διάταγμα Maricarmen, με δύο ριζοσπαστικά μέτρα προστασίας των ενοικιαστών: την αναστολή των εξώσεων μέχρι το 2030 και την αυτόματη ανανέωση των συμβολαίων ενοικίασης. Πηγαίνοντας προς τα πίσω, θα ξεχώριζα την αύξηση κατά 66% του κατώτατου μισθού στα χρόνια της κυβερνητικής θητείας Σάντσεθ, την σύνδεση του ύψους των συντάξεων με τον Δείκτη Τιμών Καταναλωτή, την εργασιακή μεταρρύθμιση που ενίσχυσε την μόνιμη απασχόληση και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, την επέκταση των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων.

 Μπήκε και στα βαθιά. Μίλησε για τους τεχνο-ολιγάρχες, υποστηρίζοντας ότι το μέλλον της τεχνητής νοημοσύνης δεν μπορεί να αφεθεί στα χέρια των λίγων και ισχυρών και πριν από λίγες μέρες παρουσίασε το Plan IA360, με πρωτοπόρες δράσεις για τους επόμενους 12 μήνες. Προώθησε ένα φιλόδοξο πακέτο παρεμβάσεων για τα media, υπερασπιζόμενος την άποψη ότι η ποιότητα της δημοκρατίας εξαρτάται και από το ποιος κατέχει τα μέσα, ποιος τα χρηματοδοτεί και πόσο διαφανής είναι αυτή η σχέση.

 Ο Πέδρο Σάντσεθ είναι ίσως η πιο ισχυρή ευρωπαϊκή φωνή, που ζητά γενναία αύξηση των ευρωπαϊκών πόρων που θα χρηματοδοτήσουν την κλιματική ανθεκτικότητα των πόλεων, την πράσινη μετάβαση, πολιτικές κοινωνικής συνοχής και υποστηρίζει αταλάντευτα ότι «οι πόλεις δεν διαχειρίζονται πλέον μόνο τα τοπικά ζητήματα, δρουν και καθορίζουν την πορεία των παγκόσμιων εξελίξεων».

 Ο Ισπανός πρωθυπουργός από το βήμα της ΓΣ του ΟΗΕ αναρωτήθηκε τι θα απαντήσουμε στις επόμενες γενιές όταν μας ρωτήσουν τι κάναμε όταν κάποιοι παραβίαζαν τους κανόνες. «Δεν σταματάμε να αγωνιζόμαστε», απάντησε. Αυτός είναι ο δρόμος και για την Αθήνα.

 Ο Γιώργος Μουλκιώτης, Βουλευτής Βοιωτίας και Τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, θέτει με κοινοβουλευτική του ερώτηση, σοβαρά ερωτήματα για την πορεία του Γ΄ κυττάρου του ΧΥΤΑ Θήβας και τον κίνδυνο να βρεθεί η Στερεά Ελλάδα, χωρίς επαρκή υποδομή για τη διαχείριση των απορριμμάτων της, ένεκα πρωτοφανούς αδράνειας με παρατάσεις, ενώ η Κυβέρνηση αδιαφορεί επιδεικτικά και προσποιείται τον «παρατηρητή».

 Το έργο, που αποτελεί κρίσιμη υποδομή για το περιφερειακό σύστημα διαχείρισης απορριμμάτων και χρηματοδοτείται με δημόσιους και ευρωπαϊκούς πόρους, έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί ήδη από τις 15 Ιανουαρίου 2026.

 Ακολούθησε εξάμηνη παράταση, με δέσμευση για ολοκλήρωση έως τις 15 Ιουλίου 2026. Και αυτή η προθεσμία παρήλθε χωρίς το έργο να έχει ολοκληρωθεί.

 Στη συνέχεια δόθηκε νέα παράταση έως τις 15 Ιανουαρίου 2027. Ωστόσο, σύμφωνα με την ενημέρωση του ΦοΔΣΑ Στερεάς Ελλάδας, υπάρχουν πλέον σοβαρές εκτιμήσεις ότι ούτε αυτή η ημερομηνία επαρκεί.

 «Δεν μιλάμε πλέον για μια συνηθισμένη καθυστέρηση ενός έργου. Μιλάμε για μια κρίσιμη υποδομή από την οποία εξαρτάται η ομαλή διαχείριση των απορριμμάτων σε ολόκληρη τη Στερεά Ελλάδα», επισημαίνει ο Γιώργος Μουλκιώτης.

