Θήβα real news

 Ο Δήμος Λεβαδέων σε συνεργασία με το ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης ανακοινώνει την έναρξη των θεατρικών του εργαστηρίων για παιδιά και ενήλικες, προωθώντας και τη φετινή χρονιά το θέατρο και τον πολιτισμό.

 Εργαστήρι για παιδιά:

 Τη φετινή σεζόν θα λειτουργήσει τμήμα παιδιών, ηλικίας από 6 - 12 ετών, που θα ξεκινήσουν ως θεατρική ομάδα, στοχεύοντας στη δημιουργία μιας παράστασης, στην οποία τα παιδιά θα ζήσουν όλη τη διαδικασία του θεατρικού ανεβάσματος.

 Τα θεατρικά εργαστήρια ξεκινούν το Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2026 και οι συναντήσεις θα γίνονται κάθε Σάββατο από τις 11:00 – 13:00

 Εργαστήρι ενηλίκων:

 Το θεατρικό εργαστήρι ενηλίκων έχει σκοπό να μυήσει στη θεατρική δραστηριότητα όσους και όσες ενδιαφέρονται να έρθουν σε επαφή με το δημιουργικό κομμάτι της θεατρικής τέχνης. Στα εργαστήρια ενηλίκων, θα διδάσκονται μαθήματα υποκριτικής, αυτοσχεδιασμού και ορθοφωνίας. Στόχος της θεατρικής ομάδας, είναι η δημιουργία μιας παράστασης.

 Τα θεατρικά εργαστήρια ξεκινούν το Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026 και οι συναντήσεις θα γίνονται κάθε Δευτέρα από τις 19:30 – 21:30

 Οι συναντήσεις θα γίνονται στον Πολυχώρο Πολιτισμού στην αίθουσα Κ. & Α. Παπαπαναγιώτου, στο νέο Δημαρχείο Λιβαδειάς.

 Κόστος συμμετοχής για όλα τα εργαστήρια/άτομο: 15 € μηνιαίως. Το κόστος συμμετοχής για 2 άτομα από την ίδια οικογένεια ανέρχεται στο ποσό των 25 € μηνιαίως

 Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να λαμβάνετε ηλεκτρονικά με email στο: dleventis@livadia.gr, στο Τμήμα Πολιτισμού, Αθλητισμού, Τουρισμού στον 2ο όροφο του Δήμου Λεβαδέων, Πλατεία Λ. Κατσώνη, κατά τις εργάσιμες ημέρες και ώρες και στο τηλέφωνο 22613 50818 κ. Λεβέντη Δημήτρη.

 ΤΟ ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. ΡΟΥΜΕΛΗΣ ΕΠΙΧΟΡΗΓΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ, ΤΟ ΔΗΜΟ ΛΑΜΙΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

 Η κωμωδία που έγραψε προϊστορία συνεχίζει ακάθεκτη —και επιστρέφει ακόμα πιο αστεία από ποτέ!!!

 Επειδή… ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει:

 Μετά τη μεγάλη και εξαιρετικά επιτυχημένη χειμερινή περιοδεία σε όλη την Ελλάδα (Οκτώβριος 2025 – Μάιος 2026), γεμάτη συνεχόμενα sold out, η παράσταση επιστρέφει σε νέα πανελλαδική περιοδεία τον χειμώνα 2026 – 2027.

 Ο Σωτήρης Καλυβάτσης ξανα-φοράει προβιά (γνωστού οίκου μόδας) για να ξανα-γίνει ο σύγχρονος CAVEMAN: ο άνθρωπος των σπηλαίων της διπλανής πόρτας, ένας πρωτόγονος με Wi-Fi, τηλεκοντρόλ και πιστωτική! Είναι έτοιμος να αποδείξει ότι το αιώνιο μπρα-ντε-φερ μεταξύ άντρα και γυναίκας ξεκίνησε πολύ πριν ανακαλύψουμε το delivery, το Tik-Tok και το γάλα αμυγδάλου.

 Διασκευή - Σκηνοθεσία, με ρόπαλο του Νεάντερτάλ, αναλαμβάνει ο Γιώργος Γαλίτης.

 Το παγκόσμιο φαινόμενο CAVEMAN - η πιο επιτυχημένη κωμωδία για της σχέσεις των δύο φύλων- είναι εδώ, με πολύ γέλιο, αυτοσαρκασμό, συγκίνηση, χορό, τραγούδι, μπαλέτα, λιοντάρια, κροκοδείλους, ένα μοναδικό υπερθέαμα με χιλιάδες κομπάρσους και προϊστορικές αλήθειες που σπάνε κόκαλα (μαμούθ)!

 Μια παράσταση που απαντά στα μεγάλα ερωτήματα:

 Γιατί οι άντρες δε βρίσκουν ποτέ τα πράγματά τους;

 Γιατί οι γυναίκες επιμένουν να μιλάνε για τα συναισθήματά τους… ΤΩΡΑ;

 Γιατί ένας άντρας από την πολλή στοχοπροσήλωση, χάνει και το στόχο και την προσήλωση;

 Γιατί η απάντηση μιας γυναίκας είναι αυτή που πάντοτε επαναπροσδιορίζει την ερώτηση;

 Και, τελικά, υπάρχει ζωή μετά το γάμο;

 ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

 CAVEMAN ο Σωτήρης Καλυβάτσης

 Διασκευή-Σκηνοθεσία: Γιώργος Γαλίτης

 Σκηνικά-Κοστούμια: Ντέιβιντ Νεγρίν

 Φωτισμοί: Θεόδωρος Γκόγκος

 Μουσικό Ηχοτόπιο: Νίκος Ασημάκης

 Βοηθός Σκηνογράφου: Ξένια Κούβελα

 Παραγωγή: Non Grata Productions

 Προπώληση: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/caveman-periodeia-2os-xronos/

 Υπεύθυνος επικοινωνίας: Αντώνης Κοκολάκης Email: info@kokolakispr.gr και kokolakispr@gmail.com

 Ο Κώστας Μουστάκας, ένας διακεκριμένος συνθέτης και ζωγράφος - με ιδιαίτερη καλλιτεχνική σχέση με την Βοιωτία ( Λιβαδειά και Δίστομο ) - παρουσιάζει στο Μέγαρο Μουσικής το νέο αντιπολεμικό του έργο, την παραμονή της Εθνικής Εορτής, στις 27 Οκτωβρίου!

 Πρόκειται, συγκεκριμένα, για συναυλία του συνθέτη Κώστα Μουστάκα, με τίτλο:

 «Η Μουσική των Ερειπίων – Η Ματαιότητα του Πολέμου».

 Η εκδήλωση με τον ισχυρό συμβολισμό και το βαθύ αντιπολεμικό μήνυμα συνδιοργανώνεται από Παγκαλαβρυτινή Ένωση και το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα (ΕΣΔΟΓΕ),

 Μέσα από τη δύναμη της μουσικής, ο γνωστος συνθέτης και δάσκαλος κλασσικής κιθάρας επιχειρεί να αναδείξει την ανθρώπινη τραγωδία που αφήνει πίσω του κάθε πόλεμος, να τιμήσει την ιστορική μνήμη και να μεταφέρει ένα διαχρονικό μήνυμα ειρήνης, ανθρωπιάς και αντίστασης στη βία, αναφέρεται από τους διοργανωτές.

 Το πρόγραμμα περιλαμβάνει τέσσερα έργα του συνθέτη, τρία από τα οποία θα παρουσιαστούν σε πρώτη εκτέλεση, με τη συμμετοχή διακεκριμένων σολίστ και της Ορχήστρας Μουσικής Δωματίου Sinfonietta Αθηνών, υπό τη μουσική διεύθυνση του Γιώργου Αραβίδη.

 Η καλλιτεχνική πορεία και ενασχόληση του Κ.Μουστάκα είναι πολυσχιδής: κιθαρίστας, συνθέτης, μελοποιημένη ποίηση, τραγουδοποιός, δάσκαλος μουσικής ( στην Λιβαδειά είχε πολύχρονη διαδρομή και παρουσία σε ωδεία και γενικά μουσικές δομές).

  Το Ορατόριο - Ρέκβιεμ στο ΚΠΙΣΝ (Νέα Λυρική Σκηνή)

 Το Ορατόριο - Ρέκβιεμ για τα Θύματα των Ναζί στο Δίστομο και τα Καλάβρυτα και η στενή σχέση του με τη Βοιωτία αποτελούν κομβικά σημεία της πορείας του.

Η 1η Πανελλήνια εκτέλεση του έργου πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2018 στην εναλλακτική αίθουσα της Νέας Λυρικής Σκηνής (Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος - ΚΠΙΣΝ) - συνδιοργανωτής ήταν και ο "Πολιτισμικός Σύλλογος Διστόμου".

 Ήταν μια ιστορική στιγμή για τον συνθέτη, ο οποίος σε συνέντευξή του τη χαρακτήρισε ως την πιο αξέχαστη συναυλία της καριέρας του, καθώς τελούσε υπό την αιγίδα και την παρουσία του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας, Προκοπίου Παυλόπουλου.

   Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στην κλασσική κιθάρα - υπό την καθοδήγηση του κορυφαίου Έλληνα σολίστ και δασκάλου, Δημήτρη Φάμπα - πραγματοποίησε ρεσιτάλ και μουσικές βραδιές στην Αθήνα και σε όλη την Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό (Γερμανία, Λουξεμβούργο, Ιταλία κ.α.), παρουσιάζοντας κλασικό και σύγχρονο ρεπερτόριο. Ενώ ασχολήθηκε με ελληνική παραδοσιακή και ρεμπέτικη μουσική, συμμετέχοντας ενεργά σε διάφορα μουσικά σύνολα και ορχήστρες., ενώ έχει και Δισκογραφίκο έργο .

Στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών έχει κάνει και άλλη παρουσία έργου του - τη «Σουίτα των Χαμένων Πόλεων».

  "ΟΙ ΜΑΝΕΣ ΤΟΥ ΔΙΣΤΟΜΟΥ"

 Σημαντικό είναι και το ζωγραφικό έργο του Κ.Μουστάκα - πάλι ένα από τα σημαντικότερα έργα του έχει σχέση με την Βοιωτία: Πρόκειται για το έργο του "ΟΙ ΜΑΝΕΣ ΤΟΥ ΔΙΣΤΟΜΟΥ", που χάρισε στο Μουσείο Θυμάτων Ναζισμού Διστόμου - και έκτοτε κοσμεί τις αίθουσες του. Μάλιστα του έχει αποδοθεί ο τίτλος "Η Γκουέρνικα του Διστόμου", ενώ μαγνητίζει τα μάτια των επισκεπτών. Η 1η έκθεσή του είχε γίνει στην Λιβαδειά.-

 
Πώς το κάστρο της Αρχαίας Τίφας (ή Σιφών) αποτέλεσε τη βάση για την πιο προηγμένη ναυτική τεχνολογία της αρχαιότητας και την ίδια την Αργοναυτική Εκστρατεία!»

Όταν κοιτάμε το κάστρο στον λόφο της Αλυκής, δεν βλέπουμε απλώς πέτρες. Βλέπουμε ένα αριστούργημα της στρατιωτικής αρχιτεκτονικής του 4ου αιώνα π.Χ.

Το τείχος είναι χτισμένο με την ισχυρή τεχνική της εποχής για να αντέχει τις πιο σκληρές πολιορκίες.

Ενισχύεται από 6 τετράγωνους πύργους και διαθέτει 3 πύλες.

Το πιο εντυπωσιακό; Η κύρια πύλη καταλήγει ακριβώς δίπλα στο κύμα! Αυτό γινόταν για να μπορούν οι στρατιώτες και τα πληρώματα να εφοδιάζουν τα πολεμικά πλοία αστραπιαία, χωρίς να βγαίνουν ποτέ από την ασφάλεια των τειχών.»

Και εδώ έρχεται η μεγάλη ανατροπή που ελάχιστοι ξέρουν. Ο Άργος (γιος του Φρίξου ή του Αρέστορα). σύμφωνα με την παράδοση που διέσωσε ο Παυσανίας και άλλες πηγές, κατασκεύασε το θρυλικό σκαρί με τη βοήθεια της θεάς Αθηνάς, χρησιμοποιώντας ξυλεία από το Πήλιο, αλλά η ναυπήγηση και η προετοιμασία έγιναν στο επίνειο των Θεσπιών (την Τίφα),, ο θρυλικός ναυπηγός, επέλεξε αυτό το προστατευμένο σημείο για να δώσει σάρκα και οστά στο πιο εξελιγμένο πλοίο της εποχής του, με την καθοδήγηση της ίδιας της θεάς Αθηνάς.

Οι Βοιωτοί της περιοχής καυχιόνταν στον περιηγητή Παυσανία ότι ήταν οι πιο "σοφοί στα ναυτικά". Μάλιστα, του έδειχναν με περηφάνια το σημείο στην παραλία της Αλυκής όπου, μετά το τέλος της εκστρατείας, η Αργώ επέστρεψε τιμητικά και αγκυροβόλησε για πάντα!»

