ΘΗΒΑ REAL NEWS

Συντάξεις ακόμη και από τα 55, αλλά μόνο για συγκεκριμένες κατηγορίες ασφαλισμένων, προβλέπουν οι ειδικές διατάξεις. Οι ευνοϊκότερες περιπτώσεις αφορούν κυρίως ασφαλισμένους σε βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα, υπαλλήλους του Δημοσίου και των ΟΤΑ, καθώς και συγκεκριμένες κατηγορίες τρίτεκνων και πολύτεκνων.

Για τη μεγάλη πλειονότητα των σημερινών 55άρηδων, ο βασικός δρόμος για έξοδο πριν από το γενικό όριο των 67 είναι η συμπλήρωση 40 ετών ασφάλισης στα 62.

Το πότε θεμελιώνεται το δικαίωμα δεν κρίνεται μόνο από την ηλικία. Καθοριστικά είναι η ημερομηνία πρώτης ασφάλισης (ο παλιός ασφαλισμένος θεωρείται αυτός που έχει έστω και ένα ένσημο μέχρι 31/12/1992), ο ασφαλιστικός φορέας, ο συνολικός χρόνος ασφάλισης, τα βαρέα ένσημα και η δυνατότητα αναγνώρισης πλασματικών ετών.

Τα όρια ηλικίας

Κατηγορία ασφαλισμένων -Βασική προϋπόθεση                                                                 |                      Όριο ηλικίας

Γυναίκες ΙΚΑ                       βαρέα, θεμελίωση 2010 – 4.500 ημέρες, 3.600 βαρέα                               55

Γυναίκες ΙΚΑ                       βαρέα, θεμελίωση 2011 – 4.500 ημέρες, 3.600 βαρέα                               56

Γυναίκες ΙΚΑ                      βαρέα, θεμελίωση 2012 – 4.500 ημέρες, 3.600 βαρέα                                57

Δημόσιο                             βαρέα ΟΤΑ έως 31/12/2012  – 12 έτη στα βαρέα                                           58

Δημόσιο – βαρέα ΟΤΑ από 1/1/2013 – 12 έτη στα βαρέα                                                                          60

ΙΚΑ                                       βαρέα 10.500 ημέρες, 7.500 βαρέα |60 μειωμένη                                         62 πλήρης

ΙΚΑ – βαρέα, 4.500 ημέρες, 3.600 βαρέα                                                                                                        62 πλήρης

Δημόσιο – μειωμένη ,  25 έτη ασφάλισης                                                                                                       62

Ιδιωτικός τομέας – μειωμένη 15 έτη + απαιτούμενες ημέρες |                                                                62

ΟΑΕΕ                                40 έτη ασφάλισης                                                                                                        62

ΕΤΑΑ                                 40 έτη ασφάλισης                                                                                                       62

ΟΓΑ                                   40 έτη ασφάλισης                                                                                                        62

Ασφαλισμένοι μετά το 1993, απαιτούνται  40 έτη ασφάλισης  και όριο ηλικίας τα 62 και τουλάχιστον 15 έτη ασφάλισης  και όριο ηλικίας τα 67.

ΙΚΑ – Βαρέα: Πλήρης σύνταξη από τα 55

Η ευνοϊκότερη περίπτωση αφορά συγκεκριμένες γυναίκες ασφαλισμένες του ΙΚΑ που εργάστηκαν σε βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα.

Με 4.500 ημέρες ασφάλισης συνολικά και 3.600 στα βαρέα, τα όρια διαμορφώνονται ως εξής:

Θεμελίωση το 2010: πλήρης σύνταξη στα 55

Θεμελίωση το 2011: στα 56

Θεμελίωση το 2012: στα 57

Από 1/1/2013 και μετά: στα 62

Απαιτούνται, μεταξύ άλλων, 1.000 βαρέα ένσημα μέσα στα τελευταία 17 χρόνια πριν από την αίτηση συνταξιοδότησης.

Δημόσιο – Βαρέα ΟΤΑ: Έξοδος στα 58

Στα 58 μπορούν να αποχωρήσουν άνδρες και γυναίκες, μόνιμοι υπάλληλοι ΟΤΑ που υπάγονται στα βαρέα, εφόσον είχαν συμπληρώσει 12 χρόνια ασφάλισης στα βαρέα έως 31 Δεκεμβρίου 2012. Εάν η απαιτούμενη 12ετία συμπληρώθηκε από 1η Ιανουαρίου 2013 και μετά, το όριο ηλικίας είναι τα 60.

Παράδειγμα: Δημοτικός υπάλληλος στην καθαριότητα, γεννημένος τον Μάρτιο του 1971, ο οποίος είχε συμπληρώσει 12 χρόνια στα βαρέα έως το 2012, συμπληρώνει τα 58 τον Μάρτιο του 2029 και μπορεί από τότε να συνταξιοδοτηθεί.

Δημόσιο: Μειωμένη στα 62

Για τη μειωμένη σύνταξη απαιτούνται 25 χρόνια ασφάλισης, τα οποία μπορούν να συμπληρωθούν και με εξαγορά πλασματικών ετών. Η έξοδος γίνεται στα 62. Ιδιαίτερη κατηγορία αποτελούν οι τρίτεκνες και πολύτεκνες μητέρες που είχαν συμπληρώσει 20ετία το 2010, ακόμη και με αναγνώριση πλασματικών ετών από τα τέκνα. Στις συγκεκριμένες περιπτώσεις το δικαίωμα ασκείται χωρίς όριο ηλικίας.

