ΘΗΒΑ REAL NEWS

 Η θεμελιώδης έννοια που χαρακτηρίζει τον Αρχαίο Έλληνα ήρωα είναι η έννοια του κλέους.

Ως κλέος, ορίζεται η δόξα, η φήμη που αποκτά όχι μόνο ο ήρωας, αλλά και η οικογένειά του και οι μετέπειτα από αυτόν γενιές χάρη στα ανδραγαθήματά του στο πεδίο της μάχης. Η έννοια του κλέους συνδυάζεται με τις συνώνυμες έννοιες τηςαριστείας και της υστεροφημίας. Οι επιτυχίες ενός ήρωα στο πεδίο της μάχης αποτελούσαν την αριστείατου και του εξασφάλιζαν υστεροφημία στις επερχόμενες γενιές ανά τους αιώνες. Επομένως, αντιλαμβανόμαστε ότι για τον Αρχαίο Έλληνα ήταν απαραίτητη η συμμετοχή του στον πόλεμο, καθώς η ανδρεία ήταν αυτή που του εξασφάλιζε την αριστεία και τον τίτλο του ήρωα. Το να επιδιώκει κάποιος όμως, τον θάνατο στη μάχη αποτελεί μια αρχή που σίγουρα εμάς μας ξενίζει. Ωστόσο, αυτό θα το αντιληφθούμε καλύτερα, αν λάβουμε υπόψη μας την ετυμολογία της λέξηςήρωας. Ο ήρως λοιπόν, παράγεται από τη λέξη ώρα, διότι δηλώνει ότι η κατάλληλη ώρα για τον ήρωα είναι όταν πεθαίνει στο πεδίο της μάχης, δείχνοντας αυτοθυσία και αυταπάρνηση για την τιμή και το κλέος.

 Ο ήρωας δηλαδή, βρίσκεται στην καλύτερή του ώρα,

στο πλήρωμα του χρόνου της ζωής του, όταν πεθαίνει στη μάχη. Επιπροσθέτως, ο ήρως μπορεί να συνδεθεί ετυμολογικά με την Ήρα. Η θεότητα αυτή θεωρούνταν υπεύθυνη για την αλληλοδιαδοχή των εποχών και γενικότερα, για την πραγματοποίηση διάφορων συμβάντων στην ανθρώπινη ζωή στην κατάλληλη ώρα.

 Αυτή η ετυμολογική σύνδεση της Ήρας, της ώρας και του ήρωα βρίσκει απήχηση στον Ηρακλή, ο οποίος θεωρείται το ιδανικό πρότυπο ήρωα, το μοντέλο για όλους τους ήρωες, που υπερβαίνει ακόμη και τον Αχιλλέα. Μάλιστα, ο Ηρακλής ενσαρκώνει χαρακτηριστικά γνωρίσματα, θεμελιώδη και απαραίτητα για κάθε ήρωα: είναι κατάλληλος στο να φέρει εις πέρας την αποστολή των δώδεκα άθλων του και δεν διστάζει να ανταγωνιστεί ακόμη και την Ήρα στην προσπάθειά του να παρατείνει τον χρόνο ζωής του.

 Έτσι, ο Ηρακλής είναι σα να ξαναγεννιέται από την Ήρα

τη δεύτερη φορά και να μετατρέπεται σε εικονικό γιο της, αφού άλλωστε μοιάζει στη συγκεκριμένη θεότητα. Ο δυναμισμός και η μαχητικότητά του, που τον οδηγούν ακόμη και σε ανήθικες πράξεις για το αξιακό σύστημα της εποχής εκείνης, αλλά και της σημερινής, όπως στο να καταστρέψει μια ολόκληρη πόλη και να σκοτώσει τους αδερφούς της Ιόλης για να την πάρει γυναίκα του, παρά το ότι ήταν ήδη παντρεμένος με τη Δηιάνειρα. Ένα άλλο ιδανικό μοντέλο ήρωα που αντλούμε από την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία είναι ο Αχιλλέας στην ομηρική Ιλιάδα. Ο Αχιλλέας όχι μόνο επιλέγει και ενδιαφέρεται για το κλέος, την αριστείακαι την υστεροφημία του, αλλά πιστεύει ακράδαντα ότι το κλέος καθορίζει και ορίζει την επική του ταυτότητα.

