ΘΗΒΑ REAL NEWS

 Τι περιμένουμε να δούμε

 Οι κυριότερες αλλαγές που φέρνει η νέα μάρκα περιλαμβάνουν:

 Η ένδειξη στις οθόνες των κινητών τηλεφώνων αλλάζει σε TELEKOM.GR, το COSMOTE 5G γίνεται Telekom 5G και το COSMOTE Fiber μετονομάζεται σε Telekom Fiber.

 Το WHAT’S UP αποκτά τη μορφή WHAT’S UP by Telekom ενώ η πλατφόρμα της COSMOTE TV υιοθετεί διεθνώς το όνομα MagentaTV.

 Η επίσημη ιστοσελίδα μεταφέρεται στο telekom.gr (με βάση τις σχετικές ενημερώσεις της COSMOTE), η εφαρμογή μετονομάζεται σε Telekom App και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γίνονται Telekom GR, υιοθετώντας το χαρακτηριστικό magenta χρώμα.

 Όλα τα καταστήματα COSMOTE θα αλλάξουν σήμανση και θα μετονομαστούν σε Telekom.

 https://iguru.gr/

 Για ακόμη μία σχολική χρονιά, χιλιάδες αναπληρωτές εκπαιδευτικοί βρίσκονται αντιμέτωποι με την ίδια κατάσταση: αναμονή, αβεβαιότητα, μετακινήσεις, οικονομική αιμορραγία και οικογενειακή αναστάτωση.

Η Πολιτεία γνωρίζει πολύ καλά τις ανάγκες των σχολείων. Γνωρίζει τα κενά. Γνωρίζει ότι οι αναπληρωτές καλύπτουν ανάγκες που επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Παρ’ όλα αυτά, επιλέγει να αντιμετωπίζει το πρόβλημα τμηματικά, με διαδοχικές φάσεις προσλήψεων και όχι με έγκαιρη και ουσιαστική κάλυψη του συνόλου των πραγματικών αναγκών.

Στην πρώτη φάση των προσλήψεων καλύπτεται μόνο ένα μέρος των αναγκών. Και ακόμη και τα κενά που υπάρχουν δεν σημαίνει ότι είναι όλα διαθέσιμα προς επιλογή, καθώς προηγείται ιεράρχηση των αναγκών.

Το αποτέλεσμα;

Ένας ολόκληρος κλάδος εργαζομένων βρίσκεται κάθε χρόνο σε καθεστώς εργασιακής ομηρίας.

Οι εκπαιδευτικοί καλούνται να περιμένουν πότε θα προσληφθούν, πού θα προσληφθούν και αν τελικά θα μπορέσουν να εργαστούν στον τόπο κατοικίας τους ή έστω σε μια περιοχή που να επιτρέπει τη στοιχειώδη οικογενειακή ζωή.

Πίσω από κάθε «κενό» υπάρχει ένας άνθρωπος

Η διοίκηση βλέπει αριθμούς.

Εμείς βλέπουμε ανθρώπους.

Βλέπουμε εκπαιδευτικούς που μετακινούνται κάθε χρόνο από τη μία άκρη της Ελλάδας στην άλλη.

Βλέπουμε γονείς με μικρά παιδιά που αναγκάζονται να επιλέξουν ανάμεσα στην εργασία και στην οικογένειά τους.

Βλέπουμε ανθρώπους που πληρώνουν ενοίκια, μεταφορικά, έξοδα εγκατάστασης και διαβίωσης σε έναν δεύτερο τόπο, ενώ ταυτόχρονα πρέπει να συντηρούν το σπίτι και την οικογένειά τους στον τόπο μόνιμης κατοικίας τους.

Βλέπουμε παιδιά που αλλάζουν κάθε χρόνο σπίτι, σχολείο και κοινωνικό περιβάλλον.

Και μετά ακούμε την Πολιτεία να μιλά για την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος.

Ας απαντήσει κάποιος ειλικρινά: Πώς θα στηριχθεί η οικογένεια όταν ένας γονέας εκπαιδευτικός δεν γνωρίζει πού θα εργάζεται τον επόμενο χρόνο;

Πώς θα δημιουργήσει οικογένεια ένας νέος άνθρωπος όταν η επαγγελματική του ζωή σημαίνει κάθε χρόνο μια νέα μετακόμιση;

Πώς θα μεγαλώσει τα παιδιά του όταν η εργασιακή του πραγματικότητα μπορεί να τον κρατά εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από αυτά;

Αποδυναμώνονται τα συλλογικά όργανα – περιορίζεται ο ρόλος των αιρετών

Την ίδια στιγμή, ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η μεταφορά κρίσιμων αρμοδιοτήτων στη διαχείριση των υπηρεσιακών μεταβολών από τα συλλογικά όργανα προς την αποκλειστική αρμοδιότητα της διοίκησης.

Η λειτουργία των ΠΥΣΔΕ δεν είναι μια τυπική διοικητική διαδικασία.

Τα υπηρεσιακά συμβούλια και η παρουσία των αιρετών έχουν έναν ουσιαστικό θεσμικό ρόλο: να διασφαλίζουν τη διαφάνεια, την ισονομία, την αντικειμενικότητα και κυρίως την παρουσία της φωνής των ίδιων των εκπαιδευτικών στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.

Η συμμετοχή των αιρετών δεν είναι εμπόδιο στη διοίκηση. Είναι θεσμική εγγύηση.

Ως αιρετός εκπρόσωπος των εκπαιδευτικών στο ΠΥΣΔΕ Εύβοιας και στο ΑΠΥΣΔΕ Στερεάς Ελλάδας, δηλώνω ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται να αποδεχθώ μια λογική στην οποία οι ανθρώπινες ανάγκες αντιμετωπίζονται ως «δευτερεύουσες» μπροστά σε έναν ψυχρό διοικητικό σχεδιασμό.