 Το υφιστάμενο κύτταρο της Θήβας πλησιάζει στον κορεσμό, ενώ και άλλες υποδομές της Περιφέρειας αντιμετωπίζουν περιορισμούς στη λειτουργία τους. Εάν το Γ΄ κύτταρο δεν ολοκληρωθεί και δεν τεθεί εγκαίρως σε λειτουργία, από την άνοιξη του 2027 μπορεί να δημιουργηθεί σοβαρό κενό στη διαχείριση των απορριμμάτων.

 Η πιθανότητα μεταφοράς απορριμμάτων εκτός Στερεάς Ελλάδας δεν είναι μια θεωρητική συζήτηση. Θα έχει συγκεκριμένο οικονομικό κόστος για τους Δήμους και, τελικά, για τους πολίτες, μέσω των ανταποδοτικών τελών.

 Ο Βουλευτής Βοιωτίας ζητά από τους αρμόδιους Υπουργούς συγκεκριμένες απαντήσεις:

 Ποιο είναι το συνολικό ύψος της δημόσιας και ευρωπαϊκής χρηματοδότησης και πόσα χρήματα έχουν ήδη καταβληθεί στον ανάδοχο;

 Ποιο είναι σήμερα το πραγματικό ποσοστό ολοκλήρωσης του έργου και ποιο το δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα μέχρι την έναρξη λειτουργίας;

 Για ποιους συγκεκριμένους λόγους δεν τηρήθηκαν οι δύο προηγούμενες προθεσμίες;

 ·       Με ποια τεκμηρίωση χορηγήθηκε η νέα παράταση έως τις 15 Ιανουαρίου 2027 και ποια συγκεκριμένα ενδιάμεσα ορόσημα έχουν τεθεί;

 ·       Έχουν επιβληθεί ή πρόκειται να επιβληθούν οι προβλεπόμενες συμβατικές ρήτρες για τις καθυστερήσεις;

 ·       Ποιο είναι το σχέδιο της Κυβέρνησης εάν το έργο δεν είναι λειτουργικό πριν από τον κορεσμό των υφιστάμενων υποδομών;

 ·       Πού θα μεταφερθούν τα απορρίμματα και ποιο θα είναι το κόστος μεταφοράς και διάθεσής τους;

 ·       Ποιος θα αναλάβει το πρόσθετο κόστος, ώστε να μην μετακυλιστεί στους Δήμους και στους δημότες;

 ·       Υπάρχει κίνδυνος απώλειας ή επιστροφής ευρωπαϊκής ή εθνικής χρηματοδότησης λόγω των καθυστερήσεων;

 ·       Τι συγκεκριμένα μέτρα θα ληφθούν τώρα, ώστε το Γ΄ κύτταρο να ολοκληρωθεί και να λειτουργήσει πριν δημιουργηθεί πρόβλημα στη διαχείριση των απορριμμάτων της Περιφέρειας;

 Ο Γιώργος Μουλκιώτης, μεταξύ άλλων τόνισε:

 «Η Στερεά Ελλάδα δεν μπορεί να περιμένει άλλες παρατάσεις και άλλες γενικές διαβεβαιώσεις. Όταν ένα έργο χρηματοδοτείται με δημόσιους και ευρωπαϊκούς πόρους, η Κυβέρνηση οφείλει να γνωρίζει τι συμβαίνει, να ελέγχει την πορεία του και να παρεμβαίνει εγκαίρως.                                                                                                        Το ερώτημα είναι πλέον απλό: θα ολοκληρωθεί έγκαιρα το έργο ή θα κληθούν και πάλι οι Δήμοι και οι πολίτες να πληρώσουν το κόστος των καθυστερήσεων; Ποιον συμφέρει η ματαίωση της υλοποίησης του έργου; Πώς εκδηλώνεται η συμπεριφορά της Κυβέρνησης προ της διαμορφωθείσας κατάστασης; Γιατί εμφανίζεται ως «Πόντιος Πιλάτος;»

  Φαρκαδόνα, Παλαμάς, Ελασσόνα, Τύρναβος, Αλμυρός και Φάρσαλα- πόλεις πολύ μικρότερες από τη Θήβα- σε σύντομο διάστημα θα έχουν κολυμβητήριο για  τους πολίτες τους.

