ΘΗΒΑ REAL NEWS

 
Αρκετές κατοικίες στις μέρες μας διαθέτουν τζάκι κι έτσι οι οικογένειες απολαμβάνουν τη ζεστασιά και τη θαλπωρή του. Γνωρίζουμε όμως ότι το είδος του ξύλου που θα επιλέξουμε για το τζάκι μας παίζει βασικό ρόλο τόσο στη λειτουργία όσο και στην απόδοσή του; Είναι κατάλληλα όλα τα ξύλα για καύσιμη ύλη; Σε αυτά τα ερωτήματα απαντά στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Γιώργος Μαντάνης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Τμήμα Δασολογίας, Επιστημών Ξύλου & Σχεδιασμού μετά από νέες σχετικές έρευνες που έχουν γίνει. Άλλα είδη είναι κατάλληλα για «προσάναμμα» και άλλα είδη είναι κατάλληλα για «κύρια καύση» που θέλουμε να κρατήσει για πολλές ώρες, τονίζει ο ίδιος στο ΑΠΕ-ΜΠΕ χαρακτηριστικά, για να εξηγήσει:

 «Επιπρόσθετα, η φωτιά στο τζάκι εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό κι από το μέγεθος των καυσόξυλων που επιλέγουμε, καθώς επίσης και από την υγρασία τους. Τα πιο συνηθισμένα στη χώρα μας είδη, κατάλληλα για καυσόξυλα, είναι η δρυς, το πουρνάρι, η ελιά, η οξιά κ.α. Καλύτερα καυσόξυλα είναι σίγουρα η λευκή δρυς και το πουρνάρι, επίσης και η ελιά. Διαλέγουμε τα καυσόξυλα που επιθυμούμε και τα προμηθευόμαστε έγκαιρα, ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο ξερά. Η καλύτερη εποχή είναι το καλοκαίρι, το πολύ μέχρι τα μέσα του Σεπτέμβρη. Αρκετά καλής ποιότητας καυσόξυλα παράγονται κι από άλλα είδη, π.χ. αείφυλλα πλατύφυλλα (αριά, κουμαριά, φιλύκι) και άλλα οπωροφόρα δέντρα, λ.χ. μηλιά, κερασιά, αμυγδαλιά. Η χρήση ξύλου ψευδοακακίας ή καστανιάς ή καρυδιάς (προερχόμενης από δασικές φυτείες) για καυσόξυλα είναι απολύτως ακατάλληλη». Ποια όμως ξύλα είναι κατάλληλα για καύσιμη ύλη;

 Το ξύλο της δρυός, τονίζει ο καθηγητής, προτιμάται στις περισσότερες των περιπτώσεων, διότι αφενός μεν δίνει ωραία φλόγα, χωρίς προβλήματα και αφετέρου έχει μεγάλη διάρκεια καύσης. Μεγάλο ρόλο παίζει και η διαθεσιμότητα των καυσόξυλων. Έτσι, στα νησιά μας συνηθίζεται η ελιά, ενώ στις περιοχές που γειτονεύουν με την οροσειρά της Πίνδου η οξιά συναγωνίζεται τις δρύες. Ιδιαίτερη μέριμνα πρέπει να δίνεται και στην αποθήκευση των καυσόξυλων τόσο στον τρόπο στοίβαξης όσο και στο μέρος της αποθήκευσής τους. Είναι κανόνας ότι τα καλύτερα καυσόξυλα είναι αυτά που έχουν αποθηκευτεί για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από δύο έτη και έχουν πλήρως ξηραθεί. Τα ξύλα πρέπει να αποθηκεύονται σε στεγασμένο και καλά αεριζόμενο χώρο και η υγρασία τους να είναι γύρω στο 20%. Δεν είναι σωστό να αγοράζουμε «χλωρά» καυσόξυλα, ιδίως μέσα στο καταχείμωνο, τότε μπορεί η υγρασία τους να ξεπερνά και το 50%.

 Ποια είναι τα πιο κατάλληλα είδη ξύλου για το τζάκι;

 Ορισμένα είδη ξύλου παράγουν πολύ καπνό και έχουν δυσάρεστη οσμή. Άλλα δεν καίγονται εύκολα με αποτέλεσμα να μην παράγουν την απαιτούμενη για το χώρο μας θερμότητα. Ανάλογα με το μέγεθος των χώρων, συνεχίζει ο κ. Μαντάνης, που θέλουμε να ζεστάνουμε, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ως προσάναμμα ή στα αρχικά στάδια της καύσης «μαλακή ξυλεία», δηλ. πεύκο ή έλατο ή λεύκα που «αρπάζουν» πολύ εύκολα και δίνουν γρήγορα μεγαλύτερη φλόγα. Έχουν όμως το μειονέκτημα ότι μπορεί να «σκάνε». Γι’ αυτό συνήθως προτιμάμε πιο κατάλληλο προσάναμμα, π.χ. λεπτά κλαδιά ή μικρά ξύλα που τοποθετούνται ανάμεσα στα κύρια καυσόξυλα για την έναρξη της καύσης ή και «πλακέτες προσανάμματος» που διατίθενται στο εμπόριο. Μετά, στην κύρια καύση χρησιμοποιούμε ξύλα πλατυφύλλων, όπως δρύες, οξιά, ελιά, πουρνάρι που έχουν μεγάλο βάρος, είναι πυκνά και καίγονται με ήρεμη και μακριά φλόγα. Γενικά, ξύλα με μικρή πυκνότητα, επειδή διαθέτουν μεγάλο ποσοστό κενών χώρων (άρα και οξυγόνο), καίγονται ευκολότερα από ξύλα μεγάλης πυκνότητας. Επίσης η παρουσία της εξαιρετικά εύφλεκτης «ρητίνης» (ρετσινιού). Γι’ αυτό ορισμένοι χρησιμοποιούν «δαδοποιημένο ξύλο» (δαδί), δηλ. ξύλο πεύκου με υπέρμετρα υψηλή συγκέντρωση ρετσινιού, ως προσάναμμα. Τα πεύκα πρέπει να αποφεύγονται σαν κύρια καυσόξυλα, διότι είναι πολύ εύφλεκτα, και επικίνδυνα για ανεξέλεγκτη καύση.

 Μέτρα προστασίας

 Όταν μιλάμε για τζάκι και καύση, μιλάμε για φωτιά μ’ ό,τι αυτό συνεπάγεται. Συνεπώς, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, επισημαίνει ο ίδιος. Για λόγους ασφάλειας αλλά και καλύτερης απόδοσης, να προτιμούνται τα τζάκια με κλειστή εστία. Το σπινθηροβόλημα του τζακιού είναι σίγουρα ευχάριστο και ρομαντικό, αλλά μπορεί να αποβεί επικίνδυνο για τα χαλιά, τις μοκέτες, τα έπιπλα και το σπίτι μας! Το τρίξιμο των καυσόξυλων και το «σκάσιμό» τους προκαλούν εκσφενδονισμό αναμμένων κομματιών, γι’ αυτό καλό είναι να προστατεύουμε το σαλόνι και το καθιστικό μας από τη φωτιά, τοποθετώντας ειδικό τζάμι ή και πλέγμα για προστασία. Δεν αφήνουμε ποτέ χωρίς επίβλεψη το τζάκι, ειδικά αυτό με ανοιχτή εστία. Επιπρόσθετα, πρέπει να αποφεύγεται η καύση παλιών επίπλων ή παλιών μοριοπλακών, ινοπλακών (MDF), κόντρα-πλακέ ή επενδεδυμένων με «μελαμίνες» προϊόντων, διότι περιέχουν συνθετικά υλικά και χημικές ουσίες που παράγουν τοξικές αναθυμιάσεις και επικίνδυνα καυσαέρια όταν καίγονται.

