ΘΗΒΑ REAL NEWS

 
Άρθηκε πλήρως η απαγόρευση χρήσης του νερού για πόση και προπαρασκευή φαγητού στις Τοπικές Κοινότητες του Δήμου Ορχομενού, μετά τη νέα απόφαση του Αντιπεριφερειάρχη Υγείας Στερεάς Ελλάδας, Ανδρέα Τοουλιά, η οποία αναρτήθηκε στη «Διαύγεια» την Παρασκευή 21 Αυγούστου. Με τη συγκεκριμένη απόφαση αίρεται και για τις Τοπικές Κοινότητες Μαυρόγειας και Αγίου Σπυρίδωνα η απαγόρευση χρήσης του νερού του δικτύου, με αποτέλεσμα πλέον να επιτρέπεται κανονικά η χρήση του νερού για πόση και προπαρασκευή φαγητού και στις επτά κοινότητες που είχαν περιληφθεί στην αρχική απόφαση της 4ης Αυγούστου 2026.

 Η άρση της απαγόρευσης βασίστηκε στα αποτελέσματα της επαναληπτικής δειγματοληψίας της 17ης Αυγούστου 2026 και των εργαστηριακών ελέγχων του ΚΕΔΥ του ΕΟΔΥ, καθώς και στην εισήγηση των αρμόδιων υπηρεσιών του Τμήματος Υγειονομικού Ελέγχου και Περιβαλλοντικής Υγιεινής της Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας Π.Ε. Βοιωτίας. Σύμφωνα με την επίσημη απόφαση, η ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης στις Μαυρόγεια και Άγιο Σπυρίδωνα πληροί πλέον τις προβλεπόμενες παραμετρικές τιμές της ισχύουσας νομοθεσίας. Υπενθυμίζεται ότι η απαγόρευση είχε ήδη αρθεί, με προηγούμενη απόφαση της 18ης Αυγούστου, στις Τοπικές Κοινότητες Αγίου Δημητρίου, Αγίου Ανδρέα, Διονύσου, Κάστρου και Καρυάς.

 Έτσι, με τη νέα απόφαση ολοκληρώνεται η διαδικασία άρσης της απαγόρευσης που είχε επιβληθεί στις 4 Αυγούστου και αφορά πλέον το σύνολο των κοινοτήτων του Δήμου Ορχομενού που είχαν συμπεριληφθεί στην αρχική απόφαση. Κατά το διάστημα ισχύος της απαγόρευσης, ο Δήμος Ορχομενού συνεργάστηκε με τις αρμόδιες υπηρεσίες της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας και του ΕΟΔΥ, προχωρώντας σε παρεμβάσεις στο δίκτυο ύδρευσης, καθαρισμούς δεξαμενών και επαναληπτικές δειγματοληψίες, ενώ παράλληλα εξασφάλισε την παροχή εμφιαλωμένου νερού στους κατοίκους. Ο Δήμος επισημαίνει ότι θα συνεχίσει, σε συνεργασία με τις αρμόδιες υγειονομικές υπηρεσίες, την παρακολούθηση της ποιότητας του νερού του δικτύου, με στόχο τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας και την άμεση αντιμετώπιση οποιουδήποτε προβλήματος προκύψει.

 Αυξημένη επιτήρηση μετά την εμφάνιση κρούσματος Ιού του Δυτικού Νείλου .

Με στόχο την προστασία της δημόσιας υγείας και την ενίσχυση των δράσεων πρόληψης, πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή, 21 Αυγούστου 2026 στο Γραφείο της Κοινωνικής Υπηρεσίας του Δήμου Θηβαίων, συνάντηση του Αντιδημάρχου Κοινωνικής Πολιτικής και Δημόσιας Υγείας κ. Α. Καμούτση , με τον υπεύθυνο της  εταιρείας  «Βιοεφαρμογές», κ. Π. Περγαντά,  που υλοποιεί το πρόγραμμα καταπολέμησης κουνουπιών στον Δήμο Θηβαίων.

Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε μετά την εμφάνιση κρούσματος Ιού του Δυτικού Νείλου στον Δήμο Θηβαίων, με αντικείμενο την αξιολόγηση της υφιστάμενης κατάστασης και την ενίσχυση των προληπτικών και κατασταλτικών δράσεων κουνουποκτονίας.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης εξετάστηκαν τα έως τώρα δεδομένα και συμφωνήθηκε η εντατικοποίηση των εφαρμογών κουνουποκτονίας, με συμπληρωματικές παρεμβάσεις υπολειμματικών ψεκασμών ακμαιοκτονίας  (ενήλικα κουνούπια),  καθώς και η συνεχής παρακολούθηση της εξέλιξης του φαινομένου.

Την Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2026 έχει προγραμματιστεί διευρυμένη συνάντηση της αναδόχου εταιρείας με την συμμετοχή των Προέδρων των Τοπικών Ενοτήτων του Δήμου Θηβαίων.

Ο Δήμος Θηβαίων, σε συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς και την ανάδοχο εταιρεία, παρακολουθεί στενά την κατάσταση και λαμβάνει όλα τα προβλεπόμενα μέτρα πρόληψης και προστασίας της δημόσιας υγείας.

    Παράλληλα, υπενθυμίζεται στους πολίτες η σημασία της ατομικής προστασίας από τα κουνούπια, ιδιαίτερα κατά τις ώρες αυξημένης δραστηριότητάς τους.

Ο Δήμος Θηβαίων παραμένει σε διαρκή ετοιμότητα, με προτεραιότητα την προστασία της υγείας των πολιτών.

 Χωρίς οριοθέτηση και σαφές χρονοδιάγραμμα αποζημιώσεων.

 Στην κοινοβουλευτική Ερώτηση του Βουλευτή Βοιωτίας του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής και Τομεάρχη Προστασίας του Πολίτη, Γιώργου Μουλκιώτη, για την άμεση και πλήρη στήριξη των αγροτών, κτηνοτρόφων και μελισσοκόμων της Βοιωτίας που επλήγησαν από την πρόσφατη πυρκαγιά, απάντησε το Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας (Αριθ. Πρωτ. 482/17.08.2026).