   Εδώ, από τη δεκαετία του '80, μάς τάζουν κολυμβητήριο Ολυμπιακών διαστάσεων και το μόνο που είδαμε είναι ένα  συντριβάνι  στην πλατεία που κι αυτό σύντομα ξηλώθηκε.

  Τον Μάιο του '26 μάς το ξαναέταξαν. Με φωτογραφίες επί του πεδίου, με ειδική συνεδρίαση του Δημοτικού συμβουλίου. Μικρότερο και ανοιχτό. Τώρα η Περιφέρεια ψάχνει τη χρηματοδότηση. Αν την βρει ας μας ενημερώσει σχετικά.

 Χάσαμε την ευκαιρία οι 60 plus.

 Την έχασαν τα παιδιά μας.

 Ας μην την χάσουν και τα εγγόνια μας.

Η Υφιστάμενη Κατάσταση: Μια ανάπτυξη δύο ταχυτήτων

Στον Δήμο μας καταγράφεται μια έντονη ανισότητα. Ενώ στην ενδοχώρα, και συγκεκριμένα στις Πλαταιές και τις Θεσπιές, έχουν δρομολογηθεί ή υλοποιούνται ορθώς υποδομές βιολογικού καθαρισμού —κάτι που προφανώς είναι θετικό, αναγκαίο και το στηρίζουμε απόλυτα— η παράκτια ζώνη της Βοιωτίας στον Κορινθιακό έχει αφεθεί στο απόλυτο μηδέν.

Είναι αδιανόητο να μην υπάρχει καμία πρόταση, καμία μελέτη, ούτε καν ως σκέψη από τη σημερινή Δημοτική Αρχή, για περιοχές που αποτελούν πόλο έλξης χιλιάδων επισκεπτών. Όταν η Παραλία Σαράντι, ο Άγιος Νικόλαος, η Αλυκή, η Λιβαδόστρα και ο Άγιος Βασίλειος βουλιάζουν από κόσμο κάθε καλοκαίρι, η απουσία δικτύου αποχέτευσης αποτελεί μια υγειονομική και οικονομική βόμβα στα θεμέλια της τοπικής μας ανάπτυξης.

Τα Επιχειρήματα της Παρέμβασής μας

· Επιχείρημα Ισονομίας (Δικαιοσύνη για τον Δημότη): Οι κάτοικοι και οι επαγγελματίες του παρακτίου μετώπου πληρώνουν κανονικά τους φόρους και τα τέλη τους. Δεν υπάρχουν δημότες δύο κατηγοριών. Δικαιούνται τις ίδιες σύγχρονες υποδομές υγείας, καθημερινότητας και πολιτισμού με την ενδοχώρα.

· Περιβαλλοντικό Επιχείρημα (Προστασία του Κορινθιακού): Ο Κορινθιακός Κόλπος είναι μια κλειστή θάλασσα, ιδιαίτερα ευαίσθητη και προστατευμένη. Η καθημερινή επιβάρυνση των ακτών με βόθρους, ειδικά τους μήνες αιχμής, θέτει σε άμεσο κίνδυνο τον υδροφόρο ορίζοντα, το θαλάσσιο οικοσύστημα και τη δημόσια υγεία. Η διαφύλαξη της καθαρότητάς τους δεν είναι πολυτέλεια, είναι θεσμική και ηθική υποχρέωση απέναντι στα παιδιά μας.

· Τουριστικό & Οικονομικό Επιχείρημα: Οι παραλίες αυτές είναι η «βαριά βιομηχανία» του Δήμου μας, γεμάτες μόνιμους κατοίκους, παραθεριστές και δεκάδες επιχειρήσεις εστίασης. Χωρίς βιολογικό καθαρισμό, υποβαθμίζουμε μόνοι μας το τουριστικό μας προϊόν. Με την υλοποίηση του έργου, δίνουμε υπεραξία στις περιουσίες των κατοίκων, στηρίζουμε έμπρακτα τους επαγγελματίες και προσελκύουμε ποιοτικό τουρισμό.

Η Πρότασή μας: Ρεαλιστικό και Σύγχρονο Πλάνο Δράσης

1. Άμεση εκπόνηση Μελέτης Σκοπιμότητας και Βιωσιμότητας: Για τη δημιουργία ολοκληρωμένου δικτύου συλλογής λυμάτων και Σταθμού Βιολογικού Καθαρισμού (ΕΕΛ) που θα καλύπτει ενιαία τους παράκτιους οικισμούς από το Σαράντι και τον Άγιο Νικόλαο, μέχρι την Αλυκή, τη Λιβαδόστρα και τον Άγιο Βασίλειο.

