Τι περιμένει(;) ένας αναποφάσιστος από τον ΣΥΡΙΖΑ...

Δεν είχα πρόθεση να επανέλθω, εξωτερικεύοντας τις σκέψεις μου εν όψει των εκλογών, αλλά διάβασα ορισμένα σχόλια και θα μου επιτρέψετε να ξεκαθαρίσω κάπως τα πράγματα.Προσπαθώ να καταδείξω τον προβληματισμό ενός απλού ανθρώπου, με κοινή λογική, που χτυπήθηκε κι αυτός ανελέητα από την κρίση και τίποτε άλλο.

Αυτό δεν σημαίνει σε καμιά περίπτωση ότι μου αρέσουν αυτές οι άγριες επιθέσεις στον ΣΥΡΙΖΑ. Αντιπολίτευση είναι, τη δουλειά του κάνει και μάλιστα σε ορισμένα θέματα νομίζω ότι θα έπρεπε να είναι και πιο σκληρός.

Αλλά η δική μου αγωνία δεν έχει να κάνει με τις κομματικές συγκρούσεις, ούτε με τους εκατέρωθεν πολιτικούς εκβιασμούς. Άλλωστε το πολιτικό παιχνίδι έτσι παιζόταν ανέκαθεν σε αυτή τη χώρα.

 Η δική μου αγωνία είναι αν μπορούν να μου δώσουν πίσω τη δουλειά που έχασα, αν θα μου μειώσουν τους φόρους που δεν έχω να πληρώσω, αν το φιλαράκι μου που το διώξανε από το δημόσιο θα το πάρουν πίσω, αν τη σύνταξη των γονιών μου που πετσοκόπηκε θα την αυξήσουν πάλι, αν τα παιδιά μου θα μπορούν να πάνε το καλοκαίρι δέκα ημέρες διακοπές.

 Αν αυτά μπορεί να τα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, για μένα και για εκατοντάδες χιλιάδες άλλους ασφαλώς, να τον ψηφίσω και με τα δυο μου χέρια. Αν όμως αρχίσει τα «θα» και τα «θα» και αρχίσει να μου λέει «τι να κάνουμε, καμένη γη παραλάβαμε... υπομονή, θα χρειαστούμε λίγα χρόνια για να κάνουμε όσα υποσχόμαστε...», ώστε να δικαιολογήσει τη δική του παραμονή στην εξουσία, μήπως έχω δίκιο που δεν θέλω να ξαναπιαστώ αφελής και που θέλω να το ξανασκεφτώ;

Από τον Φώτη Καψαλά.

http://press-gr.blogspot.gr/