Good bye στον πρωτογενή τομέα της Βοιωτίας! Ή αλλιώς, πώς ξεπουλάμε τον κάμπο για τα συμφέροντα των λίγων

 
Μια μεταμεσονύχτια αλήθεια που κάποιοι αρνούνται πεισματικά να δουν: Ο εύφορος κάμπος της Βοιωτίας βιάζεται συστηματικά. Χιλιάδες στρέμματα γόνιμης γης θυσιάζονται για «καθρέφτες» φωτοβολταϊκών, επικίνδυνες μπαταρίες αποθήκευσης δίπλα στα σπίτια μας, και τώρα. mega data centers-μαμούθ, όπως αυτό που με τις ευλογίες όλων δρομολογείται στον Ορχομενό.

Το παραμύθι της «πράσινης και ψηφιακής ανάπτυξης» έχει καταντήσει ανέκδοτο. Την ώρα που η λειψυδρία στερεύει τα χωράφια μας και οι αγρότες δεν έχουν νερό να ποτίσουν, έρχονται ενεργοβόρες πολυεθνικές που απαιτούν εκατομμύρια κυβικά νερού απλώς για να «ψύχουν» τα μηχανήματά τους!

Για να δουλέψουν αυτά, γεμίζουν τον τόπο πάνελ, εκτοπίζοντας οριστικά τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

Το έγκλημα είναι προδιαγεγραμμένο. Σχεδόν τα πάντα πλέον εισάγονται. Η εγχώρια επάρκεια τροφίμων έχει καταρρεύσει και η ακρίβεια μας γονατίζει.

Η εγκληματική ψευδαίσθηση ότι «δεν πειράζει, θα εισάγουμε τρόφιμα» θα μας κοστίσει ακριβά. Όταν ο κάμπος τσιμεντωθεί και γίνει μια απέραντη βιομηχανική χαβούζα, η γη δεν θα ξαναγίνει χωράφι. Τότε θα πεινάσουμε, αλλά θα είναι αργά.

Και οι «υπεύθυνοι»;

Μια κυβέρνηση που λειτουργεί ως real estate των μεγάλων ομίλων, χωρίς κανέναν απολύτως κεντρικό, ισόρροπο εθνικό σχεδιασμό.

Και εδώ είναι η μεγαλύτερη τραγωδία: Σε μια χώρα με το γεωγραφικό μέγεθος της Ελλάδας, η απουσία στρατηγικού σχεδιασμού ισοδυναμεί με αυτοκτονία.

Δεν είμαστε απέραντη ήπειρος, δεν έχουμε ατέλειωτες εκτάσεις για χάσιμο. Η πατρίδα μας είναι μικρή, η παραγωγική της γη περιορισμένη και πολύτιμη.

Όταν δεν ορίζεις με αυστηρούς κανόνες πού μπαίνει το κάθε τι, όταν επιτρέπεις να φυτεύονται βιομηχανικά μεγαθήρια πάνω στα καλύτερα χωράφια, καταστρέφεις το αύριο μιας ολόκληρης χώρας για τα κέρδη μιας χούφτας εταιρειών.

Και οι ΟΤΑ; Ανύπαρκτοι. Μια τοπική αυτοδιοίκηση κατώτερη των περιστάσεων, που το μόνο που την νοιάζει είναι τα μικροσυμφέροντα, η καρέκλα και η ψηφοθηρία.

Ξεπουλιούνται για μερικά ψίχουλα «ανταποδοτικών οφελών» (για μικρά έργα) για να έχουν να δείξουν έργο στις επόμενες εκλογές. Από σχεδιασμό, το απόλυτο χάος: ο ένας Δήμος λέει «άσπρο», ο διπλανός λέει «μαύρο». Πλήρης αναρχία.

Δυστυχώς, η μεγάλη πλειοψηφία κοιμάται όρθια. Τρέχει άναρχα πίσω από το εύκολο, πρόσκαιρο κέρδος και συμβιβάζεται με την καταστροφή. Ο σκεπτόμενος πολίτης έχει καταντήσει μια τραγική, ανίσχυρη μειοψηφία που παρακολουθεί με τρόμο το τείχος πάνω στο οποίο θα καρφωθούμε.

Πάμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα. Ή ξυπνάμε τώρα και βάζουμε φρένο στην ισοπέδωση του τόπου μας, ή γινόμαστε συνένοχοι στο οριστικό τέλος της Βοιωτίας. Διαλέξτε πλευρά._

Με του Δημότες «εν Δράσει»

Γεώργιος Κούλας