«Η πόλη πήρε το όνομά της από έναν κορυφαίο τοπικό ήρωα: τον Τίφυ. Ποιος ήταν αυτός; Ο πρώτος και ικανότερος τιμονιέρης της Αργούς! Όταν ο Ιάσονας μάζευε τους κορυφαίους ήρωες της Ελλάδας, ήξερε ότι χωρίς τον Τίφυ δεν θα πήγαινε πουθενά. Στα αρχαία κείμενα (όπως στα Αργοναυτικά του Απολλώνιου του Ρόδιου), ο Τίφυς παρουσιάζεται ως αληθινή διάνοια.

Ήταν ο κορυφαίος της εποχής του στο να διαβάζει τον Ήλιο και τα αστέρια για να προσανατολίζεται στην ανοιχτή θάλασσα.

Είχε την ικανότητα να προβλέπει τις καταιγίδες μέρες πριν ξεσπάσουν.

Η απόλυτη στιγμή του: Όταν η Αργώ έπρεπε να περάσει από τις Συμπληγάδες Πέτρες (τα κινούμενα βράχια που έσπαγαν τα πλοία), ο Τίφυς με απίστευτους ελιγμούς κράτησε το τιμόνι σταθερό και έσωσε την εκστρατεία! Χωρίς τον Βοιωτό τιμονιέρη, το Χρυσόμαλλο Δέρας δεν θα έφτανε ποτέ στην Ελλάδα.»

«Γιατί όμως το λιμάνι της Τίφας ήταν τόσο σημαντικό; Στην αρχαιότητα δεν υπήρχε η Διώρυγα της Κορίνθου και ο γύρος της Πελοποννήσου (ο Κάβο Μαλιάς) ήταν σκέτη αυτοκτονία για τα πλοία.

Η Τίφα λειτουργούσε ως η στρατηγική πύλη της Κεντρικής Ελλάδας. Από εδώ, οι Αργοναύτες και οι αρχαίοι έμποροι άφηναν τα πλοία τους, και μέσω των στενών περασμάτων της Βοιωτίας, μετέφεραν τα εμπορεύματα στεριανά σε λίγες ώρες στον Σαρωνικό και το Αιγαίο. Ήταν μια αρχαία "εθνική οδός" που ένωνε Ανατολή και Δύση, αποφεύγοντας τις θαλασσοταραχές των ανοιχτών θαλασσών.»

«Υπάρχει όμως και ένα ακόμα μεγάλο μυστικό που κρύβει η παραλία της Αλυκής. Στην άκρη του αρχαίου λιμανιού, ακριβώς εκεί που έδεναν τα πλοία, υπήρχε ένας μεγαλοπρεπής Ναός αφιερωμένος στον Ηρακλή.

Ο Ηρακλής ήταν ο απόλυτος Βοιωτός ήρωας και, σύμφωνα με τον μύθο, ήταν και ο ίδιος ένας από τους Αργοναύτες που επιβιβάστηκαν στην Αργώ υπό τις οδηγίες του τιμονιέρη Τίφυ!.

Φανταστείτε τους αρχαίους ναυτικούς να κάνουν θυσίες στον Ηρακλή ακριβώς δίπλα στο κύμα, ζητώντας του τη δύναμη να δαμάσουν τα κύματα πριν ανοίξουν πανιά για την άλλη άκρη του κόσμου.

Μάλιστα, κάθε χρόνο στο τέλος του έτους, οι κάτοικοι διοργάνωναν στην ακτή μεγάλες γιορτές και αγώνες προς τιμήν του, μετατρέποντας το λιμάνι σε ένα ζωντανό κέντρο λατρείας και δύναμης.»

«Το πιο συγκινητικό κομμάτι όμως της ιστορίας γινόταν ψηλότερα, στην Άνω Τίφα, την αρχική και παλαιότερη ακρόπολη της περιοχής, που βρίσκεται στην κορυφή του λόφου Μαυροβουνίου (ανάμεσα στην Ξηρονομή και την Αλυκή).

Ο Τίφυς δεν κατάφερε να δει το τέλος του ταξιδιού της επιστροφής, καθώς πέθανε από αρρώστια στον Εύξεινο Πόντο κατά τη διάρκεια της εκστρατείας. Όμως, οι συμπατριώτες του στην πατρίδα δεν τον ξέχασαν ποτέ. Μετά τον θάνατό του, οι Βοιωτοί ανέβαιναν στην Άνω Τίφα και προσέφεραν ιερές σπονδές και τιμές στη μνήμη του.

Οι αρχαίοι Βοιωτοί τιμούσαν τον Τίφυ με σπονδές στην Άνω Τίφα ακόμα και αιώνες μετά τον θάνατό του! Αυτό θα πει αληθινός σεβασμός στην ιστορία. Κάθε φορά που ένα καράβι ετοιμαζόταν να σαλπάρει, οι ναυτικοί κοίταζαν ψηλά στον λόφο και τιμούσαν τον άνθρωπο που τους έμαθε να δαμάζουν τις θάλασσες.»

«Την επόμενη φορά που θα βρεθείτε στην Αλυκή, κοιτάξτε το κάστρο και τη θάλασσα διαφορετικά. Δεν είναι απλώς ένα όμορφο τοπίο· είναι το σημείο όπου με τη βοήθεια του Άργου, του Τίφυ και του Ηρακλή, ξεκίνησε η πρώτη μεγάλη ναυτική περιπέτεια της ανθρωπότητας. Εσείς, θα θέλατε να κάνετε μια βουτιά εκεί που άραξε η Αργώ;»

Γεώργιος Κούλας

e-mail giorgoskoulas@gmail.com

 
Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Βοιωτίας και το Μουσείο της Αλλοτροπίας, στο πλαίσιο του εορτασμού των 10 χρόνων επαναλειτουργίας του Αρχαιολογικού Μουσείου Θηβών, σας προσκαλούν στην περιοδική εικαστική έκθεση με τίτλο: «ΤΕΧΝΗ ΤΥΧΗΝ ΕΣΤΕΡΞΕ ΚΑΙ ΤΥΧΗ ΤΕΧΝΗΝ. Από την Μίδεια στην σύγχρονη Λιβαδειά».

Τον Ιούνιο του 2024 πραγματοποιήθηκε μία εικαστική δράση σε συνεργασία με το Μουσείο της Αλλοτροπίας, το Δήμο Λεβαδέων και τον Εικαστικό Σύλλογο «Ιωάννης Σπηλιόπουλος 1906 – 1975», κατά τη διάρκεια της οποίας καταξιωμένοι ζωγράφοι, χαράκτες και εικαστικοί αποτύπωσαν με τα έργα τους τη Λιβαδειά, μέσα από μια περιπλάνηση στο πέρασμα του χώρου και του χρόνου. Από τα μυστηριακά μονοπάτια της μυθολογίας, στους ιστορικούς δρόμους της αρχαιότητας και της σύγχρονης ιστορίας, στο σήμερα και στο αύριο, αυτής της πόλης.

Το εικαστικό αποτύπωμα της αναφερόμενης συνεργασίας παρουσιάζεται στον μεσαιωνικό πύργο του Νικολάου Σεντ Ομέρ του Αρχαιολογικού Μουσείου Θηβών, από τις 21 έως τις 31 Οκτωβρίου 2026.

Επιμέλεια έκθεσης: Δήμητρα Παρασχαράκη, Διευθύντρια Μουσείου Αλλοτροπίας, Εύη Τσώτα, Αρχαιολόγος ΕΦΑ Βοιωτίας.

Συμμετέχουν αλφαβητικά είκοσι τρεις εικαστικοί και είναι οι:

Αθανασίου Ειρήνη, Ανδριανού-Σπηλιοπουλου Μαρία, Διονάς Βαγγέλης, Διονά Τατιάνα, Καρακώστας Φίλιππος, Κουκά Μαρία, Λένης Γεώργιος, Μαρουλάκος Κυριάκος, Μακροπούλου Χριστίνα, Μπουράνης Σταύρος, Νικολούλιας Δημήτρης, Παπαδημητρίου Ελένη, Πολύζου Μαρία, Πρέκα Ευαγγελία, Ράπτης Ιωάννης, Σκυλογιάννης Θανάσης, Σοφρά Ρούλα, Σπηλιοπούλου Μίνα, Τσαβαρή Καίτη, Τσεβά Μαρία, Φασουλή Κατερίνα, Φασουλή Ρένα, Φωκά Μαρίνα.

Συνδιοργάνωση: ΕΦΑ Βοιωτίας –Μουσείο Αλλοτροπία

Συνεργασία: Εικαστικός Σύλλογος «Ιωάννης Σπηλιόπουλος 1906-1975»

Χώρος διοργάνωσης: Μεσαιωνικός Πύργος Νικολάου Σεντ Ομέρ – Αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών

Ημερομηνία έναρξης: Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2026

Εγκαίνια έκθεσης: Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026, ώρα: 11:00

Ώρες: 08:30-19:30

Είσοδος περιοδικής έκθεσης: Ελεύθερη (για την επίσκεψη στη Μόνιμη Έκθεση του Αρχαιολογικού Μουσείου Θηβών, ισχύουν: Γενική είσοδος: 10€, Μειωμένη είσοδος: 5€, Ηλεκτρονικό εισιτήριο: https://tickets.hh.gr/).

*Ανάγλυφο Τροφωνίου: Αριστερά η Κυβέλη, με μια ιέρεια δίπλα της να κρατά ένα κλειδί, μετά ένας μυημένος, ακολουθεί ο Διόνυσος,ο Πάνας, η Εκάτη, ο Τροφώνιος με τα ιερά φίδια, τρεις Κουρήτες και οι Διόσκουροι. Κάτω δεξιά τέσσερις λατρευτές (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο - https://www.namuseum.gr/monthly_artefact/katevainontas-mes-sto-antro-toy-manteioy-toy-trofonioy/).

https://www.mthv.gr/el/nea-drastiriotites/%C2%ABtehni-tyhin-esterkse-kai-tyhi-tehnin-apo-tin-mideia-stin-syghroni-libadeia%C2%BB/

 
Το ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης ανακοινώνει την έναρξη των θεατρικών του εργαστηρίων για παιδιά, εφήβους και ενήλικες προωθώντας και τη φετινή χρονιά το θέατρο και τον πολιτισμό.Εργαστήρι για παιδιά, εφήβους:

Τη φετινή σεζόν θα λειτουργήσουν τμήματα παιδιών, ηλικίας από 6 - 12 ετών, πουθα ξεκινήσουν ως θεατρική ομάδα, στοχεύοντας στη δημιουργία μιας παράστασης,στην οποία τα παιδιά θα ζήσουν όλη τη διαδικασία του θεατρικού ανεβάσματος.

Επιπρόσθετα, ξεκινάει και το τμήμα εφήβων για νέους Γυμνασίου και Λυκείου, που θέλουν να έρθουν σε επαφή με την υπέροχη τέχνη του θεάτρου, επωφελούμενοι από τις αρετές της θεατρικής αγωγής: ομαδικό και συνεργατικό πνεύμα, τόνωση χειρισμού του λόγου και της επικοινωνίας, όξυνση της φαντασίας και της δημιουργικότητας.

Τα θεατρικά μας εργαστήρια ξεκινούν τον Νοέμβριο, μόλις ολοκληρωθούν οιεγγραφές.Εργαστήρι ενηλίκων:Το θεατρικό εργαστήρι ενηλίκων έχει σκοπό να μυήσει στη θεατρική δραστηριότηταόσους και όσες ενδιαφέρονται να έρθουν σε επαφή με το δημιουργικό κομμάτι τηςθεατρικής τέχνης. Υποδυόμενοι ρόλους και ερχόμενοι σε επαφή με σπουδαία θεατρικά κείμενα, πέρα από την κατανόηση των θεατρικών κωδίκων και τεχνικών,τα μέλη του θεατρικού μας εργαστηρίου μπορούν επίσης να βελτιώσουν τιςεπικοινωνιακές τους ικανότητες, το χειρισμό του λόγου και να βιώσουν τη θεατρική δημιουργία.

Στα εργαστήρια ενηλίκων, που θα λειτουργούν στον Πολυχώρο Πολιτισμού στην αίθουσα Κ. & Α. Παπαπαναγιώτου, στο νέο Δημαρχείο, θα διδάσκονται μαθήματαυποκριτικής, αυτοσχεδιασμού και ορθοφωνίας.

Δηλώστε εγκαίρως τη συμμετοχή σας στο email: dleventis@livadia.gr γράφοντας ονοματεπώνυμο και τηλέφωνο επικοινωνίας. 