 Όπως προκύπτει από την απάντηση, για την πυρκαγιά της 31ης Ιουλίου 2026 σε περιοχές του Δήμου Θηβαίων, δηλαδή Ξηρονομή, Δομβραίνα, Λιβαδόστρα, Καλαμάκι και Άγιος Βασίλης,  πραγματοποιήθηκαν αυτοψίες σε 14 κτίρια, από τα οποία ένα χαρακτηρίστηκε κατάλληλο για χρήση, έξι προσωρινά ακατάλληλα και επτά επικίνδυνα. Οι αυτοψίες ολοκληρώθηκαν για τις πληγείσες κατοικίες, ενώ συνεχίζονται για στάβλους και αποθήκες.

 Το κρίσιμο, όμως, είναι ότι η οριοθέτηση των πληγεισών περιοχών ακόμη εκκρεμεί.

 Το ίδιο το Υπουργείο παραδέχεται ότι δεν έχει εκδοθεί η προβλεπόμενη υπ΄αριθ. 33862/6.5.2019 ΚΥΑ, χωρίς μάλιστα να δίνει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για το πότε θα ολοκληρωθεί η διαδικασία και θα ενεργοποιηθούν τα μέτρα αποκατάστασης και ενίσχυσης.

 Παράλληλα, η απάντηση περιορίζεται σε παράθεση του γενικού θεσμικού πλαισίου και των μέτρων που έχουν εισηγηθεί συνολικά για τις πυρόπληκτες περιοχές, όπως κρατική αρωγή στο 70% της εκτιμηθείσας ζημιάς, αναστολές φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων και τριετής απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ.

 Δεν ξεκαθαρίζει, όμως, ποια από αυτά έχουν πράγματι ενεργοποιηθεί για τη Βοιωτία, ποιοι  θα τα λάβουν και κυρίως πότε θα φτάσει η οικονομική στήριξη στους πληγέντες.

 Την ίδια στιγμή, ουσιαστικές απαντήσεις δεν δίνονται για τη συνολική αποτύπωση των ζημιών, την απώλεια χιλιάδων ελαιόδενδρων και άλλων πολυετών καλλιεργειών, την ανασύσταση του παραγωγικού κεφαλαίου, τις ζημιές σε ζωικό κεφάλαιο, μελισσοκομεία, στάβλους, αποθήκες, εξοπλισμό και αρδευτικά συστήματα, αλλά ούτε για την απώλεια εισοδήματος, την αποζημίωση των παραγωγών και των μη κατά κύριο επάγγελμα αγροτών, και τον χρόνο καταβολής των προβλεπόμενων ενισχύσεων,  την καταβολή άμεσης προκαταβολής και το χρονοδιάγραμμα των τελικών αποζημιώσεων.

 Για τα υπόλοιπα ζητήματα, το Υπουργείο παραπέμπει στα συνερωτώμενα Υπουργεία. Έτσι, οι πληγέντες της Βοιωτίας, μετά την καταστροφή της περιουσίας και του παραγωγικού τους κεφαλαίου, εξακολουθούν να περιμένουν από την Κυβέρνηση αυτό που από την πρώτη στιγμή ζητήθηκε:

 ·       συγκεκριμένες αποφάσεις,

 ·       σαφές χρονοδιάγραμμα

 ·       και πραγματικές αποζημιώσεις.

 Όχι γενικές αναφορές και παραπομπές αρμοδιοτήτων.

 
«Νέα» Εγνατία Οδός: πάμε κι όπου βγει, στο μεγαλύτερο αυτοκινητόδρομο της χώρας! Σας θυμίζει κάτι;

 1) Με το Νόμο 5260/2025 κυρώθηκε η Σύμβαση Παραχώρησης της Εγνατίας Οδού στη «Νέα Εγνατία Οδός ΑΕ» [Παραχωρησιούχος, θυγατρική της ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ (75%) και της Γαλλικής Egis Projects (25%)] και από 30/12/2025 πέρασε στη διαχείριση του Παραχωρησιούχου.

 2) Αμέσως σε όλες τις σήραγγες με μήκος άνω των 500 μέτρων, (πολλές και συχνά διαδοχικές), απέκλεισαν με πυκνά εμπόδια τη μια από τις δυο λωρίδες κυκλοφορίας. Στην Πίνδο ο αποκλεισμός λωρίδας αφορά και τμήματα του δρόμου ανάμεσα σε διαδοχικές σήραγγες. Έχουν δημιουργήσει ακόμα και τμήμα με ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΟ μήκος κάπου 29 χιλιόμετρα όπου η κυκλοφορία γίνεται σε μια λωρίδα (από τα διόδια Μαλακασίου μέχρι σχεδόν τον Κόμβο για Χρυσοβίτσα/Νέο Γερακάρι). Η ταχύτητα κυκλοφορίας είναι όσο πάει το πιο αργό φορτηγό, ενώ δεν υπάρχει το παραμικρό σημείο να σταματήσει εκτός κυκλοφορίας όχημα που θα πάθει βλάβη. Σκέτη παγίδα για τους διερχόμενους.

 3) Ήδη από το Φεβρουάριο οι εργαζόμενοι στα ΕΚΑΒ με ανακοίνωση κατήγγειλαν έλλειψη ΛΕΑ στην Εγνατία, με αποτέλεσμα να καθυστερεί πολύ η διέλευση των ασθενοφόρων του ΕΚΑΒ μεταξύ των Νοσοκομείων των Περιφερειών Ηπείρου, Δυτικής και Κεντρικής Μακεδονίας. Στις 25/6/2026 πυροσβεστικό ελικόπτερο κατέπεσε στην τεχνητή Λίμνη Αώου, κοντά στο Μέτσοβο, κατά τη διάρκεια επιχείρησης υδροληψίας για φωτιά και αυτόπτης μάρτυρας είπε στην τηλεόραση ότι η Αστυνομία και η Πυροσβεστική πήγαν αμέσως, αλλά η ΕΜΑΚ δεν μπόρεσε να πάει από τα Γιάννινα, λόγω της μονής λωρίδας στην Εγνατία.

 4) Η δικαιολογία είναι ότι «πρέπει να πιστοποιηθούν οι σήραγγες για μεταφορά επικίνδυνων φορτίων». Το σημείο 9.2.1 της Σύμβασης Παραχώρησης αναφέρει «Συνολική Προθεσμία της Περιόδου Επικείμενων Εργασιών» 60 μήνες (5 χρόνια ταλαιπωρίας «ή όσο τυχόν παραταθεί»). Mε το ρυθμό που εξελίσσονται οι σχετικές εργασίες κάποιος "από μέσα" είπε για 10 χρόνια! Κατά τα λοιπά εγκαινίασαν μετά από πολλά χρόνια τον αυτοκινητόδρομο Ε65, που στέλνει κι άλλα οχήματα στο μπάχαλο της Εγνατίας.