 Η μηνις του Αχιλλέα, δηλαδή ο ασυγκράτητος και υπερβολικός θυμός του για την απώλεια του λαφύρου του, της Βρισηίδας, αποτελεί το κεντρικό θέμα της Ιλιάδος, γύρω από το οποίο συνυφαίνεται όλος ο ιστός των δέκα ετών του Τρωικού Πολέμου· γι’ αυτό, ο Όμηρος,-ή καλύτερα, ο ομηρικός ποιητής, καταφέρνει να παρουσιάσει με τον περίτεχνο και αριστοτεχνικό του τρόπο όλο το φάσμα και τα γεγονότα του δεκαετούς Τρωικού Πολέμου, παρά το ότι η αφήγησή του διαρκεί μόλις 51 ημέρες.

 Μία βασική έννοια που συνδέεται με το κλέος,

είναι η έννοια της επικής ταυτότητας του ήρωα. Πρόκειται για θεμελιώδη αρχή του έπους και της ιδεολογία του ήρωα στην Κλασσική Εποχή και Λογοτεχνία. Η επική ταυτότητα των ομηρικών ηρώων συγκροτείται ακριβώς από την ανάγκη και το χρέος που οφείλουν να αισθάνονται να εξασφαλίσουν το κλέος, την αριστεία και την υστεροφημία για τον εαυτό τους και τα μέλη της οικογένειάς τους, αλλά και τις επόμενες γενιές.

 Αν δεν το επιδιώκει και προτιμήσει μια ήσυχη ζωή, μακριά από τις μάχες και τις ευκαιρίες για ανδραγαθήματα, θα έχει απεμπολήσει την επική του ταυτότητα, δηλαδή δεν θα έχει καταφέρει να πετύχει το κλέος και την αριστεία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, αποτελεί και ο Οδυσσέας, ο οποίος πρέπει να φύγει από το νησί της νύμφης Καλυψούς, για να επιστρέψει στην Ιθάκη και να ξανακερδίσει την οικογένεια του, τον λαό του και το βασίλειό του.

 Ειδικά ο Οδυσσέας, έχει πολλές περιπέτειες και κατ’ επέκταση και σημαντικά κατορθώματα, που του εξασφαλίζουν την επική του ταυτότητα: τα κατορθώματα του στη μάχη του Τρωικού Πολέμου, η επινόηση του Δούρειου Ίππου που οδήγησε στην κατάκτηση και άλωση της Τροίας και τη νίκη των Αχαιών, η απόκρουση όλων των κινδύνων και δυσκολιών κατά το θαλάσσιο ταξίδι της επιστροφής του, η αντιμετώπιση του διλήμματος που βιώνει του αν θα παραμείνει στην Καλυψώ ή θα την εγκαταλείψει και θα επιστρέψει στην πατρίδα του και φυσικά, η συνέχεια του αγώνα του στον οίκο του· ο αναγνωρισμός του από τα μέλη του οικογενειακού του περιβάλλοντος (Τηλέμαχος, παραμάνα, Πηνελόπη, Λαέρτης) και η αντιμετώπιση των μνηστήρων (Μνηστηροφονία, ραψωδίες ν-ω). Ο αγώνας του Οδυσσέα και κατ’ επέκταση και ο στόχος που φιλοδοξεί να επιτύχει είναι διττός: τόσο η επιστροφή στην πατρίδα όσο και ο αγώνας για την ανάκτηση του βασιλείου του από τους μνηστήρες.

 Και η επική ταυτότητα του Αχιλλέα κλονίζεται.

Ο Αχιλλέας, όταν απειλεί ότι θα αποσυρθεί από τον πόλεμο και θα αποφασίσει να επιστρέψει στην πατρίδα του και να ζήσει μια ήρεμη, οικογενειακή ζωή, θέτει σε κίνδυνο την επική του ταυτότητα, αφού απαρνείται τον πόλεμο και επομένως, την ευκαιρία για κλέοςκαι αριστεία. Ωστόσο, ο θάνατος του Πατρόκλου τον κάνει να επιστρέψει στη μάχη για να εκδικηθεί. Μάλιστα, εδώ υπάρχει μια σύνδεση του Αχιλλέα με έναν άλλον ήρωα παλαιότερου, μη σωζόμενου έπους, του Μελεάγρου, ο οποίος επέστρεψε στη μάχη μετά από προτροπές της γυναίκας του, Κλεοπάτρας.

