ΘΗΒΑ REAL NEWS

 H εξάπλωση του λαγοκέφαλου βρέθηκε στην ημερήσια διάταξη της Επιτροπής Αλιείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με πρωτοβουλία του ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Σάκη Αρναούτογλου, ανοίγοντας για πρώτη φορά μια ολοκληρωμένη ευρωπαϊκή συζήτηση για ένα πρόβλημα που εξελίσσεται σε σοβαρή περιβαλλοντική, οικονομική και κοινωνική απειλή για τη Μεσόγειο.

Όπως επισημαίνει σε σχετική ανακοίνωση του, «είχε προηγηθεί η παρέμβασή του προς τον Ιρλανδό Υπουργό Γεωργίας και Θαλάσσιας Πολιτικής Martin Heydon, κατά την παρουσίαση των προτεραιοτήτων της ιρλανδικής Προεδρίας, όπου επέκρινε το γεγονός ότι η Μεσόγειος απουσίαζε σχεδόν ολοκληρωτικά από τις προτεραιότητες της Προεδρίας για την ευρωπαϊκή αλιευτική πολιτική».
Σύμφωνα με την ανακοίνωση , ο κ. Αρναούτογλου, « τόνισε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να συνεχίσει να σχεδιάζει πολιτικές με επίκεντρο μόνο τον Βόρειο Ατλαντικό, όταν στη Μεσόγειο οι παράκτιοι αλιείς βρίσκονται αντιμέτωποι με τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, της εξάπλωσης ξενικών ειδών και της παράνομης αλιείας από τρίτες χώρες.Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στον λαγοκέφαλο, επισημαίνοντας ότι καταστρέφει αλιευτικά εργαλεία, προκαλεί μεγάλες απώλειες εισοδήματος, απειλεί τη θαλάσσια βιοποικιλότητα και εγκυμονεί κινδύνους ακόμη και για τους λουόμενους, καθώς πρόκειται για ιδιαίτερα τοξικό είδος.Παράλληλα, άσκησε έντονη κριτική στην Ελληνική κυβέρνηση, υπογραμμίζοντας ότι το πρόγραμμα αποζημιώσεων περιορίζεται αποκλειστικά στην Κρήτη και το Νότιο Αιγαίο, την ώρα που ο λαγοκέφαλος έχει ήδη εξαπλωθεί σχεδόν σε ολόκληρο το Αιγαίο και πλέον εμφανίζεται και σε περιοχές του Ιονίου».
Στην ειδική συζήτηση που ακολούθησε, ο Έλληνας ευρωβουλευτής παρουσίασε, σύμφωνα με την ανακοίνωση, «τέσσερις συγκεκριμένες ευρωπαϊκές προτάσεις:
– επέκταση των προγραμμάτων στοχευμένης αλίευσης σε όλες τις περιοχές όπου έχει εξαπλωθεί ο λαγοκέφαλος,
– αποζημιώσεις για τις ζημιές στα αλιευτικά εργαλεία και την απώλεια εισοδήματος,
– δημιουργία Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανθεκτικότητας της Αλιείας για ζημιές από ξενικά είδη και τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής,
– χρηματοδότηση έρευνας ώστε η βιομάζα του λαγοκέφαλου να μπορεί να αξιοποιηθεί με ασφάλεια σε φαρμακευτικές, βιοτεχνολογικές και άλλες καινοτόμες εφαρμογές».
Επίσης , « κάλεσε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ξεκαθαρίσει πώς θα αξιολογηθεί το νέο Ελληνικό πρόγραμμα των 1,5 εκατ. ευρώ για τον λαγοκέφαλο και αν, σε περίπτωση που αποδώσει, θα επεκταθεί ώστε να μην αφήνει εκτός τις δεκάδες περιοχές της χώρας που αντιμετωπίζουν πλέον το ίδιο πρόβλημα. Υπενθύμισε ακόμη ότι στην Κρήτη επιστημονική έρευνα έχει καταγράψει μέση οικονομική ζημιά που ξεπερνά τις 6.300 ευρώ ανά αλιευτικό σκάφος ετησίως, ποσό που αντιστοιχεί περίπου στο ένα τρίτο του ετήσιου εισοδήματος ενός παράκτιου αλιέα».
Σε δήλωση του , μετά την ολοκλήρωση της συνεδρίασης, ο κ. Αρναούτογλου , αναφέρει ότι « ο λαγοκέφαλος δεν αναγνωρίζει σύνορα, ούτε διοικητικές Περιφέρειες. Εξαπλώνεται σε ολόκληρη τη Μεσόγειο, καταστρέφει αλιευτικά εργαλεία, αφαιρεί εισόδημα από τους αλιείς, απειλεί τη θαλάσσια βιοποικιλότητα και δημιουργεί κινδύνους ακόμη και για τους λουόμενους.Γι’ αυτό η απάντηση δεν μπορεί να είναι αποσπασματική. Χρειάζεται μια ολοκληρωμένη ευρωπαϊκή στρατηγική, με χρηματοδότηση, αποζημιώσεις και άμεση στήριξη των ανθρώπων της θάλασσας.
Την ίδια στιγμή, όμως, η Ελληνική κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει γιατί αντιμετωπίζει τους αλιείς με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Δεν είναι δυνατόν να αποζημιώνονται μόνο όσοι δραστηριοποιούνται σε δύο Περιφέρειες, όταν ο λαγοκέφαλος έχει ήδη εξαπλωθεί σχεδόν σε όλο το Αιγαίο και σε περιοχές του Ιονίου.
Η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεκαθάρισε ότι ο σχεδιασμός του Ελληνικού προγράμματος και οι αποφάσεις για το ποιες περιοχές αποζημιώνονται ανήκουν στις Ελληνικές αρχές. Επομένως, η Κυβέρνηση οφείλει να διορθώσει άμεσα αυτή την αδικία και να επεκτείνει το πρόγραμμα σε όλες τις περιοχές που πλήττονται από τον λαγοκέφαλο.Δεν υπάρχουν αλιείς δύο ταχυτήτων και πρώτης και δεύτερης κατηγορίας. Όποιος υφίσταται την ίδια ζημιά, δικαιούται την ίδια στήριξη. Η Μεσόγειος δεν μπορεί να περιμένει άλλο και η Ευρώπη δεν μπορεί να παρακολουθεί αδρανής. Ήρθε η ώρα για αποφάσεις με ίση μεταχείριση, κοινή ευρωπαϊκή δράση και πραγματική προστασία της αλιείας μας.»

 Άρθρο στην “Εφημερίδα των Συντακτών”

Έρχονται κάποιες στιγμές που πρέπει κανείς να πει το μεγάλο ΟΧΙ.

 Το ΠΑΣΟΚ είπε το κρίσιμο ΟΧΙ, στο συνέδριο με την απόφασή του για μια εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης απέναντι στην δεξιά. Τώρα είναι που οφείλει να υπερασπιστεί αυτή τη δέσμευση, ώστε να γίνει πράξη.

Ιδιαίτερα τώρα που εξελίσσεται μια νέα απειλητική μορφή υπερσυγκέντρωσης πλούτου, μέσω μη παραγωγικών, άγρια κερδοσκοπικών δραστηριοτήτων, με τη συναίνεση ή/και τη συνεργασία της πολιτικής.

 Πρόκειται για μια νέα, ακραία μορφή του πολιτικού καπιταλισμού που εισήγαγε ο Γερμανός Max Weber, και αφορά στην απόκτηση υπερπλούτου όχι μέσω της πραγματικής παραγωγής, αλλά μέσω της πολιτική ισχύος, της εκμετάλλευσης δημόσιων αξιωμάτων, των κρατικών χορηγιών και των πολεμικών επιχειρήσεων.

 Η «πολιτική απάθεια» απέναντι σε αυτή την ολιγαρχική αντίληψη, είναι που προκαλεί θυμό και απόρριψη τελικά της ίδιας της πολιτικής.