 Πώς μπορούμε να έχουμε καλύτερη απόδοση στο τζάκι μας

 Για καλύτερη απόδοση στο τζάκι ο καθηγητής τονίζει: «Το τζάκι και η κατασκευή του είναι το πρώτο ζητούμενο. Το τζάκι αποτελεί μία μικρή κατασκευή που πρέπει να είναι καλοσχεδιασμένη, ώστε “να τραβά καλά”, όπως συνηθίζεται να λέμε, ανεξάρτητα από το μέγεθος της φωτιάς. Το πόσο καλά τραβάει το τζάκι επηρεάζεται κι από την επιφάνεια που καταλαμβάνει η φωτιά μέσα στην εστία. Επίσης, είναι χρήσιμο τις πρώτες φορές που θα λειτουργήσουμε το τζάκι να ελέγξουμε πόσο εκτεταμένη φωτιά μπορεί να “σηκώσει” χωρίς αυτό να καπνίζει. Σημαντικός, επίσης, είναι ο τύπος της εστίας που έχουμε. Η ποσότητα της θερμικής ενέργειας που δίνει ένα τζάκι εξαρτάται σημαντικά από την εστία, που μπορεί να είναι χτιστή με πυρότουβλα (απόδοση 15%), προκατασκευασμένη με μαντέμι (απόδοση 25%) ή ενεργειακή (απόδοση ως και 85%). Τα ενεργειακά τζάκια πρέπει να προτιμούνται σήμερα, διότι έχουν τη μεγαλύτερη θερμική απόδοση. Ενεργειακά λέμε τα τζάκια που έχουν αεροθάλαμο στο πίσω και κάτω μέρος του χώρου καύσης στον οποίο ανακυκλώνεται και θερμαίνεται ο αέρας του δωματίου, αυξάνοντας έτσι την απόδοση του τζακιού. Ρόλο παίζει και η επιλογή της πόρτας του τζακιού που πρέπει να είναι άριστης ποιότητας για να απομονώνει τον αέρα».

 «Εννοείται ότι τα καυσόξυλά μας πρέπει να είναι ξερά. Η θερμότητα που δίνει το τζάκι εξαρτάται βέβαια από το είδος και το μέγεθος των καυσόξυλων που χρησιμοποιούμε, αλλά επιπρόσθετα εξαρτάται κι από τον τρόπο τοποθέτησής τους στην εστία. Αυτό είναι ένα “μυστικό” για την επιτυχία της καλής φωτιάς. Δεν πρέπει τα ξύλα να είναι στριμωγμένα μεταξύ τους για να μπορεί να κυκλοφορεί ο αέρας ανάμεσά τους και να τα τροφοδοτεί με το απαραίτητο για την καύση οξυγόνο», καταλήγει ο κ. Μαντάνης.

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

 
Οι επιθέσεις με χειροβομβίδες συνεχίζονται και το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη συνεχίζει να ανακοινώνει μέτρα.

 Χθες, ενεργή χειροβομβίδα εντοπίστηκε σε κατάστημα που είχε δεχθεί επίθεση και στο παρελθόν. Ευτυχώς, δεν εξερράγη. Σε αντίστοιχη επίθεση στην Πλατεία Αμερικής, όμως, η χειροβομβίδα είχε εκραγεί.

 Το καλοκαίρι αποτράπηκε επίθεση με το ίδιο μέσο σε δικαστικό λειτουργό. Την ίδια ώρα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος, η δράση, ο σχεδιασμός και η εκτέλεση επιθέσεων από οργανωμένα κυκλώματα που συνδέονται με κρατούμενους στις φυλακές «καλά κρατούν».

 Και δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά. Έχουν προηγηθεί ξεκαθαρίσματα λογαριασμών, εκτελέσεις στη μέση του δρόμου και πυροβολισμοί μέρα μεσημέρι, όπως στο Χαλάνδρι.

 Αποτέλεσμα τούτων είναι το αίσθημα ανασφάλειας να έχει πλέον εγκατασταθεί στην καθημερινότητα του πολίτη.

 Η χώρα δεν χρειάζεται άλλη μία ανακοίνωση μέτρων μετά από κάθε περιστατικό.

 Χρειάζεται συγκεκριμένη στρατηγική, σοβαρό σχεδιασμό και σύγχρονη αντεγκληματική πολιτική, με πρόληψη, επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα και αντιμετώπιση των οργανωμένων εγκληματικών δικτύων.

 Η ασφάλεια δεν μπορεί να εξαντλείται σε εξαγγελίες.

 ρίνεται στην πράξη, από αυτό το αποτέλεσμα.

 Ανακαινίστηκε το κτίριο του Κέντρου Υγειας στο Δίστομο!. Αλλά αν κάποιος το χρειαστεί επειγόντως και δεν ξέρει την περιοχή, ποιος θα του δείξει τον δρόμο;

Δύο πινακίδες στην πρόσοψη είδαμε. Ούτε μία ,όμως, στον δρόμο. Αυτό είναι το παράδοξο.

  Παρουσία του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη εγκαινιάστηκε πριν από λίγες ημέρες το ανακαινισμένο Κέντρο Υγείας Διστόμου. Ένα έργο που, σύμφωνα με το ίδιο το Υπουργείο Υγείας, είχε συνολικό προϋπολογισμό περιπου 1,5 εκατομμυρίου ευρώ, με ενεργειακή αναβάθμιση, εκσυγχρονισμό, ανακαίνιση εσωτερικών χώρων, ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις, φωτοβολταϊκά, νέο σύστημα θέρμανσης-ψύξης, πυρασφάλεια και άλλες παρεμβάσεις.

    Και πολύ σωστά έγινε.

Μόνο που ένα Κέντρο Υγείας δεν είναι απλώς ένα κτίριο.

Είναι υπηρεσία πρώτης ανάγκης.

Και εδώ βρίσκεται μια παράξενη —και δύσκολα κατανοητή— εκκρεμότητα:

Το Κέντρο Υγείας Διστόμου δεν έχει οδική σήμανση που να οδηγεί σε αυτό!

Ούτε μία!

Όχι στην πρόσοψη. Εκεί, όπως είδαμε, υπάρχουν οι πινακίδες για το έργο.

Μιλάμε για τις πινακίδες που πρέπει να συναντήσει ο οδηγός πριν φτάσει στο Δίστομο, στις διασταυρώσεις, στους δρόμους εισόδου και στα κρίσιμα σημεία όπου πρέπει να πληροφορηθεί:

 Και ας κάνουμε την πιο απλή σκέψη (δείτε το σκίτσο που που φτιάξαμε με τις νέες τεχνολογίες).).

 Ένας άνθρωπος που δεν γνωρίζει την περιοχή κινείται νύχτα στον δρόμο. Έχει μαζί του έναν τραυματία. Ή ο ίδιος έχει τραυματιστεί. Είναι ταραγμένος. Σκέφτεται που θα βρει Κέντρο Υγειας. Δεν έχει χρόνο να ρωτήσει.

Πώς θα βρει  Κέντρο Υγείας;

Με GPS;

Και αν δεν έχει σήμα;

Κι αν δεν ξέρει καν τι να πληκτρολογήσει;

Κι αν βρίσκεται σε κατάσταση πανικού;

Κι αν πρόκειται για ένα τροχαίο και τα δευτερόλεπτα μετρούν;

 Αυτά δεν είναι θεωρητικά ερωτήματα. Ελπίζει να δει πινακίδα στην πρώτη διασταύρωση προς το Δίστομο, το πιο γνωστό, εκεί μερος...

 🟤Γιατί το Δίστομο δεν είναι ένας δρόμος που οδηγεί απλώς σε ένα χωριό.

 🟤Είναι κεφαλοχώρι και σημαντικός οδικός κόμβος της περιοχής.

 🟤Από εδώ περνά ή καταλήγει κυκλοφορία από τη δυτική Ελλάδα και τον άξονα προς Αθήνα και αντίστροφα.

 🟤Υπάρχει η μεγάλη βιομηχανική κίνηση από την περιοχή της ΜΕΤΛΕΝ.

 🟤Υπάρχει η τουριστική κίνηση από τον Όσιο Λουκά.