 Οι μελετητές ανιχνεύουν ακόμη και ετυμολογική σύνδεση μεταξύ των ονομάτων του Πατρόκλου και της Κλεοπάτρας, καθότι το ένα αποτελεί αντιστροφή του άλλου και στην πραγματικότητα, πρόκειται για συνώνυμα ονόματα· και οι δύο έχουν κλέος που τους δίνεται από τον πατέρα, δηλαδή από την καταγωγή τους (Πάτρο-κλος < πατήρ + κλέος, Κλεο-πάτρα < Κλέος + πατήρ). Και στις δύο περιπτώσεις λοιπόν, οι ήρωες επιλέγουν το κλέος και διασώζουν την επική τους ταυτότητα.

 Μάλιστα, είναι αξιοσημείωτο ότι και μέσα στα ομηρικά έπη υπάρχουν διάφοροι αοιδοί που τραγουδούν τα κλέα ηρώων, οπότε η σπουδαιότητα αυτού του ζητήματος διαγράφεται εντονότερα. Μάλιστα, οι μελετητές θεωρούν ότι τα άσματα αυτά των αοιδών είναι μικρότερες επικές αφηγήσεις, αρμονικά και οργανικά ενταγμένες στα ομηρικά έπη και ίσως, οι αοιδοί να αποτελούν αντανακλάσεις του Ομήρου ή του ομηρικού ποιητή. Αυτό το στοιχείο δείχνει και την πολυπλοκότητα των αφηγηματικών τεχνικών των ομηρικών επών.

 Πηγή

 Ζητούν τη διενέργεια άμεσων ελέγχων και συγκεκριμένα μέτρα για τη βελτίωση των συνθηκών στο Κέντρο.

 Οι βουλευτές μεταφέρουν καταγγελίες νεοσυλλέκτων και γονέων για παρουσία τρωκτικών και εντόμων, ελλιπή καθαριότητα, συνωστισμό, ανεπαρκές ζεστό νερό και προβλήματα στην ποιότητα και την επάρκεια του φαγητού.

 Σύμφωνα με καταγγελίες νεοσύλλεκτων και γονέων, στη Γ’ ΕΣΣΟ/2026 καταγράφηκαν περίπου 40 περιστατικά τροφικής δηλητηρίασης, ενώ ιδιαίτερα προβληματικές εμφανίζονται οι συνθήκες υγιεινής στο εστιατόριο και στους χώρους υγιεινής, με ελλείψεις σε είδη καθαριότητας και απολύμανσης.

 Επίσης ζητείται η διερεύνηση της αναφοράς για ηλεκτροπληξία σε χώρο λουτρών καθώς και τα καταγγελλόμενα περιστατικά εμέτων και διαρροιών, με υγειονομικό έλεγχο που θα αποσαφηνίσει τα αίτιά τους.

 Σε οπτικό υλικό είναι εμφανής η παρουσία κοριών στα σεντόνια των θαλάμων.

 Ο Μιχάλης Κατρίνης ζητά να διευκρινιστεί πώς εφαρμόζεται στη Θήβα η αναβάθμιση της σίτισης, για την οποία ανακοινώθηκαν πρόσθετοι πόροι 12 εκατ. ευρώ στις Ένοπλες Δυνάμεις, με ημερήσιο αντίτιμο τροφής 6,40 ευρώ ανά οπλίτη. Ρωτά ποια ποσά διατέθηκαν και δαπανήθηκαν, καθώς και ποια έργα προβλέπονται για το συγκεκριμένο στρατόπεδο από τη δωρεά 6 εκατ. ευρώ της ΔΕΗ για τα κέντρα εκπαίδευσης.

 Παράλληλα με την αίτηση κατάθεσης εγγράφων ζητά τα πορίσματα των ελέγχων, στοιχεία για την ποιότητα του νερού, την ηλεκτρική ασφάλεια των εγκαταστάσεων στους χώρους λουτρών, τις εργασίες καθαρισμού και απολύμανσης, τα περιστατικά ασθένειας και τις δαπάνες σίτισης.

 Οι βουλευτές καλούν τον Υπουργό να παρουσιάσει τα μέτρα αποκατάστασης, το χρονοδιάγραμμα εφαρμογής τους και τα σχετικά έγγραφα χρηματοδότησης και προγραμματισμού των έργων.