Γιατί όταν εξετάζεται μια υπηρεσιακή μεταβολή, δεν υπάρχει απλώς ένας αριθμός μητρώου.

Υπάρχει ένας άνθρωπος. Και πολλές φορές υπάρχει μια οικογένεια πίσω από αυτόν.

Και οι αναπληρωτές γονείς αντιμετωπίζουν επιπλέον περιορισμούς

Στην ίδια εικόνα εντάσσεται και το ζήτημα των αδειών ανατροφής και γενικότερα της άνισης αντιμετώπισης των αναπληρωτών εκπαιδευτικών σε σχέση με τους μόνιμους συναδέλφους τους.

Η οικογενειακή ιδιότητα δεν μπορεί να εξαρτάται από τη μορφή της εργασιακής σχέσης.

Ένα παιδί δεν καταλαβαίνει αν ο γονιός του είναι μόνιμος ή αναπληρωτής.

Οι ανάγκες ενός βρέφους δεν αλλάζουν ανάλογα με το αν ο γονέας του έχει οργανική θέση ή σύμβαση ορισμένου χρόνου.

Η προστασία της μητρότητας, της πατρότητας και της οικογένειας δεν μπορεί να είναι δικαίωμα δύο ταχυτήτων.

Δεν γίνεται να καλύπτεις πάγιες ανάγκες με «προσωρινούς» ανθρώπους.

Υπάρχει μια αντίφαση που πλέον δεν μπορεί να κρυφτεί. Οι αναπληρωτές είναι απαραίτητοι για να λειτουργήσουν τα σχολεία. Οι ανάγκες που καλύπτουν επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Το δημόσιο σχολείο στηρίζεται στη δουλειά τους, κι όμως, η Πολιτεία εξακολουθεί να τους αντιμετωπίζει ως προσωρινό προσωπικό.

Μια ανάγκη που εμφανίζεται κάθε χρόνο δεν είναι έκτακτη.

Ένας εκπαιδευτικός που καλύπτει επί σειρά ετών την ίδια πραγματική ανάγκη δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν αναλώσιμος εργαζόμενος.

Αυτό δεν είναι απλώς ένα εκπαιδευτικό ζήτημα.

· Είναι ζήτημα εργασιακής δικαιοσύνης.

· Είναι ζήτημα κοινωνικής πολιτικής.

· Είναι ζήτημα οικογενειακής πολιτικής.

· Είναι τελικά ζήτημα δημογραφίας.

Τα αιτήματα είναι συγκεκριμένα

Ως αιρετός εκπρόσωπος των εκπαιδευτικών και Περιφερειακός Σύμβουλος, ζητώ:

1. Έγκαιρη και ουσιαστική κάλυψη όλων των πραγματικών εκπαιδευτικών αναγκών και όχι διαχείριση των ελλείψεων με αλλεπάλληλες φάσεις και αναμονή.

2. Διαφάνεια και πλήρη ενημέρωση για όλα τα πραγματικά κενά και τα κριτήρια με τα οποία αυτά ιεραρχούνται και δίνονται προς κάλυψη.

3. Ενίσχυση του θεσμικού ρόλου των συλλογικών οργάνων και των αιρετών εκπροσώπων στις υπηρεσιακές μεταβολές.

4. Ίσα εργασιακά και οικογενειακά δικαιώματα για μόνιμους και αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, χωρίς διακρίσεις που συνδέονται αποκλειστικά με τη μορφή της εργασιακής σχέσης.

5. Πραγματική πολιτική στήριξης της οικογένειας των εκπαιδευτικών, ώστε η εργασία να μην αποτελεί παράγοντα οικογενειακής διάλυσης.

6. Μόνιμες λύσεις για πάγιες και διαρκείς εκπαιδευτικές ανάγκες.

Δεν ζητάμε προνόμια. Ζητάμε αξιοπρέπεια.

· Η Πολιτεία δεν μπορεί να ζητά από έναν εκπαιδευτικό να γυρίζει όλη την Ελλάδα για να υπηρετήσει το δημόσιο σχολείο και ταυτόχρονα να του ζητά να συμβάλει στην αντιμετώπιση του δημογραφικού.

· Δεν μπορεί να του ζητά να κάνει οικογένεια, όταν το ίδιο το εργασιακό του καθεστώς καθιστά την οικογενειακή ζωή οικονομικά και πρακτικά δυσβάσταχτη.

· Δεν μπορεί να τον χρειάζεται κάθε Σεπτέμβριο και να τον αντιμετωπίζει ως «προσωρινό» κάθε υπόλοιπη ημέρα του χρόνου.

Οι αναπληρωτές δεν είναι εκπαιδευτικοί δεύτερης κατηγορίας.

· Είναι αυτοί που μπαίνουν στις τάξεις όταν το κράτος έχει ανάγκη.

· Είναι αυτοί που κρατούν όρθια τα σχολεία όταν υπάρχουν κενά.

· Είναι αυτοί που αφήνουν σπίτια, συντρόφους και παιδιά και ταξιδεύουν εκατοντάδες χιλιόμετρα για να κάνουν τη δουλειά τους.

Ήρθε η ώρα το κράτος να κάνει το δικό του χρέος απέναντί τους.

· Να τους αντιμετωπίσει με αξιοπρέπεια.

· Να προστατεύσει τις οικογένειές τους.

· Να σεβαστεί τα δικαιώματά τους.

· Και κυρίως, να σταματήσει να θεωρεί φυσιολογική μια κατάσταση που εδώ και χρόνια δεν είναι φυσιολογική.

Η δημόσια εκπαίδευση χρειάζεται σταθερότητα. Οι εκπαιδευτικοί χρειάζονται αξιοπρέπεια. Οι οικογένειες χρειάζονται στήριξη.