2. Αξιοποίηση σύγχρονων, ευέλικτων τεχνολογιών: Επειδή οι περιοχές αυτές παρουσιάζουν έντονη εποχικότητα, προτείνουμε τη χρήση «έξυπνων» ή compact μονάδων βιολογικού καθαρισμού. Οι μονάδες αυτές προσαρμόζονται εύκολα στις διακυμάνσεις του πληθυσμού, ενώ έχουν εξαιρετικά χαμηλό περιβαλλοντικό και οπτικό αποτύπωμα.

3. Διεκδίκησή Ευρωπαϊκών Κονδυλίων: Άμεση προετοιμασία για ένταξη του έργου σε κατάλληλα χρηματοδοτικά εργαλεία (όπως το ΕΣΠΑ, το Πράσινο Ταμείο ή το Ταμείο Ανάκαμψης), τα οποία χρηματοδοτούν κατά προτεραιότητα περιβαλλοντικές υποδομές σε ευαίσθητες και τουριστικές παράκτιες ζώνες.

Καιρός να αλλάξουμε πλευρά να επιστρέψουμε στα κοινά να παλέψουμε για μια ανάπτυξη, που σέβεται τον πολίτη, το περιβάλλον και το κοινό μας μέλλον.

Με τους «Δημότες εν Δράσει»

Γεώργιος Κούλας

e-mail: giorgoskoulas@gmail.gr

Το ΚΑΠΗ Αγιάς αποτελεί έναν μεγάλο και ιδιαίτερα δραστήριο κοινωνικό φορέα, που αριθμεί περίπου 200 μέλη από την Αγιά και τα γύρω χωριά του Δήμου. Η επίσκεψη στο Δίστομο εντασσόταν σε μια ευρύτερη εκδρομή με θρησκευτικό και ιστορικό χαρακτήρα. Το πρόγραμμα περιλάμβανε επίσης επίσκεψη στην Ιερά Μονή του Οσίου Λουκά, τη βυζαντινή «Αγία Σοφιά της Ρούμελης».
Για τους ανθρώπους του ΚΑΠΗ, όμως, η στάση στο Δίστομο είχε ξεχωριστή βαρύτητα.

Η ενημέρωση στο Μουσείο

  περιλάμβανε την προβολή ντοκιμαντέρ και παρουσίαση της ιστορίας του Διστόμου, με αναφορά στη ναζιστική Σφαγή της 10ης Ιουνίου 1944 και στη δολοφονία 228 αμάχων κατοίκων του.

Την ενημέρωση έκανε ο εθελοντής του Μουσείου Χρ. Παπανικολάου. Παρουσίασε, μετά και την προβολή του συγκλονιστικού ντοκυμαντέρ,  τις συνέπειες της Σφαγής στην τοπική κοινωνία και στις επόμενες γενιές, ενώ αναφέρθηκε και στον αγώνα του Διστόμου και των μαρτυρικών χωριών της Ελλάδας για  Δικαίωση και Αποζημίωση για τα θύματα και τους απογόνους τους.
Το αίτημα αυτό παραμένει επίκαιρο: τα εγκλήματα πολέμου δεν πρέπει να διαγράφονται από τη συλλογική μνήμη και κανένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας δεν πρέπει να μένει ατιμώρητο.

«Ήταν η πιο συγκινητική επίσκεψη»

Στους επισκέπτες από την Αγιά η συγκίνηση ήταν εμφανής και μετά το τέλος της επίσκεψης, όταν σχημάτισαν μικρές παρέες και συζήτησαν όσα είδαν και άκουσαν.
Ένας από τους μεγαλύτερους σε ηλικία επισκέπτες είπε σε πηγαδακι ότι, παρά τις πολλές εκδρομές και επισκέψεις του ΚΑΠΗ σε ιστορικούς και θρησκευτικούς χώρους, η επίσκεψη στο Δίστομο ήταν «από τις πιο συγκινητικές και ουσιαστικές».
Η φράση του αποτύπωσε το κλίμα που επικράτησε στην αποστολή. 

Το ΚΑΠΗ Αγιάς: δραστηριότητα, κοινωνική φροντίδα και ζωή.