 🟤Υπάρχει η θερινή κίνηση από ολόκληρη τη Βοιωτία προς τις πλαζ της Παραλίας Διστόμου και Αντίκυρας.

 🟤Υπάρχει η χειμερινή κίνηση από και προς τον Παρνασσό και το χιονοδρομικό κέντρο.

 Και, το κυριότερο:

 🟤Σε σημαντικές αποστάσεις γύρω από την περιοχή δεν υπάρχει άλλη αντίστοιχη δομή υγείας.

 Το Κέντρο Υγείας Διστόμου δεν εξυπηρετεί μόνο τους κατοίκους του Διστόμου.

Εξυπηρετεί μια ευρύτερη περιοχή.ΟΛΗ ΤΗΝ ΔΥΤΙΚΗ ΒΟΙΩΤΙΑ, και - οδικά - κομμάτι της ΑΝ. ΦΩΚΙΔΑΣ...

 Κι όμως, ο επισκέπτης, ο διερχόμενος, ο ξένος οδηγός, αυτός που μπορεί να χρειαστεί επειγόντως τις υπηρεσίες του, δεν βρίσκει στον δρόμο ούτε μία πινακίδα που να του δείχνει πού βρίσκεται.

  «ΜΙΣΗ ΔΟΥΛΕΙΑ»;

 Εδώ, λοιπόν, τίθεται ένα ευρύτερο ζήτημα.

Έχουμε συνηθίσει να μιλάμε για το «επιτελικό κράτος», άλλοτε θετικά και άλλοτε ειρωνικά. Έχουν χρησιμοποιηθεί κατά καιρούς και σκωπτικοί χαρακτηρισμοί για τον τρόπο λειτουργίας του κεντρικού κράτους και του «Μαξίμου».

Δεν έχει σημασία εδώ αν οι χαρακτηρισμοί αυτοί ευσταθούν.

Σημασία έχει κάτι πολύ πιο απλό:

Όταν δαπανάς 1,5 εκατομμύριο ευρώ για να ανακαινίσεις ένα Κέντρο Υγείας, πρέπει να φροντίσεις και τα απολύτως στοιχειώδη.

Και η οδική σήμανση που οδηγεί σε ένα Κέντρο Υγείας είναι στοιχειώδης υποδομή.

Δεν ζητάμε νέο εκατομμύριο για έργο.

Δεν ζητάμε νέα μελέτη-μαμούθ.

Δεν ζητάμε άλλη μια τελετή.

Ζητάμε μερικές πινακίδες.

Σωστά τοποθετημένες.

Στα σωστά σημεία.

Ευδιάκριτες.

Ορατές και τη νύχτα.

Υπάρχει βεβαίως και το άλλο μεγάλο ζήτημα.

Το ανακαινισμένο κτίριο είναι ευπρόσδεκτο. Όμως το σύγχρονο κτίριο από μόνο του δεν θεραπεύει ασθενείς.

Οι ελλείψεις σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό παραμένουν. Μάλιστα, δημοσιεύματα και  επισημάνσεις θεσμικών για τα εγκαίνια αναφέρουν  ότι το προσωπικό υπολείπεται σημαντικά ενός στοιχειωδώς κανονικού  σχεδιασμού για τέτοιο Κέντρο!.

Το νέο ασθενοφόρο που αναμένεται για την περιοχή είναι, ασφαλώς, καλοδεχούμενο.

Αλλά χρειάζονται και οδηγοί αλλά και πρόσθετοι ΣΥΝΟΔΟΙ- ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ!

Χρειάζεται προσωπικό.

Χρειάζεται πραγματική δυνατότητα λειτουργίας.

 Και χρειάζεται, τέλος, όπως είπαμε, κάτι ακόμη:

 Να μπορεί ο άνθρωπος που χρειάζεται το Κέντρο Υγείας να το βρει.

Αυτό το τελευταίο, πάντως, δεν κοστίζει 1,5 εκατομμύριο ευρώ.

Κοστίζει ελάχιστα.

Και όμως, μέχρι σήμερα φαίνεται πως δεν έχει γίνει.

 ΚΥΡΙΟΙ ΑΡΜΟΔΙΟΙ, ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΤΕ ΤΟ ΕΡΓΟ!

 Γι' αυτό το ερώτημα είναι απλό και απευθύνεται σε όλους όσοι έχουν αρμοδιότητα ή εποπτεία:

Κύριε υπουργέ Υγείας, κ. Γεωργιάδη.

Κύριε υπουργέ κ.Δημα, αρμόδιε τις Υποδομές Μεταφορές.

Κύριε Περιφερειάρχη κ. Σπανε.

Κύριε Διοικητά της 5ης Υγειονομικής Περιφέρειας, κ. Σερέτη.

Κύριε Αντιπεριφερειάρχη Βοιωτίας, κ. Ντασιώτη.

Και κάθε άλλο  επικεφαλής  αρμόδιας υπηρεσίας:

Βάλτε τις πινακίδες!

Μην αφήσετε ένα έργο 1,5 εκατομμυρίου ευρώ να έχει μια τόσο μικρή αλλά τόσο ουσιαστική εκκρεμότητα.

Γιατί εδώ δεν πρόκειται για καλλωπισμό.

Δεν πρόκειται για «να φαίνεται καλύτερα» το Κέντρο Υγείας.

Πρόκειται για το να μπορεί να το βρει κάποιος όταν το χρειάζεται.

Και στην υγεία, ιδιαίτερα στα επείγοντα περιστατικά, η σωστή κατεύθυνση μπορεί να είναι ζήτημα ζωής.

Το Κέντρο Υγείας ανακαινίστηκε.

▶️Τώρα ας δείξουμε και τον δρόμο προς αυτό.

Αυτό θα ήταν το πραγματικά ολοκληρωμένο έργο.

▶️1,5 εκατ. ευρώ για να γίνει καινούργιο. Μονο μερικές εκατοντάδες ευρώ για να μπορούν να το βρουν.

▶️ Τελικά, ποιο από τα δύο είναι δυσκολότερο για το κράτος;

Με το αυτονόητο:

 
Όλο και περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (social media) χειραγωγούν και διχάζουν τον κόσμο, καθώς και ότι βλάπτουν τη δημοκρατία, σύμφωνα με ανακοίνωση του Pew Research Center την Πέμπτη, η οποία αντικατοπτρίζει την αυξανόμενη ανησυχία και τον εντεινόμενο έλεγχο σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι εταιρείες που διαχειρίζονται δημοφιλείς πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, όπως η Meta, η Snap και το TikTok, έχουν βρεθεί αντιμέτωπες με χιλιάδες αγωγές και έχουν καταβάλει μεγάλα χρηματικά ποσά για διακανονισμό αξιώσεων σχετικά με τη βλάβη που προκάλεσαν στους χρήστες. Παράλληλα, οι κυβερνήσεις αναζητούν τρόπους που εγγυώνται την προστασία της ιδιωτικότητας των πολιτών τους. Η Αυστραλία πρότεινε κανόνες που θα επιτρέπουν στους χρήστες να εξαιρούνται από τις ροές περιεχομένου που καθορίζονται από αλγόριθμους, και έγινε η πρώτη χώρα που απαγόρευσε τη χρήση μέσων κοινωνικής δικτύωσης σε παιδιά κάτω των 16 ετών.

 Η πρόσφατη έρευνα του Pew έδειξε ότι το 82% των ενηλίκων στην Αυστραλία υποστηρίζει την κυβερνητική πρωτοβουλία για τον περιορισμό της πρόσβασης των παιδιών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Σύμφωνα με την έκθεση, η πλειονότητα των ερωτηθέντων δήλωσε ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ενημερώνουν τους πολίτες και τους δίνουν φωνή στα πολιτικά δρώμενα, ωστόσο παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση του αριθμού όσων τα θεωρούν πλέον ένα “αρνητικό φαινόμενο” σε σύγκριση με το 2022.