ΙΚΑ: Έξοδος στα 60 με 10.500 ένσημα και 7.500 βαρέα

Για μισθωτούς του ΙΚΑ με 10.500 ημέρες ασφάλισης συνολικά, εκ των οποίων 7.500 στα βαρέα, προβλέπεται:

στα 60: μειωμένη σύνταξη

στα 62: πλήρης σύνταξη.

Παράδειγμα: Μισθωτός γεννημένος τον Φεβρουάριο του 1971, ο οποίος είχε συμπληρώσει το 2024 τις 10.500 ημέρες συνολικά και τις 7.500 στα βαρέα, μπορεί να αποχωρήσει το 2031 στα 60 με μειωμένη ή το 2033 στα 62 με πλήρη σύνταξη. Με 4.500 ημέρες συνολικά και 3.600 στα βαρέα, η πλήρης σύνταξη προβλέπεται στα 62.

Μισθωτοί ιδιωτικού τομέα: Μειωμένη στα 62

Για τους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα που δεν εμπίπτουν σε ειδική διάταξη, η μειωμένη σύνταξη στα 62 απαιτεί τουλάχιστον 15 έτη ασφάλισης και 100 ημέρες ασφάλισης ανά έτος κατά την τελευταία πενταετία. Η μείωση είναι μόνιμη και μπορεί να φτάσει έως το 30% της εθνικής σύνταξης για την 5ετία (6% για κάθε έτος).

Ελεύθεροι επαγγελματίες: Η 40ετία κρίνει την έξοδο

Για τους ασφαλισμένους του πρώην ΟΑΕΕ ισχύουν τα γενικά όρια των 62 ή 67 ετών. Για έναν σημερινό 55άρη κρίσιμο είναι αν μπορεί να συμπληρώσει 40 χρόνια ασφάλισης μέχρι τα 62.

Αντίστοιχα, οι αυτοαπασχολούμενοι επιστήμονες του πρώην ΕΤΑΑ –όπως δικηγόροι, γιατροί και μηχανικοί– μπορούν να αποχωρήσουν στα 62 με 40ετία.

Τα πλασματικά έτη μπορούν, όπου προβλέπεται, να χρησιμοποιηθούν για τη συμπλήρωση του απαιτούμενου χρόνου, όμως απαιτείται το 20% των τελευταίων αποδοχών για την εξαγορά ή της κλάσης που έχουν επιλέξει οι ελεύθεροι επαγγελματίες.

Αγρότες: Στα 62 μόνο με 40 χρόνια

Για τους ασφαλισμένους του πρώην ΟΓΑ, η έξοδος στα 62 προϋποθέτει 40 χρόνια ασφάλισης. Σε διαφορετική περίπτωση, ισχύει το γενικό όριο των 67.

Παράδειγμα: Αγρότης γεννημένος τον Μάιο του 1971 συμπληρώνει τα 62 τον Μάιο του 2033 και μπορεί τότε να αποχωρήσει, εφόσον έχει συμπληρώσει την απαιτούμενη 40ετία.

Ασφαλισμένοι μετά το 1993

Για όσους ασφαλίστηκαν πρώτη φορά μετά την 1η Ιανουαρίου 1993, ισχύουν τα ενιαία γενικά όρια:

62: μειωμένη σύνταξη με τουλάχιστον 15 έτη ασφάλισης και τις απαιτούμενες ημέρες

67: πλήρης σύνταξη με τουλάχιστον 15 έτη

62 με 40 έτη: πλήρης σύνταξη.

Η 40ετία μπορεί, όπου προβλέπεται, να συμπληρωθεί με έως 7 πλασματικά έτη, όπως στρατιωτική θητεία, σπουδές και τέκνα.

Τα όρια των 55, 56, 57, 58 και 60 ετών αφορούν κυρίως ασφαλισμένους που έχουν κατοχυρώσει δικαιώματα μέσω ειδικών και παλαιότερων διατάξεων.

Για τη μεγάλη πλειονότητα, η 40ετία στα 62 παραμένει ο βασικός δρόμος για έξοδο πριν από τα 67, με τα πλασματικά έτη να μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο στη συμπλήρωση του απαιτούμενου χρόνου.

Ο Γιώργος Μουλκιώτης, Βουλευτής Βοιωτίας και Τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, με κοινοβουλευτική Ερώτηση προς τους Υπουργούς Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Ανάπτυξης, φέρνει στη Βουλή την ασφυκτική κατάσταση που αντιμετωπίζει το στεγασμένο, νόμιμο εμπόριο στη Θήβα και συνολικά στις περιφερειακές αγορές, μετά και τη σχετική ανακοίνωση του Εμπορικού Συλλόγου Θήβας.

 Όπως επισημαίνεται στην Ερώτηση, πίσω από τις κυβερνητικές εξαγγελίες για τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων βρίσκεται μια εντελώς διαφορετική καθημερινότητα: υψηλό λειτουργικό και ενεργειακό κόστος, αυξημένες φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις, περιορισμένη καταναλωτική δαπάνη, έλλειψη ρευστότητας και αθέμιτος ανταγωνισμός.

 Την ίδια στιγμή, οι μικρές επιχειρήσεις της περιφέρειας εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σοβαρά εμπόδια στην πρόσβαση στη χρηματοδότηση. Οι εξαγγελίες για νέα χρηματοδοτικά και εγγυοδοτικά εργαλεία ύψους 1,5 δισ. ευρώ δεν αρκούν, εάν οι πόροι δεν φτάσουν τελικά στις πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις που πραγματικά τους έχουν ανάγκη.