 5) Ωστόσο, στο Βέρμιο η Εγνατία Οδός ολοκληρώθηκε το Δεκέμβριο 2004 και στην Πίνδο η τελευταία μεγάλη σήραγγα το 2009. Αρχικά δεν επιτρεπόταν η διακίνηση «επικίνδυνων φορτίων» από τις σήραγγες και χρησιμοποιούσαν τις εναλλακτικές παλαιές οδούς, σύντομα ωστόσο επιτράπηκε. Πάνω από 20 χρόνια κυκλοφορούσαμε με δυο λωρίδες μαζί με τα «επικίνδυνα φορτία».

 6) Για τη μεταφορά «επικίνδυνων φορτίων» ισχύουν η Οδηγία ADR του 1957 και το ΠΔ 104/1999. Με το ΠΔ 230/2007 η Ελλάδα κύρωσε την Οδηγία 2004/54/ΕΚ σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις ασφαλείας για τις σήραγγες. Το διάταγμα αφορά όλες τις σήραγγες της Ελληνικής Επικράτειας που ανήκουν στο διευρωπαϊκό οδικό δίκτυο και έχουν μήκος άνω των 500 μέτρων, είτε αυτές λειτουργούν το 2007, είτε βρίσκονται σε στάδιο μελέτης ή και κατασκευής και αποσκοπεί να διασφαλίσει στους χρήστες των σηράγγων στοιχειώδες επίπεδο ασφάλειας, προλαμβάνοντας κρίσιμα συμβάντα που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, το περιβάλλον και τις εγκαταστάσεις της σήραγγας και επιπλέον να παράσχει προστασία σε περίπτωση που συμβεί ατύχημα. Αφορά δηλαδή όλες τις σήραγγες στις οποίες έκλεισε η μία λωρίδα μετά την παραχώρηση. Από τον Ιούνιο 2020 έχουμε και την 1η Έκδοση Γενικού Σχεδίου Αντιμετώπισης Εκτάκτων Αναγκών εξαιτίας Ατυχημάτων κατά την Οδική και Σιδηροδρομική Μεταφορά Επικινδύνων Εμπορευμάτων, που επαναλαμβάνει τα πιο πάνω.

 Με το ΠΔ 230/2007 συστάθηκε Διοικητική Αρχή Σηράγγων (ΔΑΣ), έργο της οποίας ήταν να θέτει σε λειτουργία τις σήραγγες ή να αναστέλλει ή να περιορίζει τη λειτουργία μιας σήραγγας εάν δεν πληρούνται οι απαιτήσεις ασφαλείας και καθορίζει τους όρους υπό τους οποίους μπορούν να αποκαθίστανται οι συνθήκες κανονικής κυκλοφορίας. Στην περίπτωση σηράγγων που είχαν δοθεί στην κυκλοφορία πριν από τις 30 Απριλίου 2006, η ΔΑΣ όφειλε εντός έξι (6) μηνών από τη συγκρότησή της, να αξιολογήσει αν η σήραγγα συμμορφώνεται προς τις απαιτήσεις του ΠΔ 230/2007.

 Για τη διασφάλιση της εκπλήρωσης των απαιτήσεων σε σχέση με την ασφάλεια των σηράγγων η ΔΑΣ επιβάλλει πρόγραμμα τακτικών επιθεωρήσεων. Το χρονικό διάστημα μεταξύ των επιθεωρήσεων μιας δεδομένης σήραγγας δεν υπερβαίνει τα έξι έτη. Εάν, βάσει της έκθεσης επιθεώρησης, η ΔΑΣ κρίνει ότι μια σήραγγα δεν πληροί τις διατάξεις του ΠΔ 230/2007, ειδοποιεί τον διαχειριστή της σήραγγας και τον αρμόδιο ασφαλείας να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα για τη βελτίωση της ασφάλειας της σήραγγας και καθορίζει όρους για τη συνέχιση ή την επανέναρξη λειτουργίας της σήραγγας.

 7) Συνεπώς οι μήκους άνω των 500μ σήραγγες της Εγνατίας έχουν υπαχθεί στο ΠΔ 230/2007 από το Νοέμβριο 2007 και, στα πολλά χρόνια που μεσολάβησαν μέχρι τις 31/12/2025 θα έπρεπε να είναι πλήρως αδειοδοτημένες για διακίνηση «επικίνδυνων φορτίων».

 8) Με το 7.2.3.i της Σύμβασης Παραχώρησης η «παλαιά» Εγνατία όφειλε να δώσει στη «Νέα Εγνατία» τις άδειες σηράγγων αδειοδοτημένες από τη ΔΑΣ στην Κατηγορία «Ε», ενώ ο Παραχωρησιούχος υποχρεούται να φθάσει την αδειοδότηση στην Κατηγορία «Α». Αλλά αν οι σήραγγες είναι Κατηγορίας «Ε», πώς επιτρεπόταν εδώ και πάνω από 20 χρόνια η διέλευση «επικίνδυνων φορτίων»;

 9)Με το 8.1.1.i της Σύμβασης Παραχώρησης ο Παραχωρησιούχος ανέλαβε να διασφαλίζει ότι όλες οι λωρίδες κυκλοφορίες είναι ανοικτές για τους χρήστες, ότι η κυκλοφορία είναι ασφαλής, ομαλή και ανεμπόδιστη και ότι η λειτουργία του Έργου είναι ασφαλής, εύρυθμη και με υψηλό επίπεδο εξυπηρέτησης των Χρηστών. Ωστόσο ούτε οι λωρίδες είναι ανοικτές ούτε η κυκλοφορία ασφαλής.

 10) Όσα συμβαίνουν στην Εγνατία γίνονται με την έγκριση του Υπουργείου, καθώς στο 8.1.1.vi προβλέπεται ότι απαιτείται η εκπόνηση Σχεδίου Διαχείρισης Κυκλοφορίας και έγκριση από το Δημόσιο αν κάποιες εργασίες συνεπάγονται διακοπή ή παρεμπόδιση της κυκλοφορίας ή της ασφάλειας των Χρηστών του δρόμου. Ακριβώς όπως ο Καραμανλής βεβαίωνε για την ασφάλεια των τρένων μια εβδομάδα πριν τα Τέμπη.