Οι πολίτες σε πλουσιότερες χώρες, όπως οι ΗΠΑ, ο Καναδάς και το Ηνωμένο Βασίλειο, τείνουν περισσότερο να πιστεύουν ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης βλάπτουν τη δημοκρατία, σε σύγκριση με τους πολίτες χωρών με χαμηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ, όπως η Γκάνα, η Κένυα και η Νιγηρία.

 Οι ΗΠΑ συγκαταλέγονται στις χώρες με τη μεγαλύτερη επιφυλακτικότητα, καθώς το 64% των ενηλίκων που συμμετείχαν στην έρευνα δήλωσε ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης βλάπτουν τη δημοκρατία.

 Το ποσοστό των ανθρώπων που θεωρούν ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν αρνητικό αντίκτυπο στη δημοκρατία αυξήθηκε σε 16 από τις 26 χώρες για τις οποίες υπήρχαν διαθέσιμα παλαιότερα στοιχεία. Το Pew Research ανέφερε ότι διεξήγαγε έρευνα σε περισσότερα από 45.000 άτομα σε 37 χώρες, ενώ παράλληλα ρώτησε επιπλέον 5.511 ενήλικες στις ΗΠΑ σχετικά με τη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στη χώρα.

https://iguru.gr/social-media-cheiragogoun-dichazoun-kai-vlaptoun-dimokratia/

Κάποτε το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο ήταν κάτι πολύ περισσότερο από ένα αποτέλεσμα.

Ήταν το κυριακάτικο αντάμωμα του χωριού.Ήταν το παιδί που περίμενε να μεγαλώσει για να φορέσει τη φανέλα της πρώτης ομάδας.Ήταν ο πατέρας στην εξέδρα,ο παππούς δίπλα του,οι φίλοι,το καφενείο μετά το παιχνίδι.Ήταν η χαρά του να ανήκεις κάπου.

Πού βρίσκεται σήμερα αυτό το ποδόσφαιρο;

Σε αρκετές περιοχές της επαρχίας, βλέπουμε ομάδες να προσπαθούν να κερδίσουν πάση θυσία τον γείτονα.Να αποδείξουν ποιο χωριό είναι καλύτερο από το άλλο,να δημιουργήσουν μια ομάδα που θα επιβληθεί στον άλλον πάση θυσία.

Και κάπου εκεί χάθηκε η ουσία.

Χωριά που ξοδεύουν σημαντικά ποσά για μεταγραφές ποδοσφαιριστών από άλλες περιοχές,αλλά δυσκολεύονται να επενδύσουν στα δικά τους παιδιά.Ποδοσφαιριστές που έρχονται για έναν χρόνο, παίρνουν τα χρήματά τους και φεύγουν.Και την ίδια στιγμή,ένα παιδί του χωριού περιμένει μήπως κάποιος του δώσει μια πραγματική ευκαιρία.

Δεν είναι κακό να φέρεις έναν έμπειρο ποδοσφαιριστή.

Κακό είναι να τον φέρεις και να κλείσεις την πόρτα στον 16χρονο,στον 17χρονο ή στον 18χρονο που περιμένει να αποδείξει ότι μπορεί.

Και ακόμα χειρότερα;

Να υπάρχουν χρήματα για μεταγραφές,αλλά όχι για τα αυτονόητα.

Για την ασφάλεια,για τον εξοπλισμό,για την οργάνωση και την εκπαίδευση των παιδιών.

Εκεί πρέπει να αναρωτηθούμε όλοι μας τι ακριβώς θέλουμε να δημιουργήσουμε.

Γιατί το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο δεν μπορεί να είναι ένας φθηνός καθρέφτης του επαγγελματικού ποδοσφαίρου.

Δεν γίνεται να μιλάμε για ανάπτυξη και την ίδια στιγμή να μετράμε μόνο το αποτέλεσμα.

Δεν γίνεται να ζητάμε από τα παιδιά να αγαπήσουν το ποδόσφαιρο και όταν έρθει η ώρα να παίξουν, να τους λέμε ότι δεν είναι ακόμα έτοιμα.

Πότε θα είναι έτοιμα,αν δεν τους δώσουμε ποτέ την ευκαιρία;

Και εδώ υπάρχει ευθύνη όλων.

Των διοικήσεων,των προπονητών,των ενώσεων.

Και φυσικά των ίδιων των ανθρώπων του ποδοσφαίρου.

Γιατί δεν είναι μόνο οι ομάδες.

Υπάρχουν και ενώσεις που πρέπει κάποια στιγμή να αναρωτηθούν αν οι κανονισμοί και οι προτεραιότητές τους υπηρετούν πραγματικά το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο.

Όταν σε μια κατηγορία επιτρέπεται να αγωνίζεται ελάχιστος αριθμός μικρών ποδοσφαιριστών και σε άλλη κανένας,τι μήνυμα στέλνουμε.

Όταν σε μια Β' Ερασιτεχνική κατηγορία,όπου πολλές ομάδες παλεύουν να συμπληρώσουν αποστολή,η συζήτηση περιστρέφεται περισσότερο γύρω από τις κίτρινες κάρτες και λιγότερο γύρω από το πώς θα κρατήσουμε τα παιδιά κοντά στο ποδόσφαιρο,μήπως έχουμε χάσει λίγο τον προσανατολισμό μας;

Φυσικά υπάρχουν εξαιρέσεις.

Υπάρχουν άνθρωποι που παλεύουν καθημερινά.

Διοικήσεις που βάζουν το χέρι στην τσέπη όχι μόνο για μεταγραφές,αλλά για να δημιουργήσουν καλύτερες συνθήκες.

Προπονητές που επιμένουν να βάζουν νέα παιδιά.

Ομάδες που καταλαβαίνουν ότι η επιτυχία δεν μετριέται μόνο στα αποτελέσματα.

Και αυτοί οι άνθρωποι αξίζουν σεβασμό.

Όμως δεν αρκούν οι εξαιρέσεις.

Γιατί κάποια στιγμή πρέπει να αποφασίσουμε τι θέλουμε να είναι το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο.

Θέλουμε ένα πρωτάθλημα γεμάτο μισθοφόρους, όπου ο ένας προσπαθεί να νικήσει τον άλλον για την υστεροφημία του.

Ή θέλουμε ένα ποδόσφαιρο που θα δημιουργεί ανθρώπους,θα αναδεικνύει παιδιά και θα κρατά ζωντανά τα χωριά μας,κρατώντας τον πολιτισμό και τις παραδώσεις μας.

Γιατί υπάρχει και κάτι ακόμα που ίσως έχουμε ξεχάσει.

Το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο αυτό που κερδίζεις σήμερα.

Είναι και αυτό που αφήνεις πίσω σου αύριο.

Μπορεί να πάρεις ένα πρωτάθλημα.

Μπορεί να κερδίσεις τον μεγάλο αντίπαλο του χωριού.

Μπορεί να πανηγυρίσεις μια άνοδο.

Όλα αυτά έχουν αξία.

Αλλά μεγαλύτερη αξία έχει να φύγει ένα παιδί από το γήπεδο και να πει:

Κάποτε έπαιξα εδώ,με εμπιστεύτηκαν,με βοήθησαν να γίνω καλύτερος.

Αυτό είναι κληρονομιά.

Και ίσως τελικά εκεί βρίσκεται ο χαμένος ρομαντισμός.

Στην προσπάθειά μας να επιβληθούμε στον απέναντι,ξεχάσαμε γιατί αγαπήσαμε το ποδόσφαιρο.

Ξεχάσαμε ότι το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο δημιουργήθηκε για τις κοινωνίες,όχι για να τις χωρίζει.

Ξεχάσαμε ότι ο πιτσιρικάς που σήμερα κάθεται στην εξέδρα μπορεί αύριο να γίνει ο αρχηγός της ομάδας.

Και κυρίως ξεχάσαμε ότι το αποτέλεσμα της Κυριακής διαρκεί μία μέρα,το αποτύπωμα που αφήνεις σε ένα παιδί μπορεί να κρατήσει μια ζωή.