Τα email θα πρέπει να φέρουν τηνένδειξη: «για το θεατρικό εργαστήρι ενηλίκων ή ανηλίκων».Συμμετοχή μπορείτε να δηλώσετε επίσης στο Τμήμα Πολιτισμού, Αθλητισμού,Τουρισμού στον 2ο όροφο του Δήμου Λεβαδέων, Πλατεία Λ. Κατσώνη, κατά τις εργάσιμες ημέρες και ώρες και στο τηλέφωνο 22613 50818 κ. Λεβέντη Δημήτρη.

Τα τμήματα που θα δημιουργηθούν θα είναι1. Τμήμα Παιδικό2. Τμήμα Εφηβικό3. Τμήμα ΕνηλίκωνΔιάρκεια εγγραφών: από Πέμπτη 15 Οκτωβρίου έως Παρασκευή 30 Οκτωβρίου2026

Έφτασε, λοιπόν, το φθινόπωρο, έφτασε ο καιρός για θέατρο … ξεκινάμε με τοσύνθημά μας: Πάμε Θέατρο… Πάμε ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης.Έλα μαζί μας να γίνουμε μια μεγάλη παρέα…

ΤΟ ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. ΡΟΥΜΕΛΗΣ ΕΠΙΧΟΡΗΓΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ, ΤΟ ΔΗΜΟ ΛΑΜΙΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

 
Μια ιδιαίτερα ξεχωριστή επίσκεψη δέχθηκε πριν από λίγες ημέρες το Μουσείο Θυμάτων Ναζισμού Διστόμου, στη Βοιωτία. Πενήντα μέλη του ΚΑΠΗ Αγιάς Λάρισας, άνδρες και γυναίκες, άνθρωποι που έχουν διανύσει μεγάλο μέρος της ζωής τους μέσα από διαφορετικές επαγγελματικές και κοινωνικές διαδρομές, έφθασαν στο Δίστομο όχι απλώς ως επισκέπτες, αλλά ως προσκυνητές ενός τόπου μνήμης.

Το ΚΑΠΗ Αγιάς αποτελεί έναν μεγάλο και ιδιαίτερα δραστήριο κοινωνικό φορέα, που αριθμεί περίπου 200 μέλη από την Αγιά και τα γύρω χωριά του Δήμου. Η επίσκεψη στο Δίστομο εντασσόταν σε μια ευρύτερη εκδρομή με θρησκευτικό και ιστορικό χαρακτήρα. Το πρόγραμμα περιλάμβανε επίσης επίσκεψη στην Ιερά Μονή του Οσίου Λουκά, τη βυζαντινή «Αγία Σοφιά της Ρούμελης».
Για τους ανθρώπους του ΚΑΠΗ, όμως, η στάση στο Δίστομο είχε ξεχωριστή βαρύτητα.

Η ενημέρωση στο Μουσείο

  περιλάμβανε την προβολή ντοκιμαντέρ και παρουσίαση της ιστορίας του Διστόμου, με αναφορά στη ναζιστική Σφαγή της 10ης Ιουνίου 1944 και στη δολοφονία 228 αμάχων κατοίκων του.

Την ενημέρωση έκανε ο εθελοντής του Μουσείου Χρ. Παπανικολάου. Παρουσίασε, μετά και την προβολή του συγκλονιστικού ντοκυμαντέρ,  τις συνέπειες της Σφαγής στην τοπική κοινωνία και στις επόμενες γενιές, ενώ αναφέρθηκε και στον αγώνα του Διστόμου και των μαρτυρικών χωριών της Ελλάδας για  Δικαίωση και Αποζημίωση για τα θύματα και τους απογόνους τους.
Το αίτημα αυτό παραμένει επίκαιρο: τα εγκλήματα πολέμου δεν πρέπει να διαγράφονται από τη συλλογική μνήμη και κανένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας δεν πρέπει να μένει ατιμώρητο.

«Ήταν η πιο συγκινητική επίσκεψη»

Στους επισκέπτες από την Αγιά η συγκίνηση ήταν εμφανής και μετά το τέλος της επίσκεψης, όταν σχημάτισαν μικρές παρέες και συζήτησαν όσα είδαν και άκουσαν.
Ένας από τους μεγαλύτερους σε ηλικία επισκέπτες είπε σε πηγαδακι ότι, παρά τις πολλές εκδρομές και επισκέψεις του ΚΑΠΗ σε ιστορικούς και θρησκευτικούς χώρους, η επίσκεψη στο Δίστομο ήταν «από τις πιο συγκινητικές και ουσιαστικές».
Η φράση του αποτύπωσε το κλίμα που επικράτησε στην αποστολή. 

Το ΚΑΠΗ Αγιάς: δραστηριότητα, κοινωνική φροντίδα και ζωή.

Η επικεφαλής του ΚΑΠΗ και της αποστολής, κοινωνική λειτουργός Ελίνα Βασβατέκη, αναφέρθηκε στις δράσεις που υλοποιούνται όλο τον χρόνο σε συνεργασία με τον Δήμο Αγιάς.
Το ΚΑΠΗ οργανώνει εκδρομές, εχει προγράμματα αναψυχής και κοινωνικής συμμετοχής, φυσικοθεραπείας, ομάδες  σωματικής άσκησης , χορωδία και δραστηριότητες νοητικής ενδυνάμωσης. Παράλληλα, παρέχει κοινωνική στήριξη σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν κοινωνικές ή οικονομικές δυσκολίες ( συσσίτια κ.α).
Οι δράσεις αυτές κρατούν τα μέλη ενεργά, ενισχύουν την επικοινωνία και περιορίζουν την απομόνωση. Η παρουσία τους στο Δίστομο εντάχθηκε σε αυτή τη σταθερή προσπάθεια για συμμετοχή, δημιουργία και επαφή - και ξεκίνησε με πρόταση του πρακτορείου ταξιδιών Ελπίς Τράβελ.<<Μακάρι να μας το είχε προτείνει νωρίτερα>>, αναφέρθηκε.

Από τη Μνήμη στην αισιοδοξία

Στο Μουσείο, οι επισκέπτες γνώρισαν τις λεπτομέρειες της Σφαγής των 228 αμάχων και τις πληγές που άφησε στην κοινωνία του Διστόμου.
Έφυγαν, όμως, όχι μόνο με τη συγκίνηση της ιστορικής μνήμης. Έφυγαν , μιλώντας με τους εθελοντές και φίλους του Μουσείου, και με την πεποίθηση ότι ο αγώνας για δικαιοσύνη μπορεί να συνυπάρχει με την καθημερινή ζωή, τη δημιουργία, την αισιοδοξία, την Ειρήνη.
Είναι χαρακτηριστικό ότι 2-3 από τους εκπροσώπους της 3ης Ηλικίας είπαν ότι οι ίδιοι και γενικά όλοι οι επισκέπτες του Διστόμου και του Μουσείου του πρέπει να μεταφέρουν αυτό το μήνυμα στην Αγιά,  στην Θεσσαλία και ευρύτερα σε όλο τον κόσμο. Να μιλήσουν στους δικούς τους ανθρώπους, στον κύκλο τους για το Δίστομο και να τους παροτρύνουν να επισκεφθούν το Μουσείο, να ακούσουν την ιστορία και να δουν τις μαρτυρίες.
Το Δίστομο είναι τόπος Μνήμης, αλλά και τόπος διεκδίκησης Δικαιοσύνης. Η τραγωδία του 1944 συνδέεται με τη σημερινή προσπάθεια των κατοίκων και των φορέων να διατηρήσουν ζωντανή την Ιστορική Αλήθεια, την Δικαίωση, την Ειρήνη - την αποτροπή του φασισμού και του ναζισμού.

Η επίσκεψη στον Όσιο Λουκά

Μετά το Δίστομο, η αποστολή των 50 μελών του ΚΑΠΗ Αγιάς επισκέφθηκε την Ιερά Μονή του Οσίου Λουκά.

 Η εκδρομή είχε ένα πλήρες πρόγραμμα που συνδύασε ιστορία, μνήμη, θρησκευτική παράδοση και πολιτισμό.

Επιστρέφοντας στη Θεσσαλία, πήραν μαζί τους εικόνες από τη Βοιωτία και ένα σαφές μήνυμα: η Μνήμη συνδέεται με γνώση και διεκδίκηση Δικαιοσύνης και Αποζημίωσης αλλά δεν σημαίνει ακινησία.
Σημαίνει να θυμόμαστε τα θύματα, να τα τιμάμε, να  υπερασπιζόμαστε την ιστορική αλήθεια, να καταδικάζουμε τις σκοτεινές ιδέες και να συνεχίζουμε τη ζωή με περισσότερη ανθρωπιά, συμμετοχή και αισιοδοξία.
Ιδιαίτερα  από τις βαθύτερες πληγές της Ιστορίας, όπως αυτή του Διστόμου, οι άνθρωποι μπορούν να αντλήσουν δύναμη για να προχωρήσουν.-

 Η έννοια του Αρχαίου Έλληνα ήρωα προβάλλεται με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους στο τεράστιο φάσμα της μέχρις στιγμής σωζόμενης Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας.

 Η θεμελιώδης έννοια που χαρακτηρίζει τον Αρχαίο Έλληνα ήρωα είναι η έννοια του κλέους.

Ως κλέος, ορίζεται η δόξα, η φήμη που αποκτά όχι μόνο ο ήρωας, αλλά και η οικογένειά του και οι μετέπειτα από αυτόν γενιές χάρη στα ανδραγαθήματά του στο πεδίο της μάχης. Η έννοια του κλέους συνδυάζεται με τις συνώνυμες έννοιες τηςαριστείας και της υστεροφημίας. Οι επιτυχίες ενός ήρωα στο πεδίο της μάχης αποτελούσαν την αριστείατου και του εξασφάλιζαν υστεροφημία στις επερχόμενες γενιές ανά τους αιώνες. Επομένως, αντιλαμβανόμαστε ότι για τον Αρχαίο Έλληνα ήταν απαραίτητη η συμμετοχή του στον πόλεμο, καθώς η ανδρεία ήταν αυτή που του εξασφάλιζε την αριστεία και τον τίτλο του ήρωα. Το να επιδιώκει κάποιος όμως, τον θάνατο στη μάχη αποτελεί μια αρχή που σίγουρα εμάς μας ξενίζει. Ωστόσο, αυτό θα το αντιληφθούμε καλύτερα, αν λάβουμε υπόψη μας την ετυμολογία της λέξηςήρωας. Ο ήρως λοιπόν, παράγεται από τη λέξη ώρα, διότι δηλώνει ότι η κατάλληλη ώρα για τον ήρωα είναι όταν πεθαίνει στο πεδίο της μάχης, δείχνοντας αυτοθυσία και αυταπάρνηση για την τιμή και το κλέος.

 Ο ήρωας δηλαδή, βρίσκεται στην καλύτερή του ώρα,

στο πλήρωμα του χρόνου της ζωής του, όταν πεθαίνει στη μάχη. Επιπροσθέτως, ο ήρως μπορεί να συνδεθεί ετυμολογικά με την Ήρα. Η θεότητα αυτή θεωρούνταν υπεύθυνη για την αλληλοδιαδοχή των εποχών και γενικότερα, για την πραγματοποίηση διάφορων συμβάντων στην ανθρώπινη ζωή στην κατάλληλη ώρα.

 Αυτή η ετυμολογική σύνδεση της Ήρας, της ώρας και του ήρωα βρίσκει απήχηση στον Ηρακλή, ο οποίος θεωρείται το ιδανικό πρότυπο ήρωα, το μοντέλο για όλους τους ήρωες, που υπερβαίνει ακόμη και τον Αχιλλέα. Μάλιστα, ο Ηρακλής ενσαρκώνει χαρακτηριστικά γνωρίσματα, θεμελιώδη και απαραίτητα για κάθε ήρωα: είναι κατάλληλος στο να φέρει εις πέρας την αποστολή των δώδεκα άθλων του και δεν διστάζει να ανταγωνιστεί ακόμη και την Ήρα στην προσπάθειά του να παρατείνει τον χρόνο ζωής του.

 Έτσι, ο Ηρακλής είναι σα να ξαναγεννιέται από την Ήρα

τη δεύτερη φορά και να μετατρέπεται σε εικονικό γιο της, αφού άλλωστε μοιάζει στη συγκεκριμένη θεότητα. Ο δυναμισμός και η μαχητικότητά του, που τον οδηγούν ακόμη και σε ανήθικες πράξεις για το αξιακό σύστημα της εποχής εκείνης, αλλά και της σημερινής, όπως στο να καταστρέψει μια ολόκληρη πόλη και να σκοτώσει τους αδερφούς της Ιόλης για να την πάρει γυναίκα του, παρά το ότι ήταν ήδη παντρεμένος με τη Δηιάνειρα. Ένα άλλο ιδανικό μοντέλο ήρωα που αντλούμε από την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία είναι ο Αχιλλέας στην ομηρική Ιλιάδα. Ο Αχιλλέας όχι μόνο επιλέγει και ενδιαφέρεται για το κλέος, την αριστείακαι την υστεροφημία του, αλλά πιστεύει ακράδαντα ότι το κλέος καθορίζει και ορίζει την επική του ταυτότητα.