 11) Στην Εγνατία έχουμε πλέον έλλειψη ΛΕΑ, αδυναμία στάθμευσης με ασφάλεια, σημαντική αύξηση χρόνου ταξιδιού, δημιουργία τοπικών πυκνών ροών οχημάτων, αύξηση κατανάλωσης καυσίμων, εκνευρισμό και ταλαιπωρία οδηγών, μαζικά προσπεράσματα με μεγάλες επιταχύνσεις όταν φθάσουν τα ΙΧ σε τμήμα δυο λωρίδων, ιδίως αν κάποιοι τρέχουν να προλάβουν πλοίο στην Ηγουμενίτσα. Και αύξηση στα διόδια με τιμαριθμική αναπροσαρμογή από 1/1/2026 αναδρομικά από το 2019, όχι όμως στους μισθούς.

 12) Με ανακοινώσεις ο Σύλλογος Εργαζομένων στην «παλαιά» Εγνατία Οδό καταγγέλλει πολλά. Περίπου όπως τα Σωματεία των σιδηροδρομικών κατήγγειλαν για την κατάσταση στα τρένα, μέχρι που η Πολιτεία δολοφόνησε στα Τέμπη τουλάχιστον 57 συνανθρώπους μας.

 13) Μετά τα πιο πάνω θεωρώ απαραίτητο να διερευνηθούν τα αδικήματα από τους «αρμόδιους» (όπου κι αν βρίσκονται):

 α) παρακώλυσης συγκοινωνιών (από τη μετατροπή του αυτοκινητόδρομου δυο λωρίδων σε δρόμο μιας λωρίδας, πρόκληση συνθηκών επικινδυνότητας και αύξηση χρόνου ταξιδιού),

 β) έκθεσης σε κίνδυνο, (από την επί άνω των 20 ετών δυνατότητα κυκλοφορίας σε μη ασφαλείς σήραγγες),

 γ) έκθεσης σε κίνδυνο, (από την κυκλοφορία επί πολύ μεγάλα μήκη οδού σε μία και μοναδική λωρίδα, χωρίς ΛΕΑ και χωρίς δυνατότητα εξόδου από την κυκλοφορία ακόμα και σε περίπτωση βλάβης του οχήματος),

 δ) δυνητικής έκθεσης σε κίνδυνο, (λόγω παρεμπόδισης της κίνησης ασθενοφόρων και λοιπών οχημάτων έκτακτης ανάγκης),

 ε) παράβασης ή παράλειψης εκτέλεσης καθήκοντος, (από τη μη πιστοποίηση των σηράγγων επί άνω της 20ετίας, την παράλειψη κλεισίματος μόνο των σηράγγων στις οποίες γίνονται εργασίες και όχι σε όλο το μήκος του αυτοκινητόδρομου, την παράλειψη θέσπισης σαφούς χρονοδιαγράμματος αποκατάστασης της κυκλοφορίας, από την επιβολή αύξησης διοδίων ταυτόχρονα με τη βαρύτατη επιδείνωση των συνθηκών κυκλοφορίας στον αυτοκινητόδρομο)

 στ) καθώς και κάθε άλλου πιθανού αδικήματος που σχετίζεται με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στον αυτοκινητόδρομο «Εγνατία οδός».

 14) Παράλληλα, επειδή πλήττεται ευθέως η οικονομία της Βόρειας Ελλάδας, να αρθεί ΑΜΕΣΑ κάθε εμπόδιο στην Εγνατία, να αποκατασταθεί η κυκλοφορία όλων των οχημάτων όπως πριν την παραχώρηση, ενώ τα «επικίνδυνα φορτία» μπορούν να διοχετευθούν μέσω των παλαιών διαδρομών, ακριβώς όπως πριν επιτραπεί η διέλευσή τους από τις σήραγγες της Εγνατίας.

 Χρήστος Ι. Π. Κολοβός

 ck-energy.blogspot.com

 www.youtube.com/@DrChristosJ.P.Kolovos

 Ανεξάρτητος Ενεργειακός Σύμβουλος

 Δρ Μηχανικός Μεταλλείων - Μεταλλουργός Μηχανικός ΕΜΠ

 τ. Διευθυντής Μεταλλευτικών Μελετών & Έργων ΔΕΗ ΑΕ/Λιγνιτικό Κέντρο Δυτικής Μακεδονίας

Σε κατάσταση κινητοποίησης «Red Code» τίθενται αύριο η Αττική καθώς και 11 Περιφερειακές Ενότητες σε όλη τη χώρα λόγω του πολύ υψηλού κινδύνου πυρκαγιάς που προβλέπεται σε αυτές. Ειδικότερα:

 Για αύριο τίθενται σε κατάσταση κινητοποίησης «Red Code», οι ακόλουθες περιοχές: -H Περιφέρεια Αττικής (συμπεριλαμβανομένης της νήσου Κυθήρων)

 -Οι Περιφερειακές Ενότητες Φθιώτιδας, Βοιωτίας και Ευβοίας συμπεριλαμβανομένης της νήσου Σκύρου της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας-Οι Περιφερειακές Ενότητες Κορινθίας, Αργολίδας και Λακωνίας της Περιφέρειας Πελοποννήσου

 -Η Περιφερειακή Ενότητα Κυκλάδων της Περιφέρειας Νότιου Αιγαίου

 -Οι Περιφερειακές Ενότητες Λέσβου, Χίου, Σάμου και ΠΕ Ικαρίας της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου, καθώς, σύμφωνα με την Ομάδα Έκδοσης του Ημερήσιου Χάρτη Πρόβλεψης Κινδύνου Πυρκαγιών της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας, ο κίνδυνος πυρκαγιών στις εν λόγω περιοχές προβλέπεται να είναι πολύ υψηλός (κατηγορία κινδύνου 4).

 Όπως έγινε γνωστό από το υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, στην κατάσταση κινητοποίησης (Red Code) ο Εθνικός Μηχανισμός τίθεται σε πλήρη κινητοποίηση, ενεργοποιώντας και αναπτύσσοντας το αναγκαίο ανθρώπινο δυναμικό και τα αντίστοιχα προς τις ανάγκες, υλικά και μέσα για την ετοιμότητα ενόψει επαπειλούμενου κινδύνου, για την αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών και την διαχείριση των συνεπειών από την εκδήλωση καταστροφικού φαινομένου και δρομολογούνται δράσεις βραχείας αποκατάστασης, αρωγής και υποστήριξης για τη μετρίαση των επιπτώσεων καταστροφής. Στο πλαίσιο των παραπάνω, όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση του υπουργείου, οι Δήμοι και οι Περιφέρειες στις ανωτέρω περιοχές καλούνται να συγκαλέσουν άμεσα τα Τοπικά Επιχειρησιακά Συντονιστικά Όργανα Πολιτικής Προστασίας (Τ.Ε.Σ.Ο.Π.Π.) και τα Περιφερειακά Επιχειρησιακά Συντονιστικά Όργανα Πολιτικής Προστασίας (Π.Ε.Σ.Ο.Π.Π.) αντίστοιχα, προκειμένου να εξετάσουν θέματα που συνδέονται με την ετοιμότητα και την αντιμετώπιση κινδύνων από την εκδήλωση δασικών πυρκαγιών.

