Αθανάσιος Καραπέτσας : ‘’ ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ’’

    Ήταν τέλη Αυγούστου κι ερχόμασταν με το  τρένο για πρώτη φορά στη Θήβα. Ασφυκτικά γεμάτο. Σιγά σιγά έφτανε στο σταθμό κι ο κόσμος με σπρωξιές προσπαθούσε να φτάσει  στην πόρτα για να αποβιβασθεί. Στο στρίμωγμα αυτό και στις κουβέντες που αντάλλασσαν  ανέφεραν μεταξύ τους: «πάμε στη Θήβα, στο παζάρι, να πάρουμε γουρούνι.» Γουρούνι ο ένας, γουρούνι ο άλλος, όλοι σχεδόν την ίδια αγορά θα έκαναν σκέφθηκα; Κατεβήκαμε. Μαζί με το τσούρμο πήραμε και εμείς τον δρόμο όλο περιέργεια  για το κέντρο της πόλης. Σιμώνοντας η μυρωδιά της τσίκνας έφτανε όλο και πιο έντονα στη μύτη μας. Τότε προδόθηκε το είδος του  γουρουνιού: γουρούνι στη σούβλα εννοούσαν, που ακατάπαυστα  ψήνονταν και δεν πρόφταιναν άπαντες  ν’ αγοράσουν.  Πράγματι, όταν  είδαμε τις ψησταριές με τις ροδοψημένες  γουρουνοπούλες  προορισμένες  για να γεμίσουν πεινασμένα στομάχια. Τότε καταλάβαμε και δόθηκε και σε μας η ευκαιρία να δοκιμάσουμε γουρούνι. Για μέρες ένα πυκνό τσικνοσύννεφο κάλυπτε την πόλη. Ίδια εικόνα, απαράλλακτη μέχρι σήμερα.

     Τυχαία, καθώς είπαμε, πέσαμε στο παζάρι. Φώτα, μουσικές, φωνές, κοσμοσυρροή.   Άνθρωποι μικροί και μεγάλοι, γυναίκες κι άνδρες, μικρά παιδιά χαιρόντουσαν τούτη τη λαϊκή  γιορτή που μετράει αιώνες στη Θήβα.

      Άνθρωποι απ’ όλη την επαρχία εθιμοτυπικά δίνουν το παρόν.  Οι άνδρες, κυρίως, μετρούνε τη γουρουνοφαγία τους σε κιλά και παγωμένες μπύρες. Οι γυναίκες διατρέχουν το παζάρι από τη μια άκρη ως την άλλη και πάλι πίσω. Τούτες τις ημέρες ευχαριστιέται η ψυχούλα τους να ψάχνουν ώρες επί ωρών για να καλύψουνε  κάποιες ανάγκες του σπιτιού και του επερχόμενου χειμώνα. Βέβαια, θα  θέλανε να τα αγοράσουνε όλα αλλά τα διαθέσιμα χρήματα δεν το επιτρέπουν πάντα. Δεν είναι λίγες οι φορές που φεύγουν και χωρίς να αγοράσουν σχεδόν τίποτε. Τα παιδιά γυροφέρνουν στα παιχνίδια και στον πάγκο με τον χαλβά. Χαλβάς Φαρσάλων: ποιοτικά δοκιμασμένο προϊόν  μέσα στα τεράστια καυτά ταψιά. Όλες τις  μέρες που διαρκεί το παζάρι χαρά θεού, ανάστα η πόλις.    Εκεί γυροφέρνουν όλοι κι όλο κάτι ψωνίζουν. Και εμείς στην πρώτη μας επίσκεψη τι λέτε διαλέξαμε ν’ αγοράσουμε; Ένα κυπρί για γίδια. Να τι κάνουν οι μνήμες της νιότης.  

     Το  παζάρι πάνω απ’ όλα όμως μας προσφέρει την κοινωνικότητα, φέρνει τον έναν κοντά στον άλλο, κει που η μιζέρια της καθημερινότητας μας είχε αποξενώσει. Φίλοι και συγγενείς εδώ περιφέρονται, εδώ συναντιούνται. Βαθιές οι ρίζες της μνήμης που κληρονομούνται από γενιά σε γενιά.  Έτσι μένουν ευχαριστημένοι όλοι.  Από εκεί θα περάσουν άπαντες, στολισμένοι και συγυρισμένοι έτοιμοι να ανταμώσουν μεταξύ τους.

     Με τη λήξη του  παζαριού όλοι θα κάνουν τον απολογισμό τους. Πόσο φάγαμε, τι αγοράσαμε, ποιους γνωρίσαμε, πόσες σχέσεις προέκυψαν.  Επισκεφτείτε το, ξοδέψτε, χαρείτε  και πολλαπλώς θα μείνετε ικανοποιημένοι. Το παζάρι έχει για όλους κι ο καθένας έχει και μια ιστορία να διηγηθεί γι' αυτό.