Και αυτά δεν μπορούν να περιμένουν την «επόμενη φάση» προσλήψεων.

 Αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία που προέκυψαν κατά την αυτοψία που έλαβε χώρα την Τρίτη (8/9) στο ηλεκτρικό δίκτυο του αιολικού πάρκου, από όπου ξεκίνησε η μεγαλύτερη φετινή πυρκαγιά στη χώρα μας, που ξέσπασε στις 31 Ιουλίου 2026 στη Βοιωτία και επεκτάθηκε μέχρι τη δυτική Αττική (Πόρτο Γερμενό και Ψάθα) καίγοντας περίπου 140.000 στρέμματα.

 Σύμφωνα με πληροφορίες του iEidiseis, οι ερευνητές φέρονται να εντόπισαν σοβαρά κατασκευαστικά λάθη, τα οποία από εδώ και πέρα αναμένεται να αποτυπωθούν στα σχετικά πορίσματα των πραγματογνωμόνων. Πιο συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε κατά την αυτοψία ότι οι κολώνες ηλεκτροδότησης δεν είχαν πακτωθεί με τον προβλεπόμενο τρόπο, προκειμένου να είναι σταθεροί και να μην μετακινούνται όταν πνέουν ισχυροί άνεμοι ή βρεθούν σε κάποια ακραία συνθήκη.

 Οι ερευνητές εντόπισαν βάσεις στύλων που είχαν πακτωθεί μέσα στο έδαφος κατά μόλις 76 εκατοστά, ενώ κανονικά θα έπρεπε για να θεωρούνται ασφαλείς (προκειμένου να φέρουν ηλεκτροφόρα καλώδια) να έχουν πακτωθεί μέσα στο έδαφος κατά 2,40 μέτρα. Επίσης, διαπιστώθηκε ότι η διάμετρος των στύλων ήταν 40 εκατοστά, ενώ θα έπρεπε να είναι 50 εκατοστά. Μία από τις κολώνες που μπήκαν χθες στο μικροσκόπιο της έρευνας απεικονίζεται στη φωτογραφία-ντοκουμέντο που δημοσιεύει το iEidiseis. Ο στύλος αυτός, που φαίνεται καμένος από τη φωτιά και πεσμένος στο έδαφος, είχε πακτωθεί κατά 75 εκατοστά μέσα στο έδαφος.

Γιατί όμως οι κολώνες δεν τοποθετήθηκαν όπως θα έπρεπε για να είναι ασφαλείς;

 Πηγή του iEidiseis εκτιμά ότι αυτό δεν έγινε διότι η περιοχή έχει ιδιαίτερο ανάγλυφο με πετρώματα στο υπέδαφος και έτσι για να πακτωθούν σωστά οι κολώνες θα έπρεπε να γίνουν πρόσθετες σκαπτικές εργασίες με βαρέως τύπου μηχανήματα, να δαπανηθούν περισσότερα χρήματα και χρόνος. Αυτό φαίνεται ότι δεν έγινε, με αποτέλεσμα η τοποθέτηση να χαρακτηρίζεται από αρμόδια στελέχη της Πυροσβεστικής πρόχειρη. Μάλιστα, η κατασκευή του δικτύου δεν βελτιώθηκε παρότι μόλις λίγο καιρό πριν την καταστροφική φωτιά στη Βοιωτία είχε ξεσπάσει ξανά πυρκαγιά στο ίδιο σημείο.

 Τα έμπειρα στελέχη της ΔΑΕΕ εκτιμούν ότι η κακή κατασκευή του δικτύου είχε ως αποτέλεσμα να προκληθούν σπινθήρες και κατ΄ επέκταση φωτιά.

 Κατά τη χθεσινή αυτοψία μπήκαν στο μικροσκόπιο τέσσερις κολώνες, μετρήθηκε το βάθος πάκτωσης, ενώ στόχος ήταν να συλλεχθούν όλα τα απαραίτητα στοιχεία και δεδομένα για να πέσει φως στα αίτια που προκάλεσαν την καταστροφή.

Ποιοι ήταν παρόντες

Στο σημείο «μηδέν» βρέθηκαν άπαντες: Κλιμάκιο της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού, οι δύο πραγματογνώμονες που διορίστηκαν εξ αρχής από την Εισαγγελία, οι τεχνικοί σύμβουλοι και οι δικηγόροι των κατηγορουμένων αλλά και δύο νέοι πραγματογνώμονες που διορίστηκαν από τον Ανακριτή σε δεύτερο χρόνο.

 Στο μεταξύ, οι κατηγορούμενοι έχουν διορίσει τεχνικούς συμβούλους που προβάλλουν διαφορετικές εκδοχές σε σχέση με αυτή της Πυροσβεστικής, η οποία απεφάνθη ότι η φωτιά ξεκίνησε από το ηλεκτρικό δίκτυο αιολικού πάρκου, σχηματίζοντας δικογραφία για τον ιδιοκτήτη του πάρκου και τους υπεύθυνους της εταιρείας που κατασκεύασαν το δίκτυο.

 Τι λένε οι κατηγορούμενοι

Υπενθυμίζεται ότι για τη φωτιά στην Αττικοβοιωτία είχαν κριθεί προφυλακιστέοι ο επιχειρηματίας-ιδιοκτήτης του αιολικού πάρκου, ο Δήμαρχος Στυλίδας που κατασκεύασε το δίκτυο ηλεκτροδότησης και ένας ηλεκτρολόγος μηχανικός.

 Ο επιχειρηματίας ανέφερε στην απολογία του ότι «ήταν ήσυχος» με το αιολικό πάρκο, διότι είχε αναθέσει το έργο σε μία από τις πιο γνωστές και αξιόπιστες εταιρίες που έχουν αναλάβει στο παρελθόν περίπου 40-50 ανάλογα έργα σε διάφορες περιοχές της χώρας. Διατείνεται ότι οι συμβάσεις που έχει υπογράψει με την τεχνική εταιρία δείχνουν ότι από την πλευρά του είχε πράξει τα δέοντα.