Η επικεφαλής του ΚΑΠΗ και της αποστολής, κοινωνική λειτουργός Ελίνα Βασβατέκη, αναφέρθηκε στις δράσεις που υλοποιούνται όλο τον χρόνο σε συνεργασία με τον Δήμο Αγιάς.
Το ΚΑΠΗ οργανώνει εκδρομές, εχει προγράμματα αναψυχής και κοινωνικής συμμετοχής, φυσικοθεραπείας, ομάδες  σωματικής άσκησης , χορωδία και δραστηριότητες νοητικής ενδυνάμωσης. Παράλληλα, παρέχει κοινωνική στήριξη σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν κοινωνικές ή οικονομικές δυσκολίες ( συσσίτια κ.α).
Οι δράσεις αυτές κρατούν τα μέλη ενεργά, ενισχύουν την επικοινωνία και περιορίζουν την απομόνωση. Η παρουσία τους στο Δίστομο εντάχθηκε σε αυτή τη σταθερή προσπάθεια για συμμετοχή, δημιουργία και επαφή - και ξεκίνησε με πρόταση του πρακτορείου ταξιδιών Ελπίς Τράβελ.<<Μακάρι να μας το είχε προτείνει νωρίτερα>>, αναφέρθηκε.

Από τη Μνήμη στην αισιοδοξία

Στο Μουσείο, οι επισκέπτες γνώρισαν τις λεπτομέρειες της Σφαγής των 228 αμάχων και τις πληγές που άφησε στην κοινωνία του Διστόμου.
Έφυγαν, όμως, όχι μόνο με τη συγκίνηση της ιστορικής μνήμης. Έφυγαν , μιλώντας με τους εθελοντές και φίλους του Μουσείου, και με την πεποίθηση ότι ο αγώνας για δικαιοσύνη μπορεί να συνυπάρχει με την καθημερινή ζωή, τη δημιουργία, την αισιοδοξία, την Ειρήνη.
Είναι χαρακτηριστικό ότι 2-3 από τους εκπροσώπους της 3ης Ηλικίας είπαν ότι οι ίδιοι και γενικά όλοι οι επισκέπτες του Διστόμου και του Μουσείου του πρέπει να μεταφέρουν αυτό το μήνυμα στην Αγιά,  στην Θεσσαλία και ευρύτερα σε όλο τον κόσμο. Να μιλήσουν στους δικούς τους ανθρώπους, στον κύκλο τους για το Δίστομο και να τους παροτρύνουν να επισκεφθούν το Μουσείο, να ακούσουν την ιστορία και να δουν τις μαρτυρίες.
Το Δίστομο είναι τόπος Μνήμης, αλλά και τόπος διεκδίκησης Δικαιοσύνης. Η τραγωδία του 1944 συνδέεται με τη σημερινή προσπάθεια των κατοίκων και των φορέων να διατηρήσουν ζωντανή την Ιστορική Αλήθεια, την Δικαίωση, την Ειρήνη - την αποτροπή του φασισμού και του ναζισμού.

Η επίσκεψη στον Όσιο Λουκά

Μετά το Δίστομο, η αποστολή των 50 μελών του ΚΑΠΗ Αγιάς επισκέφθηκε την Ιερά Μονή του Οσίου Λουκά.

 Η εκδρομή είχε ένα πλήρες πρόγραμμα που συνδύασε ιστορία, μνήμη, θρησκευτική παράδοση και πολιτισμό.

Επιστρέφοντας στη Θεσσαλία, πήραν μαζί τους εικόνες από τη Βοιωτία και ένα σαφές μήνυμα: η Μνήμη συνδέεται με γνώση και διεκδίκηση Δικαιοσύνης και Αποζημίωσης αλλά δεν σημαίνει ακινησία.
Σημαίνει να θυμόμαστε τα θύματα, να τα τιμάμε, να  υπερασπιζόμαστε την ιστορική αλήθεια, να καταδικάζουμε τις σκοτεινές ιδέες και να συνεχίζουμε τη ζωή με περισσότερη ανθρωπιά, συμμετοχή και αισιοδοξία.
Ιδιαίτερα  από τις βαθύτερες πληγές της Ιστορίας, όπως αυτή του Διστόμου, οι άνθρωποι μπορούν να αντλήσουν δύναμη για να προχωρήσουν.-