 Για όλα αυτά, τούτη την ώρα είναι που το ΟΧΙ πρέπει να υποστηριχθεί με μεγαλύτερο πάθος. Για πολλά χρόνια, διεθνώς, διαμορφώθηκε μια σχολή «σοσιαλδημοκρατίας της αφομοίωσης».

 Η σχολή αυτή δεν επιδιώκει να νικήσει τις δεξιές απόψεις, αλλά να δώσει εξετάσεις ως υπεύθυνος μελλοντικός εταίρος, ως συμπληρωματική δύναμη.

 Η επιλογή του ΟΧΙ του συνεδρίου, αφορά ακριβώς το ΟΧΙ στη «σοσιαλδημοκρατία της αφομοίωσης».

Γιατί όταν οι κοινωνικές ανισότητες μεγαλώνουν εκθετικά και η πολιτική αποφεύγει να συγκρουστεί με τα αίτια, αλλά ασχολείται με την “διαχείριση”, τότε την κοινωνική δυσαρέσκεια, αντί να την εκφράσει μια δημοκρατική προοδευτική πολιτική, θα την εκφράσει ο αυταρχικός λαϊκισμός.

 Απέναντι στην κατάσταση αυτή, μια εναλλακτική δυναμική αναπτύσσεται στον διεθνή χώρο. Η δυναμική αυτή επηρεάζει κατεξοχήν τον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας και γενικότερα της προοδευτικής παράταξης.

 Ενδεικτικό αυτής της δυναμικής είναι αυτό που συμβαίνει στην Αμερική. Η πολιτική σκηνή των Ηνωμένων Πολιτειών καταγράφει μια από τις πιο ενδιαφέρουσες καμπές της σύγχρονης ιστορίας της. Οι Δημοκρατικοί Σοσιαλιστές της Αμερικής, που για δεκαετίες κινούνταν στο περιθώριο της αμερικανικής πολιτικής, σημειώνουν διαδοχικές εκλογικές επιτυχίες σε κομβικούς δήμους και πολιτειακές αναμετρήσεις.

 Δεν πρόκειται πλέον για μεμονωμένα φαινόμενα, αλλά για μια νέα τάση που αμφισβητεί την κεντρώα γραμμή του Δημοκρατικού Κόμματος.

Η αλλαγή αποτυπώνεται στη διοίκηση μεγάλων αστικών κέντρων, όπου οι υποψήφιοι της λεγόμενης “αριστερής πτέρυγας” κέρδισαν την εμπιστοσύνη των πολιτών. Στην Νέα Υόρκη, η επικράτηση του Zohran Mamdani απέναντι σε κατεστημένα στελέχη της κεντρώας πτέρυγας αποτέλεσε ισχυρή πολιτική δόνηση σε όλη την χώρα. Στο Σιάτλ, η εκλογή της Katie Wilson επιβεβαίωσε την σημασία της τοπικής οργάνωσης γύρω από ζητήματα στέγασης. Στην Ουάσιγκτον, η νίκη της Janeese Lewis George στις προκριματικές εκλογές έσπασε κατεστημένα συστήματα δεκαετιών.

 Για να επεκταθούμε και στον ευρωπαϊκό χώρο, όπου η ανάδειξη του δημάρχου του Μάντσεστερ Andy Burnham στον πρωθυπουργικό θώκο, με όσα υποστηρίζει, είναι μια παρόμοια μετάβαση από το κεντρώο προφίλ διακυβέρνησης του προκατόχου του.

 Τί κοινό συνδέει αυτές τις ανατροπές; Ο δημοκρατικός ριζοσπαστικός ρεαλισμός, που επαναφέρει την ανάγκη επανάκτησης του δημόσιου ελέγχου.

 Η επαναφορά δηλαδή στρατηγικών τομέων της οικονομίας, κρίσιμων υποδομών και δικτύων (όπως η ενέργεια, το νερό και οι μεταφορές) υπό την ιδιοκτησία ή τον αποφασιστικό έλεγχο του κράτους και των τοπικών κοινωνιών.

 Δεν είναι τυχαίο ότι οι ανατροπές ξεκινούν από τους τοπικούς χώρους της διοίκησης, ως ένδειξη της ανάγκης επανασύνδεσης του κέντρου με την τοπικότητα των ανθρώπινων αναγκών. Γιατί η πόλη μπορεί να γίνει σήμερα ένα ζωντανό εργαστήριο προοδευτικής διακυβέρνησης. Αυτό ασφαλώς απαιτεί ένα μετασχηματισμό του πολιτικού (κυβερνητικού) συστήματος από την μονοδιάστατη δημοσιονομική διαχείριση σε παραγωγικούς συνασπισμούς κοινωνικών αναγκών επανάκτησης του μέλλοντος.

 Στην Αμερική, κλειδί για αυτό είναι η νέα γενιά, που βιώνει χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο από εκείνο των γονιών της και αντιδρά δυναμικά, συμμετέχοντας όλο και πιο ενεργά στην πολιτική διαδικασία. Χτυπάει πόρτες, πραγματοποιεί τηλεφωνικές επικοινωνίες και ψηφίζει μαζικά —σε αριθμούς ρεκόρ — προοδευτικούς υποψηφίους.

 Γιατί οι νέοι κατανοούν ότι η υγειονομική περίθαλψη αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα, ότι πρέπει να επενδύσουμε στην προσιτή στέγαση και όχι σε ατέρμονους πολέμους, ότι πρέπει να στηρίξουμε τα δημόσια πανεπιστήμια και την δωρεάν φοίτηση και ότι η τεχνητή νοημοσύνη οφείλει να υπηρετεί το σύνολο της ανθρωπότητας, και όχι μόνο τους ολιγάρχες των κολοσσών της τεχνολογίας.

 Τα παραπάνω οδηγούν στο πραγματικό δίλημμα: Οι προοδευτικές πολιτικές πρέπει να γίνουν δύναμη ανατροπής ή δύναμη αφομοίωσης;

Το δίλημμα χρειάζεται να απαντηθεί εγκαίρως και σωστά.

 Αλλιώς, ο κίνδυνος δεν είναι απλώς να χαθεί ακόμη μία εκλογική μάχη. Αυτή την φορά, ο κίνδυνος είναι να χαθεί ο ίδιος ο ιστορικός ρόλος ύπαρξης της δημοκρατικής παράταξης.

 Η απάντηση και οι νέες πολιτικές του ΠΑΣΟΚ επιβάλλεται να ξεκινούν από τη συνεδριακή απόφαση του ΟΧΙ της ανατροπής και της υπέρβασης.

 

#ΧΑΡΗΣ ΔΟΥΚΑΣ

Τι δείχνουν οι εκθέσεις του ΕΟΔΥ και του ECDC για το 2025 και το 2026. Ποιοι πρέπει να είναι «διπλά και τριπλά προσεκτικοί».

Εντελώς διαφορετική είναι εφέτος η πορεία που έχει ο ιός του Δυτικού Νείλου στη χώρα μας, σε σύγκριση με την περυσινή χρονιά, καθώς έως τώρα έχει προκαλέσει σοβαρή νόσο σε σχεδόν τριπλάσιο αριθμό ανθρώπων, ενώ έχει επιφέρει και πολύ περισσότερους θανάτους.

 Επιπλέον, οι πρώτοι θάνατοι από τη λοίμωξη στη χώρα μας είχαν αναφερθεί πέρυσι στα μέσα Αυγούστου. Εφέτος όμως οι πρώτοι θάνατοι καταγράφηκαν σχεδόν έναν μήνα νωρίτερα (22-29 Ιουλίου 2026).

 Και στην Ευρώπη, όμως, τα κρούσματα εφέτος είναι σχεδόν διπλάσια απ’ ό,τι την αντίστοιχη χρονική περίοδο του 2025, σύμφωνα με τα στοιχεία του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου & Προλήψεως των Ασθενειών (ECDC).