 Το έργο της κατασκευής του ηλεκτροδοτικού δικτύου ολοκληρώθηκε στις 23 Ιουνίου 2026 και κατά την Πυροσβεστική ήταν εξ αρχής προβληματικό. Αυτό φαίνεται από το ότι μόλις τέσσερις ημέρες μετά την παράδοσή του και ενώ είχε αρχίσει να λειτουργεί δοκιμαστικά, ξέσπασε φωτιά και κάηκαν 60 στρέμματα.

Κατόπιν η ίδια τεχνική εταιρία του Δημάρχου Στυλίδας ανέλαβε τις εργασίες αποκατάστασης που ολοκληρώθηκαν την τελευταία εβδομάδα του Ιουλίου. Μόλις πέντε ημέρες μετά ξέσπασε η νέα φωτιά που ήταν και η απολύτως καταστροφική, αφού επεκτάθηκε μέχρι το Πόρτο Γερμενό και μέχρι τη Ψάθα.

 Κατά την απολογία του ο Δήμαρχος Στυλίδας φέρεται να υποστήριξε ότι η εταιρία του έπραξε τα δέοντα κατά την κατασκευή του δικτύου και ότι η πυρκαγιά δεν οφείλεται σε βραχυκύκλωμα (όπως ισχυρίζεται η Πυροσβεστική) αλλά σε εξωγενή παράγοντα. Από εδώ και πέρα δεν αποκλείεται η πλευρά της υπεράσπισης να θέσει επί τάπητος το θέμα του εμπρησμού. Δηλαδή του σεναρίου η πυρκαγιά να προκάλεσε το βραχυκύκλωμα και όχι το βραχυκύκλωμα τη φωτιά.

Από: ieidiseis.gr

 Τα πρόσφατα στοιχεία της Eurostat για το 2025 αποτυπώνουν με αριθμούς την αρνητική πορεία: η αξία του γεωργικού κλάδου, σε σταθερές τιμές 2020, περιορίστηκε στα 13 δισ. ευρώ, μειωμένη κατά 5,2% σε σχέση με το 2024, ενώ η συνολική αξία της γεωργικής παραγωγής υποχώρησε κατά 5,6% και η φυτική παραγωγή κατά 7,9%.

 Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η εικόνα του γεωργικού εισοδήματος σε όρους συντελεστών παραγωγής, το οποίο από 6,97 δισ. ευρώ το 2024 υποχώρησε στα 6,10 δισ. ευρώ το 2025, σημειώνοντας πτώση 12,4%, σε συνέχεια μάλιστα της μείωσης που είχε ήδη καταγραφεί το προηγούμενο έτος.

 Την ίδια στιγμή, οι κτηνοτρόφοι βρίσκονται αντιμέτωποι με τη μείωση του ζωικού κεφαλαίου και το αυξημένο κόστος ζωοτροφών, ενέργειας και λοιπών εισροών, ενώ οι μικρές και μεσαίες εκμεταλλεύσεις πιέζονται ασφυκτικά. Η γήρανση του αγροτικού πληθυσμού και η δυσκολία εισόδου νέων ανθρώπων στην παραγωγή εντείνουν τον κίνδυνο εγκατάλειψης της υπαίθρου και δημιουργούν πλέον σοβαρό ζήτημα παραγωγικής συνέχειας.

 Μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, δεν αρκούν άλλες διαπιστώσεις. Η Κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει με ποιο συγκεκριμένο σχέδιο θα ανακόψει τη συρρίκνωση του πρωτογενούς τομέα και θα διασφαλίσει τη βιωσιμότητα των αγροτικών και κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων.

 Με την Ερώτησή του, ο Γιώργος Μουλκιώτης ζητά από τον αρμόδιο Υπουργό συγκεκριμένα στοιχεία και απαντήσεις για:

 την εξέλιξη από το 2019 του κόστους παραγωγής, και ειδικότερα ενέργειας, καυσίμων, λιπασμάτων, ζωοτροφών και αγροτικών εφοδίων,

τη μεταβολή του αριθμού των ενεργών γεωργικών και κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων, της αγροτικής απασχόλησης και του πραγματικού αγροτικού εισοδήματος,

τον αριθμό των κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων που έχουν διακόψει τη λειτουργία τους, καθώς και την εξέλιξη του ζωικού κεφαλαίου και της παραγωγής γάλακτος και κρέατος,

την εξέλιξη του ιδιωτικού χρέους αγροτών, κτηνοτρόφων και αγροτικών συνεταιρισμών,

τα συγκεκριμένα μέτρα για μείωση του κόστους παραγωγής, ενίσχυση του αγροτικού εισοδήματος και στήριξη των μικρών και μεσαίων εκμεταλλεύσεων,

το ολοκληρωμένο κυβερνητικό σχέδιο για την ανάσχεση της συρρίκνωσης του πρωτογενούς τομέα, την ανανέωση του αγροτικού πληθυσμού και την προσέλκυση νέων ανθρώπων στη γεωργία και την κτηνοτροφία.

 Ο Γιώργος Μουλκιώτης δήλωσε μεταξύ άλλων:

 «Οι αριθμοί δεν αφήνουν περιθώρια για ωραιοποιήσεις. Η παραγωγή μειώνεται, το αγροτικό εισόδημα συρρικνώνεται και το κόστος πνίγει αγρότες και κτηνοτρόφους. Μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης, η Κυβέρνηση δεν μπορεί να παρακολουθεί ως θεατής την αποδυνάμωση του πρωτογενούς τομέα.