 Η μηνις του Αχιλλέα, δηλαδή ο ασυγκράτητος και υπερβολικός θυμός του για την απώλεια του λαφύρου του, της Βρισηίδας, αποτελεί το κεντρικό θέμα της Ιλιάδος, γύρω από το οποίο συνυφαίνεται όλος ο ιστός των δέκα ετών του Τρωικού Πολέμου· γι’ αυτό, ο Όμηρος,-ή καλύτερα, ο ομηρικός ποιητής, καταφέρνει να παρουσιάσει με τον περίτεχνο και αριστοτεχνικό του τρόπο όλο το φάσμα και τα γεγονότα του δεκαετούς Τρωικού Πολέμου, παρά το ότι η αφήγησή του διαρκεί μόλις 51 ημέρες.

 Μία βασική έννοια που συνδέεται με το κλέος,

είναι η έννοια της επικής ταυτότητας του ήρωα. Πρόκειται για θεμελιώδη αρχή του έπους και της ιδεολογία του ήρωα στην Κλασσική Εποχή και Λογοτεχνία. Η επική ταυτότητα των ομηρικών ηρώων συγκροτείται ακριβώς από την ανάγκη και το χρέος που οφείλουν να αισθάνονται να εξασφαλίσουν το κλέος, την αριστεία και την υστεροφημία για τον εαυτό τους και τα μέλη της οικογένειάς τους, αλλά και τις επόμενες γενιές.

 Αν δεν το επιδιώκει και προτιμήσει μια ήσυχη ζωή, μακριά από τις μάχες και τις ευκαιρίες για ανδραγαθήματα, θα έχει απεμπολήσει την επική του ταυτότητα, δηλαδή δεν θα έχει καταφέρει να πετύχει το κλέος και την αριστεία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, αποτελεί και ο Οδυσσέας, ο οποίος πρέπει να φύγει από το νησί της νύμφης Καλυψούς, για να επιστρέψει στην Ιθάκη και να ξανακερδίσει την οικογένεια του, τον λαό του και το βασίλειό του.

 Ειδικά ο Οδυσσέας, έχει πολλές περιπέτειες και κατ’ επέκταση και σημαντικά κατορθώματα, που του εξασφαλίζουν την επική του ταυτότητα: τα κατορθώματα του στη μάχη του Τρωικού Πολέμου, η επινόηση του Δούρειου Ίππου που οδήγησε στην κατάκτηση και άλωση της Τροίας και τη νίκη των Αχαιών, η απόκρουση όλων των κινδύνων και δυσκολιών κατά το θαλάσσιο ταξίδι της επιστροφής του, η αντιμετώπιση του διλήμματος που βιώνει του αν θα παραμείνει στην Καλυψώ ή θα την εγκαταλείψει και θα επιστρέψει στην πατρίδα του και φυσικά, η συνέχεια του αγώνα του στον οίκο του· ο αναγνωρισμός του από τα μέλη του οικογενειακού του περιβάλλοντος (Τηλέμαχος, παραμάνα, Πηνελόπη, Λαέρτης) και η αντιμετώπιση των μνηστήρων (Μνηστηροφονία, ραψωδίες ν-ω). Ο αγώνας του Οδυσσέα και κατ’ επέκταση και ο στόχος που φιλοδοξεί να επιτύχει είναι διττός: τόσο η επιστροφή στην πατρίδα όσο και ο αγώνας για την ανάκτηση του βασιλείου του από τους μνηστήρες.

 Και η επική ταυτότητα του Αχιλλέα κλονίζεται.

Ο Αχιλλέας, όταν απειλεί ότι θα αποσυρθεί από τον πόλεμο και θα αποφασίσει να επιστρέψει στην πατρίδα του και να ζήσει μια ήρεμη, οικογενειακή ζωή, θέτει σε κίνδυνο την επική του ταυτότητα, αφού απαρνείται τον πόλεμο και επομένως, την ευκαιρία για κλέοςκαι αριστεία. Ωστόσο, ο θάνατος του Πατρόκλου τον κάνει να επιστρέψει στη μάχη για να εκδικηθεί. Μάλιστα, εδώ υπάρχει μια σύνδεση του Αχιλλέα με έναν άλλον ήρωα παλαιότερου, μη σωζόμενου έπους, του Μελεάγρου, ο οποίος επέστρεψε στη μάχη μετά από προτροπές της γυναίκας του, Κλεοπάτρας.

 Οι μελετητές ανιχνεύουν ακόμη και ετυμολογική σύνδεση μεταξύ των ονομάτων του Πατρόκλου και της Κλεοπάτρας, καθότι το ένα αποτελεί αντιστροφή του άλλου και στην πραγματικότητα, πρόκειται για συνώνυμα ονόματα· και οι δύο έχουν κλέος που τους δίνεται από τον πατέρα, δηλαδή από την καταγωγή τους (Πάτρο-κλος < πατήρ + κλέος, Κλεο-πάτρα < Κλέος + πατήρ). Και στις δύο περιπτώσεις λοιπόν, οι ήρωες επιλέγουν το κλέος και διασώζουν την επική τους ταυτότητα.

 Μάλιστα, είναι αξιοσημείωτο ότι και μέσα στα ομηρικά έπη υπάρχουν διάφοροι αοιδοί που τραγουδούν τα κλέα ηρώων, οπότε η σπουδαιότητα αυτού του ζητήματος διαγράφεται εντονότερα. Μάλιστα, οι μελετητές θεωρούν ότι τα άσματα αυτά των αοιδών είναι μικρότερες επικές αφηγήσεις, αρμονικά και οργανικά ενταγμένες στα ομηρικά έπη και ίσως, οι αοιδοί να αποτελούν αντανακλάσεις του Ομήρου ή του ομηρικού ποιητή. Αυτό το στοιχείο δείχνει και την πολυπλοκότητα των αφηγηματικών τεχνικών των ομηρικών επών.

 Πηγή

 Πενήντα μέλη του <<Μορφωτικού, Πολιτιστικού Συλλόγου Αγίου Σώστη "Σύγχρονοι Ιναχιείς">>, της περιοχής του ποταμού Ίναχου στη Σπερχειάδα, επισκέφθηκαν τις προάλλες την γειτονική τους Βοιωτία και συγκεκριμένα το Μουσείο Θυμάτων Ναζισμού στο Δίστομο και την Βυζαντινή Μονή του  Όσιου Λουκά.

    Οι περισσότεροι από τους επισκέπτες είναι αγρότες, γεγονός που προσδίδει ιδιαίτερη σημασία στην επίσκεψη, καθώς πρόκειται για ανθρώπους που ζουν και εργάζονται σε έναν κατεξοχήν αγροτικό τόπο.

Κι αυτό καθώς η αποστολή συνδύασε την προσκύνηση στη παρακείμενη Βυζαντινή Μονή Οσίου Λουκά, γνωστή και ως «Αγία Σοφία της Ρούμελης», με την ενημέρωση για την ιστορία του μαρτυρικού και ιστορικού Διστόμου, με εστίαση στην Σφαγή του 1944. Οι επισκέπτες παρακολούθησαν το ντοκιμαντέρ και ξεναγήθηκαν στο Μουσείο από τον εθελοντή Χρ. Παπανικολάου. Παρακολούθησαν συγκλονισμένοι τις μαρτυρίες και τα τεκμήρια για τα άγρια εγκλήματα που διέπραξαν οι Γερμανοί Ναζί στον άλλοτε αγροτικό και κτηνοτροφικό οικισμό της Βοιωτιας. Το Δίστομο, σταδιακά, μετά την κατοχή, γνώρισε μεταβολή της οικονομικής του φυσιογνωμίας λόγω της εξόρυξης βωξίτη και μετατράπηκε για πολλά χρόνια σε τόπο μεταλλωρύχων και βιομηχανικών εργατών, διατηρώντας ομως παράλληλα σημαντική την αμπελουργική του παραγωγή - που συνεχίζεται.

   Μετά το τέλος της ενημέρωσης, η πρόεδρος του συλλόγου Σταυρούλα Καμπούρη (αγρότισσα και η ίδια), ο αντιπρόεδρος Γιάννης Αρβανίτης και η γενική γραμματέας Αγγελική Ζούπα πρόσφεραν στους ανθρώπους του Μουσείου ένα καλαίσθητο καλάθι με προϊόντα του τόπου τους: χυλοπίτες, μέλι, γλυκά του κουταλιού και άλλα χαρακτηριστικά δείγματα της τοπικής γης. Τα μέλη του συλλόγου εξέφρασαν ευχαριστίες και προς τη συντονίστρια του μουσείου Αμαλία Παπαϊωάννου (η οποία δεν παρίστατο) για την οργάνωση της επίσκεψης, που είχε προετοιμαστεί σε συνεννόηση με το προεδρείο του συλλόγου τους. Ως αναμνηστικό και για ενίσχυση της βιβλιοθήκης  του Συλλόγου οι άνθρωποι του Μουσείου  προσέφεραν το "Χρονικό της Σφαγής του Διστόμου", έργο του (και) Διστομιτη συγγραφέα και ιστορικού Τάκη Λάπα, καθώς και αντίτυπο του περιοδικού «Εμβόλιμο» της Παραλίας Διστόμου, που περιλαμβάνει αφιέρωμα με ντοκουμέντα, μαρτυρίες και ιστορικά στοιχεία για τη Σφαγή.

Η επίσκεψη χαρακτηρίστηκε εξαιρετική, με έντονη συγκίνηση, κατανόηση και ευαισθησία. Τα μέλη του συλλόγου περιέγραψαν με ενθουσιασμό την πορεία του πολυδαίδαλου με μήκος 12 χλμ  παραποτάμου Ίναχου -που πηγάζει από Βαρδούσια, Οίτη και Γραμμένη Οξειά- καθώς  και την

γέφυρα του ποταμού  Βίστριζα  (παλιό ντόπιο όνομα του Ίναχου) που βρίσκεται δίπλα

στο χωριό τους πάνω στον δρόμο που συνδέει  τη Σπερχειάδα με την Υπάτη. Η γέφυρα άρχισε να

 κατασκευάζεται στις αρχές του 20ου αιώνα, ωστόσο το έργο ολοκληρώθηκε τη δεκαετία του 30, λόγω των πολέμων.... Η γέφυρα έχει συνολικό μήκος  129,5 μέτρα και πλάτος 3,00 μέτρα και αποτελείται

 από 5 τόξα, τα οποία πατούν σε 4 μεσόβαθρα και 2 ακρόβαθρα. Τα βάθρα είναι κατασκευασμένα από καλοδουλεμένη λιθοδομή. Η μορφή της γέφυρας ολοκληρώνεται με κάποιες αυστηρές και λιτές διακοσμήσεις, όπως οι καλοδουλεμένες λιθοδομές των βάθρων και λιτό και απέριττο κιγκλίδωμά του.

Η γέφυρα αποτελεί ένα αξιόλογο και αντιπροσωπευτικό δείγμα οδομηχανικής της περιόδου του μεσοπολέμου. Οι "Σύγχρονοι Ιναχιείς"

 υποσχέθηκαν ότι θα επαναλάβουν την επαφή και ότι θα επιδιωχθεί να  δημιουργηθεί μόνιμος σύνδεσμος μεταξύ των δύο κοινοτήτων στον τομέα των πολιτιστικών και μορφωτικών δράσεων.

-

 Η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λεβαδείας και η Ομάδα Φωτογραφίας της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς, σας προσκαλούν στη διττή εκδήλωση τους  Έκθεση Φωτογραφίας & Παρουσίαση βιβλίου που διοργανώνουν με τίτλο «Χρόνος - Μνήμη», στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Δήμου Λεβαδέων "Τροφώνια 2026".

 Τόπος: στο «Ισόγειο του Νερόμυλου», στην Κρύα Λιβαδειάς.

 Εγκαίνια: Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2026 στις 19:00, με παρουσίαση του βιβλίου του Δαμιανού Μωραΐτη  «Χρόνος – Μνήμη – Φωτογραφία».

 Διάρκεια έκθεσης: Σάββατο 12 έως και Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2026.

                        Καθημερινά 18:30 -21:00 & Κυριακή 11:00 −13:30 και 18:30 -21:00.