 
Στις 13 του περασμένου Ιούλη, εγκρίθηκαν οι περιβαλλοντικοί όροι (Α.Ε.Π.Ο.) για την εγκατάσταση και λειτουργία Σταθμού Αποθήκευσης Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΣΑΗΕ) ισχύος 314 MW στην περιοχή μας.

Όμως η διαδικασία δημόσιας διαβούλευσης για τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) του τεράστιου σταθμού αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας (314 MW / 711 MWh) από την εταιρεία ΕΛΒΑΛΧΑΛΚΟΡ στη ΒΙ.ΠΕ. Θίσβης έφερε στο προσκήνιο κρίσιμα ζητήματα για το μέλλον και την ασφάλεια της περιοχής της Θίσβης.

Το τεχνικό υπόμνημα που κατέθεσε η εταιρεία στις 5 Ιουνίου 2026, επιχειρώντας να απαντήσει στις ανησυχίες των πολιτών της Θίσβης, το μόνο που κατάφερε δεν ήταν να μας καθησυχάσει, αλλά να εντείνει την ανησυχία μας, αφήνοντας αναπάντητα κρίσιμα και σοβαρά ερωτήματα.

Είναι γεγονός ότι η ενεργειακή μετάβαση είναι απαραίτητη. Ωστόσο, τα "πράσινα" έργα γιγαντιαίας κλίμακας δεν μπορούν να χωροθετούνται και να λειτουργούν χωρίς ουσιαστικές εγγυήσεις για το περιβάλλον και την τοπική κοινωνία.

Συγκεκριμένα το τεχνικό υπόμνημα της εταιρείας αποφεύγει να δώσει ξεκάθαρες απαντήσεις σε καίρια σημεία όπως:

    • Η ψευδαίσθηση της "ακίνδυνης" ΒΙ.ΠΕ.: Παρότι η εγκατάσταση τοποθετείται σε οργανωμένο βιομηχανικό χώρο, η τεράστια κλίμακα του έργου (253 containers συσσωρευτών) επιβαρύνει σημαντικά μια ήδη κορεσμένη περιοχή. Η ΜΠΕ αποτυγχάνει να εξετάσει ολιστικά τις σωρευτικές επιπτώσεις (θερμικές, θορύβου, βιομηχανικού ρίσκου) από τη συνύπαρξη της μονάδας με τις υπόλοιπες βαριές βιομηχανίες.

    • Ο κίνδυνος των τοξικών πυροσβεστικών υδάτων: Σε περίπτωση αστοχίας υλικού και θερμικής απόδρασης (φωτιάς) στις μπαταρίες, τα νερά που θα χρησιμοποιηθούν για την κατάσβεση θα είναι φορτωμένα με επικίνδυνα χημικά και βαρέα μέταλλα. Χωρίς τη ρητή πρόβλεψη για πλήρως αδιάπεραστες λεκάνες συγκράτησης, ο υδροφόρος ορίζοντας και τα γειτονικά ρέματα κινδυνεύουν άμεσα από τοξική ρύπανση.

    • Το κενό στη διαχείριση αποβλήτων: Το υπόμνημα δεν αποσαφηνίζει επαρκώς το σχέδιο περιβαλλοντικά ασφαλούς απομάκρυνσης, προσωρινής αποθήκευσης ή ανακύκλωσης των κατεστραμμένων ή ληγμένων στοιχείων συσσωρευτών κατά τη μακροχρόνια λειτουργία του έργου.

    • Όχληση και μικροκλίμα: Η συνεχής λειτουργία εκατοντάδων συστημάτων ψύξης και μετατροπέων ενέργειας δημιουργεί μόνιμο ακουστικό φόρτο, του οποίου οι επιπτώσεις υποτιμούνται.

Η τοπική κοινωνία δεν είναι αντίθετη στην πρόοδο, απαιτεί όμως απόλυτη διαφάνεια, αυστηρούς περιβαλλοντικούς όρους και πραγματική θεσμική θωράκιση.

Τα επικοινωνιακού χαρακτήρα "καθησυχαστικά" υπομνήματα δεν μπορούν να συγκαλύψουν την ουσία. Η τοπική κοινωνία της Θίσβης, δεν θα ανεχθεί να γίνει η "αυλή" επικίνδυνων ενεργειακών πειραμάτων.

Η ανάπτυξη δεν μπορεί να βαφτίζεται "πράσινη" όταν υπονομεύει το αύριο του τόπου μας. Η Θίσβη και η ευρύτερη περιοχή της, δεν πρόκειται να μετατραπούν σε ανεξέλεγκτο πεδίο ενεργειακών επενδύσεων χωρίς κανόνες και ασφάλεια. Απαιτούμε την άμεση και έμπρακτη θωράκιση της υγείας και του περιβάλλοντος της περιοχής μας.

Η ανοχή μας ούτε είναι ούτε πρόκειται να γίνει ποτέ δεδομένη.

ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΘΙΣΒΗΣ

 
Η Ελλάδα καίγεται εδώ και δεκαετίες με ανυπολόγιστες συνέπειες σε ανθρώπινες ζωές, δάση και περιουσίες. Τα τελευταία χρόνια κάηκαν η Εύβοια, η Ρόδος, ο Έβρος αλλά και η Αττική.

Κανένας υπουργός ή περιφερειάρχης δεν παραιτήθηκε.

Από καιρό έχει διαφανεί το πλαίσιο δυσκολίας στο οποίο λειτουργεί η Πυροσβεστική και έχουμε εμπεδώσει στην πράξη τη δυσκολία αποτελεσματικότητά της, κυρίως λόγω ελλείψεως πόρων και δυναμικού.