Κύρια αιτία γι’ αυτές τις διαφορές είναι ο ήπιος χειμώνας και η εξαιρετική βροχερή άνοιξη, λένε οι ειδικοί. Το «κοκτέιλ» αυτό οδήγησε σε υπερανάπτυξη των πληθυσμών των κουνουπιών, που μεταδίδουν τον επικίνδυνο ιό.

 Την ίδια στιγμή, ο καθηγητής Θεόδωρος Βασιλακόπουλος, πρόεδρος του Εθνικού Οργανισμού Δημοσίας Υγείας (ΕΟΔΥ), προειδοποιεί ότι οι ηλικιωμένοι με υποκείμενα νοσήματα «πρέπει να είναι διπλά και τριπλά προσεκτικοί».

 Στην Ελλάδα

Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη επιδημιολογική έκθεση του ΕΟΔΥ, έως και τις 19 Αυγούστου 2026 ο ιός του Δυτικού Νείλου είχε νοσήσει σοβαρά 157 ανθρώπους στη χώρα μας. Οι 116 από αυτούς είχαν σοβαρές νευρολογικές εκδηλώσεις, όπως εγκεφαλίτιδα, μηνιγγίτιδα κ.λπ.

 Οι 13 από αυτούς είχαν χάσει τη ζωή τους. Οι 42 εξακολουθούσαν να νοσηλεύονται στα νοσοκομεία, με τους 23 να βρίσκονται σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ).

Την αντίστοιχη περίοδο του 2025, όμως, ο ΕΟΔΥ είχε καταγράψει συνολικώς 47 κρούσματα. Μάλιστα οι δύο πρώτοι ασθενείς έχασαν τη ζωή τους την εβδομάδα 13-20 Αυγούστου 2025. Επιπλέον, στο νοσοκομείο βρίσκονταν συνολικώς 11 ασθενείς. Οι δύο από αυτούς νοσηλεύονταν σε ΜΕΘ.

Και στην Ευρώπη

Ο ιός του Δυτικού Νείλου προσβάλλει εφέτος περισσότερους ανθρώπους και στην Ευρώπη. Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη έκθεση επιδημιολογικής επιτήρησης του ECDC, εφέτος και έως τις 21 Αυγούστου 2026 είχαν καταγραφεί συνολικώς 625 εγχώρια κρούσματα σε 12 ευρωπαϊκές χώρες.

 Οι χώρες και τα κρούσματα που είχαν αναφέρει είναι οι εξής:

 Ιταλία: 311 κρούσματα

Ελλάδα: 157 κρούσματα

Ισπανία: 63

Βόρεια Μακεδονία: 37

Ρουμανία: 28

Γαλλία: 17

Σερβία: 6

Ολλανδία: 2

Αλβανία, Αυστρία, Γερμανία, Κόσοβο: από 1 κρούσμα η κάθε μία

Ωστόσο πέρυσι και έως τις 20 Αυγούστου 2025 τα αντίστοιχα κρούσματα ήταν 346. Οι χώρες όπου είχαν αναφερθεί ήταν εννέα:

 Ιταλία (274 κρούσματα)

Ελλάδα (47 κρούσματα)

Σερβία (9)

Γαλλία (7)

Ρουμανία (6)

Ουγγαρία (2 κρούσματα)

Βουλγαρία και Ισπανία (από 1)

Θα αυξηθούν κι άλλο

Ο ΕΟΔΥ και το ECDC προειδοποιούν πως τα εφετινά κρούσματα θα αυξηθούν και άλλο. Ει μη τι άλλο παραδοσιακά κορυφώνονται μετά τα μέσα Αυγούστου και έως περίπου τα μέσα Σεπτεμβρίου, ενώ συνεχίζονται όσο καιρό δραστηριοποιούνται τα κουνούπια.

 Επειδή λοιπόν ο ιός του Δυτικού Νείλου μπορεί να αποδειχθεί πάρα πολύ σοβαρός, πρέπει να λαμβάνουμε όλοι εντατικά μέτρα προστασίας από τα κουνούπια.

 «Αυτοί που πραγματικά κινδυνεύουν είναι οι μεγάλοι σε ηλικία άνθρωποι με υποκείμενα νοσήματα», εξήγησε ο κ. Βασιλακόπουλος στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ. «Αυτοί είναι που πρέπει να είναι διπλά και τριπλά προσεκτικοί».

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι:

 Πρέπει να φορούν μακρυμάνικα ρούχα

Να χρησιμοποιούν έντονα εντομοαπωθητικά, λοσιόν ή σπρέι

Να χρησιμοποιούν εντομοαπωθητικά χώρου

Να έχουν έναν ανεμιστήρα να τους χτυπά στα πόδια

Να στεγνώνουν τα στάσιμα νερά μέσα και γύρω από το σπίτι τους

Ο κ. Βασιλακόπουλος επισήμανε ακόμα ότι την άνοιξη έγιναν οι ψεκασμοί που προβλέπονταν. Ωστόσο τα εντομοκτόνα δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται αδιακρίτως, ούτε σε μεγαδόσεις, διότι είναι τοξικά.

 Ειδικά η Αθήνα, όμως, είχε εφέτος τον δεύτερο θερμότερο χειμώνα των τελευταίων 150 ετών και ταυτοχρόνως πολλές βροχές και υγρασία. Η συνέπεια ήταν υπερανάπτυξη των πληθυσμών των κουνουπιών.

 «Παρότι έγιναν 30% παραπάνω ψεκασμοί από το αρχικά σχεδιασμένο, οδηγηθήκαμε στο να έχουμε παραπάνω κρούσματα», υπογράμμισε.

 Λίγοι αρρωσταίνουν σοβαρά

Τα καλά νέα είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι που θα νοσήσει ο ιός του Δυτικού Νείλου δεν θα το καταλάβουν καν.

 «Το 80% των ανθρώπων είναι πλήρως ασυμπτωματικοί», ανέφερε ο κ. Βασιλακόπουλος. «Ένα 20% θα κάνει ένα ήπιο πυρετό. Μόνο ένα μικρό ποσοστό (κάτω από το 1%) θα αναπτύξει εκτός από τον πυρετό και συμπτώματα από το νευρικό σύστημα, όπως έντονο πονοκέφαλο, ιλίγγους, ζάλη, αποπροσανατολισμό στον χώρο και στον χρόνο και παράλυση. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που κινδυνεύουν πολύ».

 https://www.iatropedia.gr/

 
Ο Σύλλογος, από το 2018, είχε ξεκαθαρίσει τη θέση του: η επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού είναι υπόθεση συνδικαλιστικής διεκδίκησης και πολιτικής απόφασης και όχι δικαστικής αναμονής.

Τον Σεπτέμβριο του 2018 το είχαμε πει καθαρά, με ανακοίνωση που είχε τίτλο: «Συνδικαλιστική & όχι δικαστική διεκδίκηση για 13ο-14ο μισθό». Δεν το λέγαμε θεωρητικά. Το λέγαμε και το διεκδικούσαμε σε πλήθος παρεμβάσεων σε Δημοτικά Συμβούλια, ζητώντας από τους Δήμους να πάρουν θέση υπέρ της επαναφοράς του 13ου και 14ου μισθού και να στηρίξουν έμπρακτα τους εργαζόμενους.

Και τότε κάποιοι μας έψεγαν και μας κουνούσαν το δάχτυλο, επειδή δεν επιλέξαμε τη νομική προσφυγή ως δήθεν μοναδικό δρόμο. Μας έλεγαν, ουσιαστικά, ότι έπρεπε να αφήσουμε στην άκρη τη συλλογική διεκδίκηση και να οδηγήσουμε τους εργαζόμενους σε ατομικές ή ομαδικές δικαστικές προσφυγές.