 Όπως επισημαίνει πάντως το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, η συγκεκριμένα ημέρα δεν είναι αργία, επομένως η σχολική λειτουργία συνεχίζεται κανονικά και οι μαθητές πρέπει να βρίσκονται στα σχολεία. Οι παρουσίες θα καταγραφούν κανονικά. Αφού τηρηθεί απουσιολόγιο οι μαθητές θα κατέβουν στο προαύλιο και θα κληθούν να συμμετάσχουν στις προγραμματισμένες αθλητικές δράσεις που βάσει της εγκυκλίου του ΥΠΑΙΘΑ μπορεί να περιλαμβάνουν αθλητικές δραστηριότητες, παιχνίδια κίνησης και άλλες οργανωμένες ασκήσεις, με το πρόγραμμα να προσαρμόζεται στις ηλικίες των μαθητών, στις διαθέσιμες εγκαταστάσεις και στις καιρικές συνθήκες. Διευκρινίζεται ότι «οι δράσεις για τη 13η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού 2026 υλοποιούνται την Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου και μόνο σε περίπτωση αντικειμενικής αδυναμίας δύναται να μεταφερθεί ο εορτασμός του σχολικού αθλητισμού σε άλλη ημερομηνία με απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων».

-Του Γεώργιου Κούλα-

Για αυτό το τεχνοκρατικό έγκλημα που προβλέπετε να συνεχίσει, με το νέο χωροταξικό για τις ΑΠΕ πρέπει να γίνει ηθικός ξεσηκωμός.

Όταν απουσιάζει η θεσμική αντίβαρη δύναμη και η κοινωνία αδρανεί, η εξουσία νομοτελειακά εκτρέπεται σε αλαζονεία. Τo κοινοβούλιo, η δικαιοσύνη και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, που ιστορικά λειτουργούσαν ως ελεγκτές της εκάστοτε κυβέρνησης, συχνά ενσωματώνονται στο ίδιο το σύστημα, χάνοντας την ανεξαρτησία τους. Την ίδια στιγμή, η επίσημη αντιπολίτευση στερείται εναλλακτικού οράματος ή εμφανίζεται τόσο κατακερματισμένη, που επιτρέπει στην κυβέρνηση να αποκτήσει το σύνδρομο του «μονοδρόμου» τη βολική ψευδαίσθηση ότι δεν θα έχει κανένα απολύτως πολιτικό κόστος.

Σε αυτό το σκηνικό, η ψηφιακή εποχή και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μας έκλεισαν σε «φούσκες» απομόνωσης. Αντί για συλλογικές διεκδικήσεις, παράγεται πλέον ατομική οργή πίσω από μια οθόνη, η οποία εκτονώνεται ακίνδυνα, χωρίς να γεννά κανένα πολιτικό αποτέλεσμα. Όταν όμως οι παραδοσιακοί κανόνες καταρρέουν, οι πολίτες δεν πρέπει να αποσύρονται. Η αποχή και η παραίτηση είναι η μεγαλύτερη επιτυχία της αλαζονικής εξουσίας.

Η επαναφορά της πολιτικής «από τα κάτω»

Η απάντηση βρίσκεται στην επαναφορά της πολιτικής από τα κάτω. Πρέπει να απορρίψουμε τον κυνισμό του «όλοι ίδιοι είναι», γιατί αυτό το αφήγημα βολεύει μόνο αυτούς που κυβερνούν, νομιμοποιώντας την ασυδοσία τους. Η συνειδητή, κριτική στάση είναι το πρώτο ανάχωμα και η πραγματική ισχύς βρίσκεται στην οργάνωση: στη συμμετοχή σε τοπικές πρωτοβουλίες, σε περιβαλλοντικές οργανώσεις, σε επαγγελματικά σωματεία και ανεξάρτητες κινήσεις πολιτών. Η εξουσία φοβάται μόνο τις οργανωμένες μάζες.

Η ιστορία και η ίδια η ζωή δείχνουν ότι καμία καρέκλα δεν είναι αιώνια, όσο πανίσχυρη κι αν φαίνεται σήμερα. Όταν ένα σύστημα εξουσίας νιώθει ότι παίζει χωρίς αντίπαλο, αρχίζει να κάνει το μοιραίο λάθος: αποσυνδέεται πλήρως από την πραγματικότητα του δρόμου. Παγιδευμένοι στην ψευδαίσθηση του ατρώτου, οι διοικούντες βλέπουν τις κάλπες άδειες από εναλλακτικές και πιστεύουν ότι ο κόσμος ανέχεται τα πάντα επειδή δεν ξεσηκώνεται μαζικά. Πρόκειται για μια βαθιά παρεξήγηση. Η κοινωνία δεν ανέχεται, απλώς μαζεύει βουβή οργή, και η σιωπή των πολιτών εκλαμβάνεται λαθεμένα ως συναίνεση.