Ίσως λοιπόν ήρθε η ώρα να κοιταχτούμε λίγο στον καθρέφτη.

Όχι για να βρούμε ποιος φταίει περισσότερο.

Αλλά για να αποφασίσουμε πού θέλουμε να πάει το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο.

Coach Ernald Ιωάννης Χόντιας The Motivation Hub

  

 
Η διοίκηση του Αθλητικού Ομίλου Θήβας νιώθει την ανάγκη να ευχαριστήσει θερμά τον φίλαθλο κόσμο της πόλης μας για τη συγκλονιστική παρουσία και τη συμπαράστασή του προς την ομάδα μας.

Η στήριξή σας από την εξέδρα αποτελεί για όλους μας δύναμη και επιβεβαιώνει ότι η Θήβα είναι μια πόλη που αγαπά και στηρίζει την ομάδα της.

Το αποτέλεσμα δεν ήταν αυτό που θέλαμε. Το αφήνουμε πίσω μας, κρατάμε τα θετικά και συνεχίζουμε τη δουλειά με ακόμη μεγαλύτερη προσπάθεια και αποφασιστικότητα.

Ως διοίκηση, έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στο τεχνικό επιτελείο και στους ποδοσφαιριστές μας. Είμαστε όλοι μαζί, ενωμένοι, και συνεχίζουμε με στόχο να παρουσιάσουμε την ομάδα που αξίζει στη Θήβα και στον κόσμο της.

Προχωράμε όλοι μαζί.

Συνεχίζουμε δυνατά.

Πάμε για το επόμενο παιχνίδι!

 Δουλεύουν γιατί δεν τους φτάνει η σύνταξη.

Το «ρεκόρ» των εργαζόμενων συνταξιούχων αποκαλύπτει μια σκληρή πραγματικότητα: χιλιάδες άνθρωποι συνεχίζουν να εργάζονται όχι επειδή το επιλέγουν, αλλά επειδή δεν μπορούν να ζήσουν μόνο από τη σύνταξή τους – Την ίδια ώρα, οι νέοι αναζητούν εναγωνίως μια θέση εργασίας.

 Πάνω από 300.000 συνταξιούχοι εμφανίζονται σήμερα να εργάζονται, σύμφωνα με τα στοιχεία του e-ΕΦΚΑ για τον Σεπτέμβριο του 2026. Πρόκειται για μια θεαματική αύξηση σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, η οποία δεν μπορεί να ερμηνευθεί μόνο ως αποτέλεσμα της επιθυμίας των συνταξιούχων να παραμείνουν ενεργοί επαγγελματικά.

 Πίσω από τους αριθμούς βρίσκεται και μια διαφορετική, πιο δύσκολη πραγματικότητα: για ένα μεγάλο μέρος των συνταξιούχων, η εργασία δεν αποτελεί επιλογή αλλά οικονομική ανάγκη.

 Η ακρίβεια, το αυξημένο κόστος στέγασης και ενέργειας, οι καθημερινές δαπάνες, αλλά και η ανάγκη οικονομικής στήριξης παιδιών και εγγονιών, έχουν δημιουργήσει συνθήκες στις οποίες η σύνταξη συχνά δεν επαρκεί για μια αξιοπρεπή διαβίωση. Έτσι, η επιστροφή στην εργασία ή η συνέχιση της επαγγελματικής δραστηριότητας μετά τη συνταξιοδότηση γίνεται για πολλούς μονόδρομος.

 Από τις 36.000, δηλωμένοι εργαζόμενοι – συνταξιούχοι το 2023 στις περισσότερες από 300.000 σήμερα

 Καθοριστικό ρόλο στην εκρηκτική αύξηση έχει διαδραματίσει και η αλλαγή του θεσμικού πλαισίου. Με το άρθρο 114 του ν. 5078/2023, από την 1η Ιανουαρίου 2024 καταργήθηκε η προηγούμενη περικοπή κατά 30% της σύνταξης για όσους συνταξιούχους εργάζονται και θεσπίστηκε πόρος υπέρ του e-ΕΦΚΑ, με τις προβλεπόμενες εξαιρέσεις. Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2023, όταν ίσχυε η περικοπή της σύνταξης για τους εργαζόμενους συνταξιούχους, περίπου 36.000 συνταξιούχοι είχαν δηλώσει την απασχόλησή τους. Με την εφαρμογή του νέου καθεστώτος, ο αριθμός αυτός αυξήθηκε κατακόρυφα.

 Παράλληλα, όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι —και κυρίως ελεύθεροι επαγγελματίες— επιλέγουν να συνταξιοδοτούνται νωρίτερα, αξιοποιώντας τη δυνατότητα εξαγοράς πλασματικών ετών, και συνεχίζουν να εργάζονται μετά τη συνταξιοδότησή τους.

 Ωστόσο, η κατάργηση της περικοπής δεν σημαίνει ότι όλοι όσοι εργάζονται μετά τη συνταξιοδότηση το κάνουν επειδή απλώς «θέλουν να δουλεύουν». Για πολλούς, η δυνατότητα να διατηρήσουν ολόκληρη τη σύνταξή τους και να προσθέσουν σε αυτήν ένα ακόμη εισόδημα είναι ακριβώς αυτό που τους επιτρέπει να αντιμετωπίσουν τις οικονομικές τους υποχρεώσεις.

 Τι δείχνουν τα στοιχεία του e-ΕΦΚΑ

 Με βάση τα στοιχεία για τον Σεπτέμβριο του 2026, έχουν υποβληθεί συνολικά 354.131 δηλώσεις απασχόλησης συνταξιούχων. Ο αριθμός των δηλώσεων δεν ταυτίζεται κατ’ ανάγκη με τον αριθμό των προσώπων, καθώς ένας συνταξιούχος μπορεί να έχει περισσότερες από μία δηλώσεις απασχόλησης.

 Αναλυτικά:

 139.321 είναι αγρότες.

99.179 είναι μισθωτοί.

76.130 είναι ελεύθεροι επαγγελματίες και αυτοαπασχολούμενοι.

1.745 αμείβονται με Παραστατικά Παρεχόμενων Υπηρεσιών.

1.184 αμείβονται με εργόσημο του πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ.

1.146 είναι μισθωτοί μηχανικοί και έμμισθοι δικηγόροι.

721 απασχολούνται σε φορείς της Γενικής Κυβέρνησης και είναι κάτω των 62 ετών.

247 αμείβονται με εργόσημο του πρώην ΟΓΑ.

Ως προς το φύλο, οι άνδρες ανέρχονται σε 191.919 και οι γυναίκες σε 120.800.

 Σε ό,τι αφορά την κατηγορία σύνταξης, 287.360 είναι συνταξιούχοι γήρατος, ενώ 23.687 λαμβάνουν σύνταξη αναπηρίας από κοινή νόσο, εργατικό ατύχημα, ατύχημα εκτός εργασίας ή επαγγελματική νόσο. Επιπλέον, 1.194 είναι συνταξιούχοι γήρατος λόγω αναπηρίας του ν. 612/1977 και των νόμων που παραπέμπουν σε αυτόν.

 Όταν η σύνταξη δεν φτάνει

 Η εικόνα των εργαζόμενων συνταξιούχων πρέπει να εξεταστεί και υπό το πρίσμα της επάρκειας των συντάξεων. Ένας άνθρωπος που έχει συμπληρώσει τον εργασιακό του βίο και έχει συνταξιοδοτηθεί θα μπορούσε εύλογα να θεωρεί ότι η σύνταξη αποτελεί το εισόδημα που θα του επιτρέψει να αποχωρήσει από την αγορά εργασίας. Όταν όμως το διαθέσιμο εισόδημα δεν επαρκεί για την κάλυψη των βασικών αναγκών, η συνταξιοδότηση δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη και πραγματική έξοδο από την εργασία.