Εμείς δεν το κάναμε. Γιατί αρνηθήκαμε να διαχωρίσουμε τους εργαζόμενους σε «τυχερούς» και «άτυχους», σε αυτούς που θα προσφύγουν και σε αυτούς που δεν θα μπορούν ή δεν θα θέλουν να προσφύγουν.

Γιατί η διεκδίκηση του μισθού και των δικαιωμάτων μας δεν μπορεί να είναι προνόμιο όσων έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν έναν δικηγόρο ή να μπουν σε μια δικαστική διαδικασία.

Και το είχαμε πει χαρακτηριστικά:

Δεν είναι ο ρόλος του συνδικαλιστικού κινήματος να γίνει «ντίλερ» δικηγορικών γραφείων.

Ο ρόλος μας είναι να οργανώνουμε τους εργαζόμενους, να ενώνουμε τις δυνάμεις τους και να διεκδικούμε συλλογικά τα δικαιώματά τους.

Επιλέξαμε να υπερασπιστούμε την ενότητα.

Επιλέξαμε να υπερασπιστούμε τον συλλογικό αγώνα.

Και επιλέξαμε να πούμε στους εργαζόμενους την αλήθεια:

Ο δρόμος της δικαστικής προσφυγής δεν μπορεί να αντικαταστήσει τον δρόμο της συνδικαλιστικής διεκδίκησης. Το 2019, μετά την αρνητική απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ, επιβεβαιώσαμε ξανά τη θέση μας: η προσμονή μιας δικαστικής λύσης καλλιεργεί εφησυχασμό και αυταπάτες και αποδυναμώνει τη συλλογική δράση.

ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ – ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ

Ο Σύλλογος έχει επιλέξει εδώ και χρόνια έναν ξεκάθαρο δρόμο.

Δεν αναθέτουμε τα δικαιώματά μας.

Δεν περιμένουμε σωτήρες.

Δεν καλλιεργούμε αυταπάτες.

Δεν εφησυχάζουμε.

Οργανωνόμαστε, συμμετέχουμε, απεργούμε, κινητοποιούμαστε και διεκδικούμε.

Σήμερα, μετά και τη νέα δικαστική εξέλιξη, το λέμε ακόμη πιο καθαρά:

Ο 13ος και ο 14ος μισθός είναι πολιτικό ζήτημα.

Η κατάργησή τους ήταν πολιτική απόφαση και η επαναφορά τους απαιτεί πολιτική και νομοθετική απόφαση.

Δεν αμφισβητούμε τον θεσμικό ρόλο της Δικαιοσύνης. Αμφισβητούμε τη λογική ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να περιμένουν από τα δικαστήρια να λύσουν ένα πρόβλημα που απαιτεί πολιτική απόφαση και μαζική κοινωνική πίεση.

Γιατί κανένα δικαστήριο δεν μπορεί να οργανώσει τους εργαζόμενους, να απεργήσει, να κινητοποιηθεί και να πιέσει την κυβέρνηση.

Αυτό είναι δουλειά του συνδικαλιστικού κινήματος.

Γι’ αυτό και σήμερα δεν θα πούμε «περιμένετε».

Θα πούμε ξανά αυτό που λέγαμε από την αρχή:

ΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΕΝΟΤΗΤΑ – ΑΠΕΡΓΙΑ – ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ – ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ.

Ο Σύλλογος εργαζομένων ΟΤΑ Βοιωτίας  θα συνεχίσει να παλεύει για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, όχι στις δικαστικές αίθουσες ως θεατής, αλλά στους χώρους δουλειάς, στα Δημοτικά  Συμβούλια, στους δρόμους και στους αγώνες των εργαζομένων.

Τα δικαιώματα δεν χαρίζονται. Κατακτώνται.

13ος ΚΑΙ 14ος ΜΙΣΘΟΣ ΤΩΡΑ!

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος                                                  Η Γραμματέας

Μπούρας Νικόλαος                                    Θεοδωράκη Μαρία Λιγότερα

 Άμεση εξέταση προσφυγής κατά του νέου Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για της ΑΠΕ ζητά ο Επικεφαλής της Μείζονος Μειοψηφίας του Περιφερειακού Συμβουλίου Γιώργος Αγγελόπουλος με Επιστολή του προς τον Περιφερειάρχη και τον Πρόεδρο του Περιφερειακού Συμβουλίου

 Μετά την έγκριση, στις 19 Αυγούστου 2026, του νέου Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΕΧΠ-ΑΠΕ), ο Επικεφαλής της Μείζονος Μειοψηφίας του Περιφερειακού Συμβουλίου Στερεάς Ελλάδας Γιώργος Αγγελόπουλος ζητά την άμεση εξέταση της δυνατότητας προσβολής του νέου πλαισίου ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας.

 Με επιστολή του προς τον Περιφερειάρχη και τον Πρόεδρο του Περιφερειακού Συμβουλίου, ο κ. Αγγελόπουλος υπενθυμίζει την Απόφαση 67/2026, με την οποία το Περιφερειακό Συμβούλιο είχε εκφράσει αρνητική γνώμη για το προτεινόμενο ΕΧΠ-ΑΠΕ και είχε καταθέσει 19 συγκεκριμένες προτάσεις για την προστασία της Στερεάς Ελλάδας.

 Βασικό αίτημα της απόφασης ήταν η αναγνώριση της Περιφέρειας ως περιοχής με υπερσυγκέντρωση έργων ΑΠΕ, ο συνυπολογισμός των ήδη εγκατεστημένων και αδειοδοτημένων έργων, η αξιολόγηση της πραγματικής φέρουσας ικανότητας και η ουσιαστική συμμετοχή της Περιφέρειας και των τοπικών κοινωνιών στις αποφάσεις.

 Μεταξύ των προτάσεων περιλαμβάνονταν, χαρακτηριστικά, η σύμφωνη γνώμη της Περιφέρειας και των αρμόδιων συλλογικών οργάνων για νέα έργα ΑΠΕ, η ουσιαστική συμμετοχή και η σύμφωνη γνώμη των τοπικών κοινωνιών, η αυστηρότερη προστασία των περιοχών Natura και των περιοχών ιδιαίτερου φυσικού και τουριστικού ενδιαφέροντος, καθώς και ο υπολογισμός των σωρευτικών επιπτώσεων από το σύνολο των έργων ΑΠΕ.

 Όπως επισημαίνεται στην επιστολή, το τελικό ΕΧΠ-ΑΠΕ δεν αντιμετωπίζει επαρκώς την ιδιαίτερη κατάσταση της Στερεάς Ελλάδας, ενώ ο βασικός πυρήνας των θέσεων που είχε διατυπώσει το Περιφερειακό Συμβούλιο δεν ενσωματώθηκε στο τελικό πλαίσιο.

 Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι στην ίδια την Απόφαση 67/2026 προβλεπόταν, μετά από πρόταση της παράταξης της Μείζονος Μειοψηφίας, η εξέταση ακυρωτικών ενεργειών, εφόσον οι προτάσεις της Περιφέρειας δεν υιοθετούνταν επαρκώς.

 Για τον λόγο αυτό, ο Γιώργος Αγγελόπουλος ζητά:

 · άμεση εξειδικευμένη νομική και επιστημονική αξιολόγηση του τελικού ΕΧΠ-ΑΠΕ,

 · εξέταση της δυνατότητας προσφυγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας και λήψη κάθε άλλου πρόσφορου μέτρου,

 · άμεση επαναφορά του θέματος στο Περιφερειακό Συμβούλιο, ώστε το Σώμα να ενημερωθεί και να αποφασίσει συλλογικά, χωρίς κίνδυνο απώλειας σχετικών προθεσμιών.

 · άμεση ανάληψη πρωτοβουλιών από τον Περιφερειάρχη συντονισμού με την Ένωση Περιφερειών Ελλάδας (ΕΝΠΕ), την Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ), τις Περιφερειακές Ενώσεις Δήμων και κάθε άλλο θεσμικό φορέα που έχει έννομο συμφέρον, ώστε να εξεταστεί η δυνατότητα κοινής ή συντονισμένης δικαστικής προσφυγής και η συμμετοχή της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας σε συνεργατικές νομικές ενέργειες.