 Ο Γιώργος Μουλκιώτης ζητά από την Κυβέρνηση συγκεκριμένες απαντήσεις για:

 άμεσα και στοχευμένα μέτρα στήριξης του στεγασμένου λιανεμπορίου στη Θήβα και τη Βοιωτία,

το χρονοδιάγραμμα ενεργοποίησης των νέων χρηματοδοτικών και εγγυοδοτικών εργαλείων και τη συμμετοχή των πολύ μικρών επιχειρήσεων,

την άρση των εμποδίων πρόσβασης στη χρηματοδότηση λόγω τραπεζικών κριτηρίων και εξασφαλίσεων,

ειδικό πρόγραμμα για την αντιμετώπιση του λειτουργικού και ενεργειακού κόστους,

ουσιαστικά μέτρα απέναντι στον αθέμιτο ανταγωνισμό,

συγκεκριμένες παρεμβάσεις για τη βιωσιμότητα των περιφερειακών αγορών, τη διατήρηση των καταστημάτων και των θέσεων εργασίας,

καθώς και ένα συνολικό κυβερνητικό σχέδιο ώστε το στεγασμένο εμπόριο της περιφέρειας να παραμείνει ζωντανό.

 Ο Βουλευτής Βοιωτίας δήλωσε μεταξύ άλλων:

 «Η αγορά της Θήβας δεν χρειάζεται άλλες διακηρύξεις και υποσχέσεις. Χρειάζεται μέτρα που να φτάνουν στο ταμείο της μικρής επιχείρησης και να δίνουν πραγματική ανάσα στον επαγγελματία. Όταν το κόστος λειτουργίας αυξάνεται, η κατανάλωση συμπιέζεται και η πρόσβαση στη χρηματοδότηση παραμένει δύσκολη, οι πανηγυρικές εξαγγελίες δεν αρκούν.

 Η Κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει με συγκεκριμένο σχέδιο, πόρους και χρονοδιάγραμμα.

 Γιατί κάθε κατάστημα που κλείνει στη Θήβα και στην περιφέρεια σημαίνει χαμένες θέσεις εργασίας, αποδυνάμωση της τοπικής οικονομίας και περαιτέρω ερήμωση της αγοράς».

Η  απάντηση είναι ότι φταίει το δημογραφικό. Αλλά αυτή είναι μια σχεδόν ταυτολογική απάντηση. Το δημογραφικό  είναι όχι μόνο αίτιο αλλά και αποτέλεσμα του κλεισίματος των σχολείων και ευρύτερων πολιτικών για την εκπαίδευση. Κλείνει το Δημοτικό στο χωριό, και τα νέα ζευγάρια, αυτά που θα ήθελαν να κάνουν παιδιά και να μείνουν εκεί, φεύγουν εγκαίρως.

Και ύστερα ερχόμαστε και λέμε μηδέν γεννήσεις στην περιοχή και πόσο οξύ είναι το δημογραφικό! Αλλά αυτά τα φληναφήματα είναι κουβέντες μιας καθεστωτικής εξουσίας που διαλύει την πατρίδα μας.

 Καθόμαστε και τους ακούμε, τους χάι κλας ΟΠΕΚΕΠΕΔΕΣ, που ανά τετραετία διπλασιάζουν την ακίνητη περιουσία τους, και δεν βλέπουμε τις πολιτικές των συγχωνεύσεων σχολικών μονάδων, που υποχρεώνουν τα παιδιά να πηγαίνουν χιλιόμετρα μακριά, μέσα σε θλιβερά λεωφορεία και ταξί, για να βρουν σχολείο.

 Δεν βλέπουμε τους στοιβαγμένους 27 μαθητές ανά τμήμα (πολλοί από τους οποίους πια έχουν μαθησιακά προβλήματα και χρειάζονται εξατομικευμενη διδασκαλία). Δεν βλέπουμε το παιδί, που από τότε που θυμάται τον εαυτό του παίζει στο σχολείο της γειτονιάς, και τώρα του λένε γέμισε το τμήμα και φύγε.

Και οι νέοι επιστήμονες τρέχουν ως αναπληρωτές, αλλά δεν τους αφήνουν να δεθούν με ένα σχολείο και την περιοχή του και να δημιουργήσουν εκεί οικογένεια και να γίνουν πυρήνας παιδείας στην ευρύτερη κοινωνία, όπως συνέβαινε κάποτε με τους παθιασμένους  δασκάλους και καθηγητές.

Αυτά τα νέα παιδιά ψάχνουν τελικά την τύχη τους σε άλλες χώρες, που έχουν έξυπνες πολιτικές για τη μετανάστευση. Κι εμείς χαιρόμαστε να αποτελούμε προορισμό για συνταξιούχους που έρχονται να ξεχειμωνιάσουν! Και μετά έχουμε δημογραφικό!

Το δημογραφικό είναι η διάλυση της υπαίθρου, η καταστροφή του πρωτογενούς τομέα της παραγωγής, η τρελή ακρίβεια, πολιτικές για τους ολιγάρχες.

Και οι τοποτηρητές των ολιγαρχών του χρόνου θα κλείσουν άλλα 500 σχολεία.

Βασιλης Μπετσάκος

        Ως Εμπορικός Σύλλογος καταδικάζουμε κατηγορηματικά κάθε ενέργεια βίας και παραβατικότητας που διαταράσσει την κοινωνική ειρήνη, θέτει σε κίνδυνο ανθρώπους και προκαλεί ζημιές στις επιχειρήσεις των συναδέλφων μας. Ζητούμε άμεσα από τη Διεύθυνση Αστυνομίας Βοιωτίας  και τις αρμόδιες αρχές την ενίσχυση της εμφανούς αστυνόμευσης και των περιπολιών στο κέντρο της πόλης και στον πεζόδρομο, ιδιαίτερα κατά τις ώρες αιχμής και τις βραδινές ώρες.