 Συμμετέχουν με αλφαβητική σειρά:

 1) Αποστολίδου Χρυσούλα, 2) Αυγέρης Ιωάννης, 3) Βελούδιος Ιωάννης, 4) Βλάχος Γιώργος, 5) Βούλγαρης Αλκιβιάδης, 6) Εικοσιπεντάκη Σπυριδούλα , 7) Ελευθεριάδου Φοίβη,

 8 ) Ζήδρου Θέμιδα, 9) Ηλίας Ιωάννης,  10) Καλλίτσης Κώστας, 11) Καρακούση Παναγιώτα, 12) Μενεγάτος Χρήστος, 13) Μαρκαντώνης Γιάννης, 14) Μωραΐτης Δαμιανός,

 15) Νάκου Αικατερίνη, 16) Οικονόμου Ιωάννης , 17) Πέτρου Όλγα,

 18) Σκυλογιάννης Ευστάθιος, 19) Σωτηριάδου Νόπη, 20) Τσακάλη Έφη,

 21) Φωστίνης Γιάννης, 22) Χατζηανέστης Νίκος, 23) Χρήστου Ράνια

 Λίγα λόγια για το θέμα και τις φωτογραφίες

 Η έκθεση «Χρόνος – Μνήμη» επιχειρεί να προσεγγίσει τη φωτογραφία ως έναν χώρο όπου ο χρόνος και η μνήμη συναντώνται. Κάθε φωτογραφία διασώζει μια στιγμή που έχει ήδη περάσει, μετατρέποντας το εφήμερο σε ίχνος και την προσωπική εμπειρία σε εικόνα.

 Μέσα από διαφορετικές φωτογραφικές ματιές, η έκθεση αναζητά όσα παραμένουν όταν ο χρόνος προχωρά: πρόσωπα, τόπους, αντικείμενα, φθορά, απουσίες και μικρές στιγμές της καθημερινότητας. Η φωτογραφία δεν καταγράφει μόνο αυτό που υπήρξε. Δημιουργεί έναν νέο χώρο μνήμης, όπου το παρελθόν μπορεί να επιστρέφει και να αποκτά διαφορετικό νόημα. Η ίδια εικόνα μπορεί να παραμένει σταθερή, ενώ το νόημά της αλλάζει με τον χρόνο και με αυτόν που την κοιτάζει. Η έκθεση είναι, τελικά, μια πρόσκληση να κοιτάξουμε όχι μόνο αυτό που βλέπουμε, αλλά και αυτό που θυμόμαστε όταν το βλέπουμε.

 Λίγα λόγια για το βιβλίο «Χρόνος – Μνήμη – Φωτογραφία»

 Το βιβλίο του Δαμιανού Μωραΐτη (έκδ.  Συλλόγου «Φίλοι της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς, 2026) εξετάζει, με στοχαστική και διεισδυτική ματιά, τη σχέση ανάμεσα στη φωτογραφική εικόνα, τον χρόνο και τη μνήμη, εμβαθύνοντας στη φωτογραφική δημιουργία και στη σχέση της με την ανθρώπινη εμπειρία και αντίληψη.

 Η έκδοση, αν και ανεξάρτητη από τη συγκεκριμένη έκθεση, συνομιλεί μαζί της, δίνοντας στον αναγνώστη τη δυνατότητα να γνωρίσει βαθύτερα τη σκέψη του δημιουργού για τα θέματα που πραγματεύεται.

 Πρόκειται για ένα δοκίμιο που απευθύνεται τόσο στη φωτογραφική κοινότητα όσο και σε κάθε αναγνώστη που αναζητά τα βαθύτερα νοήματα της φωτογραφικής εικόνας και της οπτικής αναπαράστασης.

 Με την υποστήριξη του συλλόγου «Φίλοι της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς»

 
Ο Πέλωρος (αναφερόμενος συχνά στα αρχαία κείμενα με “ω”, από τη λέξη πέλωρ που σημαίνει “τεράστιος” ή “τέρας”)αποτελεί μια συναρπαστική αλλά σκιώδη φιγούρα της ελληνικής μυθολογίας. Ως «γιος της Γαίας» (της Μητέρας Γης), ανήκει στη θρυλική γενιά των Γηγενών, όντων που δεν γεννήθηκαν με τον φυσιολογικό βιολογικό τρόπο, αλλά ξεπήδησαν απευθείας από τα σπλάχνα της γης.

Η Ταυτότητα και η Καταγωγή του Πελώρου

Στην ελληνική μυθολογία, ο Πέλωρος ταυτίζεται πρωτίστως με έναν από τους Σπαρτούς (τους «σπαρμένους» άνδρες).

 Ο μύθος του συνδέεται άρρηκτα με την ίδρυση της Θήβας από τον ήρωα Κάδμο. Όταν ο Κάδμος έφτασε στη Βοιωτία για να χτίσει την πόλη του, χρειάστηκε νερό από την Κασταλία πηγή (ή την πηγή του Άρη). Εκεί, αντιμετώπισε και σκότωσε τον Ισμήνιο Δράκοντα, ο οποίος ήταν γιος του θεού Άρη.

 Ακολουθώντας τη συμβουλή της θεάς Αθηνάς, ο Κάδμος πήρε τα δόντια του νεκρού δράκοντα και τα έσπειρε στο χώμα (στη Γαία). Από το χώμα ξεπετάχτηκαν αμέσως πλήρως οπλισμένοι, άγριοι πολεμιστές. Αυτοί ήταν οι Σπαρτοί, και επομένως γιοι της Γαίας, αφού η Γη ήταν η μήτρα που τους γέννησε.

2. Η Αλληλοεξόντωση και η Επιβίωση

Μόλις οι Σπαρτοί ξεπήδησαν από τη γη, ο Κάδμος, τρομαγμένος από το πλήθος και την αγριότητά τους, πέταξε μια πέτρα ανάμεσά τους. Εκείνοι, μην ξέροντας ποιος τους χτύπησε, άρχισαν να αλληλοσκοτώνονται σε μια τυφλή, αιματηρή μάχη.

 Στο τέλος αυτής της άγριας συμπλοκής, μόνο πέντε Σπαρτοί επέζησαν. Ο Πέλωρος ήταν ένας από αυτούς τους πέντε. Οι άλλοι τέσσερις ήταν οι:

 Εχίων (ο οποίος αργότερα παντρεύτηκε την κόρη του Κάδμου, Αγαύη)

Ουδαίος

Χθόνιος

Υπερήνωρ

Οι πέντε αυτοί άνδρες, με τη θεϊκή καταγωγή από τη Γαία και τον Άρη, έκαναν ειρήνη με τον Κάδμο. Τον βοήθησαν να χτίσει την ακρόπολη της Θήβας (την Καδμεία) και έγιναν οι γενάρχες των ευγενέστερων και ισχυρότερων οικογενειών της πόλης.

 3. Αυτούσια Αρχαία Ελληνικά Κείμενα

Η σημαντικότερη και πιο ξεκάθαρη αρχαία πηγή που διασώζει το όνομα του Πελώρου είναι η Βιβλιοθήκη του Απολλοδώρου. Ο Απολλόδωρος (συγγραφέας του 1ου/2ου αιώνα μ.Χ. που συγκέντρωσε τους παλαιότερους μύθους) περιγράφει ακριβώς το περιστατικό.

 Ψευδο-Απολλόδωρος, Βιβλιοθήκη, Βιβλίο Γ’ (3.4.1)

Το Αρχαίο Κείμενο:

 «…Αθηνας υποθεμένης τούς οδόντας αυτου σπείρει. τούτων δέ σπαρέντων ανέτειλαν εκ γης άνδρες ένοπλοι, ούς εκάλεσαν Σπαρτούς. ουτοι δέ απέκτειναν αλλήλους, οι μέν εις έριν εκούσιον εμπεσόντες, οι δέ αγνοουντες. […] περιεσώθησαν δέ πέντε, Εχίων Ουδαιος Χθόνιος Υπερήνωρ Πέλωρος.»

 Η Μετάφραση/Απόδοση:

 «…Κατόπιν συμβουλής της Αθηνάς, έσπειρε τα δόντια του [του δράκοντα]. Όταν αυτά σπάρθηκαν, αναδύθηκαν από τη γη ένοπλοι άνδρες, τους οποίους ονόμασαν Σπαρτούς. Αυτοί σκότωσαν ο ένας τον άλλον, άλλοι ξεκινώντας εκούσια καβγά και άλλοι από άγνοια. […] Διασώθηκαν όμως πέντε, ο Εχίων, ο Ουδαίος, ο Χθόνιος, ο Υπερήνωρ και ο Πέλωρος.»

 Ευριπίδης, Φοίνισσαι

Αν και ο Ευριπίδης δεν κατονομάζει μεμονωμένα τον Πέλωρο μέσα στο σωζόμενο κείμενο του δράματος, περιγράφει συγκλονιστικά τη γέννηση αυτών των γιων της Γαίας (στ. 939-941):

 «…χθόνιον η δράκοντ᾽ έπεφνε Κάδμος, γηγενη σπάρτον βαλούς άρουραν…» (…εκεί όπου ο Κάδμος σκότωσε τον χθόνιο δράκοντα, ρίχνοντας στο χώμα τον σπόρο που γέννησε από τη γη τους γηγενείς…)

 4. Ετυμολογία και Συμβολισμός

Το όνομα Πέλωρος (ή Πέλορος) κρύβει μέσα του την ίδια τη φύση της καταγωγής του.

 Προέρχεται από το αρχαιοελληνικό ουσιαστικό τό πέλωρ (ή πέλωρος, πελώριος), που σημαίνει «τέρας», «γίγαντας» ή «κάτι το τρομακτικά τεράστιο».

Η ονομασία αυτή δεν είναι τυχαία. Οι Σπαρτοί θεωρούνταν πλάσματα υπεράνθρωπα, γιγαντιαία σε μέγεθος και πολεμική μανία, εφόσον ήταν απευθείας τέκνα της Γαίας και ενός δαιμονικού ερπετού.

Τα ονόματα και των πέντε επιζώντων έχουν «γήινη» ετυμολογία (π.χ. Χθόνιος από το χθών = γη, Ουδαίος από το ουδας = έδαφος), υπογραμμίζοντας τη φύση τους ως τέκνα της Γαίας.

5. Μια Εναλλακτική (Σπανιότερη) Εκδοχή: Πέλωρος ο Γίγαντας

Για να είμαστε 100% πλήρεις βιβλιογραφικά, υπάρχει άλλη μία κατηγορία όντων που χαρακτηρίζονται «γιοι της Γαίας» και φέρουν παρόμοιο όνομα: οι Γίγαντες(οι οποίοι γεννήθηκαν από το αίμα του Ουρανού που έπεσε πάνω στη Γαία).

 Σε μεταγενέστερα Λατινικά κείμενα (όπως η Γιγαντομαχία του Κλαυδιανού – Claudian, Gigantomachia), αναφέρεται το όνομα ενός Γίγαντα ως Pelorus(Πελωρεύς ή Πέλωρος), ο οποίος πολέμησε εναντίον των θεών του Ολύμπου και σκοτώθηκε από τον θεό Άρη με το ξίφος του. Ωστόσο, στην κλασική ελληνική γραμματεία, όταν αναφερόμαστε στον «Πέλωρο», η βιβλιογραφία ταυτίζει το όνομα συντριπτικά με τον Σπαρτό της Θήβας.

 6. Το «Γενετικό» Σημάδι της Γαίας: Η Λόγχη (Οι Λογχωτοί)

Αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον βιολογικό/μυθολογικό στοιχείο του Πελώρου και των αδελφών του, το οποίο αποδεικνύει την καταγωγή τους από τη Γαία. Σύμφωνα με την αρχαία παράδοση, ο Πέλωρος και οι άλλοι τέσσερις Σπαρτοί δεν ήταν απλώς πολεμιστές, αλλά έφεραν στο σώμα τους ένα εκ γενετής σημάδι: το σχήμα μιας λόγχης.

 Αυτό το σημάδι κληρονομήθηκε στους απογόνους τους στη Θήβα, διαχωρίζοντας την αρχαία αριστοκρατία (τους απογόνους των Γηγενών) από τους κοινούς θνητούς.

 Αριστοτέλης, Ποιητική (1454b): Ο φιλόσοφος αναφέρει το σημάδι της λόγχης (λογχοφόροι) ως παράδειγμα «αναγνώρισης» στην τραγωδία, αναφέροντας «τήν λόγχην ήν φορουσι οι γηγενεις» (τη λόγχη που φέρουν οι γηγενείς).

Πλούταρχος, Περί των υπό του θείου βραδέως τιμωρουμένων (563A):Ο Πλούταρχος εξηγεί πώς τα γονιδιακά χαρακτηριστικά περνούν στις γενιές, αναφέροντας ρητά το «σημάδι της λόγχης» που είχαν οι απόγονοι των Σπαρτών στο σώμα τους.

7. Η Ρωμαϊκή Πηγή: Οβίδιος και οι “Terrigenae”

Αν και ρωμαϊκό κείμενο, οι Μεταμορφώσεις του Οβιδίου (Βιβλίο 3, στίχοι 105-130) διασώζουν μια από τις πιο λεπτομερείς και κινηματογραφικές περιγραφές της γέννησης του Πελώρου και των αδελφών του από τη Γαία.