 «Η Απόφαση 67/2026 δεν πρέπει να μείνει μια απλή αρνητική γνωμοδότηση. Σήμερα, μετά την έγκριση του τελικού ΕΧΠ-ΑΠΕ και τη διαπίστωση ότι ο βασικός πυρήνας των θέσεών μας δεν ενσωματώθηκε, είναι η στιγμή να εξετάσουμε έμπρακτα την υλοποίηση της απόφασης του Περιφερειακού Συμβουλίου», επισημαίνει ο Γιώργος Αγγελόπουλος.

 Γιώργος Αγγελόπουλος

 Επικεφαλής της Μείζονος Μειοψηφίας

 Περιφερειακού Συμβουλίου Στερεάς Ελλάδας

 
«Η Κυβέρνηση πανηγυρίζει όταν οι οφειλές προς e-ΕΦΚΑ εκτοξεύονται σε 52,4  δις, δηλαδή το 1/4 του ΑΕΠ στο δεύτερο τρίμηνο του 2026.

Αδιαφορία Μητσοτάκη για το πρωτοφανές  οικονομικό αδιέξοδο αγροτών, ελεύθερων επαγγελματιών και μικρομεσαίων».

 Στα 52,4 δισ. ευρώ εκτινάχθηκαν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τον e-ΕΦΚΑ, σύμφωνα με τη 2η Τριμηνιαία Έκθεση του ΚΕΑΟ για το 2026, καταγράφοντας αύξηση περίπου 1,1 δισ. ευρώ μέσα σε μόλις έξι μήνες.

 Ο Γιώργος Μουλκιώτης, με νέα κοινοβουλευτική Ερώτηση προς την Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Νίκη Κεραμέως, αναδεικνύει την αδυναμία της κυβερνητικής πολιτικής να ανακόψει τη διόγκωση του ασφαλιστικού χρέους, που πλήττει ιδιαίτερα αγρότες, ελεύθερους επαγγελματίες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

 Το πρόβλημα δεν είναι πλέον μόνο ασφαλιστικό. Είναι πρόβλημα ρευστότητας, παραγωγής και κοινωνικής συνοχής, καθώς χιλιάδες ασφαλισμένοι αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους και παραμένουν αποκλεισμένοι από τη συνταξιοδότηση.

 Ο βουλευτής Βοιωτίας ζητά από την κυβέρνηση συγκεκριμένες απαντήσεις:

 Πόσοι είναι οι οφειλέτες και πώς εξελίσσονται οι οφειλές ανά κατηγορία ασφαλισμένων;

Πόσοι ασφαλισμένοι παραμένουν εκτός σύνταξης λόγω οφειλών και πόσοι έχουν αξιοποιήσει τον ν. 5078/2023;

Γιατί το ισχύον πλαίσιο δεν ανακόπτει τη διόγκωση του χρέους;

Προτίθεται η κυβέρνηση να θεσπίσει νέα γενική, μακροχρόνια και βιώσιμη ρύθμιση, αντίστοιχη των 120 δόσεων;

Θα επανεξετάσει τις προσαυξήσεις και τους τόκους, αλλά και την παρακράτηση έως και 60% της σύνταξης;

Ποιο είναι το συνολικό σχέδιο για τη στήριξη των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας;

 Ο Γιώργος Μουλκιώτης υπενθυμίζει ότι είχε ήδη καταθέσει την υπ’ αριθμ. 4357/03.04.2026 Ερώτηση για το ίδιο ζήτημα, χωρίς μέχρι σήμερα ουσιαστική απάντηση.

 «Τα 52,4 δισ. ευρώ δεν είναι απλώς ένας αριθμός. Είναι η απόδειξη ότι η κυβερνητική πολιτική δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα. Όσο οι οφειλές αυξάνονται, αγρότες και μικρομεσαίοι βυθίζονται στην υπερχρέωση και ασφαλισμένοι παραμένουν εγκλωβισμένοι εκτός συνταξιοδότησης. Η κυβέρνηση οφείλει να σταματήσει την πολιτική της αδράνειας και να δώσει τώρα μια πραγματική, βιώσιμη λύση», τονίζει ο βουλευτής.

 Των Σάββα Γ. Ρομπόλη, Βασίλειου Γ. Μπέτση*

Στην Ελλάδα, το συνταξιοδοτικό σύστημα είναι κυρίως διανεμητικό, όπως και στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, με μόλις τρεις εξαιρέσεις που εφαρμόζουν κεφαλαιοποιητικά συστήματα. Από το 2022 λειτουργεί υποχρεωτικά κεφαλαιοποιητική επικουρική σύνταξη (ΤΕΚΑ) παράλληλα με την εθελοντική επαγγελματική και ιδιωτική ασφάλιση, χωρίς να καταργείται το διανεμητικό σύστημα. Η μετάβαση σε πλήρως κεφαλαιοποιητικό σύστημα θα επιβάρυνε σημαντικά τον Κρατικό Προϋπολογισμό, οδηγώντας σε αυξημένο δημόσιο χρέος και οικονομική αστάθεια έως το 2070. Για το λόγο αυτό, οι ευρωπαϊκές χώρες προτιμούν παραμετρικές παρεμβάσεις, ενώ οι εκτιμήσεις περί μηδενισμού του αφανέος χρέους το 2045 μέσω κεφαλαιοποίησης θεωρούνται αβάσιμες.

 Στον δημόσιο διάλογο που διεξάγεται στην χώρας μας για την προοπτική και τον χαρακτήρα (διανεμητικό, κεφαλαιοποιητικό) του συνταξιοδοτικού συστήματος, διατυπώνεται λανθασμένα η άποψη, όπως προκύπτει από την πραγματικότητα, ότι είναι από τα ελάχιστα συστήματα συντάξεων στην Ευρώπη που βασίζει την λειτουργία του μόνο στο διανεμητικό σύστημα.

 Αντίθετα, σύμφωνα με Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Ageing Report,2024, σελ. 151), στην οποία παρατίθενται τα συνταξιοδοτικά συστήματα όλων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρατηρείται ότι ο χαρακτήρας των συνταξιοδοτικών συστημάτων όλων των χωρών είναι το διανεμητικό σύστημα εκτός από την Ιρλανδία, την Ολλανδία και την Κύπρο στις οποίες χορηγείται μια βασική σύνταξη η οποία χρηματοδοτείται από την φορολογία, όπως η Εθνική Σύνταξη στην Ελλάδα, και παράλληλα η ανταποδοτική σύνταξη χορηγείται υποχρεωτικά από κεφαλαιοποιητικά συνταξιοδοτικά συστήματα.

 Δηλαδή σε μόλις τρεις από τις 28 χώρες το συνταξιοδοτικό σύστημα δεν λειτουργεί με βάση το διανεμητικό σύστημα.

 Όμως εκτός από το συνταξιοδοτικό διανεμητικό σύστημα που λειτουργεί στην Ελλάδα, όπως και στις άλλες 25 άλλες χώρες της Ευρώπης, με τον κεφαλαιοποιητικό χαρακτήρα από την 1/1/2022 και μετά λειτουργεί στην χώρα μας υποχρεωτική (με κριτήριο την εγγύηση από το κράτος) κεφαλαιοποιητική επικουρική σύνταξη (ΤΕΚΑ), παράλληλα με την εθελοντική επαγγελματική ασφάλιση και την ιδιωτική ασφάλιση. Κατά συνέπεια αποδεικνύεται ότι η άποψη της «μονοκαλλιέργειας» του συνταξιοδοτικού αναδιανεμητικού συστήματος δεν επαληθεύεται.

