"ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ Π.Α.Σ.Κ.Ε.-Ο.Τ.Α. ΠΟΥ ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΙ ΤΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΔΙΑΣΠΑΣΗΣ ΤΗΣ Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ Π.Α.ΜΕ. ΣΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ."

Συνάδελφοι,

Το τελευταίο χρονικό διάστημα που το σύνολο των εργαζομένων στο Δημόσιο και Ιδιωτικό

Τομέα έχουν νιώσει για τα καλά στο πετσί τους τις επιπτώσεις από την πολιτική του μνημονί

ου που επιβάλει η κυβέρνηση κάτω από την στενή καθοδήγηση της τρόικας (Δ.Ν.Τ., Ευρωπαϊκή

Ένωση και Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα). Το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα στους Ο.Τ.Α.

καθημερινά βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του αγώνα για να υπερασπιστούμε αλλά και γιατί όχι, να διευρύνουμε τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Κάποιοι που δρουν στο συνδικαλιστικό κίνημα

με τον ψευδεπίγραφο τίτλο «ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα», έχουν επιλέξει το μοναχικό, κομματικό και διασπαστικό δρόμο.

Επιλογή που το μόνο που έχει πετύχει μέχρι σήμερα είναι ο αποπροσανατολισμός, η απογο-

ήτευση και η αδράνεια μεγάλου αριθμού εργαζομένων.

Τελευταίο κρούσμα είναι η εμφάνιση νέας συνδικαλιστικής εκπροσώπησης στο χώρο των

εργαζομένων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με τον τίτλο: «ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΥΣ ΟΡΓΑ-

ΝΙΣΜΟΥΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ» που προσπαθεί σε κάθε Νομό της χώρας να δημιουργήσει διασπαστική συνδικαλιστική έκφραση.

Δεν είναι η πρώτη προσπάθειά τους. Τα τελευταία χρόνια αλλάζουν τον τίτλο της παραταξια-

κής-κομματικής έκφρασής τους σαν τα … πουκάμισα, θυμίζοντας εταιρίες φαντάσματα που αλλάζουν την επωνυμία τους για να γλιτώσουν τις επιπτώσεις από τους «εξαπατημένους πελάτες» ή από την εφορία.

Έκαναν την εμφάνισή τους ως «Εργατοϋπαλληλική Ενότητα» και στη συνέχεια

δραστηριοποιήθηκαν ως «Δημοκρατική Αγωνιστική Συνεργασία – Ο.Τ.Α.», «Συντονιστικό Εργαζομένων στους Ο.Τ.Α.», «Π.Α.ΜΕ. στους Ο.Τ.Α.» και τώρα η νέα ονομασία τους είναι «Συνδικάτο Εργαζομένων στους Ο.Τ.Α.».

Όσες επωνυμίες ή «πουκάμισα» κι αν αλλάζουν ο στόχος τους παραμένει ο ίδιος και είναι η

διάσπαση και ο αποπροσανατολισμός του συνδικαλιστικού κινήματος, ιδιαίτερα ενός δυναμικού κλάδου, όπως αυτός των εργαζομένων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Οι αδιέξοδες πολιτικές του

Π.Α.ΜΕ. στο χώρο είναι ξεκάθαρο ότι δεν δίνουν καμιά διέξοδο. Αντίθετα πολλαπλασιάζουν τα προβλήματα και αποπροσανατολίζουν τους εργαζόμενους και ουσιαστικά οδηγούν μεγάλο αριθμό εργαζομένων στην αδράνεια αντί για την ενεργό συμμετοχή και τη δράση.

Επιμένουν, ακόμα και αυτή την δύσκολη περίοδο, στην πολιτική του διαχωρισμού των εργα-

ζομένων, με ξεχωριστές δράσεις και συγκεντρώσεις, με άλλα «διεκδικητικά» πλαίσια καταγγέλ-

λοντας όλους τους άλλους ως συμβιβασμένους.

Πιστεύουν ότι ΟΛΑ τα προβλήματα θα λυθούν ως δια μαγείας, με την επικράτηση του συγκε-

ντρωτικού «σοσιαλισμού». Χρησιμοποιώντας σταλινική τακτική και με μια αποστεωμένη συνδικαλιστική ρητορική προσπαθούν να δημιουργήσουν απαξίες για τους άλλους, αφού δεν έχουν διδαχτεί τίποτα από το παρελθόν και το παρόν ενώ με φθαρμένα υλικά αναζητούν ρόλο στο μέλλον.

Συγχρόνως όμως, οι εμμονές τους τους καθιστούν επικίνδυνους για τα συμφέροντα των

εργαζομένων. Με τις αποφάσεις και την καθημερινή στάση τους έχουν μετατραπεί σε ΑΠΕΡ-

ΓΟΣΠΑΣΤΙΚΟ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ μη συμμετέχοντας στις κινητοποιήσεις της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. (συλλαλητήριο 9-4-2011, καταλήψεις Δημαρχείων, κινητοποιήσεις Βρεφικών-Παιδικών Σταθμών κ.λ.π.).

Στο μόνο που επιδίδονται είναι στην οργάνωση του κομματικού τους ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ, χρησιμοποιώντας τις δομές και τη λειτουργία της Ομοσπονδίας.