 Ο Οβίδιος τους αποκαλεί Terrigenae fratres (Γηγενή αδέλφια, αδέλφια γεννημένα από τη γη). Περιγράφει πώς πρώτα φάνηκαν να βγαίνουν από το χώμα οι αιχμές των δοράτων τους, μετά οι περικεφαλαίες τους με τα λοφία, στη συνέχεια οι ώμοι, ο θώρακας και τέλος τα πόδια τους, θυμίζοντας μια αυλαία θεάτρου που σηκώνεται. Όταν ο Κάδμος ετοιμάζεται να τους επιτεθεί, ένας από αυτούς (εκπροσωπώντας και τον Πέλωρο) του φωνάζει μέσα από το χώμα:

 “Μην παίρνεις τα όπλα! Μην ανακατεύεσαι στον εμφύλιο πόλεμό μας!” (Ne cape arma… nec te civilibus insere bellis).

 8. Ο Αυτόχθων Πέλωρος της Θεσσαλίας (Μια άλλη ιστορική/μυθική φιγούρα)

Για να είμαστε απολύτως πλήρεις βιβλιογραφικά στο όνομα «Πέλωρος», υπάρχει άλλη μία αρχαία φιγούρα, συνδεδεμένη με τη γη (αυτόχθων), που αξίζει να αναφερθεί.

 Σύμφωνα με τον Αθήναιο στους Δειπνοσοφιστές (Βιβλίο 14, 639b-c), ο οποίος διασώζει ένα κείμενο του ιστορικού Βάτωνος από τη Σινώπη, υπήρχε κάποτε ένας αυτόχθων (άνθρωπος γεννημένος από την ίδια τη γη της περιοχής, άρα “γιος της Γαίας” με την ευρεία έννοια) στη Θεσσαλία που ονομαζόταν Πέλωρος. Αυτός έφερε την είδηση στους Πελασγούς ότι ένας μεγάλος σεισμός έσκισε την κοιλάδα των Τεμπών, αδειάζοντας τα νερά που κάλυπταν τη Θεσσαλία, δημιουργώντας έτσι τον εύφορο θεσσαλικό κάμπο. Προς τιμήν του, οι Θεσσαλοί καθιέρωσαν τη μεγάλη γιορτή Πελώρια (που έμοιαζε με τα ρωμαϊκά Σατουρνάλια), όπου οι αφέντες σέρβιραν φαγητό στους δούλους τους.

 9. Ο Ησίοδος και η λέξη “Πέλωρ” για τα παιδιά της Γαίας

Τέλος, στη Θεογονία του Ησιόδου, αν και το “Πέλωρος” δεν χρησιμοποιείται ως κύριο όνομα Σπαρτού (καθώς ο Ησίοδος ασχολείται με τους θεούς και όχι με την ίδρυση της Θήβας), η λέξη πέλωρ / πελώριος χρησιμοποιείται κατ’ επανάληψη για να περιγράψει αποκλειστικά τα τερατώδη παιδιά της Γαίας.

 Για παράδειγμα, ο Τυφωεύς (Τυφώνας), το πιο τρομακτικό παιδί της Γαίας, περιγράφεται ως «δεινόν θ’ υβριστήν τ’ άνομόν θ’ ελικώπιδα πέλωρον»(στ. 295) και οι Εκατόγχειρες ως «μεγάλα τε πελώρια». Αυτό επιβεβαιώνει πως στην αρχαία ελληνική αντίληψη, το όνομα του Πελώρου ήταν συνώνυμο της χαοτικής, ακατέργαστης δύναμης της ίδιας της Μητέρας Γης.

 

https://www.olympia.gr/

 Του ΛΟΥΚΑ ΔΗΜΑΚΑ (*)

  Η «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν, που σαρώνει τις κινηματογραφικές αίθουσες σε όλο τον κόσμο, ξαναφέρνει τον Οδυσσέα στο προσκήνιο.Και μαζί με τον μυθικό ήρωα φέρνει στην επιφάνεια μια κάπως… άβολη διαπίστωση για μας τους Ρουμελιώτες:

 Πόσοι από εμάς —  πιο πολύ στη Βοιωτία και τη Φωκίδα, στους δύο παρα-παρνάσσιους νομούς — γνωρίζουμε ότι ο Οδυσσέας συνδέεται πολυ στενά με τον Παρνασσό; Ομολογώ ότι δεν εξαιρώ ούτε τον εαυτό μου.

 Πολλά από αυτά  που θα δούμε αναλυτικά υπήρχαν κάπου ανάμεσα στα παιδικά διαβάσματα, στις σκόρπιες ιστορικές αναφορές που διδαχθήκαμε ή έτυχε να μελετήσουμε, για  να γίνει η ταινία του Νόλαν η αφορμή να τα ξαναδούμε όλα από την αρχή, ψάχνοντας με τα σύγχρονα διαδικτυακά εργαλεία αναζήτησης...

 Και τότε αποκαλύπτεται ένας ολόκληρος κόσμος που βρίσκεται πολύ πιο κοντά μας απ’ όσο ίσως νομίζουμε — ως Βοιωτοί και Φωκιείς - ή  και

 Και τότε αποκαλύπτεται ένας ολόκληρος κόσμος που βρίσκεται πολύ πιο κοντά μας απ’ όσο ίσως νομίζουμε — ως Βοιωτοί και Φωκείς  ή  Φθιώτες και Ευρυτάνες;

 Από την Αντίκλεια στον Αυτόλυκο

Η σύνδεση του Οδυσσέα με τον Παρνασσό ξεκινά από τη μητέρα του, την Αντίκλεια, κόρη του Αυτόλυκου

 Ο Αυτόλυκος ήταν ο μυθικός βασιλιάς  ο περίφημος «κοπαδοκλέφτης»  που, σύμφωνα με την παράδοση, ζούσε στις νότιες πλαγιές του Παρνασσού.

 Ως πιθανότερη έδρα του έχει προταθεί το μυκηναϊκό Καστρούλι, ανατολικά της σημερινής Δεσφίνας. Η κάπου γύρω...

 Και γύρω από αυτή την έδρα  πιο πάνω, στις πλαγιές του Παρνασσού μπορεί να αναζητήσει κανείς ακόμη και τη μυθική «στρούγκα-καβάτζα» των κλεμμένων κοπαδιών: σπηλιές, κρυψώνες και, γιατί όχι, το ίδιο το Κωρύκειο Άντρο με τους δικούς του μύθους...

 Εδώ, όμως, ο μύθος γίνεται πολύ πιο προσωπικός.

 Η ουλή του κάπρου

Νεαρός ακόμη ο Οδυσσέας πήγε στον Παρνασσό και βγήκε για κυνήγι μαζί με τους θείους του, τους γιους του παππού του, του Αυτόλυκου.

 Εκεί ένας αγριόχοιρος τού επιτέθηκε.

 Ο Οδυσσέας τον χτύπησε, αλλά ο κάπρος τού έσκισε το πόδι με τον χαυλιόδοντά του. Οι θείοι του έδεσαν την πληγή, σταμάτησαν την αιμορραγία και ο Αυτόλυκος τον περιποιήθηκε. Του έδωσε, μάλιστα, τα δώρα που του είχε υποσχεθεί και τον έστειλε χαρούμενο πίσω στην Ιθάκη.

 Η πληγή, όμως, άφησε μια ουλή.

 Μια ουλή που έμελλε, χρόνια αργότερα, να γίνει το κλειδί της αναγνώρισης του Οδυσσέα.

 Μετά την πολυετή απουσία του — την εκστρατεία στην Τροία και την περιπετειώδη επιστροφή — ο Οδυσσέας φτάνει στην Ιθάκη μεταμφιεσμένος σε ζητιάνο.

 Η ηλικιωμένη τροφός του, η Ευρύκλεια, αναγνωρίζει την ουλή όταν του έπλενε τα πόδια.

 Έτσι, ένα σημάδι που δημιουργήθηκε στον Παρνασσό γίνεται, ύστερα από τόσα χρόνια, ένας κρίκος στην επιστροφή του ήρωα στην πατρίδα του, την Ιθάκη.

 Ο Νόλαν δίνει «ρόλο» και φωνή στον Παρνασσό

Αυτό ακριβώς το νήμα κρατά ζωντανό και η ταινία του Νόλαν.

 Η σκηνή της αναγνώρισης από την ουλή του κάπρου, μέσα από την Ευρύκλεια και το φλας-μπακ του κυνηγιού στον Παρνασσό, παραμένει στην αφήγηση.

 Ο Αυτόλυκος μπορεί να μην κατονομάζεται ρητά, όμως το σημάδι στο πόδι λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν του ήρωα και την επιστροφή του.

 Και έτσι, έστω έμμεσα, ο Παρνασσός αποκτά «ρόλο» και φωνή στην κινηματογραφική Οδύσσεια - και ...αφετηρία για αναζήτηση για μας!

 Ο «λύκος» παππούς

Το όνομα Αυτόλυκος σημαίνει κυριολεκτικά «ο ίδιος ο λύκος» αὐτό- + λύκος.

 Στον Όμηρο παρουσιάζεται ως ευνοούμενος του Ερμή, ενώ άλλες, μεταγενέστερες παραδόσεις τον αναφέρουν ως γιο του θεού.

 Έμεινε πασίγνωστος για την κλεπτοσύνη και την πονηριά του.

 Έκλεβε κοπάδια από την ευρύτερη περιοχή, ακόμη και από την Κόρινθο, και, χάρη σε χάρισμα του Ερμή, μπορούσε να αλλάζει την εμφάνιση των κλεμμένων ζώων , χρώμα, κέρατα, σημάδια  ώστε οι ιδιοκτήτες τους να μην μπορούν να τα αναγνωρίσουν.

 Κάποτε επισκέφθηκε την Ιθάκη ως φιλοξενούμενος. Εκεί βρήκε το νεογέννητο εγγόνι του, το πήρε στα γόνατά του και του έδωσε το όνομα Οδυσσέας.

 Η εξήγησή του είναι γνωστή:

 «πολλοῖσιν γὰρ ἐγώ γε ὀδυσσάμενος τόδ᾿ ἱκάνω... τῷ δ᾿ Ὀδυσεὺς ὄνομ᾿ ἔστω ἐπώνυμον».

 Η φράση «πολλοῖσιν ὀδυσσάμενος», από τη ραψωδία τ της Οδύσσειας (στίχος 407), αποτελεί το ομηρικό κλειδί για την ετυμολογία του ονόματος Οδυσσέας.

 Σε ελεύθερη απόδοση: «Έχοντας οργιστεί και γίνει μισητός σε πολλούς, έρχομαι εδώ· γι’ αυτό ας ονομαστεί το παιδί Οδυσσέας».

 Η Αντίκλεια και ο γάμος με τον Λαέρτη

Η Αντίκλεια, κόρη του Αυτόλυκου, είχε παντρευτεί τον Λαέρτη, βασιλιά της Ιθάκης.

 Ο Όμηρος δεν περιγράφει λεπτομέρειες του γάμου. Μεταγενέστερες παραδόσεις, όμως, αναφέρουν ότι ο Αυτόλυκος επισκέφθηκε την Ιθάκη και έκλεισε την ένωση.

 Έτσι, η Αντίκλεια γίνεται βασίλισσα της Ιθάκης και μητέρα του Οδυσσέα.

 Και κάπου εδώ η μυθολογική διαδρομή επιστρέφει στον δικό μας τόπο.

 Πού «έπιασε» λιμάνι στον Κορινθιακό;

Όταν ο Οδυσσέας μεγάλωσε και πήγε να πάρει τα δώρα του παππού του, ποιο θα μπορούσε να ήταν το λιμάνι από το οποίο θα έφτανε στις νότιες πλαγιές του Παρνασσού;

 Μια λογική εκτίμηση οδηγεί στον όρμο της Αντίκυρας  στη σημερινή περιοχή της Παραλίας Διστόμου, ενώ και ο Μεδεών, το επίνειο της Αμβρυσσού ( του σημερινού Διστόμου), ήταν επίσης ισχυρό λιμάνι του ορμου.Και συγκεκριμένα:

 Μια λογική εκτίμηση οδηγεί στον όρμο της Αντίκυρας — στη σημερινή ευρύτερη περιοχή της Παραλίας Διστόμου που περιλαμβάνει και τα λεγόμενα Άσπρα Σπίτια, την "εργατουπολη' της Metlen.Ενώ και ο Μεδεών, το επίνειο της Αμβρυσσού (του σημερινού Διστόμου), ήταν επίσης ισχυρό λιμάνι του όρμου.

  Και συγκεκριμένα:

 -Η αρχαία Αντίκυρα ήταν ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια των Φωκέων στον Κορινθιακό. Ο Παυσανίας τη συνδέει με την ομηρική Κυπάρισσο.

 -Ο Μεδεών, από την άλλη, βρισκόταν πάνω στον φουλ ενεργό θαλάσσιο δρόμο που συνέδεε την Πελοπόννησο με την... «πάνω από το αυλάκι» Ελλάδα.

