● Η τριφασική σφαλιάρα από όλη την Ευρώπη στην μπλόφα Παπανδρέου – Βενιζέλου περί «αναδιαπραγμάτευσης του Μνημονίου» έφερε σε νέα φάση τις απαιτήσεις για πλήρη εφαρμογή όλων των υπεσχημένων και υπογραφέντων διά της δανειακής σύμβασης, του μνημονίου, του μεσοπρόθεσμου και πάει λέγοντας.● Η απειλή πτώχευσης και εξόδου από το ευρώ πλανάται ως η Κόλαση στην οποία μπαίνουμε οσονούπω αν δεν είμαστε καλά παιδιά. Προς το παρόν πάντως σίγουρα προωθούνται η επίσημη άρση της δημοσιονομικής κυριαρχίας, η έλευση ύπατου αρμοστή υπεράνω της κυβέρνησης, η ισοπέδωση στο εργασιακό – ασφαλιστικό προς χάριν των Γερμανών και άλλων «επενδυτών» και το πλήρες ξεπούλημα της χώρας.
● Εν τω μεταξύ η ανεργία – με τα φρέσκα στοιχεία – κάλπαζε τον Ιούνιο, με την τουριστική περίοδο να αρχίζει, στο 16% ή 793.685 άτομα, με το Ινστιτούτο Εργασίας ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ να μιλάει για αύξηση του αριθμού στο1.000.000 έως το τέλος του έτους και ποσοστό 26% το 2012! Κατά το ΙΝΕ η αγοραστική δύναμη του μέσου μισθού έχει ήδη επιστρέψει στο 2003, του κατώτερου μισθού πριν από το 1984 και η ανεργία στο 1961. Πάμε ολοταχώς για τη δεκαετία του 1940…
● Πάλι σύμφωνα με το ΙΝΕ, ακόμη και αν υλοποιηθούν (που… δεν θα υλοποιηθούν!) οι εισπράξεις από τις ιδιωτικοποιήσεις, το δημόσιο χρέος θα φθάσει, έως το 2020, στα 409 δισ. ευρώ πιάνοντας το 200% του ΑΕΠ.
● Η ύφεση, σύμφωνα με τα οριστικά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, έφτασε το 7,3% το δεύτερο τρίμηνο του έτους και συνολικά το 7,6% το πρώτο εξάμηνο. Η πιθανότητα να επιτευχθεί το 5,3% του Βενιζέλου ακούγεται σαν κακόγουστο αστείο.
● Η Ελλάδα υποχώρησε στην 90ή θέση (83η πέρυσι) στην παγκόσμια κατάταξη ανταγωνιστικότητας 142 χωρών από το World Economic Forum (WEF). Ποιος έλεγε προ ημερών ότι σύντομα θα είμαστε στους 40 πλουσιότερους του κόσμου; Μάλλον κάποιος… τουρίστας.
● Ο επικεφαλής οικονομολόγος του Οργανισμού για την Οικονομική Συνεργασία και την Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ) Πιερ – Κάρλο Παντοάν ήδη από χθες ανακοίνωσε ότι η «μετακύλιση ομολόγων» (rollover), της οποίας η προθεσμία έληγε σήμερα, απέτυχε λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος των κατόχων τους. Άρα πρέπει να βρεθεί άλλο μοντέλο «μείωσης του χρέους». Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα, αφού η πιθανότητα μιας ελεγχόμενης πτώχευσης ενισχύεται θεαματικά.
● Συνεπώς η συμφωνία της 21ης Ιουλίου βρίσκεται εκ των πραγμάτων στο κενό, πόσο μάλλον που το rollover ήταν διασυνδεδεμένο με το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πλαίσιο, για το οποίο η αρμόδια επιτροπή της Βουλής προ ημερών υπέδειξε ότι, ακόμη κι αν εφαρμοστεί, δεν πρόκειται να αποφέρει θετικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα, αλλά θα εντείνει την ύφεση.
● Το ΔΝΤ φέρνει έναν νέο πονοκέφαλο στην κυβέρνηση, αφού κι αυτό κρίνει ότι το μεσοπρόθεσμο δεν έχει καμιά προοπτική, ζητώντας αυτό που πάντα ζητούσε: νέες περικοπές μισθών, πέρα από όσες έχουν ήδη εξαγγελθεί από τον Βενιζέλο. Άρα νέα ένταση της φτώχειας, νέα ύφεση και διεύρυνση της κοινωνικής καταστροφής. Για να πάρουν τα λεφτά τους οι τοκογλύφοι, βρε κουτά.
● Έρευνα της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου καταγράφει αύξηση των «λουκέτων» κατά 67% τον τελευταίο χρόνο. Πιο αναλυτικά:
«Από τις 324.000 εμπορικές επιχειρήσεις που λειτουργούσαν στις αρχές του 2009, επιβίωσαν τον Αύγουστο του 2011 οι 255.000 και έκλεισαν οι68.000. Εάν προβάλλουμε τον Δείκτη Επιβίωσης, στον σημερινό αριθμό των εν λειτουργία επιχειρήσεων, τότε το 2012 με τον ίδιο ρυθμό αύξησης, σε έξι μήνες,δηλαδή τον Φεβρουάριο του 2012, θα λειτουργούν 228.000 εμπορικές επιχειρήσεις και σε ένα χρόνο, δηλαδή τον Αύγουστο του 2012 θα λειτουργούν 53.000 λιγότερες,επιβιώνοντας από τη σημερινή τραγική κατάσταση, περίπου 202.000 εμπορικά καταστήματα. Θα πρόκειται δηλαδή για μια συνολική “αποχώρηση” από την αγορά τη διετία 2010-2012 περίπου 122.000 εμπορικών επιχειρήσεων».
Πρωθυπουργός, μόνος…
Ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό. Και κάθε μέρα προστίθενται νέα στοιχεία στο εσωτερικό και πολιτικές εξελίξεις στο εσωτερικό, που προϊδεάζουν γι’ αυτό που όλοι πια, εντός και εκτός της χώρας, έχουν προεξοφλήσει: τη συνολική κατάρρευση, η οποία μπορεί να προκύψει ανά πάσα στιγμή.
Σε αυτό το κλίμα ο Γιώργος μας βρίσκεται από σήμερα στη Θεσσαλονίκη, συνοδευόμενος από υπουργούς του και φρουρούμενος από κάμποσες χιλιάδες αστυνομικούς και με κοινωνικούς και κομματικούς εταίρους να ανακοινώνουν ότι δεν θα παραστούν στην ομιλία του.
Στην έκθεση που έπρεπε να αποτελεί τη γιορτή της ανάπτυξης και της καινοτομίας ο πρωθυπουργός θα είναι τραγικά μόνος, χωρίς καν τη δυνατότητα να εμπνεύσει τη στοιχειώδη ελπίδα. Χωρίς κύρος στο εσωτερικό και χωρίς αξιοπιστία στο εξωτερικό. Πού να το φανταζόταν πριν από δύο μόλις χρόνια…
Πηγή http://www.topontiki.gr/
Δημοσίευση σχολίου