 Έτσι δημιουργείται μια παράδοξη κατάσταση: άνθρωποι που έχουν ήδη συμπληρώσει τα απαιτούμενα χρόνια για συνταξιοδότηση αναγκάζονται να συνεχίσουν να εργάζονται, επειδή το εισόδημά τους δεν επαρκεί για να ζήσουν όπως θα ήθελαν.

 Ιδιαίτερα χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των αυτοαπασχολούμενων και των αγροτών, για τους οποίους η επαγγελματική δραστηριότητα μπορεί να συνεχίζεται για πολλά χρόνια μετά τη συνταξιοδότηση, είτε επειδή το εισόδημα είναι απαραίτητο είτε επειδή η αποχώρηση από την επαγγελματική δραστηριότητα είναι πρακτικά δύσκολη.

 Το άλλο πρόσωπο του φαινομένου: οι νέοι στην αγορά εργασίας. Η μαζική παρουσία συνταξιούχων στην αγορά εργασίας δημιουργεί, παράλληλα, ένα εύλογο ερώτημα: τι σημαίνει αυτή η εξέλιξη για τις ευκαιρίες απασχόλησης των νεότερων ανθρώπων;

 Δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι κάθε θέση εργασίας που καταλαμβάνει ένας συνταξιούχος θα καταλαμβανόταν αυτομάτως από έναν νέο. Υπάρχουν διαφορετικές ειδικότητες, διαφορετικές απαιτήσεις, ελλείψεις προσωπικού σε συγκεκριμένους κλάδους και θέσεις που ένας εργοδότης ενδέχεται να μην καλύψει καθόλου εάν δεν βρει το κατάλληλο προσωπικό.

 Ωστόσο, σε ορισμένους κλάδους και ιδιαίτερα σε θέσεις χαμηλότερης ή μεσαίας εξειδίκευσης, η παραμονή ανθρώπων μεγαλύτερης ηλικίας στην εργασία μπορεί να περιορίζει την ανανέωση του ανθρώπινου δυναμικού και να μειώνει τις διαθέσιμες ευκαιρίες εισόδου για τους νεότερους.

 Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία σε μια χώρα που αντιμετωπίζει δημογραφική συρρίκνωση και ταυτόχρονα προσπαθεί να κρατήσει τους νέους στην Ελλάδα. Όταν ένας 65χρονος ή 70χρονος συνεχίζει να εργάζεται επειδή δεν μπορεί να ζήσει μόνο από τη σύνταξή του, ενώ ένας νέος δυσκολεύεται να βρει την πρώτη του σταθερή δουλειά, δημιουργείται ένα κοινωνικό και οικονομικό παράδοξο.

 Η λύση, βέβαια, δεν είναι να στερηθεί ο συνταξιούχος το δικαίωμα στην εργασία. Το πραγματικό πρόβλημα βρίσκεται στο γεγονός ότι η οικονομική ανάγκη οδηγεί ανθρώπους να εργάζονται σε ηλικίες στις οποίες θα έπρεπε να μπορούν να επιλέξουν ελεύθερα αν θέλουν να συνεχίσουν την επαγγελματική τους δραστηριότητα.

 Η εμπειρία των μεγαλύτερων δεν πρέπει να μετατρέπεται σε υποχρέωση. Υπάρχει αναμφίβολα και η άλλη πλευρά. Πολλοί συνταξιούχοι επιθυμούν να παραμείνουν επαγγελματικά ενεργοί, να αξιοποιήσουν την εμπειρία και την τεχνογνωσία τους ή απλώς να διατηρήσουν έναν ενεργό κοινωνικό ρόλο. Η εργασία σε μεγαλύτερη ηλικία μπορεί να αποτελεί συνειδητή και απολύτως θεμιτή επιλογή.

 Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι να απομακρυνθούν οι συνταξιούχοι από την αγορά εργασίας. Είναι να μην εξαναγκάζονται να παραμένουν σε αυτήν επειδή η σύνταξή τους δεν επαρκεί.

 Ταυτόχρονα, χρειάζεται να δημιουργηθούν περισσότερες και καλύτερες ευκαιρίες για τους νέους, ώστε η παρουσία των μεγαλύτερων σε ηλικία εργαζομένων να μην λειτουργεί ως εμπόδιο στην είσοδο της νέας γενιάς στην αγορά εργασίας.

 Ένα ρεκόρ που χρειάζεται διαφορετική ανάγνωση. Οι περισσότεροι από 300.000 εργαζόμενοι συνταξιούχοι αποτελούν αναμφίβολα ένα νέο δεδομένο για την ελληνική αγορά εργασίας. Η θεαματική αύξηση μετά το 2024 συνδέεται με το νέο θεσμικό πλαίσιο, αλλά πίσω από τους αριθμούς υπάρχουν διαφορετικές πραγματικότητες.

 Για κάποιους πρόκειται για επιλογή. Για πολλούς άλλους, όμως, πρόκειται για ανάγκη. Και αυτή ίσως είναι η πιο σημαντική διάσταση του φαινομένου. Μια κοινωνία δεν μπορεί να θεωρεί επιτυχία το γεγονός ότι ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι που έχουν φτάσει σε ηλικία συνταξιοδότησης χρειάζεται να συνεχίσουν να εργάζονται για να τα βγάλουν πέρα.

 Την ίδια στιγμή, η παρουσία τους στην αγορά εργασίας πρέπει να εξετάζεται σε συνδυασμό με την ανάγκη των νέων να βρουν δουλειά, να αποκτήσουν επαγγελματική εμπειρία και να δημιουργήσουν τη δική τους οικονομική και οικογενειακή ζωή.

 Το ζητούμενο δεν είναι ένας ανταγωνισμός ανάμεσα στους νέους και τους συνταξιούχους. Είναι μια αγορά εργασίας στην οποία ο μεγαλύτερος σε ηλικία εργαζόμενος θα εργάζεται επειδή το επιθυμεί και ο νέος θα μπορεί να βρει δουλειά επειδή υπάρχουν πραγματικές ευκαιρίες.

 Μέχρι τότε, το ρεκόρ των εργαζόμενων συνταξιούχων δεν αποτελεί μόνο ένδειξη μεγαλύτερης συμμετοχής στην αγορά εργασίας. Αποτελεί και ένα ισχυρό μήνυμα για το πόσο δύσκολα τα βγάζουν πέρα πολλά νοικοκυριά ακόμη και μετά τη συνταξιοδότηση.

 

https://neasintaxiouxon.gr/

 

 

 
Άμεση συνάντηση με τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Μ. Σχοινά, ζητούν 4 αγροτικοί σύλλογοι της Βοιωτίας για τα σοβαρά προβλήματα στον πρωτογενή τομέα.

Στη επιστολή τους προς τον Υπουργό αναφέρουν:

Η ΒΟΙΩΤΙΑ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΑΛΛΕΣ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΙΣ – ΖΗΤΑΜΕ ΛΥΣΕΙΣ ΤΩΡΑ

Οι Αγροτικοί Σύλλογοι Θηβών, Λιβαδειάς, Βαγίων και Ησιόδου, εκπροσωπώντας αγρότες και παραγωγούς της Βοιωτίας, ζητούμε άμεση συνάντηση με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο αγροτικός κόσμος της Βοιωτίας είναι σοβαρά και απαιτούν άμεσες, συγκεκριμένες και εφαρμόσιμες λύσεις.

Δεν ζητάμε άλλες γενικόλογες δεσμεύσεις.

Ζητάμε συγκεκριμένες αποφάσεις και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.

1. ΟΣΔΕ – ΚΑΕΚ: ΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ

Ζητούμε την άμεση κατάργηση της υποχρέωσης καταχώρισης και διασταύρωσης ΚΑΕΚ ως προϋπόθεσης για την οριστικοποίηση των δηλώσεων ΟΣΔΕ.

Οι παραγωγοί δεν είναι δυνατόν να κινδυνεύουν με απώλεια δικαιωμάτων και ενισχύσεων εξαιτίας διοικητικών ή τεχνικών προβλημάτων που συνδέονται με το Κτηματολόγιο.