Μέσα σε αυτό το τυφλό σημείο της αλαζονείας τους, σταματούν να προσέχουν. Ψηφίζουν νόμους, προκαλούν με τη συμπεριφορά τους και υποτιμούν την καθημερινή επιβίωση. Εκεί ακριβώς γίνεται πάντα το μεγάλο θεσμικό ή κοινωνικό λάθος, μια ακραία αδικία ή ένα σκάνδαλο που ξεχειλίζει το ποτήρι, πυροδοτώντας τη νομοτελειακή διόρθωση. Την ίδια την ανάγκη τη γεννά η ίδια η πίεση της καθημερινότητας (ακρίβεια, ανασφάλεια) και δημιουργεί νέες μορφές αντίδρασης που δεν τις περιμένει κανείς. Ιστορικά, οι πιο απόλυτες εξουσίες κατέρρευσαν όχι από αντίπαλα κόμματα, αλλά επειδή έχασαν τη νομιμοποίηση στη συνείδηση του απλού κόσμου.

Το έγκλημα στη Θίσβη: Όταν παραβιάζεται η ίδια η ζωή

Το πιο απτό και εφιαλτικό παράδειγμα αυτής της αυθαιρεσίας το ζούμε σήμερα στη Δημοτική Ενότητα Θίσβης- Πλαταιών Με το πρόσχημα της κλιματικής κρίσης και των ευρωπαϊκών στόχων, οι αδειοδοτήσεις των ΑΠΕ έχουν απλοποιηθεί μέσω fast-track διαδικασιών, με αποτέλεσμα οι Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) να εγκρίνονται «στα χαρτιά», χωρίς ουσιαστικό έλεγχο στο πεδίο.

Η ίδια η ΡΑΕ έχει πλέον παραδεχθεί ότι η φέρουσα ικανότητα της περιοχής μας έχει παραβιασθεί. Κι όμως, το σύστημα της κερδοσκοπίας δεν σταματά εκεί. Τώρα, επιχειρείται να μας επιβληθεί ένα νέο, ακόμη πιο επικίνδυνο πρότζεκτ: η εγκατάσταση συστημάτων αποθήκευσης ενέργειας (βιομηχανικών μπαταριών) σε ασφυκτική απόσταση από τους οικισμούς μας.

Αυτό το σχέδιο είναι για εμάς πλήρως μη αποδεκτό. Πέρα από τον διαρκή και ορατό κίνδυνο ενός καταστροφικού βιομηχανικού ατυχήματος, η έκλυση τοξικότητας σε περίπτωση δυσλειτουργίας θα επιφέρει ανυπολόγιστες, μη αναστρέψιμες συνέπειες για το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία. Επιπλέον, οι τεράστιες ανάγκες ψύξης αυτών των θηριωδών εγκαταστάσεων αναμένεται να αυξήσουν τη θερμοκρασία του μικροκλίματος της περιοχής κατά 5 βαθμούς Κελσίου.

Για τα χωριά μας, τη Δομβραίνα, την Ξηρονομή, τα Χώστια (Πρόδρομο), τη Θίσβη και την Ελλοπία, αυτή η θερμική επιβάρυνση ισοδυναμεί με θανατική ποινή., η καταστροφή στον ιστορικό και παραγωγικό μας ελαιώνα θα είναι ολοκληρωτική, ξεριζώνοντας τον οικονομικό και κοινωνικό ιστό του τόπου.

Η άλλη τοξικότητα: Ο διχασμός και τα ΜΜΕ

Όμως, δίπλα στην περιβαλλοντική απειλή, ερχόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι και με μια άλλη, εξίσου επικίνδυνη μορφή ρύπανσης: την κοινωνική και επικοινωνιακή τοξικότητα. Δυστυχώς, επιχειρείται συστηματικά η καλλιέργεια ενός νοσηρού κλίματος διχασμού μεταξύ των ίδιων των πολιτών. Αντί για κοινό μέτωπο απέναντι στην καταστροφή, επιστρατεύονται ψίθυροι, προσωπικές επιθέσεις και τεχνητές αντιπαραθέσεις για να διασπαστεί η συνοχή μας.