 Απαιτείται τώρα συγκεκριμένο σχέδιο για τη μείωση του κόστους παραγωγής, την προστασία του εισοδήματος και τη στήριξη των μικρών και μεσαίων εκμεταλλεύσεων. Γιατί χωρίς βιώσιμη γεωργία και κτηνοτροφία, δεν υπάρχει παραγωγική ύπαιθρος, επισιτιστική ασφάλεια και πραγματική περιφερειακή ανάπτυξη».

 Τόπος: στο «Ισόγειο του Νερόμυλου», στην Κρύα Λιβαδειάς.

 Εγκαίνια: Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2026 στις 19:00, με παρουσίαση του βιβλίου του Δαμιανού Μωραΐτη  «Χρόνος – Μνήμη – Φωτογραφία».

 Διάρκεια έκθεσης: Σάββατο 12 έως και Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2026.

                        Καθημερινά 18:30 -21:00 & Κυριακή 11:00 −13:30 και 18:30 -21:00.

 Συμμετέχουν με αλφαβητική σειρά:

 1) Αποστολίδου Χρυσούλα, 2) Αυγέρης Ιωάννης, 3) Βελούδιος Ιωάννης, 4) Βλάχος Γιώργος, 5) Βούλγαρης Αλκιβιάδης, 6) Εικοσιπεντάκη Σπυριδούλα , 7) Ελευθεριάδου Φοίβη,

 8 ) Ζήδρου Θέμιδα, 9) Ηλίας Ιωάννης,  10) Καλλίτσης Κώστας, 11) Καρακούση Παναγιώτα, 12) Μενεγάτος Χρήστος, 13) Μαρκαντώνης Γιάννης, 14) Μωραΐτης Δαμιανός,

 15) Νάκου Αικατερίνη, 16) Οικονόμου Ιωάννης , 17) Πέτρου Όλγα,

 18) Σκυλογιάννης Ευστάθιος, 19) Σωτηριάδου Νόπη, 20) Τσακάλη Έφη,

 21) Φωστίνης Γιάννης, 22) Χατζηανέστης Νίκος, 23) Χρήστου Ράνια

 Λίγα λόγια για το θέμα και τις φωτογραφίες

 Η έκθεση «Χρόνος – Μνήμη» επιχειρεί να προσεγγίσει τη φωτογραφία ως έναν χώρο όπου ο χρόνος και η μνήμη συναντώνται. Κάθε φωτογραφία διασώζει μια στιγμή που έχει ήδη περάσει, μετατρέποντας το εφήμερο σε ίχνος και την προσωπική εμπειρία σε εικόνα.

 Μέσα από διαφορετικές φωτογραφικές ματιές, η έκθεση αναζητά όσα παραμένουν όταν ο χρόνος προχωρά: πρόσωπα, τόπους, αντικείμενα, φθορά, απουσίες και μικρές στιγμές της καθημερινότητας. Η φωτογραφία δεν καταγράφει μόνο αυτό που υπήρξε. Δημιουργεί έναν νέο χώρο μνήμης, όπου το παρελθόν μπορεί να επιστρέφει και να αποκτά διαφορετικό νόημα. Η ίδια εικόνα μπορεί να παραμένει σταθερή, ενώ το νόημά της αλλάζει με τον χρόνο και με αυτόν που την κοιτάζει. Η έκθεση είναι, τελικά, μια πρόσκληση να κοιτάξουμε όχι μόνο αυτό που βλέπουμε, αλλά και αυτό που θυμόμαστε όταν το βλέπουμε.

 Λίγα λόγια για το βιβλίο «Χρόνος – Μνήμη – Φωτογραφία»

 Το βιβλίο του Δαμιανού Μωραΐτη (έκδ.  Συλλόγου «Φίλοι της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς, 2026) εξετάζει, με στοχαστική και διεισδυτική ματιά, τη σχέση ανάμεσα στη φωτογραφική εικόνα, τον χρόνο και τη μνήμη, εμβαθύνοντας στη φωτογραφική δημιουργία και στη σχέση της με την ανθρώπινη εμπειρία και αντίληψη.

 Η έκδοση, αν και ανεξάρτητη από τη συγκεκριμένη έκθεση, συνομιλεί μαζί της, δίνοντας στον αναγνώστη τη δυνατότητα να γνωρίσει βαθύτερα τη σκέψη του δημιουργού για τα θέματα που πραγματεύεται.

 Πρόκειται για ένα δοκίμιο που απευθύνεται τόσο στη φωτογραφική κοινότητα όσο και σε κάθε αναγνώστη που αναζητά τα βαθύτερα νοήματα της φωτογραφικής εικόνας και της οπτικής αναπαράστασης.

 Με την υποστήριξη του συλλόγου «Φίλοι της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς»

Η Ταυτότητα και η Καταγωγή του Πελώρου

Στην ελληνική μυθολογία, ο Πέλωρος ταυτίζεται πρωτίστως με έναν από τους Σπαρτούς (τους «σπαρμένους» άνδρες).

 Ο μύθος του συνδέεται άρρηκτα με την ίδρυση της Θήβας από τον ήρωα Κάδμο. Όταν ο Κάδμος έφτασε στη Βοιωτία για να χτίσει την πόλη του, χρειάστηκε νερό από την Κασταλία πηγή (ή την πηγή του Άρη). Εκεί, αντιμετώπισε και σκότωσε τον Ισμήνιο Δράκοντα, ο οποίος ήταν γιος του θεού Άρη.

 Ακολουθώντας τη συμβουλή της θεάς Αθηνάς, ο Κάδμος πήρε τα δόντια του νεκρού δράκοντα και τα έσπειρε στο χώμα (στη Γαία). Από το χώμα ξεπετάχτηκαν αμέσως πλήρως οπλισμένοι, άγριοι πολεμιστές. Αυτοί ήταν οι Σπαρτοί, και επομένως γιοι της Γαίας, αφού η Γη ήταν η μήτρα που τους γέννησε.

