Εκδικάστηκε στο ΣτΕ υπόθεση-σταθμός για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών σε καμένα δάση

 Μπορούν να εγκαθίστανται ανεμογεννήτριες σε δάση που κάηκαν και έχουν κηρυχθεί αναδασωτέα; Αυτό είναι το κρίσιμο ερώτημα που τέθηκε ξανά στο Συμβούλιο της Επικρατείας στις 7 Οκτωβρίου, έπειτα από προσφυγή 26 περιβαλλοντικών και φιλοζωικών οργανώσεων, φορέων και πολιτών, με αφορμή την αδειοδότηση αιολικού σε καμένες εκτάσεις του Έβρου μετά την καταστροφική πυρκαγιά του 2023.

Η υπόθεση αφορά την ερμηνεία του άρθρου 117 παρ. 3 του Συντάγματος, που προβλέπει ότι οι καμένες δασικές εκτάσεις κηρύσσονται υποχρεωτικά αναδασωτέες και δεν μπορούν να αλλάξουν προορισμό. Ωστόσο, με την απόφαση 2499/2012, η Ολομέλεια του ΣτΕ είχε δεχθεί ότι μπορεί να επιτρέπονται επεμβάσεις για έργα ιδιαίτερης κοινωνικής, εθνικής ή οικονομικής σημασίας, ανοίγοντας τον δρόμο και για έργα Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Η προσφυγή ζητά να επανεξεταστεί αυτή η νομολογία, με βάση και τις σημερινές συνθήκες της εκτεταμένης καταστροφής δασών από πυρκαγιές.

Τα στοιχεία για τον Έβρο και τη Ροδόπη είναι αποκαλυπτικά:

• 54 ανεμογεννήτριες λειτουργούν ήδη μέσα σε καμένες εκτάσεις.

• Άλλες 19 έχουν αδειοδοτηθεί και σχεδιάζεται να εγκατασταθούν σε πυρόπληκτες περιοχές.

• Επιπλέον, 52 ανεμογεννήτριες βρίσκονται σε διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης μέσα σε καμένες εκτάσεις.

Συνολικά, 125 ανεμογεννήτριες λειτουργούν ή σχεδιάζεται να εγκατασταθούν σε καμένες περιοχές του Έβρου και της Ροδόπης. Στις δύο Περιφερειακές Ενότητες καταγράφονται επίσης πολλαπλά έργα μέσα σε περιοχές Natura και σε Σημαντικές Περιοχές για τα Πουλιά.

Η απόφαση του ΣτΕ αναμένεται να έχει ευρύτερη σημασία για την προστασία των δασών σε ολόκληρη τη χώρα. Ανάλογα σχέδια για τοποθέτηση αιολικών σε καμένα δάση υπάρχουν στην Πάρνηθα, στον Κιθαιρώνα, στα Γεράνεια Όρη, στο Πάνειο Όρος της Αττικής και αλλού. Η αναδάσωση με βάση το Σύνταγμα δεν έρχεται δεύτερη σε σχέση με ενεργειακές ή άλλες επενδύσεις - αντίθετα αποτελεί το ΜΟΝΟ που επιτρέπεται ως δραστηριότητα στα καμένα δάση.