Η Πυροσβεστική δεν απαρτίζεται από δασολόγους αλλά από άτομα που έχουν σαν δόγμα την πυρόσβεση αλλά και τη διάσωση. Εξάλλου, αυτή είναι η δουλειά της. Αν καίγεται ένα διαμέρισμα πάει η Πυροσβεστική. Αν εγκλωβιστεί κάποιος σε ένα ασανσέρ πάει η Πυροσβεστική. Αν μία γάτα βρεθεί σε ένα δέντρο και ένας σκύλος σε πηγάδι πάλι πάει η Πυροσβεστική. Και σε αμέτρητες άλλες περιπτώσεις πάει η Πυροσβεστική που έχει μετατραπεί στο… παιδί για όλες τις δουλειές.

Στην Ελλάδα η Πυροσβεστική τα βάζει και με τις τερατώδεις φλόγες στις δασικές εκτάσεις όπου δέντρα 30 μέτρων γίνονται παρανάλωμα του πυρός.

Μόνο η Πυροσβεστική μπορεί να σβήσει τη φωτιά στα δάση; Πλέον ναι.

Και αυτό διότι συντελέστηκε το 1998 ένα περιβαλλοντολογικό έγκλημα που οι κυβερνώντες συντηρούν μέχρι και σήμερα.

Το 1998 ψηφίζεται ο ν. 2612/1998, με θετική ψήφο μόνο των (παρόντων) βουλευτών της τότε συμπολίτευσης (επί 256 ψηφισάντων: 44 απόντες, 136 υπέρ, 120 κατά) με τον οποίο η δασοπυρόσβεση ανατίθεται κατ’ αποκλειστικότητα στο Πυροσβεστικό Σώμα και παραμένει το αντικείμενο της πρόληψης στη Δασική Υπηρεσία. Τότε κυβέρνηση ήταν το ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτη.

Η Ελληνική Δασική Υπηρεσία είχε συστηθεί το 1830.

Αφού πέρασε από περιπέτειες, πότε με παραγκωνισμό ή και με διάλυση ακόμη (το 1877 ανατίθεται η φύλαξη των δασών στη Χωροφυλακή και η διαχείριση στους Οικονομικούς Εφόρους), οργανώθηκε με αυτοτέλεια και κάποια αυτάρκεια, μετά την απελευθέρωση της Μακεδονίας και αργότερα της Θράκης (1922).

Έφτασε το 1998 να καταργηθεί για… εξοικονόμιση πόρων.

Τότε, δασολόγοι, δασοπόνοι, καθηγητές σχολών, φοιτητές, συνδικαλιστές είχαν σπεύσει στη Βουλή για να πείσουν πως η φωτιά στο δάσος χρειάζεται ειδική διαχείριση από ανθρώπους με επιστημονικές γνώσεις και δυναμικό που έχει εξειδίκευση στον τομέα.

Οι προσπάθειές τους ήταν μάταιες και η Δασική Υπηρεσία παρέδωσε στην Πυροσβεστική τα οχήματά της και όλο της το ραδιοτηλεφωνικό υλικό. Επίσης μετατάχθηκαν 1.200 δασοφύλακες και οδηγοί στην Πυροσβεστική και ουδέποτε αντικαταστάθηκαν.

Η καταστροφή άρχισε και συνεχίζεται αδιάλειπτα μέχρι και σήμερα…

 
Η απόφαση του ΣτΕ δεν κλείνει τον αγώνα.Οι διεκδικίσεις συνεχίζονται με τον κοινό αγώνα εργαζομένων και συνταξιούχων.

 Η πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την οποία κρίθηκε συνταγματική η μη επαναφορά των επιδομάτων εορτών και αδείας στους δημοσίους υπαλλήλους, αποτελεί μια αρνητική εξέλιξη για τους εργαζόμενους στο Δημόσιο και συνολικά για τον κόσμο της εργασίας και τους συνταξιούχους.

 Με την απόφαση 1201/2026, η Ολομέλεια του ΣτΕ αποδέχεται ουσιαστικά ότι η κατάργηση του 13ου και του 14ου μισθού, η οποία επιβλήθηκε στα χρόνια των μνημονίων, μπορεί να παραμένει σε ισχύ επ’ αόριστον, επικαλούμενη τη δημοσιονομική ευστάθεια και τα περιθώρια επιλογής του νομοθέτη.

 Πρόκειται για ένα σκεπτικό που προκαλεί σοβαρά ερωτήματα.

 Οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να αποδεχθούν ότι, δεκατέσσερα και πλέον χρόνια μετά την επιβολή των μνημονιακών περικοπών, οι θυσίες τους εξακολουθούν να θεωρούνται «αναγκαίες» στο όνομα της δημοσιονομικής σταθερότητας. Δεν μπορούν να αποδεχθούν ότι η οικονομία, οι προϋπολογισμοί και οι δημοσιονομικοί στόχοι αποτελούν διαρκώς το επιχείρημα για τη διατήρηση των περικοπών στους μισθούς και τις συντάξεις.

 Ιδιαίτερα προβληματικό είναι το γεγονός ότι το δικαστήριο θεωρεί πως η μη επαναφορά των δύο επιπλέον μισθών δεν θέτει σε κίνδυνο την αξιοπρεπή διαβίωση των δημοσίων υπαλλήλων. Η πραγματικότητα, όμως, που βιώνουν καθημερινά οι εργαζόμενοι είναι εντελώς διαφορετική.

 Η ακρίβεια, η εκτόξευση του κόστους στέγασης, της ενέργειας και των βασικών αγαθών, η φορολογική επιβάρυνση και η συνεχιζόμενη μείωση της αγοραστικής δύναμης έχουν διαμορφώσει συνθήκες διαρκούς οικονομικής πίεσης για χιλιάδες εργαζόμενους και συνταξιούχους. Οι μισθοί και οι συντάξεις δεν μπορούν να κρίνονται μόνο με δημοσιονομικούς πίνακες και στατιστικές, αλλά με βάση τις πραγματικές ανάγκες της ζωής.

 Η επίκληση, μάλιστα, της διαφορετικής θέσης των δημοσίων υπαλλήλων σε σχέση με τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, ώστε να δικαιολογείται η διαφορετική μεταχείριση ως προς τον 13ο και 14ο μισθό, δεν μπορεί να αποτελεί απάντηση στο αίτημα για ίση και δίκαιη αντιμετώπιση των εργαζομένων.

