Ηλίας Τραμπάκουλος : ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ …

 
Μέχρι πριν λίγα χρόνια οι δύο κεντρικοί δρόμοι της Θήβας, η Πινδάρου και η Επαμεινώνδου, είχαν δεκάδες περίπτερα. Κάθε 20 μέτρα κι ένα περίπτερο. Από τον Αγησίλαο στο Μουσείο μέχρι τον Τίμο και το περίπτερο στα συνεργεία της Λοξής Φάλαγγος.

    Ιδιοκτήτες ήταν – κυρίως- ανάπηροι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η πολιτεία, ως ανταμοιβή σε αυτούς τους ανθρώπους, είχε θεσπίσει νόμο για χρήση περιπτέρου.

    Ακόμη και η συνοικία που μεγάλωσα, ο Προσφυγικός Συνοικισμός, είχε 4 περίπτερα. Της Μαρίνας, του Φώτη, του Βαλμά και του σιδηροδρομικού σταθμού. Τόσο καλά τα γνωρίζαμε ώστε και σήμερα- 40 και βάλε χρόνια μετά το κλείσιμό τους- θυμόμαστε τους ιδιοκτήτες τους.

  Εκεί, ως πιτσιρίκια ξοδεύαμε το χαρτζιλίκι μας αγοράζοντας γκοφρέτες ΣΑΦΑΡΙ, τύχες με ποδοσφαιριστές, ΜΠΛΕΚ, ΖΑΓΚΟΡ, ΠΟΠΑΫ και ΣΕΡΑΦΙΝΟ.

  Εκεί τα γυμνασιόπαιδα αγόραζαν τα χύμα τσιγάρα ή τα Καρελάκια με τα 10 τσιγάρα. Βλέπεις, κρύβονταν εύκολα μέσα στα σχολικά βιβλία και δεν πρόδιδαν σε καθηγητές και γονείς.

   Εκεί ως έφηβοι κρυφοκοιτάζαμε τα soft πορνοπεριοδικά και αναψοκοκκινίζαμε με τις γυμνές κοπέλες που είχαν αστεράκια στις ρώγες του στήθους τους.

  Εκεί πηγαίναμε και παίρναμε τηλέφωνο με μετρητή.Βλέπεις, τα περισσότερα σπίτια δεν είχαμε σταθερό τηλέφωνο μιας και οι αιτήσεις σύνδεσης στον ΟΤΕ εκκρεμούσαν για δεκαετίες. (Ναι, νεαροί φίλοι μου. Δεν υπήρχαν τότε ούτε σταθερά, ούτε κινητά)

    Εκεί, αργότερα, γίναμε λαθροαναγνώστες των εφημερίδων που ήταν κρεμασμένες με μανταλάκια περιμετρικά του «καταστήματος».

   Σιγά-σιγά κατεδαφίστηκαν μιας και υπήρξε σχετική νομολογία με αρμοδιότητες στους δήμους. Άλλαξαν οι ανάγκες, εισέβαλαν τα super markets, μειώθηκε δραματικά η ανάγνωση εφημερίδων και περιοδικών, άφηναν οι ανάπηροι τον μάταιο τούτο κόσμο μαζί με τις σχετικές άδειες. Οι άγαμες κόρες αναπήρων δεν ήταν αρκετές για να κρατήσουν για πολλά χρόνια το δικαίωμα χρήσης.

  Σήμερα, και στη Θήβα, υπάρχουν κάποια περίπτερα σε λειτουργία σε χώρους που δεν καταλαμβάνουν πεζοδρόμια. Έχουν αντικατασταθεί από μικρά μαγαζάκια, mini markets και kiosks όπως τείνει να ονομαστεί πλέον αυτό το είδος επαγγελματικής στέγης.

  Πάντως, η παιδική μας απορία εξακολουθεί να υφίσταται:

- Πού πηγαίνουν για την ανάγκη τους οι περιπτεράδες;

Φωτό 1:  Το περίπτερο του Τίμου στη διασταύρωση των οδών Επαμεινώνδου & Δράκου.

Φωτ'ο 2: Από τα τελευταία περίπτερα που επέζησαν. Οδός Επαμεινώνδου μπροστά από το ΚΑΠΗ (Πρώην ΚΤΕΛ Θηβών)