Ζητούμε να δοθεί άμεσα πρακτική λύση, ώστε να ολοκληρωθούν όλες οι δηλώσεις χωρίς αποκλεισμούς, πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση και ταλαιπωρία των παραγωγών.

2. ΑΜΕΣΟ ΜΕΤΡΟ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΤΗΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ

Ζητούμε τη θέσπιση ειδικού μέτρου στήριξης για το σύνολο των αγροτικών προϊόντων της Βοιωτίας, με βάση το πραγματικό κόστος παραγωγής και τις ιδιαίτερες συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι παραγωγοί κατά το 2026.

Το κόστος παραγωγής πρέπει να υπολογίζεται με πραγματικά και τεκμηριωμένα στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων:

καυσίμων και ενέργειας,

αρδευτικού κόστους,

λιπασμάτων,

φυτοπροστατευτικών,

καλλιεργητικών εργασιών,

μηχανημάτων,

εργατικών,

και των λοιπών απαραίτητων εισροών.

Κανένα προϊόν και κανένας παραγωγός της Βοιωτίας δεν πρέπει να αποκλειστεί από τη στήριξη.

3. ΤΟ ΝΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟ ΑΓΑΘΟ

Η διαχείριση του υδάτινου δυναμικού αποτελεί ζήτημα ζωτικής σημασίας για τη Βοιωτία και ιδιαίτερα για την αγροτική παραγωγή.

Ζητούμε τη δημιουργία ενιαίου, δημόσιου και δημοκρατικά ελεγχόμενου φορέα διαχείρισης του υδάτινου δυναμικού και των αρδευτικών έργων, με ευθύνη για τον σχεδιασμό, τη λειτουργία, τη συντήρηση και την ανάπτυξη των υποδομών.

Παράλληλα, εκφράζουμε την αντίθεσή μας σε οποιαδήποτε απλή συγχώνευση ή μεταφορά της διαχείρισης στην ΕΥΔΑΠ, χωρίς προηγούμενη ουσιαστική διαβούλευση με τους αγρότες και τους αρμόδιους τοπικούς φορείς.

Η Βοιωτία χρειάζεται έναν φορέα που θα γνωρίζει τις πραγματικές ανάγκες της περιοχής και θα έχει ως προτεραιότητα τη διασφάλιση του νερού για την αγροτική παραγωγή και την προστασία των υδάτινων πόρων.

ΖΗΤΟΥΜΕ ΑΜΕΣΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Οι τέσσερις Αγροτικοί Σύλλογοι ζητούμε από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων να ορίσει άμεσα ημερομηνία συνάντησης με κοινή αντιπροσωπεία των Αγροτικών Συλλόγων Θηβών, Λιβαδειάς, Βαγίων και Ησιόδου.

Στη συνάντηση ζητούμε να τεθούν επί τάπητος τα παραπάνω ζητήματα και να δοθούν σαφείς απαντήσεις, συγκεκριμένες αποφάσεις και χρονοδιάγραμμα υλοποίησης.

Οι αγρότες της Βοιωτίας δεν ζητούν προνόμια.

Ζητούν το αυτονόητο: να μπορούν να καλλιεργούν, να παράγουν και να ζουν με αξιοπρέπεια από τη δουλειά τους.

Η αγροτική παραγωγή της Βοιωτίας αποτελεί σημαντικό κομμάτι της οικονομικής και κοινωνικής ζωής του τόπου.

Δεν θα μείνουμε θεατές στις αποφάσεις που αφορούν το μέλλον μας.

ΖΗΤΑΜΕ ΛΥΣΕΙΣ ΤΩΡΑ.

Οι Αγροτικοί Σύλλογοι

Θηβών – Λιβαδειάς – Βαγίων – Ησιόδου

 
Την Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2026 διεξήχθη ο πολυαναμενόμενος 18ος Δρόμος του Επαμεινώνδα στη Θήβα, στο πλαίσιο του 5ου Sterea Run, ένα ιστορικός λαϊκός αγώνας δρόμου. Μια μοναδική αθλητική γιορτή που ξεκίνησε από το Τρόπαιο της Μάχης στα Λεύκτρα και τερμάτισε πανηγυρικά στην Κεντρική Πλατεία της Θήβας!

 Η διοργάνωση περιελάμβανε τρεις διαδρομές: τον Ημιμαραθώνιο 21,1 χλμ. –  Η κλασική διαδρομή από τα Λεύκτρα στη Θήβα, τον Αγώνα 6,8 χλμ. με εκκίνηση από το Λουτουφί και τερματισμό στη Θήβα και τέλος τον μοναδικό Παιδικό Αγώνα 1 χλμ. για τους μικρούς αθλητές εντός της πόλης της Θήβας.

 Ο ενθουσιασμός των αθλητών «έτρεξε» μαζί τους γεμίζοντας παλμό κάθε σημείο απ’ όπου διήλθαν τερματίζοντας στην Κεντρική Πλατεία της Θήβας που κορυφώθηκε η γιορτή και τιμήθηκαν οι τερματίσταντες!

 Με ηλεκτρονική χρονομέτρηση, πλούσια πακέτα        συμμετοχής, αναμνηστικά, έπαθλα, υγειονομική κάλυψη και μεταφορές αθλητών, οι συμμετέχοντες είχαν μια μοναδική ευκαιρία να απολαύσουν μια μεγάλη δρομική εμπειρία αθλητισμού, ιστορίας και ψυχής!

 Ambassador Αγώνα ήταν η  Θέτιδα-Φιλίππα Γαραντζόγιαννη χρυσή Πανελληνιονίκης ανοικτού στίβου στο έπταθλο γυναικών Κ20 , χρυσή Πανελληνιονίκης στο έπταθλο γυναικών κλειστού στίβου, μέλος της Εθνικής Ομάδας και χρυσή Βαλκανιονίκης στους Βαλκανικούς αγώνες του 2025

 Ο  παλμός του αγώνα δόθηκε από τον Λευτέρη Γρηγορίου και τους Global Daoulia που συνόδευσαν με ξεσηκωτικό ρυθμό τους διαγωνιζόμενους αλλά και όσους συμμετείχαν στη μεγάλη γιορτή του αθλητισμού.

 Ο Δήμαρχος Θηβαίων κ. Γιώργος Αναστασίου μεταξύ άλλων ανέφερε σχετικά :

 « Ο 18ος Δρόμος του Επαμεινώνδα – 5ο Sterea Run  2026 αποτελεί μια μοναδική αθλητική εμπειρία – θεσμό για τον Δήμο Θηβαίων. Με αφετηρία την εμβληματική μας ιστορία προάγεται η ευγενής άμιλλα και η νοοτροπία του ευ ζην μέσω του αθλητισμού! Η ανταπόκριση του κόσμου είναι κάθε χρόνο και πιο ενθουσιώδης ενώ τα έπαθλα και τα αναμνηστικά μετάλλια  που αποδίδονται στους τερματίσαντες, αποτελούν ακριβή αντίγραφα των αρχαιολογικών ευρημάτων της περιοχής καθώς φέρουν έναν μοναδικό συμβολισμό και μια απαράμιλλη αισθητική, συνδέοντας τον αθλητισμό με την ιστορική μας κληρονομιά!»

 Μαζί με το Δήμαρχο Θηβαίων βρέθηκαν  και βράβευσαν ο Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Βοιωτίας Γιώργος Ντασιώτης, η Αντιπεριφερειάρχης Ανάπτυξης και Επιχειρηματικότητας Λουκία Θεοδώρου, ο Εντεταλμένος Περιφερειακός Σύμβουλος Αθλητισμού Ηλίας Καλτσάς, οι Αντιδήμαρχοι Δήμου Θηβαίων Ευάγγελος Ανδριανός, Παναγιώτης Νίκας, Παναγιώτης Χασάπης καθώς και ο Δημοτικός Σύμβουλος Κώστας Βενιζέλος.

 Εδώ παραθέτουμε τα αποτελέσματα του αγώνα από κάθε κατηγορία :

 ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ 21 ΧΛΜ.

