Καλό είναι να έχουμε υψηλές προσδοκίες, να προσπαθούμε, να έχουμε όραμα, το δίκιο είναι με το μέρος μας, αλλά να μην ξεχνάμε ότι αυτή είναι η Ευρώπη σήμερα, με τα καλά της και τα κακά της. Ότι έχει πολύ δρόμο ακόμα για κάτι περισσότερο από μια οικονομική ένωση κρατών.
Υπάρχει όμως και η θετική πλευρά από το ναυάγιο της Ευρώπης με τα ελληνοτουρκικά: Να συνειδητοποιήσουμε ότι το θέμα της ασφάλειας περνά βασικά και κύρια από τα δικά μας χέρια. Να μην τα περιμείνουμε όλα από τους άλλους και βασιζόμαστε μόνο σε αυτούς.
Όπως είναι φανερό, δε θα μας στηρίξουν ποτέ όσο θα θέλαμε. Έχουν τα δικά τους οικονομικά συμφέροντα που είναι πολύ μεγάλα. Δεν αρκούν μόνον οι όμορφες παραλίες και τα καλοκαίρια, οι αλλεπάλληλες διπλωματικές επαφές, οι καταγγελίες και οι «καταδίκες» της Τουρκίας.
Για να μας υπολογίζουν περισσότερο και ανεξάρτητα από τις εξελίξεις το επόμενο διάστημα για τις κυρώσεις, τι θα κάνει η Αμερική κλπ, χρειάζεται να γίνουμε και μια ισχυρή οικονομικά χώρα, αυξάνοντας το «εκτόπισμά» μας, να γίνουμε πιο ανταγωνιστικοί, να κάνουμε επιτέλους μεταρρυθμίσεις που είναι απαραίτητες και καθυστερούν.
Να δώσουμε επίσης έμφαση στην ανάπτυξη της άμυνας με ίδια μέσα, με στόχο να ανταποκρίνεται όσο το δυνατόν περισσότερο στις αυξημένες ανάγκες μας, να αποφύγουμε έτσι τη σπατάλη πολύτιμων πόρων και να καταστεί ακόμα και μια επικερδής για τη χώρα εξαγωγική δραστηριότητα. Γιατί όχι;
Γιατί για παράδειγμα να έχουμε φρεγάτες 40 ετών και να ψάχνουμε τώρα στο εξωτερικό για ανανέωση και καινούργιες που και θα αργήσουν και θα είναι μια δαπάνη αρκετών δις, τα οποία θα επιβαρύνουν τους πολίτες, όταν έχουμε καταπληκτικά ναυπηγία και στελέχη υψηλής εξειδίκευσης που μπορούν να ανταποκριθούν; Υπερηφανευόμαστε υπενθυμίζω συχνά για τα ελληνικά μυαλά που διαπρέπουν στο εξωτερικό και καλά κάνουμε. Όμως;
Για να γίνουν αυτά βέβαια, χρειάζονται γενναίες αποφάσεις με διακομματική συναίνεση και διαχρονικά χαρακτηριστικά, τουλάχιστον στα βασικά και όχι να θυσιάζονται όλα στο βωμό της μικροκομματικής σκοπιμότητας.
Η χώρα πάνω απ’ όλα!
Δημοσίευση σχολίου