 Ιδιαίτερα σήμερα, το επιχείρημα αυτό γίνεται ακόμη πιο αδύναμο, καθώς ο κατώτατος μισθός ρυθμίζεται πλέον με ενιαίο τρόπο για εργαζόμενους στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα. Η ίδια η πολιτεία, δηλαδή, αναγνωρίζει στην πράξη ότι υπάρχει κοινό πεδίο και ενιαίος τρόπος ρύθμισης βασικών μισθολογικών ζητημάτων για τους εργαζόμενους, ανεξάρτητα από το αν εργάζονται στον δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα. Δεν μπορεί, επομένως, από τη μία πλευρά να θεσπίζεται ενιαία ρύθμιση για τον κατώτατο μισθό και από την άλλη να προβάλλεται η διαφορετική εργασιακή σχέση ως επαρκής λόγος για τη διατήρηση μιας τόσο σοβαρής μισθολογικής ανισότητας, όπως είναι η στέρηση του 13ου και του 14ου μισθού από τους δημοσίους υπαλλήλους, όταν οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα εξακολουθούν να λαμβάνουν τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα και το επίδομα αδείας.

 Η διαφοροποίηση αυτή δεν αφορά κάποια δευτερεύουσα ή ειδική παροχή, αλλά ένα ουσιαστικό μέρος του ετήσιου εισοδήματος των εργαζομένων. Η ανάγκη για αξιοπρεπή διαβίωση, η αντιμετώπιση της ακρίβειας και η προστασία της αγοραστικής δύναμης δεν διαφοροποιούνται ανάλογα με το αν κάποιος εργάζεται στον δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα.

 Αξίζει δε να σημειωθεί ότι έξι μέλη του Δικαστηρίου διατύπωσαν μειοψηφική άποψη στο ζήτημα της παραβίασης της αρχής της ισότητας, γεγονός που αναδεικνύει ότι ούτε στο εσωτερικό του ίδιου του Δικαστηρίου υπήρξε απόλυτη συμφωνία.

 Η απόφαση αυτή αποδεικνύει, για ακόμη μία φορά, ότι οι μεγάλες κατακτήσεις των εργαζομένων δεν εξασφαλίζονται μέσα στις δικαστικές αίθουσες. Η δικαστική διεκδίκηση μπορεί να αποτελεί ένα μέσο του αγώνα, δεν μπορεί όμως να υποκαταστήσει τη συλλογική πάλη, τη συνδικαλιστική δράση και την οργανωμένη διεκδίκηση.

 Ο αγώνας για τον 13ο και 14ο μισθό είναι κοινός με τον αγώνα για την 13η και 14η σύνταξη

 Η σημερινή εξέλιξη αφορά άμεσα όχι μόνο τους εν ενεργεία δημοσίους υπαλλήλους, αλλά και τους συνταξιούχους. Η κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού και η κατάργηση των δώρων και των αντίστοιχων πρόσθετων συνταξιοδοτικών παροχών αποτέλεσαν μέρος της ίδιας πολιτικής: της πολιτικής που φόρτωσε το βάρος της οικονομικής κρίσης στους εργαζόμενους και στους συνταξιούχους.

 Γι’ αυτό και ο αγώνας για:

 Την πλήρη επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού για όλους τους εργαζόμενους.

Την επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης.

Την κατάργηση όλων των μνημονιακών περικοπών σε μισθούς και συντάξεις.

Τις πραγματικές αυξήσεις που να καλύπτουν την απώλεια εισοδήματος και την ακρίβεια και

Την προστασία της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων και των συνταξιούχων,

είναι ένας κοινός και ενιαίος αγώνας.

 Δεν δεχόμαστε να παρουσιάζονται ως «δημοσιονομικό κόστος» οι ανάγκες και τα δικαιώματα των εργαζομένων και των συνταξιούχων, την ίδια ώρα που υπάρχουν τεράστιοι πόροι και πολιτικές επιλογές για άλλες προτεραιότητες. Την ώρα που το μεγάλο κεφάλαιο θησαυρίζει και τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων αυξάνονται, οι στρατιωτικές δαπάνες εκτοξεύονται σε ολόκληρη την Ευρώπη στο όνομα του δήθεν «ρωσικού κινδύνου». Εκατοντάδες δισεκατομμύρια κατευθύνονται στους πολεμικούς εξοπλισμούς και στην πολεμική προετοιμασία του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, στο πλαίσιο μιας επικίνδυνης αντιπαράθεσης που έχει ως στόχο τη γεωπολιτική και οικονομική περικύκλωση, την αποδυνάμωση και, τελικά, τον διαμελισμό της Ρωσίας.

 Την ίδια στιγμή, οι λαοί καλούνται να πληρώσουν το κόστος αυτών των ανταγωνισμών με περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές δαπάνες, με ακρίβεια και λιτότητα. Η πολεμική εμπλοκή στην Ουκρανία και η κλιμάκωση της αντιπαράθεσης αξιοποιούνται από τις κυρίαρχες δυνάμεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ ως μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας αναδιανομής αγορών, σφαιρών επιρροής και πηγών πλούτου, αλλά και ως διέξοδος από τις αντιφάσεις και την κρίση του καπιταλιστικού συστήματος. Για τα δικαιώματα των εργαζομένων και των συνταξιούχων, λένε ότι «δεν υπάρχουν χρήματα». Για τους πολεμικούς εξοπλισμούς, τις επιχειρηματικές επιδοτήσεις και τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, βρίσκονται πάντοτε δισεκατομμύρια. Γι’ αυτό ο αγώνας για μισθούς, συντάξεις και αξιοπρεπή ζωή συνδέεται άμεσα με την πάλη ενάντια στην πολεμική οικονομία και την εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς.

 Η οικονομική πολιτική δεν είναι μονόδρομος. Οι προϋπολογισμοί αποτυπώνουν πολιτικές επιλογές. Οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι έχουν δικαίωμα να απαιτούν διαφορετικές προτεραιότητες: ενίσχυση των μισθών και των συντάξεων, προστασία του εισοδήματος και αξιοπρεπή διαβίωση.

 Η απόφαση του ΣτΕ δεν πρέπει να οδηγήσει σε απογοήτευση και παραίτηση. Αντίθετα, πρέπει να αποτελέσει ένα ακόμη μήνυμα ότι τίποτα δεν χαρίζεται και ότι καμία δικαστική ή κυβερνητική απόφαση δεν μπορεί να ακυρώσει το δικαίωμα των εργαζομένων και των συνταξιούχων να διεκδικούν.

 Ο αγώνας για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και της 13ης και 14ης σύνταξης συνεχίζεται και κλιμακώνεται και ενόψει  των συλλαλητηρίων για τη ΔΕΘ στις 5 Σεπτέμβρη 2026.