 Γενική Κατάταξη Ανδρών

🥇 1ος Ιωσήφ Χαν

🥈 2ος Χριστόφορος Γεωργόπουλος

🥉 3ος Φάνης Κατσίκας

 Γενική Κατάταξη Γυναικών

🥇 1η MOUAIMI NICOLINA

🥈 2η Ελένη Μωραΐτη

🥉 3η Ιωάννα Γιάγη

 Ηλικιακή Κατηγορία Ανδρών 18–30

🥇 1ος Στέλιος Τσάκωνας

🥈 2ος Μάριος Κυράνας

🥉 3ος Κωνσταντίνος Γκέλης

 Ηλικιακή Κατηγορία Ανδρών 31–44

🥇 1ος Βασίλης Καρπούζας

🥈 2ος Γεράσιμος Φωκάς

🥉 3ος Ιορδάνης Μακρόπουλος

 Ηλικιακή Κατηγορία Γυναικών 31–44

🥇 1η Ευφροσύνη Νικολάου

🥈 2η Αγγελική Ρουντάι

🥉 3η Κωνσταντίνα Πιτσώνη

 Ηλικιακή Κατηγορία Ανδρών 45–60

🥇 1ος Δημήτρης Κρεμμύδας

🥈 2ος STAN FIJNAUT

🥉 3ος Ιωάννης Αβούρης

 Ηλικιακή Κατηγορία Γυναικών 45–60

🥇 1η Μαρία Δρίτσα

🥈 2η Nicki Sitaras

🥉 3η Ευφρόσυνη Ρήγα

 Ηλικιακή Κατηγορία Ανδρών 61+

🥇 1ος Γεώργιος Σαρηγιαννόπουλος

🥈 2ος Νικόλαος Σιδέρης

🥉 3ος Αθανάσιος Κοντογιάννης

 Ηλικιακή Κατηγορία Γυναικών 61+

🥇 1η Μαργαρίτα Παναγοπούλου

 Γενική Κατάταξη Γυναικών

🥇 1η Μελιτίνα Κιούση

🥈 2η Έλενα Κουτσούκου

🥉 3η Πέγκυ Παπακωνσταντίνου

 Γενική Κατάταξη Ανδρών

🥇 1ος Κώστας Φασάας

🥈 2ος Γιώργης Μακρής

🥉 3ος Αλέξανδρος Νίκας

 Κατηγορία Κοριτσιών κάτω των 18 ετών

🥇 1η Σμάρω Παπαγιαννάκη

🥈 2η Μυρτώ Κεράνη

🥉 3η Κάτιαννα Νικά

 Κατηγορία Αγοριών κάτω των 18 ετών

🥇 1ος Σταύρος Μπερδός

🥈 2ος Δημήτρης Τσάκωνας

🥉 3ος Sebastian Nedelea – Παναγιώτης Αράπιτσας

 Συγχαρητήρια σε όλους τους αθλητές και τις αθλήτριες που συμμετείχαν στον 18ο Δρόμο του Επαμεινώνδα!

 Σας ευχαριστούμε που ήσασταν μαζί μας και δώσατε ζωή στη μεγάλη δρομική γιορτή της Θήβας!

 Σύμφωνα με την Έρευνα Συγκυρίας του ΙΟΒΕ, ο δείκτης καταναλωτικής εμπιστοσύνης ενισχύθηκε στις -41,6 μονάδες, από -47,8 μονάδες τον Ιούλιο. Ωστόσο, οι Έλληνες καταναλωτές εξακολουθούν να εμφανίζονται ως οι πλέον απαισιόδοξοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία να ακολουθούν. Την ίδια ώρα, ιδιαίτερα υψηλό παραμένει το ποσοστό των νοικοκυριών που δηλώνουν ότι μόλις καταφέρνουν να τα βγάλουν πέρα.

 58% «μόλις τα βγάζει πέρα»

Το 58% των καταναλωτών δήλωσε τον Σεπτέμβριο ότι «μόλις τα βγάζει πέρα», ποσοστό που παραμένει στα ίδια επίπεδα με τον προηγούμενο μήνα.

 Παράλληλα, το 12% των νοικοκυριών ανέφερε ότι καλύπτει τις ανάγκες του αντλώντας από τις αποταμιεύσεις του, έναντι 13% προηγουμένως. Μόλις το 22% δήλωσε ότι καταφέρνει να αποταμιεύει λίγο ή πολύ, ενώ το 7% ανέφερε ότι έχει χρεωθεί.

Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι το 60% των νοικοκυριών εκτίμησε πως η οικονομική του κατάσταση επιδεινώθηκε ελαφρά ή αισθητά κατά τους τελευταίους 12 μήνες.

Μόλις το 3% είδε βελτίωση

Η εικόνα για τη βελτίωση των οικονομικών είναι ιδιαίτερα περιορισμένη, καθώςμόλις το 3% των νοικοκυριών δήλωσε ότι κατά το προηγούμενο δωδεκάμηνο σημειώθηκε μικρή βελτίωση της οικονομικής του κατάστασης.

 Και οι προσδοκίες για το επόμενο διάστημα παραμένουν αρνητικές. Το 55% των νοικοκυριών αναμένει νέα ελαφρά ή αισθητή επιδείνωση της οικονομικής του κατάστασης μέσα στους επόμενους 12 μήνες, ενώ μόλις το 5% προβλέπει μικρή βελτίωση.

 Ο σχετικός δείκτης διαμορφώθηκε στις -41 μονάδες, από -44,4 μονάδες προηγουμένως, παραμένοντας ωστόσο σε ιδιαίτερα χαμηλό επίπεδο σε σύγκριση με την ΕΕ και την Ευρωζώνη.

 Περιορίζουν τις δαπάνες – 8 στους 10 δεν βλέπουν αποταμίευση

Η απαισιοδοξία αποτυπώνεται και στην καταναλωτική συμπεριφορά. Το 46% των ερωτηθέντων εκτιμά ότι θα πραγματοποιήσει λιγότερες ή πολύ λιγότερες δαπάνες το επόμενο διάστημα, ενώ μόλις το 5% αναμένει ότι θα αυξήσει τις δαπάνες του.

 Παράλληλα, το 82% των νοικοκυριών θεωρεί απίθανη την αποταμίευση μέσα στους επόμενους 12 μήνες. Μόλις το 16% θεωρεί πιθανό ή πολύ πιθανό να καταφέρει να βάλει χρήματα στην άκρη.

 Ανησυχία για ανεργία και νέες αυξήσεις τιμών

Οι προβλέψεις των νοικοκυριών παραμένουν αρνητικές και για την πορεία της ανεργίας. Το 38% αναμένει μικρή ή αισθητή άνοδο της ανεργίας μέσα στους επόμενους 12 μήνες, ενώ μόλις το 12% προβλέπει μείωσή της.

 Παράλληλα, το 62% των νοικοκυριών εκτιμά ότι οι τιμές θα συνεχίσουν να αυξάνονται με τον ίδιο ή ακόμη ταχύτερο ρυθμό. Μόλις το 17% αναμένει σταθερότητα στις τιμές.

 Μικρότερη αβεβαιότητα, αλλά το πρόβλημα παραμένει

Στο μεταξύ, μειώθηκε ελαφρά το ποσοστό των νοικοκυριών που δυσκολεύονται να προβλέψουν τις οικονομικές εξελίξεις. Τον Σεπτέμβριο το 52,4% δήλωσε ότι η οικονομική του κατάσταση μπορεί να προβλεφθεί δύσκολα ή σχετικά δύσκολα, έναντι 59,3% τον προηγούμενο μήνα.

 Παρά τη βελτίωση αυτή, τα στοιχεία του ΙΟΒΕ αποτυπώνουν μια οικονομική πραγματικότητα στην οποία η πλειονότητα των νοικοκυριών εξακολουθεί να κινείται οριακά, περιορίζει τις δαπάνες της και δεν βλέπει εύκολα περιθώριο για αποταμίευση.