2. Η Αλληλοεξόντωση και η Επιβίωση

Μόλις οι Σπαρτοί ξεπήδησαν από τη γη, ο Κάδμος, τρομαγμένος από το πλήθος και την αγριότητά τους, πέταξε μια πέτρα ανάμεσά τους. Εκείνοι, μην ξέροντας ποιος τους χτύπησε, άρχισαν να αλληλοσκοτώνονται σε μια τυφλή, αιματηρή μάχη.

 Στο τέλος αυτής της άγριας συμπλοκής, μόνο πέντε Σπαρτοί επέζησαν. Ο Πέλωρος ήταν ένας από αυτούς τους πέντε. Οι άλλοι τέσσερις ήταν οι:

 Εχίων (ο οποίος αργότερα παντρεύτηκε την κόρη του Κάδμου, Αγαύη)

Ουδαίος

Χθόνιος

Υπερήνωρ

Οι πέντε αυτοί άνδρες, με τη θεϊκή καταγωγή από τη Γαία και τον Άρη, έκαναν ειρήνη με τον Κάδμο. Τον βοήθησαν να χτίσει την ακρόπολη της Θήβας (την Καδμεία) και έγιναν οι γενάρχες των ευγενέστερων και ισχυρότερων οικογενειών της πόλης.

 3. Αυτούσια Αρχαία Ελληνικά Κείμενα

Η σημαντικότερη και πιο ξεκάθαρη αρχαία πηγή που διασώζει το όνομα του Πελώρου είναι η Βιβλιοθήκη του Απολλοδώρου. Ο Απολλόδωρος (συγγραφέας του 1ου/2ου αιώνα μ.Χ. που συγκέντρωσε τους παλαιότερους μύθους) περιγράφει ακριβώς το περιστατικό.

 Ψευδο-Απολλόδωρος, Βιβλιοθήκη, Βιβλίο Γ’ (3.4.1)

Το Αρχαίο Κείμενο:

 «…Αθηνας υποθεμένης τούς οδόντας αυτου σπείρει. τούτων δέ σπαρέντων ανέτειλαν εκ γης άνδρες ένοπλοι, ούς εκάλεσαν Σπαρτούς. ουτοι δέ απέκτειναν αλλήλους, οι μέν εις έριν εκούσιον εμπεσόντες, οι δέ αγνοουντες. […] περιεσώθησαν δέ πέντε, Εχίων Ουδαιος Χθόνιος Υπερήνωρ Πέλωρος.»

 Η Μετάφραση/Απόδοση:

 «…Κατόπιν συμβουλής της Αθηνάς, έσπειρε τα δόντια του [του δράκοντα]. Όταν αυτά σπάρθηκαν, αναδύθηκαν από τη γη ένοπλοι άνδρες, τους οποίους ονόμασαν Σπαρτούς. Αυτοί σκότωσαν ο ένας τον άλλον, άλλοι ξεκινώντας εκούσια καβγά και άλλοι από άγνοια. […] Διασώθηκαν όμως πέντε, ο Εχίων, ο Ουδαίος, ο Χθόνιος, ο Υπερήνωρ και ο Πέλωρος.»

 Ευριπίδης, Φοίνισσαι

Αν και ο Ευριπίδης δεν κατονομάζει μεμονωμένα τον Πέλωρο μέσα στο σωζόμενο κείμενο του δράματος, περιγράφει συγκλονιστικά τη γέννηση αυτών των γιων της Γαίας (στ. 939-941):

 «…χθόνιον η δράκοντ᾽ έπεφνε Κάδμος, γηγενη σπάρτον βαλούς άρουραν…» (…εκεί όπου ο Κάδμος σκότωσε τον χθόνιο δράκοντα, ρίχνοντας στο χώμα τον σπόρο που γέννησε από τη γη τους γηγενείς…)

 4. Ετυμολογία και Συμβολισμός

Το όνομα Πέλωρος (ή Πέλορος) κρύβει μέσα του την ίδια τη φύση της καταγωγής του.

 Προέρχεται από το αρχαιοελληνικό ουσιαστικό τό πέλωρ (ή πέλωρος, πελώριος), που σημαίνει «τέρας», «γίγαντας» ή «κάτι το τρομακτικά τεράστιο».

Η ονομασία αυτή δεν είναι τυχαία. Οι Σπαρτοί θεωρούνταν πλάσματα υπεράνθρωπα, γιγαντιαία σε μέγεθος και πολεμική μανία, εφόσον ήταν απευθείας τέκνα της Γαίας και ενός δαιμονικού ερπετού.

Τα ονόματα και των πέντε επιζώντων έχουν «γήινη» ετυμολογία (π.χ. Χθόνιος από το χθών = γη, Ουδαίος από το ουδας = έδαφος), υπογραμμίζοντας τη φύση τους ως τέκνα της Γαίας.

5. Μια Εναλλακτική (Σπανιότερη) Εκδοχή: Πέλωρος ο Γίγαντας

Για να είμαστε 100% πλήρεις βιβλιογραφικά, υπάρχει άλλη μία κατηγορία όντων που χαρακτηρίζονται «γιοι της Γαίας» και φέρουν παρόμοιο όνομα: οι Γίγαντες(οι οποίοι γεννήθηκαν από το αίμα του Ουρανού που έπεσε πάνω στη Γαία).

 Σε μεταγενέστερα Λατινικά κείμενα (όπως η Γιγαντομαχία του Κλαυδιανού – Claudian, Gigantomachia), αναφέρεται το όνομα ενός Γίγαντα ως Pelorus(Πελωρεύς ή Πέλωρος), ο οποίος πολέμησε εναντίον των θεών του Ολύμπου και σκοτώθηκε από τον θεό Άρη με το ξίφος του. Ωστόσο, στην κλασική ελληνική γραμματεία, όταν αναφερόμαστε στον «Πέλωρο», η βιβλιογραφία ταυτίζει το όνομα συντριπτικά με τον Σπαρτό της Θήβας.

