- Πήγες την Κυριακή αγορά;- Πήγα αγορά. Μόνο εγώ πήγα αγορά. Κανείς άλλος δεν πήγε
αγορά. Ούτε καν η αγορά δεν πήγε αγορά.- Δεν υπήρχαν αγοραστές;
- Ούτε πωλητές. Κανένας. Μείνανε σπίτια τους οι άνθρωποι.
Πού να τρέχεις τώρα, για πέντε μαλάκες που θα χαζέψουν το σύμπαν και θα αγοράσουν
το τίποτα;
- Κι εγώ χάζευα. Όλες οι χαζές χαζεύαμε.- Άμα οι χαζές έχουν να πάρουν και παπούτσια του παιδιού;
Φάτε μάτια ψάρια.- Τα ψάρια πανάκριβα...
- Γι' αυτό ο άντρας μου με ρώτησε «τι θέλεις για τις
γιορτές, μονόπετρο ή τσιπούρα;».
- Εγώ πήρα και περιοδικά. Να πληροφορηθώ, η στούρνα, για τις
νέες τάσεις της μόδας.
- Επειδή εγώ ψηφίζω ΣΥΡΙΖΑ, δεν ενημερώθηκα αρμοδίως. Πες
μου τι επικρατεί φέτος.
- Το απόλυτο ξέκωλο. Αυτό επικρατεί φέτος. Κάτι τουαλέτες
που αρχίζουν λίγο επάνω από τον αφαλό και καταλήγουν λίγο κάτω από τον αφαλό.
Μια ζώνη βασικά. Φούξια με παγέτες και στρας.
- Έτσι είναι όλες οι τουαλέτες;
- Έτσι. Ξώβυζες και ξέμπουτες. Η μόδα για τη μέση πάμπλουτη
Ελληνίδα.
- Σύμφωνα με τα περιοδικά, η μέση Ελληνίδα είναι μια δίμετρη
καρακαλλονή που όλη μέρα κάνει δύο πράγματα: Ή μανικιούρ ή βίζιτες.
- Οι βίζιτες αποδίδουν.
- Για τις δίμετρες. Όχι για τη μέση Ελληνίδα τάπα με τη
λεκάνη της Μεσογείου ως περιφέρεια.
- Η δική μου περιφέρεια είδες πώς έγινε; Για να τη διασχίσει
άνθρωπος θέλει κάνα δίωρο. Αφού λέω να της κόψω διόδια. Να έχω κι ένα όφελος,
τουλάχιστον.
- Και καλά οι ζώνες οι μεταλλαγμένες σε φόρεμα. Τα παπούτσια
τα είδες; Τι γόβες κι αυτές, τι τακουνάρες ασύλληπτες!
- Μου βγάλανε να δω ένα ζευγάρι. Κάτσαμε δίπλα δίπλα με την
καραπαπούτσα σαν τις φιλενάδες. Ε, η γόβα μού έριχνε μισό κεφάλι.
- Μια κολλητή μου σκαρφάλωσε στη γόβα κι έβλεπε από ψηλά την
Αθήνα πιάτο. Μαγευτική θέα, σαν Πύργος του Αϊφελ προς τα Σεπόλια μου ένα πράμα.
- Και πώς να μπεις μέσα στη γόβα; Πώς να το κάνεις αυτό το
άλμα επί κοντώ, αυτή την υπέρβαση, το παγκόσμιο ρεκόρ - πώς να το πετύχεις
χωρίς μια προπόνηση; Να πάρεις αναβολικά για να στουμπώσεις το πόδι μέσα;
- Κι αν αποφασίσεις να τις βγάλεις;
- Φωνάζεις την Πυροσβεστική, βάζουν αυτό το σεντόνι από
κάτω, έεεει οπ, έεεει οπ, κάνεις τον σταυρό σου και πηδάς μέσα.
- Επίσης φοβερή μόδα τα κίτρινα καπέλα.
- Εύκολος συνδυασμός. Και το κίτρινο και το καπέλο.
- Εσύ, τελικά, πώς θα ντυθείς δις γουίντερ;
- Δεν θα ντυθώ. Θα γδυθώ. Θα τα πετάξω όλα έξω!
- Ότι και καλά το τσιτσίδωμα είναι βραδινή (Ν)τουαλέτα;
- Αμέ; Θα σκαρφαλώσω τη χαρά του Αϊφελ, θα κοτσάρω μια
φούξια ζώνη κι ένα κίτρινο καπέλο κι όποιον πάρει ο Χάρος.
- Έτσι, μ' αυτό το στάιλινγκ, να βγούμε κάνα βράδυ βρε... Να
γελάσει λίγο και το χειλάκι του κάθε πικραμένου...
- Ναι, να πάμε στον Γιάννη Πάριο... Που θα κάνει, λέει,
δεύτερη εκτέλεση σε σουξέ του Στράτου Διονυσίου, επίκαιρο στην Ελλάδα του 2014.
- Ποιο σουξέ;
- Το «Πάριε ό,τι θέλεις παλιατζή»!
- Και πώς θα πληρώσουμε, ρε συ, το νυχτερινό κέντρο;
- Σε είδος.
- Δηλαδή;
- Θα του τραγουδήσουμε εμείς: «Πάριε, το δαχτυλίδι μου
γράφει τ' όνομά σου».
- Κι απ' τα μαγαζιά τι θα πάρεις;
- Τα βουνά. Αυτά μπορώ, αυτά θα πάρω!
Της ΕΛΕΝΑΣ
ΑΚΡΙΤΑ
Δημοσίευση σχολίου