        Απαιτούμε τον συντονισμό των φορέων για την πρόληψηκαι την πάταξη  παρόμοιων φαινομένων, ώστε να εμπεδωθεί ξανά το αίσθημα ασφάλειας σε καταστηματάρχες, εργαζόμενους και καταναλωτές. Η τοπική αγορά δίνει καθημερινά αγώνα επιβίωσης. Δεν θα επιτρέψουμε σε μεμονωμένα περιστατικά να αμαυρώσουν την εικόνα της Θήβας ή να τρομοκρατήσουν τους πολίτες.

        Καλούμε τις αρχές να πράξουν το καθήκον τους για την περιφρούρηση της τάξης και την προστασία της πόλης μας.

Η πολιτική δεν κρίνεται στις θεωρίες, αλλά στην καθημερινότητα. Κρίνεται από το αν ένας άνθρωπος μπορεί να ανοίξει το μαγαζί του και να επιβιώσει, αν ένας νέος μπορεί να δημιουργήσει στον τόπο του χωρίς να νιώθει εγκλωβισμένος, αν οι τοπικές κοινωνίες έχουν ζωή, υποδομές και μέλλον. Όταν οι θεσμοί –από την τοπική αυτοδιοίκηση μέχρι την Κυβέρνηση και τα υπουργεία– αποτυγχάνουν να προσφέρουν αυτή τη βασική προοπτική, τότε η παραίτηση και η κοινωνική απομόνωση απλώνονται σαν δηλητήριο. Όταν οι διοικούντες ενδιαφέρονται μόνο για τη διατήρηση των προνομίων τους, οδηγούν μια ολόκληρη πατρίδα στο να ξεχνά την ιστορία της. Ως πότε ο Παρθενώνας θα δικαιολογεί τον σημερινό κατήφορό μας; Η αδιαφορία που επιχειρείται καθημερινά μας κάνει να σκύβουμε το κεφάλι, να δεχόμαστε τη μοίρα μας και να συμβιβαζόμαστε με την παρακμή.

Όμως, η ιστορία αυτού του τόπου έχει αποδείξει ότι οι Έλληνες δεν είναι φτιαγμένοι για να κοιτούν το χώμα. Σε αυτό το περιβάλλον, η αναζήτηση της ελπίδας πρέπει να μετατρέπεται σε μια ξεκάθαρη πολιτική πράξη αντίστασης. Δεν μπορούμε και δεν πρέπει να περιμένουμε παθητικά από εκείνους που συντηρούν το πρόβλημα να φέρουν τη λύση. Απέναντι στην αδιαφορία και την κοινωνική απογοήτευση, η μόνη απάντηση είναι η υπομονή, η επιμονή, η επιστροφή του Πολίτη στα κοινά και ο διαρκής «πόλεμος» στην τοξικότητα.

Υπομονή, για να αντέχουμε τις Συμπληγάδες της γραφειοκρατίας και της θεσμικής κωλυσιεργίας, χωρίς να χάνουμε τον στόχο μας και χωρίς να επιτρέπουμε στο άγχος να μας λυγίσει.

Επιμονή, για να συνεχίζουμε να πιέζουμε, να ελέγχουμε, να διεκδικούμε και να απαιτούμε ευθύνες σε κάθε επίπεδο –από τις τοπικές κοινότητες και τον Δήμο, μέχρι την Περιφέρεια, τους Βουλευτές και την Κυβέρνηση. Να τους υπενθυμίζουμε καθημερινά ότι η εξουσία τους είναι προσωρινή και συνεπάγεται ευθύνη απέναντι στον τόπο και την κοινωνία.

Πόλεμος στην τοξικότητα, που σημαίνει να κρατάμε το κεφάλι ψηλά. Σημαίνει να μην τους κάνουμε τη χάρη να ιδιωτεύσουμε ή να σωπάσουμε. Η απομόνωση και η σιωπή βολεύουν μόνο όσους αποτυγχάνουν.

Η δική μας απάντηση στην τοξική αδιαφορία τους είναι η οργανωμένη δράση, η φωνή μας, η ιστορική μνήμη της Πόλης και η αδιαπραγμάτευτη απαίτηση για έναν Δήμο που θα μάχεται και θα αγωνίζεται για τα προβλήματα του τόπου. Έναν Δήμο που θα υπερακοντίζει κάθε προσπάθεια, έχοντας τον Δήμο των Πολιτών στην πρώτη γραμμή.

Η ερημιά στην ψυχή του Πολίτη είναι η μεγαλύτερη αποτυχία των θεσμών. Στόχος μας είναι η άρνηση να συμβιβαστούμε με αυτή την ερημιά. Η άρνηση να σκύψουμε το κεφάλι είναι η δική μας δύναμη, η ελπίδα μας για έναν κόσμο χαρούμενο στον τόπο του. Πρόκειται για έναν αγώνα που δεν χαρίζεται από καμία εξουσία· κερδίζεται με πείσμα, ιστορική συνείδηση και αδιαπραγμάτευτη επιμονή.

Με τους «Δημότες εν δράσει»

Γεώργιος Κούλας

 Εκπρόσωποι της Δημοτικής Αρχής, Αντιδήμαρχοι του Δήμου Θηβαίων, Δημοτικοί Σύμβουλοι αλλά και ο Γενικός Γραμματέας του Δήμου Θηβαίων κ. Παπασπύρου,  έδωσαν το παρών ανά τα σχολεία της περιοχής μας ευχόμενοι υγεία και πρόοδο σε όλους τους μαθητές.