Σε αυτό το παιχνίδι, η ευθύνη πολλών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης είναι τεράστια. Αντί να αναδεικνύουν την κραυγή αγωνίας των κατοίκων και τα επιστημονικά δεδομένα, επιλέγουν τη σιωπή, τον αποπροσανατολισμό ή, ακόμα χειρότερα, τη μετατροπή τους σε άτυπους γραμματείς τύπου των μεγάλων funds. Όταν η ενημέρωση εξαρτάται συμφέροντα, η αλήθεια θάβεται. Η τοξικότητα που διαχέεται υπονομεύει την εμπιστοσύνη και επιχειρεί να πείσει τους πολίτες ότι ο αγώνας τους είναι μάταιος. Η δική μας απάντηση στην επικοινωνιακή λάσπη είναι η διαφάνεια, και τα ακλόνητα επιχειρήματα. Όταν οι πολίτες βλέπουν τη γη που έθρεψε γενιές να μετατρέπεται σε βιομηχανική χαράδρα, το ζήτημα παύει να είναι τεχνοκρατικό. Γίνεται βαθιά ηθικό: «Ποιος αποφασίζει για τον τόπο μας; Εμείς ή τα ξένα funds;»

Σε αυτή τη μάχη, οι πολίτες πρέπει να πάρουν τον ρόλο του θεματοφύλακα απέναντι στις ωραίες μακέτες των εταιρειών και την προπαγάνδα, εμείς αντιτάσσουμε την αλήθεια από τα χωριά μας.

Με τη συνεργασία νομικών και περιβαλλοντολόγων, καταρρίπτουμε τις ΜΠΕ τους, ανάβοντας τη σπίθα για να ξυπνά η τοπική κοινωνία. Η αλαζονεία της καρέκλας σπάει μόνο όταν συνειδητοποιήσει ότι το κόστος της επιβολής μιας απόφασης είναι μεγαλύτερο από το όφελος. Κι αυτό το κόστος μόνο οι πολίτες μπορούν να το επιβάλουν.

Έξω οι κομματικές ταμπέλες από τους αγώνες μας

Για να πετύχει όμως αυτό, πρέπει να ξεφύγουμε από το νοσηρότερο φαινόμενο της ελληνικής πολιτικής πραγματικότητας: το καπέλωμα από κομματικούς μηχανισμούς και υποψήφιους που θυμούνται τον αγώνα μας μόνο όταν πλησιάζουν οι κάλπες, προσπαθώντας να εξαργυρώσουν την οργή μας σε ψήφους. Όταν οι πολίτες βλέπουν κομματικές σημαίες ή προσωπικές στρατηγικές πάνω από ένα κοινό πρόβλημα, απογοητεύονται και αποσύρονται, αποδυναμώνοντας τον αγώνα.

Η γραμμή μας πρέπει να είναι ξεκάθαρη από την αρχή: καμία ταμπέλα στις δράσεις μας. Εμείς δεν είμαστε εδώ για να βγάλουμε δήμαρχο ή βουλευτή. Είμαστε εδώ για να σώσουμε τον τόπο μας.

Όσο το πρόβλημα των ΑΠΕ παιζόταν στις κλειστές αίθουσες των συμβουλίων, οι Θεσμικοί εκπρόσωποι μέχρι την βουλή, περιορίζονταν σε μια στείρα, γραφειοκρατική κριτική ( εκτός ολίγων εξαιρέσεων ) για να βγάλουν την υποχρέωση.

Η κοινωνία δεν τους έχει πλέον ανάγκη για να ακουστεί, ότι η αυθεντική οργή δεν μπαίνει σε κομματικά καλούπια και ότι οι πολίτες αρνούνται να γίνουν εργαλεία προσωπικών στρατηγικών.

Όταν η κοινωνία των πολιτών βγαίνει μπροστά, αναδεικνύει τη γύμνια των επαγγελματιών της πολιτικής. Το χειρότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τους χαρίσουμε την παραίτησή μας. Η απάθεια είναι το καύσιμο της καρέκλας τους· η δική μας καθαρή και αδιαπραγμάτευτη φωνή είναι η αρχή του τέλους της αλαζονείας τους.

Η ισχύς βρίσκεσαι έξω από την οθόνη, των ΜΜΕ ενάντια στην αλαζονεία της εξουσίας της απληστίας που λεηλατεί τον τόπου μας.-

Γεώργιος Κούλας

e-mail giorgoskoulas@gmail.com

Ένα ποσό άνω των 1.000.000€ θα "εξοικονομηθεί" από χρήματα παρελθόντων ετών, από υπόλοιπα της κρατικής χρηματοδότησης καθώς και από το σύνολο της τελευταίας ΣΑΤΑ που αναμένεται να μπουν άμεσα στα ταμεία του Δήμου Θηβαίων.

Κι όλα καλά, κι όλα ωραία;

Αμ δε ...