 6. Το «Γενετικό» Σημάδι της Γαίας: Η Λόγχη (Οι Λογχωτοί)

Αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον βιολογικό/μυθολογικό στοιχείο του Πελώρου και των αδελφών του, το οποίο αποδεικνύει την καταγωγή τους από τη Γαία. Σύμφωνα με την αρχαία παράδοση, ο Πέλωρος και οι άλλοι τέσσερις Σπαρτοί δεν ήταν απλώς πολεμιστές, αλλά έφεραν στο σώμα τους ένα εκ γενετής σημάδι: το σχήμα μιας λόγχης.

 Αυτό το σημάδι κληρονομήθηκε στους απογόνους τους στη Θήβα, διαχωρίζοντας την αρχαία αριστοκρατία (τους απογόνους των Γηγενών) από τους κοινούς θνητούς.

 Αριστοτέλης, Ποιητική (1454b): Ο φιλόσοφος αναφέρει το σημάδι της λόγχης (λογχοφόροι) ως παράδειγμα «αναγνώρισης» στην τραγωδία, αναφέροντας «τήν λόγχην ήν φορουσι οι γηγενεις» (τη λόγχη που φέρουν οι γηγενείς).

Πλούταρχος, Περί των υπό του θείου βραδέως τιμωρουμένων (563A):Ο Πλούταρχος εξηγεί πώς τα γονιδιακά χαρακτηριστικά περνούν στις γενιές, αναφέροντας ρητά το «σημάδι της λόγχης» που είχαν οι απόγονοι των Σπαρτών στο σώμα τους.

7. Η Ρωμαϊκή Πηγή: Οβίδιος και οι “Terrigenae”

Αν και ρωμαϊκό κείμενο, οι Μεταμορφώσεις του Οβιδίου (Βιβλίο 3, στίχοι 105-130) διασώζουν μια από τις πιο λεπτομερείς και κινηματογραφικές περιγραφές της γέννησης του Πελώρου και των αδελφών του από τη Γαία.

 Ο Οβίδιος τους αποκαλεί Terrigenae fratres (Γηγενή αδέλφια, αδέλφια γεννημένα από τη γη). Περιγράφει πώς πρώτα φάνηκαν να βγαίνουν από το χώμα οι αιχμές των δοράτων τους, μετά οι περικεφαλαίες τους με τα λοφία, στη συνέχεια οι ώμοι, ο θώρακας και τέλος τα πόδια τους, θυμίζοντας μια αυλαία θεάτρου που σηκώνεται. Όταν ο Κάδμος ετοιμάζεται να τους επιτεθεί, ένας από αυτούς (εκπροσωπώντας και τον Πέλωρο) του φωνάζει μέσα από το χώμα:

 “Μην παίρνεις τα όπλα! Μην ανακατεύεσαι στον εμφύλιο πόλεμό μας!” (Ne cape arma… nec te civilibus insere bellis).

 8. Ο Αυτόχθων Πέλωρος της Θεσσαλίας (Μια άλλη ιστορική/μυθική φιγούρα)

Για να είμαστε απολύτως πλήρεις βιβλιογραφικά στο όνομα «Πέλωρος», υπάρχει άλλη μία αρχαία φιγούρα, συνδεδεμένη με τη γη (αυτόχθων), που αξίζει να αναφερθεί.

 Σύμφωνα με τον Αθήναιο στους Δειπνοσοφιστές (Βιβλίο 14, 639b-c), ο οποίος διασώζει ένα κείμενο του ιστορικού Βάτωνος από τη Σινώπη, υπήρχε κάποτε ένας αυτόχθων (άνθρωπος γεννημένος από την ίδια τη γη της περιοχής, άρα “γιος της Γαίας” με την ευρεία έννοια) στη Θεσσαλία που ονομαζόταν Πέλωρος. Αυτός έφερε την είδηση στους Πελασγούς ότι ένας μεγάλος σεισμός έσκισε την κοιλάδα των Τεμπών, αδειάζοντας τα νερά που κάλυπταν τη Θεσσαλία, δημιουργώντας έτσι τον εύφορο θεσσαλικό κάμπο. Προς τιμήν του, οι Θεσσαλοί καθιέρωσαν τη μεγάλη γιορτή Πελώρια (που έμοιαζε με τα ρωμαϊκά Σατουρνάλια), όπου οι αφέντες σέρβιραν φαγητό στους δούλους τους.

 9. Ο Ησίοδος και η λέξη “Πέλωρ” για τα παιδιά της Γαίας

Τέλος, στη Θεογονία του Ησιόδου, αν και το “Πέλωρος” δεν χρησιμοποιείται ως κύριο όνομα Σπαρτού (καθώς ο Ησίοδος ασχολείται με τους θεούς και όχι με την ίδρυση της Θήβας), η λέξη πέλωρ / πελώριος χρησιμοποιείται κατ’ επανάληψη για να περιγράψει αποκλειστικά τα τερατώδη παιδιά της Γαίας.

 Για παράδειγμα, ο Τυφωεύς (Τυφώνας), το πιο τρομακτικό παιδί της Γαίας, περιγράφεται ως «δεινόν θ’ υβριστήν τ’ άνομόν θ’ ελικώπιδα πέλωρον»(στ. 295) και οι Εκατόγχειρες ως «μεγάλα τε πελώρια». Αυτό επιβεβαιώνει πως στην αρχαία ελληνική αντίληψη, το όνομα του Πελώρου ήταν συνώνυμο της χαοτικής, ακατέργαστης δύναμης της ίδιας της Μητέρας Γης.

https://www.olympia.gr/

 Συνάδελφοι έχασαν μέσα σε λίγες ώρες τα πεύκα που καλλιεργούσαν, τη φετινή παραγωγή τους και μαζί το εισόδημα, την επιδότηση και την ασφαλιστική κάλυψη που αντιστοιχεί στην παραγόμενη ποσότητα ρητίνης.

 ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΑΜΕΣΑ:

 • Η Δασική Υπηρεσία να προχωρήσει σε επιτόπια και αναλυτική καταγραφή των καμένων εκτάσεων, των δέντρων και της χαμένης παραγωγής ανά ρητινοκαλλιεργητή.

 • Η καταγραφή να γίνει με τη συμμετοχή των πληγέντων και εκπροσώπων του Σωματείου, ώστε να μη μείνει κανένας συνάδελφος εκτός.

 • Να αποζημιωθεί στο 100% η χαμένη παραγωγή, με βάση την πραγματική ποσότητα που θα παραγόταν και ολόκληρη την τιμή πώλησής της, χωρίς περικοπές και πλαφόν.

 • Να καταβληθεί στο ακέραιο η επιδότηση ρητίνης που αντιστοιχεί στη χαμένη παραγωγή.

 • Να πιστωθούν όλες οι ημέρες ασφάλισης που θα προέκυπταν από την παραγωγή, ώστε κανένας ρητινοκαλλιεργητής να μη χάσει ένσημα, επίδομα ανεργίας ή συνταξιοδοτικά δικαιώματα.

 • Να δοθεί άμεσα προκαταβολή στους πληγέντες και να ολοκληρωθεί χωρίς καθυστερήσεις η καταβολή των αποζημιώσεων.

 • Να υπάρξει πρόβλεψη για την απώλεια εισοδήματος των επόμενων ετών και να παραχωρηθούν κατά προτεραιότητα νέες εκτάσεις ρητίνευσης στους συναδέλφους που έχασαν το αντικείμενο της εργασίας τους.

 Δεν θα δεχτούμε οι ρητινοκαλλιεργητές να πληρώσουν ξανά το κόστος μιας καταστροφής. Απαιτούμε άμεσες ενέργειες, πλήρη αποζημίωση και ουσιαστική προστασία του εισοδήματος και των ασφαλιστικών δικαιωμάτων όλων των πληγέντων.

 ΚΑΝΕΝΑΣ ΡΗΤΙΝΟΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΗΣ ΧΩΡΙΣ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΗ. ΠΛΗΡΗΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ, ΧΩΡΙΣ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥΣ.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

 Ο Πρόεδρος

 Χαράλαμπος Τσιβίκας

 Δυστυχώς, στις δηλώσεις και στις ανακοινώσεις της κυβέρνησης, για ακόμη μία φορά, δεν υπήρξε ουσιαστική και στοχευμένη αναφορά σε μέτρα για το στεγασμένο, νόμιμο εμπόριο. Έναν κλάδο που αποτελεί βασικό πυλώνα της ελληνικής οικονομίας και της κοινωνικής συνοχής, καθώς αριθμεί περίπου 250.000 επιχειρήσεις και απασχολεί περίπου 1 εκατομμύριο εργαζομένους.

 Έναν κλάδο που, από την πρώτη στιγμή, έχει συμμορφωθεί πλήρως με όλους τους φορολογικούς και ελεγκτικούς μηχανισμούς που έχει επιβάλει η ελληνική κυβέρνηση και ο οποίος είναι άμεσα ελεγχόμενος, καθώς διαθέτει και τηρεί φυσική έδρα.

 Δυστυχώς, οι εμπορικές επιχειρήσεις στις γειτονιές, καθώς και στις τοπικές και περιφερειακές αγορές, συνεχίζουν να λειτουργούν υπό ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες, αντιμετωπίζοντας υψηλό λειτουργικό κόστος, μειωμένη καταναλωτική δαπάνη και συνεχώς αυξανόμενες υποχρεώσεις.

 Εάν δεν υπάρξουν πολιτικές στοχευμένες στη στήριξη και την επιβίωση των μικρών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων, δυστυχώς ο κίνδυνος να οδηγηθούμε σε περαιτέρω κλείσιμο καταστημάτων είναι ορατός, με σοβαρές συνέπειες για την οικονομία, την απασχόληση, την τοπική κοινωνία και τη ζωντάνια της πόλης.

 Το εμπόριο δεν ζητά ειδική μεταχείριση. Δεν ζητά τη χρηματοδότησή του ούτε την ανακεφαλαιοποίησή του, όπως έγινε στο παρελθόν για τις τράπεζες. Ζητά, όμως, και απαιτεί μέτρα που θα μας επιτρέψουν να συνεχίσουμε να δραστηριοποιούμαστε στις επιχειρήσεις στις οποίες επιλέξαμε να επενδύσουμε, μέσα σε ένα σταθερό και προβλέψιμο περιβάλλον, με δίκαιους όρους ανταγωνισμού.

 Ένα περιβάλλον στο οποίο οι πολιτικές επιλογές θα επιτρέπουν στις μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις να παραμείνουν βιώσιμες και να συνεχίσουν να προσφέρουν εργασία, εισόδημα και ανάπτυξη στη χώρα μας.

 Ως εκπρόσωποι του εμπορικού κόσμου της περιοχής, αναγνωρίζουμε τις όποιες θετικές κινήσεις υπάρχουν από την πλευρά της κυβέρνησης. Ταυτόχρονα, όμως, θα πρέπει να γίνουν άμεσα εκείνες οι παρεμβάσεις που θα στηρίξουν έμπρακτα το νόμιμο, στεγασμένο λιανεμπόριο και τη μικρή και μικρομεσαία επιχείρηση, πριν να είναι πολύ αργά.

ΤΟ ΔΣ