 Συγκεκριμένα ο κ. Ανδριανός παρέστη στον Αγιασμό του 1ου και του 5ου Δημοτικού, ο κ. Κοβάνης βρέθηκε αντίστοιχα στο 4ο , 5ο , 7ο, 8ο Δημοτικό, το 5ο Γυμνάσιο αλλά και το Ειδικό Δημοτικό και Νηπιαγωγείο, ο κ. Βαγενάς στο 9ο Δημοτικό, 2ο Γυμνάσιο και Λύκειο και στο ΕΕΕΕΚ Λουτουφίου, ο κ. Νίκας στο 2ο και 5ο δημοτικό , ο κ. Παπασπύρου στο Δημοτικό Σχολείο του Ελεώνα, στο Ειδικό Δημοτικό και Νηπιαγωγείο, καθώς και στο 5ο Γυμνάσιο,  ο κ. Σαμιώτης στο 3ο Δημοτικό , το 1ο Γυμνάσιο και Λύκειο, ο κ. Βενιζέλος στο 1ο Λύκειο, ο κ. Κουτσοδήμος στο ΕΠΑΛ Θήβας και στο 4ο Γυμνάσιο και ο κ. Καταπόδης έδωσε το παρών στον Αγιασμό του Δημοτικού Παιδικού Σταθμού που διενεργήθηκε την Πέμπτη, 10/9.

 Ο Δήμαρχος Θηβαίων παρέστη στην τέλεση του Αγιασμού του 6ου Δημοτικού – του οποίου ο Δήμος ανέλαβε την λειτουργική και αισθητική αναβάθμιση μέσω του Προγράμματος «Μαριέττα Γιαννάκου» προκειμένου να υπάρξει μια ποιοτικότερη και ασφαλέστερη παραμονή των μαθητών και μαθητριών σε αυτό. Στη συνέχεια ο Δήμαρχος έδωσε το παρών στον Αγιασμό του  3ο Γυμνασίου και Λυκείου Θήβας.

 Ο κ. Αναστασίου ευχήθηκε σε όλους να έχουν μια εποικοδομητική μαθητική πορεία, με υγεία, θάρρος και αγωνιστικότητα ενώ τόνισε τη σημασία της συνεργασίας καθηγητών και γονέων προκειμένου να οικοδομηθεί ένα πλαίσιο ασφάλειας και εμπιστοσύνης για τα παιδιά. Ακόμη, δήλωσε πως η Δημοτική Αρχή θα συνεχίσει να είναι δίπλα στα σχολεία, σε όποια ανάγκη ανακύψει.

 Ευχόμαστε ολόψυχα η νέα σχολική χρονιά να αποτελέσει τη βάση για την αγάπη της Γνώσης, της Δημιουργικότητας και της Συμπερίληψης σε ένα πλαίσιο που όλους τους χωρά και τους αποδέχεται, επί ίσοις όροις.

 Είθε όλοι μας, τη φετινή χρονιά,  μικροί και μεγάλοι, να γίνουμε σοφότεροι και καλύτεροι.

 Καλή Σχολική Χρονιά με Υγεία!

 Τι περιμένουμε να δούμε

 Οι κυριότερες αλλαγές που φέρνει η νέα μάρκα περιλαμβάνουν:

 Η ένδειξη στις οθόνες των κινητών τηλεφώνων αλλάζει σε TELEKOM.GR, το COSMOTE 5G γίνεται Telekom 5G και το COSMOTE Fiber μετονομάζεται σε Telekom Fiber.

 Το WHAT’S UP αποκτά τη μορφή WHAT’S UP by Telekom ενώ η πλατφόρμα της COSMOTE TV υιοθετεί διεθνώς το όνομα MagentaTV.

 Η επίσημη ιστοσελίδα μεταφέρεται στο telekom.gr (με βάση τις σχετικές ενημερώσεις της COSMOTE), η εφαρμογή μετονομάζεται σε Telekom App και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γίνονται Telekom GR, υιοθετώντας το χαρακτηριστικό magenta χρώμα.

 Όλα τα καταστήματα COSMOTE θα αλλάξουν σήμανση και θα μετονομαστούν σε Telekom.

 https://iguru.gr/

 Για ακόμη μία σχολική χρονιά, χιλιάδες αναπληρωτές εκπαιδευτικοί βρίσκονται αντιμέτωποι με την ίδια κατάσταση: αναμονή, αβεβαιότητα, μετακινήσεις, οικονομική αιμορραγία και οικογενειακή αναστάτωση.

Η Πολιτεία γνωρίζει πολύ καλά τις ανάγκες των σχολείων. Γνωρίζει τα κενά. Γνωρίζει ότι οι αναπληρωτές καλύπτουν ανάγκες που επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Παρ’ όλα αυτά, επιλέγει να αντιμετωπίζει το πρόβλημα τμηματικά, με διαδοχικές φάσεις προσλήψεων και όχι με έγκαιρη και ουσιαστική κάλυψη του συνόλου των πραγματικών αναγκών.

Στην πρώτη φάση των προσλήψεων καλύπτεται μόνο ένα μέρος των αναγκών. Και ακόμη και τα κενά που υπάρχουν δεν σημαίνει ότι είναι όλα διαθέσιμα προς επιλογή, καθώς προηγείται ιεράρχηση των αναγκών.

Το αποτέλεσμα;

Ένας ολόκληρος κλάδος εργαζομένων βρίσκεται κάθε χρόνο σε καθεστώς εργασιακής ομηρίας.