Το συνολικό ποσό μερικοί λένε θα φτάσει ακόμη και το 1,5 εκ. €. Κι επειδή λεφτόδεντρα δεν υπάρχουν,θα κοπούν από έργα ασφαλτόστρωσης, αγροτικής οδοποιίας, συντήρησης σχολείων, πολιτιστικές εκδηλώσεις, πεζοδρομήσεις, διαχείριση σε αδέσποτα, αγορά μηχανημάτων κλπ. Δεν κατάφερε, βλέπετε, ο δήμαρχος να βρει πηγή και πρόγραμμα χρηματοδότησης για να επανεντάξει το έργο και θα "αρμέξει" το ποσό από τη βελτίωση της καθημερινότητας του Θηβαίου πολίτη.

Κι όλα αυτά εξαιτίας της αδιαφορίας καθώς και της έλλειψης προγραμματισμού και συντονισμού της δημοτικής αρχής.

Κι όλα αυτά τα προσπερνάμε σαν να μιλάμε για 50 και 100 ευρώ.

Και κάπως έτσι εξηγείται γιατί αυτός ο δήμος βαλτώνει και οδεύει από το κακό στο χειρότερο.

Η χρηματοδότηση για την ολοκλήρωση του Παλιού Νοσοκομείου δεν προέρχεται από το ΤΑΠΕ, όπως αναφέρεται. Έχει εξασφαλιστεί από ίδιους πόρους του Δήμου και ΚΑΠ παρελθόντων ετών. Πρόκειται για διαθέσιμους πόρους που αξιοποιούνται για την ολοκλήρωση ενός σημαντικού δημοτικού έργου και την αξιοποίηση της δημοτικής περιουσίας προς όφελος των πολιτών.

Και κυρίως: δεν στερούμε ούτε ένα ευρώ από έργα και δράσεις που έχουν ήδη εξασφαλισμένη χρηματοδότηση.

Ασφαλτοστρώσεις, αγροτική οδοποιία, σχολεία, αδέσποτα, πολιτιστικές δράσεις, πεζοδρομήσεις, μηχανήματα και οι υπόλοιπες παρεμβάσεις του Δήμου έχουν τον δικό τους προγραμματισμό και τις αντίστοιχες χρηματοδοτήσεις τους.

Άρα, ας σταματήσει η δημιουργία εντυπώσεων ότι δήθεν για να ολοκληρωθεί το Παλιό Νοσοκομείο θα «κόψουμε» από την καθημερινότητα των Θηβαίων.

Δεν ισχύει.

Και επειδή γίνεται λόγος για «αδιαφορία», «έλλειψη προγραμματισμού και συντονισμού», θα θυμίσω κάτι πολύ απλό: ο άνθρωπος που κάνει σήμερα αυτή την κριτική ήταν επικεφαλής της ελάσσονος  αντιπολίτευσης από το 2019 έως το 2023. Γνωρίζει, λοιπόν, πολύ καλά ότι τα δημοτικά έργα δεν προχωρούν με αναρτήσεις και συνθήματα, αλλά με μελέτες, συμβάσεις, χρηματοδοτήσεις, αποφάσεις και συγκεκριμένες διαδικασίες.

Εμείς επιλέγουμε να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα και να ολοκληρώσουμε το έργο.

Δεν θα αφήσουμε το Παλιό Νοσοκομείο να παραμένει μια ακόμη εκκρεμότητα.

Εξασφαλίσαμε τους πόρους. Θα ολοκληρώσουμε το έργο. Θα το αποδώσουμε στους πολίτες.

Και κάτι τελευταίο:

Τα χρήματα του Δήμου είναι χρήματα των πολιτών. Γι’ αυτό και τα διαχειριζόμαστε με σοβαρότητα και υπευθυνότητα — όχι με κινδυνολογία. Η κριτική είναι καλοδεχούμενη αρκεί να βασίζεται σε πραγματικά δεδομένα.

Η Θήβα χρειάζεται έργα και λύσεις. Όχι άλλη παραπληροφόρηση.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου στις 19:00, στο Συνεδριακό Κέντρο Αλιάρτου. Κεντρικοί ομιλητές της βραδιάς θα είναι διακεκριμένα στελέχη του κινήματος: ο Μανώλης Χριστοδουλάκης, Βουλευτής Ανατολικής Αττικής και μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου, καθώς και η Μάρα Κουκουδάκη, επίσης μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου.