 Επίσης σήμερα η μέση σύνταξη, σύμφωνα με τα στοιχεία του συστήματος ΗΛΙΟΣ, είναι 1.100 ευρώ (μεικτά) όπου τα 900 ευρώ αντιπροσωπεύουν την κύρια σύνταξη και τα 200 ευρώ αντιπροσωπεύουν την επικουρική σύνταξη. Ο Κρατικός Προϋπολογισμός τα τελευταία 10 έτη κατέβαλε κατά μέσο όρο 15 δις ευρώ ετησίως (μόλις 6% του ΑΕΠ) από τα οποία τα 13 δις ευρώ χρηματοδότησαν την Εθνική Σύνταξη δια μέσου της φορολογίας και έτσι στην ουσία η κρατική επιχορήγηση των συντάξεων, κατά την συγκεκριμένη δεκαετία, ήταν 2 δις ευρώ ετησίως.

 Όμως εάν το 2018 είχε εφαρμοστεί κεφαλαιοποιητικό σύστημα γι΄αυτούς που είναι ασφαλισμένοι από το 1993 και μετά (νέοι ασφαλισμένοι) τότε ο Κρατικός Προϋπολογισμός θα κατέβαλε 25 δις ετησίως δεδομένου ότι οι εισφορές αυτών των ασφαλισμένων θα καταβάλλονταν σε κεφαλαιοποιητικό σύστημα ατομικών λογαριασμών.

 Σε μια τέτοια περίπτωση όλα αυτά έτη από το 2018 μέχρι το 2025 όχι μόνο δεν θα επιτάχυνε τα πλεονάσματα ο Κρατικός Προϋπολογισμός αλλά αντιθέτως θα παρουσίαζε κάθε χρόνο έλλειμμα και το χρέος θα ήταν στο 190% του ΑΕΠ και όχι στο 145% του ΑΕΠ που είναι σήμερα.

 Επιπλέον, την δεκαετία 2030-2040 όπου θα συνταξιοδοτηθούν όλοι οι λεγόμενοι παλαιοί ασφαλισμένοι (ασφαλισμένοι πριν το 1993) και οι οποίοι, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θα είναι περίπου 2,650 εκατ. συνταξιούχοι ο Κρατικός Προύπολογισμός θα χρηματοδοτήσει εξ’ ολοκλήρου το σύνολο της συνταξιοδοτικής δαπάνης η οποία πάλι σύμφωνα με την Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Ageing Report 2024) θα είναι 35 δις ευρώ.

 Με άλλα λόγια κατά την δεκαετία (2030-2040) αυτή ΄που θα λήξει η περίοδος χάριτος των όρων αποπληρωμής του χρέους και η ελληνική οικονομία θα καταβάλει τοκοχρεωλύσια της τάξης των 11 δις ευρώ ετησίως να καταβάλλει επιπλέον 35 δις ευρώ για συντάξεις αντί 16 δις ευρώ. Ακριβώς, για τον λόγο αυτό καμία ανεπτυγμένη χώρα της Ευρώπης δεν έχει καταργήσει το διανεμητικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης προκειμένου να μεταβεί σ΄ ένα κεφαλαιοποιητικό σύστημα.

 Κι΄ αυτό επειδή το κόστος μετάβασης είναι σημαντικό για τους Κρατικούς Προϋπολογισμούς. Έτσι επιλέγουν μόνο παραμετρικές παρεμβάσεις, όπως την σύνδεση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης με το προσδόκιμο ζωής, την σύνδεση του ύψους της παροχής με το προσδόκιμο ζωής (διανεμητικό σύστημα νοητών ατομικών λογαριασμών) (Ageing Report, 2024, σελ.153).

 Επίσης, οι μελέτες οι οποίες δείχνουν ότι με την κεφαλαιοποίηση του συνταξιοδοτικού συστήματος, για όσους είναι ασφαλισμένοι από την 1/1/1993 και μετά, θα μηδενίζονταν το 2045 το αφανές χρέος είναι αβάσιμες και χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής από τους δημόσιους φορείς πολιτικής.

 Κι΄ αυτό επειδή το αφανές χρέος δεν μηδενίζεται με το έτος στο οποίο θα έχουν σχεδόν αποβιώσει όλοι οι παλαιοί ασφαλισμένοι (ασφαλισμένοι πριν την 1/1/1993) αλλά όταν θα άρχιζαν να συνταξιοδοτούνται οι πρώτοι νέοι ασφαλισμένοι που θα ήταν στο κεφαλαιοποιητικό σύστημα και οι οποίοι δεν θα είχαν δεδουλευμένα δικαιώματα την στιγμή που έγινε η μετάβαση από το διανεμητικό στο κεφαλαιοποιητικό σύστημα.

 Κι΄ αυτό επειδή το έτος (2018) που θα γίνονταν η μετάβαση (κεφαλαιοποίηση) οι νέοι ασφαλισμένοι οι οποίοι θα είχαν ασφαλιστεί το 1998 θα είχαν ήδη δεδουλευμένα δικαιώματα 20 ετών.

 Έτσι όταν θα συνταξιοδοτούνταν το 2038, ποιος θα χρηματοδοτούσε τα δεδουλευμένα δικαιώματα για την προϋπηρεσία των 20 ετών που είχαν μέχρι το 2018; Το ίδιο και για κάποιον που θα είχε ασφαλιστεί το 2005 και θα είχε 13 έτη προϋπηρεσίας το 2018 που θα γίνονταν η υποτιθέμενη κεφαλαιοποίηση, σύμφωνα με σχετική πρόταση, και θα συνταξιοδοτούνταν το 2045. Η απάντηση είναι ο Κρατικός Προϋπολογισμός.

 Επιπλέον εάν ληφθεί υπόψη ότι αυτοί οι ασφαλισμένοι θα συνταξιοδοτηθούν κατά μέσο όρο για 20 έτη (προσδόκιμο ζωής) τότε αναδεικνύεται ότι η εκτίμηση ότι το αφανές χρέος θα μηδενίζονταν το 2045 είναι λανθασμένη. Η ορθή εκτίμηση που προκύπτει από την σχετική έρευνα είναι ότι το αφανές χρέος θα μηδενίζονταν μετά το 2070.

 Και μέχρι τότε η ελληνική οικονομία θα συναντούσε συνθήκες χρεοκοπίας για μία άλλη φορά προκειμένου να κεφαλαιοποιήσει την κοινωνική ασφάλιση. Αυτό στα οικονομικά της κοινωνικής ασφάλισης αποτελεί το κόστος μετάβασης, το οποίο, σύμφωνα με σχετική εργασία μας, θα κληθεί να χρηματοδοτήσει (78 δις ευρώ) η ελληνική οικονομία λόγω της κεφαλαιοποίησης της επικουρικής ασφάλισης (ΤΕΚΑ από 1/1/2022), ενώ το αντίστοιχο κόστος μετάβασης για την κεφαλαιοποίηση της κύριας σύνταξης υπολογίζεται σε 550 δις ευρώ.

 Ακριβώς γι΄ αυτόν τον λόγο, σύμφωνα με την σχετική βιβλιογραφία, καμία αναπτυγμένη χώρα της Ευρώπης δεν έχει κεφαλαιοποιήσει τη διανεμητική κοινωνική ασφάλιση, επιλέγοντας μόνο την δημιουργία συμπληρωματικών κεφαλαιοποιητικών πυλώνων.

 *Ομότ. Καθηγητή Παντείου Πανεπιστημίου, Δρ. Παντείου Πανεπιστήμιο

 
Τα νέα data centers που πρόκειται να γίνουν το επόμενο διάστημα ναρκοθετούν νερό και ενέργεια, πολύτιμους αναγκαίους πόρους, για χιλιάδες νοικοκυριά και επιχειρήσεις στις περιοχές που θα εγκατασταθούν.

Η αντίδραση των κατοίκων πολλών περιοχών όπου υφίστανται ήδη ή πρόκειται να δημιουργηθούν κέντρα δεδομένων αυξάνεται σε όλο τον κόσμο, εκτός από την Ελλάδα και τους κατοίκους της που κάθονται αμέριμνοι και περιμένουν να δουν τι θα συμβεί .