Οι εκπαιδευτικοί καλούνται να περιμένουν πότε θα προσληφθούν, πού θα προσληφθούν και αν τελικά θα μπορέσουν να εργαστούν στον τόπο κατοικίας τους ή έστω σε μια περιοχή που να επιτρέπει τη στοιχειώδη οικογενειακή ζωή.

Πίσω από κάθε «κενό» υπάρχει ένας άνθρωπος

Η διοίκηση βλέπει αριθμούς.

Εμείς βλέπουμε ανθρώπους.

Βλέπουμε εκπαιδευτικούς που μετακινούνται κάθε χρόνο από τη μία άκρη της Ελλάδας στην άλλη.

Βλέπουμε γονείς με μικρά παιδιά που αναγκάζονται να επιλέξουν ανάμεσα στην εργασία και στην οικογένειά τους.

Βλέπουμε ανθρώπους που πληρώνουν ενοίκια, μεταφορικά, έξοδα εγκατάστασης και διαβίωσης σε έναν δεύτερο τόπο, ενώ ταυτόχρονα πρέπει να συντηρούν το σπίτι και την οικογένειά τους στον τόπο μόνιμης κατοικίας τους.

Βλέπουμε παιδιά που αλλάζουν κάθε χρόνο σπίτι, σχολείο και κοινωνικό περιβάλλον.

Και μετά ακούμε την Πολιτεία να μιλά για την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος.

Ας απαντήσει κάποιος ειλικρινά: Πώς θα στηριχθεί η οικογένεια όταν ένας γονέας εκπαιδευτικός δεν γνωρίζει πού θα εργάζεται τον επόμενο χρόνο;

Πώς θα δημιουργήσει οικογένεια ένας νέος άνθρωπος όταν η επαγγελματική του ζωή σημαίνει κάθε χρόνο μια νέα μετακόμιση;

Πώς θα μεγαλώσει τα παιδιά του όταν η εργασιακή του πραγματικότητα μπορεί να τον κρατά εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από αυτά;

Αποδυναμώνονται τα συλλογικά όργανα – περιορίζεται ο ρόλος των αιρετών

Την ίδια στιγμή, ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η μεταφορά κρίσιμων αρμοδιοτήτων στη διαχείριση των υπηρεσιακών μεταβολών από τα συλλογικά όργανα προς την αποκλειστική αρμοδιότητα της διοίκησης.

Η λειτουργία των ΠΥΣΔΕ δεν είναι μια τυπική διοικητική διαδικασία.

Τα υπηρεσιακά συμβούλια και η παρουσία των αιρετών έχουν έναν ουσιαστικό θεσμικό ρόλο: να διασφαλίζουν τη διαφάνεια, την ισονομία, την αντικειμενικότητα και κυρίως την παρουσία της φωνής των ίδιων των εκπαιδευτικών στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.

Η συμμετοχή των αιρετών δεν είναι εμπόδιο στη διοίκηση. Είναι θεσμική εγγύηση.

Ως αιρετός εκπρόσωπος των εκπαιδευτικών στο ΠΥΣΔΕ Εύβοιας και στο ΑΠΥΣΔΕ Στερεάς Ελλάδας, δηλώνω ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται να αποδεχθώ μια λογική στην οποία οι ανθρώπινες ανάγκες αντιμετωπίζονται ως «δευτερεύουσες» μπροστά σε έναν ψυχρό διοικητικό σχεδιασμό.

Γιατί όταν εξετάζεται μια υπηρεσιακή μεταβολή, δεν υπάρχει απλώς ένας αριθμός μητρώου.

Υπάρχει ένας άνθρωπος. Και πολλές φορές υπάρχει μια οικογένεια πίσω από αυτόν.

Και οι αναπληρωτές γονείς αντιμετωπίζουν επιπλέον περιορισμούς

Στην ίδια εικόνα εντάσσεται και το ζήτημα των αδειών ανατροφής και γενικότερα της άνισης αντιμετώπισης των αναπληρωτών εκπαιδευτικών σε σχέση με τους μόνιμους συναδέλφους τους.

Η οικογενειακή ιδιότητα δεν μπορεί να εξαρτάται από τη μορφή της εργασιακής σχέσης.

Ένα παιδί δεν καταλαβαίνει αν ο γονιός του είναι μόνιμος ή αναπληρωτής.

Οι ανάγκες ενός βρέφους δεν αλλάζουν ανάλογα με το αν ο γονέας του έχει οργανική θέση ή σύμβαση ορισμένου χρόνου.

Η προστασία της μητρότητας, της πατρότητας και της οικογένειας δεν μπορεί να είναι δικαίωμα δύο ταχυτήτων.

Δεν γίνεται να καλύπτεις πάγιες ανάγκες με «προσωρινούς» ανθρώπους.

Υπάρχει μια αντίφαση που πλέον δεν μπορεί να κρυφτεί. Οι αναπληρωτές είναι απαραίτητοι για να λειτουργήσουν τα σχολεία. Οι ανάγκες που καλύπτουν επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Το δημόσιο σχολείο στηρίζεται στη δουλειά τους, κι όμως, η Πολιτεία εξακολουθεί να τους αντιμετωπίζει ως προσωρινό προσωπικό.

Μια ανάγκη που εμφανίζεται κάθε χρόνο δεν είναι έκτακτη.

Ένας εκπαιδευτικός που καλύπτει επί σειρά ετών την ίδια πραγματική ανάγκη δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν αναλώσιμος εργαζόμενος.

Αυτό δεν είναι απλώς ένα εκπαιδευτικό ζήτημα.

· Είναι ζήτημα εργασιακής δικαιοσύνης.

· Είναι ζήτημα κοινωνικής πολιτικής.