 Άρα, χωρίς βέβαια να μπορούμε να μιλήσουμε για βεβαιότητα, κάπου σε αυτή την ακτογραμμή θα μπορούσε να αναζητηθεί η «είσοδος» του Οδυσσέα στον κόσμο του Παρνασσού.

 Το «παλάτι» του παππού στο Καστρούλι;

Και φτάνουμε στο Καστρούλι, ανατολικά της Δεσφίνας.

 Ο ανασκαμμένος μυκηναϊκός οικισμός έχει προταθεί ως η πιο πειστική υποψήφια έδρα του Αυτόλυκου  ή, τουλάχιστον, ως πιθανή θέση της ομηρικής Ανεμώρειας.

 Οχυρωμένος οικισμός, κυκλώπεια τείχη, στρατηγική θέση που ελέγχει τις διόδους προς τον κόλπο, κτίρια και τάφοι της Ύστερης Ελλαδικής ΙΙΙ: στοιχεία που τοποθετούν τον χώρο σε μια εποχή που ταιριάζει με τον μυκηναϊκό κόσμο πίσω από την ομηρική παράδοση.

 Και ψηλότερα, στον Παρνασσό, βρίσκεται το Κωρύκειο Άντρο, το μεγάλο ιερό σπήλαιο του Πανός και των Νυμφών.

 Ένας απομονωμένος και ευρύχωρος χώρος, συνδεδεμένος με βοσκούς και την ποιμενική ζωή, που θα μπορούσε εύκολα να γεννήσει τη φαντασία γύρω από κρυμμένα κοπάδια και κλεμμένα ζώα.

 Το τοπίο, με άλλα λόγια, μοιάζει να ταιριάζει εκπληκτικά με τον «λύκο» που έκλεβε ζώα, άλλαζε την εμφάνισή τους και τα εξαφάνιζε.

 Καστρούλι: η αρχαιολογία ξαναφέρνει στο φως έναν κόσμο

Και εδώ δεν έχουμε μόνο τον μύθο.

 Οι ανασκαφές στο Καστρούλι  (ή και Καστράκι) που ξεκίνησαν το 2016 ως ένα ιδιαίτερο μοντέλο «πολυεπιστημονικής αρχαιολογίας», υπό την αιγίδα του Πανεπιστημίου Αιγαίου (Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών), σε συνεργασία με Πανεπιστήμια των ΗΠΑ και την Εφορεία Αρχαιοτήτων Φωκίδας, υπό την εποπτεία του καθηγητή Ιωάν. Λυριτζή, έφεραν ξανά στο φως έναν ολόκληρο κόσμο.

 Οχύρωση, τάφοι, κεραμική, ειδώλια, στρατηγική θέση.

 Ευρήματα που δίνουν υλική υπόσταση σε έναν τόπο ο οποίος, μέχρι πρόσφατα, ήταν για τους περισσότερους από εμάς απλώς ένα όνομα στον χάρτη.

 Και εδώ ακριβώς βρίσκεται ίσως η μεγάλη ευκαιρία.

 Η Πατριδογνωσία ως πύλη στον Όμηρο

Όλοι αυτοί οι κρίκοι — η καταγωγή, ο «λύκος»-παππούς, ο γάμος της Αντίκλειας στην Ιθάκη, τα πιθανολογούμενα σημεία άφιξης στην Αντίκυρα και τον Μεδεώνα, το Κωρύκειο, το κυνήγι και, πάνω απ’ όλα, η «κομβική» ουλή — είναι λίγο-πολύ γνωστοί ως ξεχωριστές ιστορικές ή μυθολογικές αναφορές της Φωκίδας και της Βοιωτίας.

 Δεν είναι όμως εξίσου γνωστοί ως κρίκοι της ιστορίας του Οδυσσέα.

 Κι ας βρίσκονται όλα αυτά εδώ -γυρω μας.

 Στον Παρνασσό. Στην Κίρφη — το γνωστό τοπικά Ξεροβούνι, το διπλανό μικρότερο βουνό ( "κόρη" του Παρνασσού) που συνδέει τη Δεσφίνα με το Δίστομο. Και στο Καστρούλι, την πιθανή έδρα του Αυτόλυκου.

 Κι ας βρίσκονται όλα αυτά εδώ -γύρω μας.

 Στον Παρνασσό. Στην Κίρφη — το γνωστό τοπικά Ξεροβούνι, το διπλανό μικρότερο βουνό («κόρη» του Παρνασσού) που συνδέει τη Δεσφίνα με το Δίστομο. Και στο Καστρούλι, την πιθανή έδρα του Αυτόλυκου.

 Γιατί, λοιπόν, αυτή η σύνδεση να μη γίνει μέρος της σχολικής διδασκαλίας;

 Τοπικά. Ζωντανά.

 Τι πιο χρήσιμο από πεντε- δέκα ώρες ή παραπάνω, μέσα στα έξι χρόνια του Δημοτικού και στις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου, ιδιαίτερα στα σχολεία της Βοιωτίας και της Φωκίδας, αφιερωμένες στη σύνδεση του Ομήρου και του Οδυσσέα με τον συγκεκριμένο τόπο όπου ζουν τα παιδιά;

 Τι καλύτερο για ένα ανανεωμένο, δυναμικό μάθημα Πατριδογνωσίας και για μια διαφορετική εισαγωγή στον κορυφαιο μύθο , την Οδύσσεια ;

 Τι πιο χρήσιμο από πέντε-δέκα ώρες ή παραπάνω, μέσα στα έξι χρόνια του Δημοτικού και στις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου, ιδιαίτερα στα σχολεία της Βοιωτίας και της Φωκίδας, αφιερωμένες στη σύνδεση του Ομήρου και του Οδυσσέα με τον συγκεκριμένο τόπο όπου ζουν τα παιδιά;

 Τι καλύτερο για ένα ανανεωμένο, δυναμικό μάθημα Πατριδογνωσίας και για μια διαφορετική εισαγωγή στον κορυφαίο μύθο, την Οδύσσεια;

 Οι τόποι, τα βουνά, τα λιμάνια, οι αρχαιολογικοί χώροι, οι μύθοι και τα ευρήματα μπορούν — κατά περίπτωση και ανάλογα με τον τόπο — να γίνουν η πύλη. Η γέφυρα ανάμεσα στον Όμηρο και στον τόπο.

 Ιστορία — ρίζα

Να ξέρει το παιδί ότι ο μεγαλύτερος ήρωας του νόστου και της επιστροφής,  κουβαλάει στο πόδι του μια ουλή που δημιουργήθηκε στον Παρνασσό.

 Να ξέρει το παιδί ότι ο μεγαλύτερος ήρωας του νόστου και της επιστροφής κουβαλάει στο πόδι του μια ουλή που δημιουργήθηκε στον Παρνασσό.

 Ότι ο παππούς του ζούσε κάπου εκεί.

 Και ότι, ίσως, το λημέρι του να βρίσκεται ακόμη κάτω από τα χώματα, δίπλα στη Δεσφίνα, κάπου στο Ξεροβούνι ή πιο πάνω.

 Να μπορεί, δηλαδή, όταν ανοίγει την Οδύσσεια, να μη νιώθει ότι διαβάζει μια ιστορία που συνέβη «κάποτε, κάπου αλλού».

 Αλλά ότι ένα κομμάτι αυτής της ιστορίας πατάει στον δικό του τόπο.

 Γιατί η Ιστορία δεν είναι μόνο ημερομηνίες, ονόματα και αρχαία κείμενα.

 Μερικές φορές είναι ένα βουνό που βλέπεις κάθε μέρα.

 Ένα λιμάνι δίπλα σου.

 Ένας αρχαιολογικός χώρος λίγα χιλιόμετρα μακριά.

 Και μια ουλή στο πόδι ενός μυθικού ήρωα, που μπορεί να δημιουργήθηκε πριν από χιλιάδες χρόνια και όμως να σε οδηγεί πίσω στον τόπο σου.

 **Αυτό δεν είναι απλώς ιστορία.

 Είναι ρίζα.**

 (*) Ο Λουκάς Δημάκας είναι δημοσιογράφος, μέλος της ΕΣΗΕΑ, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών στην Ελλάδα (ΕΣΔΟΓΕ), οικονομολόγος, και δημότης Διστόμου.

- Σκάλα Λακωνίας - 

Η χορωδία μας είχε την τιμή να συμμετάσχει στο 6ο Αντάμωμα Επιστήμης και Τέχνης που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 30 Αυγούστου 2026 στη Σκάλα Λακωνίας.

Ένα μουσικό αφιέρωμα σε διακεκριμένους Έλληνες συνθέτες ήταν η αφορμή η ομάδα μας να επισκεφτεί την όμορφη αυτή γωνιά της πατρίδας μας.

Ιδιαίτερη στιγμή της μουσικής βραδιάς αποτέλεσε η συμμετοχή του κ. Ντόβολου σε ένα από τα τραγούδια μας.

Ευχαριστούμε θερμά τη χορωδία "Λιμπρέτο"του συλλόγου "Ευ Ζην" και ιδιαιτέρως την κ. Τζανετάκου Αναστασία για την πρόσκληση και τη φιλοξενία.

Η μουσική μας περιήγηση ολοκληρώθηκε με επίσκεψη στο επιβλητικό κάστρο της Μονεμβασιάς, όπου πολιτισμός και ιστορία δεσπόζουν και σφραγίζουν ανεξίτηλα μνήμες και συνειδήσεις!

Η φετινή χορωδιακή χρονιά θα ξεκινήσει την επόμενη εβδομάδα υπό την καθοδήγηση του κ. Αντώνη Τσαρουχά.

 

Διολισθαίνουν τα "ΠΙΝΔΑΡΕΙΑ"  σ'  ένα φτηνό λαϊκό πανηγυράκι; 

  Όταν ξεκίνησε ο θεσμός οραματιστήκαμε έναν θεσμό ο οποίος θα αναδεικνύει την τεράστια πολιτιστική κληρονομιά του τόπου γι’ αυτό και αφιερώθηκαν στον μέγιστο λυρικό ποιητή ΠΙΝΔΑΡΟ.

 Ογκόλιθοι του Ελληνικού Πολιτισμού όπως ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΡΟΥΧΗΣ, ο ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ, η ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ και πολλοί άλλοι- με την παρουσία τους- έδωσαν την ανάλογη αίγλη.

  Η τοπική ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ είχε λόγο και έκφραση.

Είχαμε ΟΡΑΜΑΤΙΣΤΕΙ την προβολή του μεγάλου κεφαλαίου που κουβαλάει ο τόπος με τον «ΘΗΒΑΪΚΟ ΚΥΚΛΟ» και γενικότερα το «ΑΡΧΑΙΟ ΔΡΑΜΑ» και στόχο να γίνει η Θήβα ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΕΝΤΡΟ ΑΡΧΑΙΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ.

  Αντί όλων αυτών σήμερα μια «κλειστή ελίτ» διαμορφώνει ένα ακαλαίσθητο και φτηνό πρόγραμμα λαϊκής κατανάλωσης χωρίς καμία στρατηγική.

Οι πολιτιστικοί φορείς αγνοούνται για να μην πούμε ότι και πολλοί βρίσκονται υπό διωγμό.

Σπαταλούνται τεράστιοι πόροι χωρίς συγκεκριμένη στρατηγική.

   Μήπως είναι η στιγμή που οι δημότες, μέσα από τους φορείς τους, πρέπει να πάρουν θέση;

 
 «Μετά φανών και λαμπάδων»  το περσινό Φθινόπωρο ανακοινώθηκε η λειτουργία θεατρικών εργαστηρίων στη Στερεά Ελλάδα. Αυτό έγινε  και υπογράφτηκαν προγραμματικές συμβάσεις του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Ρούμελης, της Περιφερειακής  Ένωσης Δήμων Στερεάς και 11 δήμων της περιφέρειάς μας.

   Η Θήβα εκπροσωπήθηκε από τον αρμόδιο αντιδήμαρχο Πολιτισμού  και υπήρξε σχετικό δελτίο τύπου του δήμου μας.

   Από τότε ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Καμία ενημέρωση. Την προηγούμενη βδομάδα έγινε μία εκδήλωση στη Βιβλιοθήκη που – έτσι κι αλλιώς-  κάθε καλοκαίρι γίνονται βιβλιοφιλικές και θεατρικές δράσεις για παιδιά και δε γνωρίζουμε αν έγινε στο πλαίσιο αυτής της σύμβασης.

   Κι εδώ, εύλογα, γεννιούνται τα ερωτήματα:

* Έγινε το θεατρικό εργαστήρι;

* Ποιος επιλέχθηκε ως εμψυχωτής;

* Συμμετείχαν Θηβαίοι ενήλικες ως ωφελούμενοι;

* Ήταν δωρεάν ή πλήρωναν συνδρομή όσοι και όσες συμμετείχαν;

* Θα γίνει διάχυση όσων διδάχτηκαν σε αυτό το εγχείρημα;

    Ρώτησα τον Λάζαρο Παπαδόπουλο  μήπως ήξερε κάτι μιας και γνώριζα ότι είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον για τη θέση του συντονιστή. Μου είπε ότι έστειλε σχετικό e-mail στο ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης αλλά δεν πήρε καμία απάντηση, ούτε θετική ούτε αρνητική.