Σύμφωνα με την Εκθεση του ΟΗΕ, με τίτλο «Περιβαλλοντικό Κόστος της Χρήσης Ενέργειας της Τεχνητής Νοημοσύνης: Αποτύπωμα Άνθρακα, Νερού και Γης», από το Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο των Ηνωμένων Εθνών για το Νερό, το Περιβάλλον και την Υγεία (UNU-INWEH),  μέχρι το 2030, τα παγκόσμια κέντρα δεδομένων που τροφοδοτούν την τεχνητή νοημοσύνη προβλέπεται  ότι θα καταναλώνουν 945 τεραβατώρες ηλεκτρικής ενέργειας με τεράστιες επιπτώσεις στον πλανήτη μας. Η Εκθεση καλεί σε επείγουσα δράση για προστασία των πόρων της Γης.

Αυτό είναι σχεδόν τριπλάσιο από τη συνδυασμένη ετήσια κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας του Πακιστάν, του Μπαγκλαντές και της Νιγηρίας - χώρες που συνολικά φιλοξενούν περισσότερους από 650 εκατομμύρια ανθρώπους.

Το  υδατικό τους αποτύπωμα θα ισούται με τις βασικές ετήσιες οικιακές ανάγκες νερού όλων των 1,3 δισεκατομμυρίων ανθρώπων στην Υποσαχάρια Αφρική και το χερσαίο τους αποτύπωμα θα ξεπεράσει τα 14.500 τετραγωνικά χιλιόμετρα, περίπου διπλάσιο από την μητροπολιτική περιοχή της Τζακάρτα, όπου ζουν περισσότεροι από 32 εκατομμύρια άνθρωποι.

Αυτά τα ανησυχητικά ευρήματα παρουσιάζονται λεπτομερώς στην Έκθεση.

Οι ερευνητές έχουν προειδοποιήσει και στο παρελθόν για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από τα κέντρα δεδομένων. Αλλά οι επιστήμονες του ΟΗΕ υποστηρίζουν τώρα ότι το περιβαλλοντικό κόστος της Τεχνητής Νοημοσύνης και των κέντρων δεδομένων δεν μπορεί να γίνει κατανοητό μόνο μέσω των εκπομπών άνθρακα.

Στην Έκθεση τους, αναφέρονται στο αποτύπωμα άνθρακα, νερού και γης από τη χρήση ηλεκτρικής ενέργειας από την Τεχνητή Νοημοσύνη σε όλο τον κόσμο και επισημαίνουν τις μεγάλες διαφορές μεταξύ αυτών των αποτυπωμάτων στους 20 μεγαλύτερους κόμβους κέντρων δεδομένων στον κόσμο.

«Αυτή η έκθεση δεν αποτελεί επιχείρημα κατά της τεχνητής νοημοσύνης, ενός τεχνολογικού μετασχηματισμού που βελτιώνει τις ζωές δισεκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο», δήλωσε ο καθηγητής Kaveh Madani, Διευθυντής του UNU-INWEH, ο οποίος ηγήθηκε της ερευνητικής ομάδας.

 «Είναι μια έκκληση για υπεύθυνη χρήση της και για την αντιμετώπιση των επιπτώσεών της προληπτικά, ώστε να καταστεί βιώσιμη και δίκαιη.

Έχουμε ένα στενό παράθυρο για να διασφαλίσουμε ότι η ραχοκοκαλιά της τεχνολογικής επανάστασης της εποχής μας αναπτύσσεται εντός των πλανητικών ορίων και ότι οι κοινότητες που παρέχουν τα κρίσιμα ορυκτά για την προώθηση της Τεχνητής Νοημοσύνης και αυτές που φιλοξενούν τις υποδομές και τα ηλεκτρονικά απόβλητά της είναι επίσης μεταξύ εκείνων που επωφελούνται από αυτήν».

Μέχρι το 2030, η χρήση νερού για την τροφοδότηση των κέντρων δεδομένων της Τεχνητής Νοημοσύνης θα είναι ίση με τις ανάγκες 1,3 δισεκατομμυρίων ανθρώπων.

«Εκτός από το αποτύπωμα άνθρακα, κάθε μονάδα ηλεκτρικής ενέργειας που χρησιμοποιείται από τα κέντρα δεδομένων φέρει επίσης ένα «αποτύπωμα νερού» για ψύξη και παραγωγή ενέργειας, και ένα «αποτύπωμα Γης» που σχετίζεται με την παραγωγή ενέργειας και τις αλυσίδες εφοδιασμού», τονίζει ο ΟΗΕ.

Όπως αναφέρεται στην Εκθεση, η κατανάλωση νερού που σχετίζεται με την Τεχνητή Νοημοσύνη θα μπορούσε να ισούται με τις βασικές ετήσιες εγχώριες ανάγκες 1,3 δισεκατομμυρίων ανθρώπων μέχρι το τέλος της δεκαετίας, ενώ το αποτύπωμα γης της μπορεί να ξεπεράσει τα 14.500 τετραγωνικά χιλιόμετρα, περίπου διπλάσιο από το μέγεθος της μητροπολιτικής περιοχής της Τζακάρτα.

Η Εκθεση επισημαίνει ένα κρίσιμο κενό στον τρόπο μέτρησης του περιβαλλοντικού αντίκτυπου της Τεχνητής Νοημοσύνης. Οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, ιδίως εκείνες που συνδέονται με την εκπαίδευση μεγάλων μοντέλων, τείνουν να ιεραρχούνται κατά προτεραιότητα, αλλά αυτή η προσέγγιση παραβλέπει άλλα περιβαλλοντικά κόστη, τονίζεται.

Οι λύσεις που θεωρούνται «πράσινες» από τη μία άποψη μπορεί να επιδεινώσουν τις πιέσεις σε άλλες, ιδίως σε περιοχές που αντιμετωπίζουν ήδη έλλειψη πόρων. Για παράδειγμα, η μετάβαση σε ορισμένες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας μπορεί να μειώσει τις εκπομπές άνθρακα, αλλά μπορεί να αυξήσει σημαντικά την κατανάλωση νερού και τη χρήση γης.

Η καθημερινή χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης είναι ο κύριος ένοχος

Ο ΟΗΕ σημειώνει ότι η δημόσια συζήτηση έχει επικεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στην ενέργεια που απαιτείται για την εκπαίδευση προηγμένων μοντέλων Τεχνητής Νοημοσύνης, αλλά η μελέτη διαπιστώνει ότι η καθημερινή χρήση αντιπροσωπεύει περίπου το 80 έως 90% της συνολικής ζήτησης ενέργειας.

«Η κλίμακα είναι εντυπωσιακή: μια ευρέως χρησιμοποιούμενη υπηρεσία Τεχνητής Νοημοσύνης εκτιμάται ότι επεξεργάζεται περίπου 2,5 δισεκατομμύρια μηνύματα την ημέρα, καταναλώνοντας εκατοντάδες γιγαβατώρες ηλεκτρικής ενέργειας κάθε χρόνο» τονίζεται.

Η χρήση ενέργειας ποικίλλει επίσης σημαντικά ανάλογα με την εργασία. Η δημιουργία μιας μόνο εικόνας Τεχνητής Νοημοσύνης μπορεί να απαιτήσει περισσότερες από χίλιες φορές την ενέργεια της απλής ταξινόμησης κειμένου, ενώ η παραγωγή βίντεο απαιτεί ακόμη μεγαλύτερους πόρους.

«Οι βελτιώσεις στην αποδοτικότητα από μόνες τους είναι απίθανο να αντισταθμίσουν αυτές τις αυξανόμενες απαιτήσεις. Η έκθεση επισημαίνει το λεγόμενο φαινόμενο ανάκαμψης, στο οποίο το χαμηλότερο κόστος και η βελτιωμένη απόδοση οδηγούν σε υψηλότερη χρήση, αυξάνοντας τελικά τη συνολική κατανάλωση πόρων» σημειώνει ο ΟΗΕ.

Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της υποδομής Τεχνητής Νοημοσύνης δεν κατανέμονται ομοιόμορφα, αναφέρει ο ΟΗΕ, τονίζοντας ότι ενώ τα οφέλη της τεχνολογίας είναι παγκόσμια, το κόστος της συχνά συγκεντρώνεται σε συγκεκριμένες περιοχές.

Σε ορισμένες χώρες, σημειώνει, τα κέντρα δεδομένων αντιπροσωπεύουν ήδη ένα σημαντικό μερίδιο της εθνικής κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας, ασκώντας πίεση στα ενεργειακά συστήματα.

Σε άλλες, οι αναπτυσσόμενες εγκαταστάσεις καταναλώνουν σε μεγάλο βαθμό από τα αποθέματα νερού, μερικές φορές εν μέσω συνθηκών ξηρασίας.

Ταυτόχρονα, η Έκθεση προειδοποιεί για μια αυξανόμενη πρόκληση ηλεκτρονικών αποβλήτων, με την υποδομή Τεχνητής Νοημοσύνης να προβλέπεται να παράγει έως και 2,5 εκατομμύρια τόνους ηλεκτρονικών αποβλήτων ετησίως έως το 2030.

Μεγάλο μέρος αυτού του βάρους είναι πιθανό να πέσει σε χώρες με χαμηλότερο εισόδημα με περιορισμένη ικανότητα ασφαλούς απόρριψης.

«Η παραγωγή κρίσιμων ορυκτών που απαιτούνται για υλικό Τεχνητής Νοημοσύνης εγείρει επίσης ανησυχίες σχετικά με την υποβάθμιση του περιβάλλοντος και τις κοινωνικές ανισότητες στις περιοχές εξόρυξης» αναφέρει.

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, η επέκταση της υποδομής Τεχνητής Νοημοσύνης δημιουργεί επίσης νέες ανισότητες στην πρόσβαση και την επιρροή.

Όπως αναφέρει η Έκθεση, περισσότερο από το 90% της υπολογιστικής ικανότητας που ειδικεύεται στην Τεχνητή Νοημοσύνη συγκεντρώνεται σε μόνο δύο χώρες - τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα.

Ταυτόχρονα, πάνω από 150 έθνη δεν διαθέτουν σημαντική εγχώρια υποδομή Τεχνητής Νοημοσύνης.

«Αυτή η ανισορροπία όχι μόνο περιορίζει τις οικονομικές ευκαιρίες, αλλά εγείρει και ερωτήματα περιβαλλοντικής δικαιοσύνης, καθώς ορισμένες χώρες επωμίζονται το περιβαλλοντικό κόστος χωρίς να συμμετέχουν στα οφέλη της ανάπτυξης που βασίζεται στην Τεχνητή Νοημοσύνη».

Η Έκθεση, ζητά επείγουσα δράση για να διασφαλιστεί ότι η τεχνολογία αναπτύσσεται εντός των ορίων του πλανήτη μας.

Η μελέτη, προστίθεται, σκιαγραφεί ένα πλαίσιο για ένα «οικοσύστημα υπεύθυνης Τεχνητής Νοημοσύνης», που βασίζεται σε αρχές όπως η διαφάνεια, η αποτελεσματικότητα από τον σχεδιασμό, η ισότητα, η ευθύνη του κύκλου ζωής, η παγκόσμια συνεργασία και η βιώσιμη χρήση.

«Οι κυβερνήσεις καλούνται να ενσωματώσουν την υποδομή της Τεχνητής Νοημοσύνης στον ενεργειακό, υδάτινο και χωροταξικό σχεδιασμό, ενώ οι εταιρείες ενθαρρύνονται να σχεδιάζουν συστήματα που ελαχιστοποιούν την κατανάλωση πόρων.

 Και οι χρήστες έχουν να διαδραματίσουν ρόλο επιλέγοντας εφαρμογές με χαμηλότερο αντίκτυπο, όπου είναι δυνατόν».

Η Έκθεση υποστηρίζει ότι το μέλλον της Τεχνητής Νοημοσύνης θα εξαρτηθεί όχι μόνο από την τεχνολογική καινοτομία αλλά και από τις επιλογές διακυβέρνησης που γίνονται σήμερα...

 
Στις εκδηλώσεις μνήμης για την 82η Επέτειο του Μπλόκου της Κοκκινιάς, που πραγματοποιήθηκαν χθες, Δευτέρα 17 Αυγούστου 2026, από τον Δήμο Νίκαιας – Αγίου Ιωάννη Ρέντη, παρέστη ο Δήμαρχος Διστόμου – Αράχωβας – Αντίκυρας, κ. Ιωάννης Σταθάς.

 Πριν από την τελετή, ο κ. Σταθάς επισκέφθηκε τη Μάντρα Μπλόκου Κοκκινιάς, τον ιστορικό μαρτυρικό τόπο όπου στις 17 Αυγούστου 1944 εκτελέστηκαν δεκάδες κάτοικοι της πόλης. Ξεναγήθηκε στον χώρο και ενημερώθηκε για την ιστορία του Μπλόκου από την υπεύθυνη και επιμελήτρια του ιστορικού χώρου, κ. Ειρήνη Ρηνιώτη.

 Στη συνέχεια, ο Δήμαρχος Διστόμου – Αράχωβας – Αντίκυρας κατέθεσε στεφάνι στη Μάντρα του Μπλόκου, αποτίοντας φόρο τιμής στα θύματα ενός από τα τραγικότερα γεγονότα της Κατοχής.

 Το πρωί της 17ης Αυγούστου 1944, γερμανικές δυνάμεις και Έλληνες συνεργάτες τους περικύκλωσαν την Κοκκινιά και δια της βίας συγκέντρωσαν χιλιάδες πολίτες στην πλατεία της Οσίας Ξένης. Ακολούθησαν συλλήψεις, βασανισμοί, εκτελέσεις και εκτοπισμοί. Στη Μάντρα του Μπλόκου εκτελέστηκαν 75 άνθρωποι, ενώ εκατοντάδες κάτοικοι μεταφέρθηκαν στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου και στη συνέχεια σε στρατόπεδα εξόντωσης.

 Στον χαιρετισμό του, ο κ. Σταθάς αναφέρθηκε στη σημασία της διατήρησης της ιστορικής μνήμης, επισημαίνοντας ότι το Μπλόκο της Κοκκινιάς αποτελεί σύμβολο της αντιφασιστικής μνήμης και της Αντίστασης κατά του ναζισμού και του φασισμού. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι, σε μια εποχή κατά την οποία η Άκρα Δεξιά και οι ιδεολογίες του μίσους επιχειρούν να αποκτήσουν ξανά χώρο στις ευρωπαϊκές κοινωνίες, η υπεράσπιση της δημοκρατίας, της ισότητας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτελεί διαρκές καθήκον. Η ιστορική μνήμη, τόνισε, δεν αφορά μόνο το παρελθόν, αλλά αποτελεί προϋπόθεση για την αντιμετώπιση κάθε μορφής φασισμού, ρατσισμού και μισαλλοδοξίας στο παρόν.

 Κλείνοντας τον χαιρετισμό του, ο Δήμαρχος Διστόμου – Αράχωβας – Αντίκυρας απηύθυνε το καθιερωμένο μήνυμα στον Δήμαρχο Νίκαιας – Αγ. Ι. Ρέντη, κ. Κωνσταντίνο Μαραγκάκη:

 «Όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσοι διέπραξαν εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας πρέπει να πληρώσουν!»

 Με τιμή,

 Ο Δήμαρχος Διστόμου Αράχωβας Αντίκυρας

 Ιωάννης Σταθάς