· Είναι ζήτημα οικογενειακής πολιτικής.

· Είναι τελικά ζήτημα δημογραφίας.

Τα αιτήματα είναι συγκεκριμένα

Ως αιρετός εκπρόσωπος των εκπαιδευτικών και Περιφερειακός Σύμβουλος, ζητώ:

1. Έγκαιρη και ουσιαστική κάλυψη όλων των πραγματικών εκπαιδευτικών αναγκών και όχι διαχείριση των ελλείψεων με αλλεπάλληλες φάσεις και αναμονή.

2. Διαφάνεια και πλήρη ενημέρωση για όλα τα πραγματικά κενά και τα κριτήρια με τα οποία αυτά ιεραρχούνται και δίνονται προς κάλυψη.

3. Ενίσχυση του θεσμικού ρόλου των συλλογικών οργάνων και των αιρετών εκπροσώπων στις υπηρεσιακές μεταβολές.

4. Ίσα εργασιακά και οικογενειακά δικαιώματα για μόνιμους και αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, χωρίς διακρίσεις που συνδέονται αποκλειστικά με τη μορφή της εργασιακής σχέσης.

5. Πραγματική πολιτική στήριξης της οικογένειας των εκπαιδευτικών, ώστε η εργασία να μην αποτελεί παράγοντα οικογενειακής διάλυσης.

6. Μόνιμες λύσεις για πάγιες και διαρκείς εκπαιδευτικές ανάγκες.

Δεν ζητάμε προνόμια. Ζητάμε αξιοπρέπεια.

· Η Πολιτεία δεν μπορεί να ζητά από έναν εκπαιδευτικό να γυρίζει όλη την Ελλάδα για να υπηρετήσει το δημόσιο σχολείο και ταυτόχρονα να του ζητά να συμβάλει στην αντιμετώπιση του δημογραφικού.

· Δεν μπορεί να του ζητά να κάνει οικογένεια, όταν το ίδιο το εργασιακό του καθεστώς καθιστά την οικογενειακή ζωή οικονομικά και πρακτικά δυσβάσταχτη.

· Δεν μπορεί να τον χρειάζεται κάθε Σεπτέμβριο και να τον αντιμετωπίζει ως «προσωρινό» κάθε υπόλοιπη ημέρα του χρόνου.

Οι αναπληρωτές δεν είναι εκπαιδευτικοί δεύτερης κατηγορίας.

· Είναι αυτοί που μπαίνουν στις τάξεις όταν το κράτος έχει ανάγκη.

· Είναι αυτοί που κρατούν όρθια τα σχολεία όταν υπάρχουν κενά.

· Είναι αυτοί που αφήνουν σπίτια, συντρόφους και παιδιά και ταξιδεύουν εκατοντάδες χιλιόμετρα για να κάνουν τη δουλειά τους.

Ήρθε η ώρα το κράτος να κάνει το δικό του χρέος απέναντί τους.

· Να τους αντιμετωπίσει με αξιοπρέπεια.

· Να προστατεύσει τις οικογένειές τους.

· Να σεβαστεί τα δικαιώματά τους.

· Και κυρίως, να σταματήσει να θεωρεί φυσιολογική μια κατάσταση που εδώ και χρόνια δεν είναι φυσιολογική.

Η δημόσια εκπαίδευση χρειάζεται σταθερότητα. Οι εκπαιδευτικοί χρειάζονται αξιοπρέπεια. Οι οικογένειες χρειάζονται στήριξη.

Και αυτά δεν μπορούν να περιμένουν την «επόμενη φάση» προσλήψεων.

 Αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία που προέκυψαν κατά την αυτοψία που έλαβε χώρα την Τρίτη (8/9) στο ηλεκτρικό δίκτυο του αιολικού πάρκου, από όπου ξεκίνησε η μεγαλύτερη φετινή πυρκαγιά στη χώρα μας, που ξέσπασε στις 31 Ιουλίου 2026 στη Βοιωτία και επεκτάθηκε μέχρι τη δυτική Αττική (Πόρτο Γερμενό και Ψάθα) καίγοντας περίπου 140.000 στρέμματα.

 Σύμφωνα με πληροφορίες του iEidiseis, οι ερευνητές φέρονται να εντόπισαν σοβαρά κατασκευαστικά λάθη, τα οποία από εδώ και πέρα αναμένεται να αποτυπωθούν στα σχετικά πορίσματα των πραγματογνωμόνων. Πιο συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε κατά την αυτοψία ότι οι κολώνες ηλεκτροδότησης δεν είχαν πακτωθεί με τον προβλεπόμενο τρόπο, προκειμένου να είναι σταθεροί και να μην μετακινούνται όταν πνέουν ισχυροί άνεμοι ή βρεθούν σε κάποια ακραία συνθήκη.

 Οι ερευνητές εντόπισαν βάσεις στύλων που είχαν πακτωθεί μέσα στο έδαφος κατά μόλις 76 εκατοστά, ενώ κανονικά θα έπρεπε για να θεωρούνται ασφαλείς (προκειμένου να φέρουν ηλεκτροφόρα καλώδια) να έχουν πακτωθεί μέσα στο έδαφος κατά 2,40 μέτρα. Επίσης, διαπιστώθηκε ότι η διάμετρος των στύλων ήταν 40 εκατοστά, ενώ θα έπρεπε να είναι 50 εκατοστά. Μία από τις κολώνες που μπήκαν χθες στο μικροσκόπιο της έρευνας απεικονίζεται στη φωτογραφία-ντοκουμέντο που δημοσιεύει το iEidiseis. Ο στύλος αυτός, που φαίνεται καμένος από τη φωτιά και πεσμένος στο έδαφος, είχε πακτωθεί κατά 75 εκατοστά μέσα στο έδαφος.