Αφετηρία ανόδου η παρουσίαση στη ΔΕΘ

Η συγκεκριμένη εκδήλωση έρχεται σε μια χρονική συγκυρία όπου το πολιτικό κλίμα παρουσιάζει έντονη κινητικότητα. Η πρόσφατη, αναλυτική παρουσίαση του κυβερνητικού προγράμματος του ΠΑΣΟΚ στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ) αποτέλεσε την ουσιαστική αφετηρία για την καταγραφή μιας σταθερής δημοσκοπικής ανόδου του κόμματος, όπως αποτυπώνεται και σε πρόσφατες έρευνες κοινής γνώμης εταιρειών.

Η τάση αυτή επιβεβαιώνει την ανάγκη της κοινωνίας για καθαρές, εφαρμόσιμες και κοστολογημένες λύσεις. Οι πολίτες στρέφουν πλέον το ενδιαφέρον τους στην ουσία της πολιτικής, επιζητώντας να ενημερώνονται εις βάθος για τα προγράμματα των κομμάτων, ώστε να τα αξιολογούν με αυστηρά πολιτικά κριτήρια και να διαμορφώνουν την τελική τους κρίση με βάση τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις για το μέλλον της χώρας.

 «Το ενεργειακό είναι αμελητέο»

«Οι ανατιμήσεις έχουν γίνει και θα γίνουν και άλλες», υπογράμμισε, προσθέτοντας πως «το ενεργειακό είναι αμελητέο μπροστά στην αύξηση της πρώτης ύλης».

 Σύμφωνα με τον ίδιο, η πίεση που δέχονται οι τυροκομικές μονάδες είναι πρωτοφανής, με τα αποθέματα των γαλακτοβιομηχανιών να καταγράφονται σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα. Παράλληλα, οι διεθνείς πωλήσεις φέτας καταγράφουν άνοδο 7% φέτος, με τον κ. Σαράντη να επισημαίνει, χαρακτηριστικά, ότι «οι πελάτες του εξωτερικού ζητούν τυρί χωρίς να ρωτούν την τιμή».

 Η δραματική συρρίκνωση του ζωικού κεφαλαίου, απόρροια των ζωονόσων, όπως η ευλογιά, αλλά και χρόνιων παθογενειών, έχει προκαλέσει σημαντικό έλλειμμα στην παραγωγή πρόβειου γάλακτος.

Την ίδια στιγμή, η ζήτηση από τις αγορές του εξωτερικού «καλπάζει», πιέζοντας οριακά τα ήδη μειωμένα αποθέματα. Το εκρηκτικό αυτό κοκτέιλ οδηγεί σε νέες αυξήσεις στα ράφια των σούπερ μάρκετ, επηρεάζοντας άμεσα τους Έλληνες καταναλωτές, αλλά και τη συνολική εικόνα των ελληνικών αγροτικών εξαγωγών.

 Πλασματικές οι καταγραφές στο ζωικό κεφάλαιο

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΕΔΟΦ, η ρίζα της σημερινής κρίσης εντοπίζεται σε ένα πρόβλημα που συσσωρεύεται εδώ και τουλάχιστον μία 15ετία. Οι παλαιότερες καταγραφές που εμφάνιζαν το ζωικό κεφάλαιο έως και στα 17 εκατομμύρια αιγοπρόβατα ήταν πλασματικές. Σήμερα, ο αριθμός των προβάτων υπολογίζεται σε λιγότερα από 8 εκατομμύρια, εξαιτίας και των εκτεταμένων θανατώσεων που προκάλεσε η ευλογιά.

 Υπολογίζεται ότι έχουν χαθεί περίπου 600.000 ζώα, η αναπλήρωση των οποίων κρίνεται αναγκαία για την επαναφορά της παραγωγικής βάσης. Ωστόσο, η πλήρης αποκατάσταση δεν θα είναι άμεση. «Θα χρειαστούν περίπου δύο χρόνια για να επιστρέψει η παραγωγή στα επίπεδα πριν από την ευλογιά», εκτίμησε ο κ. Σαράντης.

 Για την ανανέωση των κοπαδιών οι κτηνοτρόφοι συγκρατούν ήδη μεγαλύτερο αριθμό αρνιών, ενώ εξετάζεται και η εισαγωγή ζώων από το εξωτερικό. Στην τελευταία περίπτωση απαιτείται μεγάλη προσοχή, καθώς η παραγωγή φέτας ΠΟΠ διέπεται από αυστηρούς κανόνες σχετικά με την προέλευση του γάλακτος και τις επιτρεπόμενες φυλές.

 https://www.olympia.gr