    Φαντάζομαι ότι θα βγάλει σχετική ανακοίνωση ο Δήμος  Θηβαίων  όπου θα αναφέρεται και η σχετική αξιολόγηση του προγράμματος.

 
Το Δίστομο δεν είναι μόνο τόπος μνήμης. Είναι ένας ζωντανός σταθμός ιστορικής συνείδησης για κάθε νέα γενιά που αναζητά τις αξίες της αλληλεγγύης, της δημοκρατίας και του αντιφασισμού. Αυτό επιβεβαίωσαν και φέτος δεκάδες νέοι, που επέλεξαν να κάνουν τη μνήμη πράξη, στο πλαίσιο του "εναλλακτικού" τους κάμπινγκ στην γειτονική Κίρρα Φωκίδας!.

 Την Πέμπτη 23 Ιουλίου, δεκάδες νέες και νέοι του Camping RadiKal 2026, στον Αϊ-Γιάννη Κίρρας, επισκέφθηκαν -για ακόμη μία χρονιά- τη γειτονική Μαρτυρική και Ιστορική κωμόπολη του Διστόμου Βοιωτίας , στο πλαίσιο του εβδομαδιαίου προγράμματός τους που συνδυάζει ξεκούραση, συλλογική ζωή, πολιτισμό και πολιτική επιμόρφωση.

   Η επίσκεψη έχει πλέον καθιερωθεί ως θεσμός για τις συλλογικότητες που συγκροτούν το RadiKal. Σχεδόν κάθε καλοκαίρι, με νέα πρόσωπα αλλά το ίδιο ενδιαφέρον, αφήνουν το κάμπινγκ τους για να βρεθούν στο Δίστομο, κρατώντας ζωντανή τη φλόγα της ιστορικής Μνήμης.

Οι φοιτητές της κίνησης «Μετάβαση για μια κομμουνιστική προοπτική» ξεναγήθηκαν στο Μουσείο Θυμάτων Ναζισμού, παρακολούθησαν το συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ, ενημερώθηκαν για τη Σφαγή των 228 Διστομιτών  και επισκέφθηκαν τις πλατείες της κωμόπολης και ατένισαν το Μαυσωλείο των θυμάτων.

Για τους συμμετέχοντες, η επίσκεψη δεν ήταν μια απλή εκδρομή. Το μήνυμά τους συνοψίζεται στο σύνθημα: «Η μνήμη του χθες, όπλο στον αντιφασιστικό αγώνα του σήμερα». Όπως τονίζουν, απέναντι στην ανασφάλεια, την πίεση και την εμπορευματοποίηση ακόμη και των διακοπών, επιλέγουν έναν διαφορετικό τρόπο ζωής, βασισμένο στη συλλογικότητα, την αλληλεγγύη και την ιστορική συνείδηση.

 Πρωτοβουλία-παράδειγμα

 Η πρωτοβουλία αυτή αποτελεί παράδειγμα και για άλλες φοιτητικές ομάδες, συλλογικότητες ή παρέες. Μια επίσκεψη στο Μουσείο Θυμάτων Ναζισμού και στο Μαυσωλείο του Διστόμου, όπως και στην σημαντική Αρχαιολογικη Συλλογή  μπορεί να συνδυαστεί ιδανικά με τις όμορφες παραλίες του βόρειου Κορινθιακού και του Ευβοϊκού, αλλά και με εξορμήσεις στον Ελικώνα, τον Παρνασσό και τα χωριά της Βοιωτίας, της Φωκίδας και της Φθιώτιδας.

 Και ... Βαγ.Κορακάκης!

 Τους καλοκαιρινούς μήνες, η περιοχή προσφέρει και πλούσιες πολιτιστικές εκδηλώσεις - ήδη τρέχει η <<Γιορτή Θάλασσας>> σε Αντίκυρα και Παραλία Διστόμου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί και  η συναυλία του σπουδαίου ρεμπέτη Βαγγέλη Κορακάκη, το Σάββατο 25 Ιουλίου, στον προαύλιο χώρο του Μουσείου Διστόμου, μια ακόμη ευκαιρία να συναντηθούν η ιστορία, η φύση και ο πολιτισμός σε έναν τόπο που συνεχίζει να εμπνέει.-

 
Τις θερμές του ευχαριστίες εκφράζει το Παράρτημα της ΦΛΟΓΑΣ στη Βοιωτία προς τους διοργανωτές των πολυήμερων πολιτιστικών εκδηλώσεων «Αϊ Γιωργίτικα 2026».

Θέλουμε ξεχωριστά να ευχαριστήσουμε τον κ. Θανάση Μίχο, Πρόεδρο της Κοινότητας Αγίου Γεωργίου, για την ευγενική πρόσκληση συμμετοχής των μελών και εθελοντών του σε κάποιες εξ αυτών, ώστε με την παρουσία τους και τη διανομή ενημερωτικού υλικού να συμβάλλουν στη διάδοση του μηνύματος του Συλλόγου Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια «Φλόγα», καθώς και στην οικονομική του στήριξη.

 Δόθηκε έτσι η ευκαιρία να μεταφέρουμε στους κατοίκους και τους επισκέπτες του Αγίου Γεωργίου Λιβαδειάς το μήνυμα ότι η «Φλόγα» θα καίει όσο υπάρχουν παιδιά που έχουν ανάγκη. Και ότι για 44 χρόνια συνεχώς η «Φλόγα» στέκεται δίπλα στα παιδιά με καρκίνο σε όλη την Ελλάδα — με χίλιους τρόπους.

 Τέτοιες δραστηριότητες φορέων της Βοιωτίας, οι διοργανωτές των οποίων μας προσκαλούν ή στηρίζουν τις δικές μας δράσεις, ολοένα και αυξάνονται, και δεν μπορούμε παρά να είμαστε ευγνώμονες προς όλους.

 Η «Φλόγα» δέχεται και δίνει «αγάπη δίχως όρους»!

 «Από το 1982 φωτίζει και ζεσταίνει τα παιδιά με καρκίνο όλης της χώρας. Συμπαραστεκόμαστε στις οικογένειες και αγωνιζόμαστε για την καλύτερη ιατρική, ψυχική και κοινωνική φροντίδα των παιδιών που νοσούν από καρκίνο. Η «Φλόγα» καίει και θα καίει όσο υπάρχουν παιδιά που έχουν ανάγκη και όσο έχουμε κοντά μας όλους εσάς».

 
ΔΕΥΤΕΡΑ 21 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2026, Ώρα: 20:30' - ΘΕΑΤΡΟ ΜΟΣΧΟΠΟΔΙΟΥ ΘΗΒΑ

 Είσοδος Ελεύθερη

 Ο Δήμος Θηβαίων, στο πλαίσιο της διαρκούς προσπάθειάς του για την ανάδειξη της ιστορίας, της πολιτιστικής κληρονομιάς και των εμβληματικών τοποσήμων της Θήβας, αναθέτει στον συνθέτη Δημήτρη Μαραμή τη δημιουργία ενός νέου μουσικού έργου εμπνευσμένου από τον μύθο του Ηρακλή. Η πανελλήνια πρεμιέρα του έργου θα πραγματοποιηθεί στη Θήβα, τη γενέτειρα πόλη του μυθικού ήρωα, σηματοδοτώντας την αφετηρία της μελλοντικής καλλιτεχνικής του πορείας σε ολόκληρη την Ελλάδα και δημιουργώντας μια νέα πολιτιστική παρακαταθήκη που θα φέρει την υπογραφή του Δήμου Θηβαίων.

 Ο συνθέτης Δημήτρης Μαραμής παρουσιάζει σε πανελλήνια πρεμιέρα τη rock opera «ΗΡΑΚΛΗΣ ΜΑΙΝΟΜΕΝΟΣ» με τη συμμετοχή της Χορωδίας της ΕΡΤ σε μουσική διεύθυνση Μιχάλη Παπαπέτρου, τεσσάρων καταξιωμένων σολίστ: Γιώργος Παπαδημητρίου (Ηρακλής), Μέλα Γεροφώτη (Μεγάρα), Νίκος Κύρτσος (Αμφιτρύων), Μελίνα Μαβίδου (Ήρα) και εξαμελές μουσικό σύνολο. Η παράσταση θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2026, στις 20:30, στο ανοιχτό Θέατρο Μοσχοποδίου Θηβών, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

 Το έργο αναδεικνύει τον ήρωα ως τραγικό πρόσωπο: ο Ηρακλής είναι θεός και άνθρωπος, θύτης και θύμα, τύραννος και σκλάβος, παιδοκτόνος και λυτρωτής. Είναι ο μοναδικός άνθρωπος της ελληνικής μυθολογίας στον οποίο χαρίστηκε η αθανασία. Είναι η διχασμένη μορφή που βρίσκεται ταυτόχρονα στον Όλυμπο και στον Τάρταρο· ο θνητός που κατεβαίνει στον Άδη και επιστρέφει από εκεί άτρωτος.

 Ο Δημήτρης Μαραμής υπογράφει τη σύλληψη, τη μουσική και το λιμπρέτο, το οποίο βασίζεται στις τραγωδίες «Ηρακλής Μαινόμενος» του Ευριπίδη και «Τραχίνιαι» του Σοφοκλή, καθώς και στα έργα «Hercules Furens» και «Hercules Oetaeus» του Σενέκα.

 Η μουσική σύνθεση συνδυάζει ηλεκτρικά rock ηχοχρώματα, έντονους ρυθμούς, λυρικές φωνητικές γραμμές και χορωδιακές εξάρσεις, δημιουργώντας ένα σύγχρονο μουσικοθεατρικό έργο με έντονο δραματικό και τελετουργικό χαρακτήρα.

 Μέσα από τον συμβολισμό του μύθου, το έργο συνομιλεί με το σήμερα, καθώς αντανακλά διαχρονικά και επίκαιρα ζητήματα, όπως η βία, ο διχασμός των αξιών και η ευθραυστότητα της δικαιοσύνης σε έναν κόσμο διαρκών αναθεωρήσεων και μεταβολών.

 ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

 Σύλληψη | Μουσική | Λιμπρέτο: Δημήτρης Μαραμής

 Χορωδία της ΕΡΤ

 Διεύθυνση Χορωδίας: Μιχάλης Παπαπέτρου

 Τραγουδιστές:

 Γιώργος Παπαδημητρίου | Ηρακλής

 Μέλα Γεροφώτη | Μεγάρα

 Νίκος Κύρτσος | Αμφιτρύων

 Μελίνα Μαβίδου | Ήρα

 Μουσικό Σύνολο:

 Γιώργος Θεοφάνους | Κιθάρες

 Θοδωρής Κουέλης | Μπάσο

 Βασίλης Παναγιωτόπουλος | Τύμπανα

 Διονύσης Αγαλιανός | Τρομπέτα

 Γιάννης Καΐκης | Τρομπόνι

 Δημήτρης Μαραμής | Πιάνο

 (Με τη συμμετοχή τοπικών καλλιτεχνικών συνόλων που θα ανακοινωθούν προσεχώς)

 ΔΕΥΤΕΡΑ 21 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2026, Ώρα: 20:30 ΘΕΑΤΡΟ ΜΟΣΧΟΠΟΔΙΟΥ ΘΗΒΑ

 ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

 ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

 ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΑΡΑΜΗ

 Έργα του συνθέτη Δημήτρη Μαραμή έχουν παρουσιαστεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό, μεταξύ άλλων στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, την Κίνα και σε σημαντικούς πολιτιστικούς οργανισμούς της Ευρώπης.

 Έχει συνθέσει εκτενή μουσικοθεατρικά έργα, musicals και όπερες, μεταξύ των οποίων: «Ερωτόκριτος» (ανάθεση Εθνικής Λυρικής Σκηνής, 2017), «Στοιχειωμένοι» (ανάθεση Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, 2019), «Καπετάν Μιχάλης» (ανάθεση Περιφέρειας Κρήτης, 2021), «Ελευθέριος Βενιζέλος» (ανάθεση Πολιτιστικού Κέντρου Ηρακλείου, 2023), τα λαϊκά ορατόρια «Παλιγγενεσία» (ανάθεση Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας), «Νάματα και Ιάματα» (ανάθεση Δήμου Λαρισαίων) «Δειλινό και Άγιο Φως» (ανάθεση Δήμου Καρπενησίου/Π.Ε. Ευρυτανίας) κ.ά.

 Παράλληλα έχει συνθέσει μουσική για θέατρο, κινηματογράφο και τηλεόραση.

 Είναι Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ Δελφών «Το Λάλον Ύδωρ».

 Υπεύθυνος επικοινωνίας: Αντώνης Κοκολάκης Email: info@kokolakispr.gr και kokolakispr@gmail.com