Γιατί όμως οι κολώνες δεν τοποθετήθηκαν όπως θα έπρεπε για να είναι ασφαλείς;

 Πηγή του iEidiseis εκτιμά ότι αυτό δεν έγινε διότι η περιοχή έχει ιδιαίτερο ανάγλυφο με πετρώματα στο υπέδαφος και έτσι για να πακτωθούν σωστά οι κολώνες θα έπρεπε να γίνουν πρόσθετες σκαπτικές εργασίες με βαρέως τύπου μηχανήματα, να δαπανηθούν περισσότερα χρήματα και χρόνος. Αυτό φαίνεται ότι δεν έγινε, με αποτέλεσμα η τοποθέτηση να χαρακτηρίζεται από αρμόδια στελέχη της Πυροσβεστικής πρόχειρη. Μάλιστα, η κατασκευή του δικτύου δεν βελτιώθηκε παρότι μόλις λίγο καιρό πριν την καταστροφική φωτιά στη Βοιωτία είχε ξεσπάσει ξανά πυρκαγιά στο ίδιο σημείο.

 Τα έμπειρα στελέχη της ΔΑΕΕ εκτιμούν ότι η κακή κατασκευή του δικτύου είχε ως αποτέλεσμα να προκληθούν σπινθήρες και κατ΄ επέκταση φωτιά.

 Κατά τη χθεσινή αυτοψία μπήκαν στο μικροσκόπιο τέσσερις κολώνες, μετρήθηκε το βάθος πάκτωσης, ενώ στόχος ήταν να συλλεχθούν όλα τα απαραίτητα στοιχεία και δεδομένα για να πέσει φως στα αίτια που προκάλεσαν την καταστροφή.

Ποιοι ήταν παρόντες

Στο σημείο «μηδέν» βρέθηκαν άπαντες: Κλιμάκιο της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού, οι δύο πραγματογνώμονες που διορίστηκαν εξ αρχής από την Εισαγγελία, οι τεχνικοί σύμβουλοι και οι δικηγόροι των κατηγορουμένων αλλά και δύο νέοι πραγματογνώμονες που διορίστηκαν από τον Ανακριτή σε δεύτερο χρόνο.

 Στο μεταξύ, οι κατηγορούμενοι έχουν διορίσει τεχνικούς συμβούλους που προβάλλουν διαφορετικές εκδοχές σε σχέση με αυτή της Πυροσβεστικής, η οποία απεφάνθη ότι η φωτιά ξεκίνησε από το ηλεκτρικό δίκτυο αιολικού πάρκου, σχηματίζοντας δικογραφία για τον ιδιοκτήτη του πάρκου και τους υπεύθυνους της εταιρείας που κατασκεύασαν το δίκτυο.

 Τι λένε οι κατηγορούμενοι

Υπενθυμίζεται ότι για τη φωτιά στην Αττικοβοιωτία είχαν κριθεί προφυλακιστέοι ο επιχειρηματίας-ιδιοκτήτης του αιολικού πάρκου, ο Δήμαρχος Στυλίδας που κατασκεύασε το δίκτυο ηλεκτροδότησης και ένας ηλεκτρολόγος μηχανικός.

 Ο επιχειρηματίας ανέφερε στην απολογία του ότι «ήταν ήσυχος» με το αιολικό πάρκο, διότι είχε αναθέσει το έργο σε μία από τις πιο γνωστές και αξιόπιστες εταιρίες που έχουν αναλάβει στο παρελθόν περίπου 40-50 ανάλογα έργα σε διάφορες περιοχές της χώρας. Διατείνεται ότι οι συμβάσεις που έχει υπογράψει με την τεχνική εταιρία δείχνουν ότι από την πλευρά του είχε πράξει τα δέοντα.

 Το έργο της κατασκευής του ηλεκτροδοτικού δικτύου ολοκληρώθηκε στις 23 Ιουνίου 2026 και κατά την Πυροσβεστική ήταν εξ αρχής προβληματικό. Αυτό φαίνεται από το ότι μόλις τέσσερις ημέρες μετά την παράδοσή του και ενώ είχε αρχίσει να λειτουργεί δοκιμαστικά, ξέσπασε φωτιά και κάηκαν 60 στρέμματα.

Κατόπιν η ίδια τεχνική εταιρία του Δημάρχου Στυλίδας ανέλαβε τις εργασίες αποκατάστασης που ολοκληρώθηκαν την τελευταία εβδομάδα του Ιουλίου. Μόλις πέντε ημέρες μετά ξέσπασε η νέα φωτιά που ήταν και η απολύτως καταστροφική, αφού επεκτάθηκε μέχρι το Πόρτο Γερμενό και μέχρι τη Ψάθα.

 Κατά την απολογία του ο Δήμαρχος Στυλίδας φέρεται να υποστήριξε ότι η εταιρία του έπραξε τα δέοντα κατά την κατασκευή του δικτύου και ότι η πυρκαγιά δεν οφείλεται σε βραχυκύκλωμα (όπως ισχυρίζεται η Πυροσβεστική) αλλά σε εξωγενή παράγοντα. Από εδώ και πέρα δεν αποκλείεται η πλευρά της υπεράσπισης να θέσει επί τάπητος το θέμα του εμπρησμού. Δηλαδή του σεναρίου η πυρκαγιά να προκάλεσε το βραχυκύκλωμα και όχι το βραχυκύκλωμα τη φωτιά.

Από: ieidiseis.gr