 H εξάπλωση του λαγοκέφαλου βρέθηκε στην ημερήσια διάταξη της Επιτροπής Αλιείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με πρωτοβουλία του ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Σάκη Αρναούτογλου, ανοίγοντας για πρώτη φορά μια ολοκληρωμένη ευρωπαϊκή συζήτηση για ένα πρόβλημα που εξελίσσεται σε σοβαρή περιβαλλοντική, οικονομική και κοινωνική απειλή για τη Μεσόγειο.

Όπως επισημαίνει σε σχετική ανακοίνωση του, «είχε προηγηθεί η παρέμβασή του προς τον Ιρλανδό Υπουργό Γεωργίας και Θαλάσσιας Πολιτικής Martin Heydon, κατά την παρουσίαση των προτεραιοτήτων της ιρλανδικής Προεδρίας, όπου επέκρινε το γεγονός ότι η Μεσόγειος απουσίαζε σχεδόν ολοκληρωτικά από τις προτεραιότητες της Προεδρίας για την ευρωπαϊκή αλιευτική πολιτική».
Σύμφωνα με την ανακοίνωση , ο κ. Αρναούτογλου, « τόνισε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να συνεχίσει να σχεδιάζει πολιτικές με επίκεντρο μόνο τον Βόρειο Ατλαντικό, όταν στη Μεσόγειο οι παράκτιοι αλιείς βρίσκονται αντιμέτωποι με τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, της εξάπλωσης ξενικών ειδών και της παράνομης αλιείας από τρίτες χώρες.Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στον λαγοκέφαλο, επισημαίνοντας ότι καταστρέφει αλιευτικά εργαλεία, προκαλεί μεγάλες απώλειες εισοδήματος, απειλεί τη θαλάσσια βιοποικιλότητα και εγκυμονεί κινδύνους ακόμη και για τους λουόμενους, καθώς πρόκειται για ιδιαίτερα τοξικό είδος.Παράλληλα, άσκησε έντονη κριτική στην Ελληνική κυβέρνηση, υπογραμμίζοντας ότι το πρόγραμμα αποζημιώσεων περιορίζεται αποκλειστικά στην Κρήτη και το Νότιο Αιγαίο, την ώρα που ο λαγοκέφαλος έχει ήδη εξαπλωθεί σχεδόν σε ολόκληρο το Αιγαίο και πλέον εμφανίζεται και σε περιοχές του Ιονίου».
Στην ειδική συζήτηση που ακολούθησε, ο Έλληνας ευρωβουλευτής παρουσίασε, σύμφωνα με την ανακοίνωση, «τέσσερις συγκεκριμένες ευρωπαϊκές προτάσεις:
– επέκταση των προγραμμάτων στοχευμένης αλίευσης σε όλες τις περιοχές όπου έχει εξαπλωθεί ο λαγοκέφαλος,
– αποζημιώσεις για τις ζημιές στα αλιευτικά εργαλεία και την απώλεια εισοδήματος,
– δημιουργία Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανθεκτικότητας της Αλιείας για ζημιές από ξενικά είδη και τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής,
– χρηματοδότηση έρευνας ώστε η βιομάζα του λαγοκέφαλου να μπορεί να αξιοποιηθεί με ασφάλεια σε φαρμακευτικές, βιοτεχνολογικές και άλλες καινοτόμες εφαρμογές».
Επίσης , « κάλεσε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ξεκαθαρίσει πώς θα αξιολογηθεί το νέο Ελληνικό πρόγραμμα των 1,5 εκατ. ευρώ για τον λαγοκέφαλο και αν, σε περίπτωση που αποδώσει, θα επεκταθεί ώστε να μην αφήνει εκτός τις δεκάδες περιοχές της χώρας που αντιμετωπίζουν πλέον το ίδιο πρόβλημα. Υπενθύμισε ακόμη ότι στην Κρήτη επιστημονική έρευνα έχει καταγράψει μέση οικονομική ζημιά που ξεπερνά τις 6.300 ευρώ ανά αλιευτικό σκάφος ετησίως, ποσό που αντιστοιχεί περίπου στο ένα τρίτο του ετήσιου εισοδήματος ενός παράκτιου αλιέα».
Σε δήλωση του , μετά την ολοκλήρωση της συνεδρίασης, ο κ. Αρναούτογλου , αναφέρει ότι « ο λαγοκέφαλος δεν αναγνωρίζει σύνορα, ούτε διοικητικές Περιφέρειες. Εξαπλώνεται σε ολόκληρη τη Μεσόγειο, καταστρέφει αλιευτικά εργαλεία, αφαιρεί εισόδημα από τους αλιείς, απειλεί τη θαλάσσια βιοποικιλότητα και δημιουργεί κινδύνους ακόμη και για τους λουόμενους.Γι’ αυτό η απάντηση δεν μπορεί να είναι αποσπασματική. Χρειάζεται μια ολοκληρωμένη ευρωπαϊκή στρατηγική, με χρηματοδότηση, αποζημιώσεις και άμεση στήριξη των ανθρώπων της θάλασσας.
Την ίδια στιγμή, όμως, η Ελληνική κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει γιατί αντιμετωπίζει τους αλιείς με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Δεν είναι δυνατόν να αποζημιώνονται μόνο όσοι δραστηριοποιούνται σε δύο Περιφέρειες, όταν ο λαγοκέφαλος έχει ήδη εξαπλωθεί σχεδόν σε όλο το Αιγαίο και σε περιοχές του Ιονίου.
Η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεκαθάρισε ότι ο σχεδιασμός του Ελληνικού προγράμματος και οι αποφάσεις για το ποιες περιοχές αποζημιώνονται ανήκουν στις Ελληνικές αρχές. Επομένως, η Κυβέρνηση οφείλει να διορθώσει άμεσα αυτή την αδικία και να επεκτείνει το πρόγραμμα σε όλες τις περιοχές που πλήττονται από τον λαγοκέφαλο.Δεν υπάρχουν αλιείς δύο ταχυτήτων και πρώτης και δεύτερης κατηγορίας. Όποιος υφίσταται την ίδια ζημιά, δικαιούται την ίδια στήριξη. Η Μεσόγειος δεν μπορεί να περιμένει άλλο και η Ευρώπη δεν μπορεί να παρακολουθεί αδρανής. Ήρθε η ώρα για αποφάσεις με ίση μεταχείριση, κοινή ευρωπαϊκή δράση και πραγματική προστασία της αλιείας μας.»