Ο Γεώργιος Χατζηχρόνογλου, Πρωτοψάλτης – Μουσικοδιδάσκαλος,
Άρχων Υμνωδός της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, στο έκτο και τελευταίο
μέρος της αποκλειστικής του συνέντευξης μιλάει για την χρήση της τεχνολογίας
στην ψαλτική τέχνη, καθώς και για τα θετικά και τα αρνητικά που μπορούν να
προκύψουν από αυτή. Τέλος αναφέρεται στην τιμητική διάκριση από τον Μακαριστό
Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κυρό Χριστόδουλο και τον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη
κ.κ. Βαρθολομαίο.
Στο πρώτο μέρος της αποκλειστικής του συνέντευξης μιλάει για τα πρώτα του βήματα στη ψαλτική τέχνη και τις εμπειρίες του από το αναλόγιο, μέσα από τη μαθητεία του δίπλα σε μεγάλους δασκάλους της ψαλτικής τέχνης.
Στο πρώτο μέρος της αποκλειστικής του συνέντευξης μιλάει για τα πρώτα του βήματα στη ψαλτική τέχνη και τις εμπειρίες του από το αναλόγιο, μέσα από τη μαθητεία του δίπλα σε μεγάλους δασκάλους της ψαλτικής τέχνης.
Στο δεύτερο μέρος της αποκλειστικής του συνέντευξης μιλάει
για τη ψαλτική τέχνη και το λειτουργικό ήθος του ιεροψάλτη. Αποτελεί αναγκαίο
εφόδιο για τον ιεροψάλτη η κατάρτιση του πάνω στο περιεχόμενο των ύμνων, που
αποτελούν και την αποτύπωση της δογματικής διδασκαλίας της Εκκλησίας.
Χρειάζεται ο ιεροψάλτης του να γνωρίζει τι λένε οι νότες, αλλά και τί λέει ο
λόγος.
Στο τρίτο μέρος της αποκλειστικής του συνέντευξης μιλάει
μεταξύ άλλων για τη συνέχεια στη ψαλτική τέχνη, αναφέρει πως κάθε εποχή έχει
μεγάλους ιεροψάλτες και σήμερα υπάρχουν νέα παιδιά που θα εξελιχθούν μέσα από
την μαθητεία και την τριβή στο αναλόγιο. Θυμάται εμπειρίες από τη δική του
μαθητεία δίπλα σε μεγάλους δασκάλους της ψαλτικής, σημειώνοντας πως οι
δυσκολίες και οι απογοητεύσεις τον δυνάμωσαν να προχωρήσει. Τέλος αναφέρεται
στη σχέση δασκάλου και μαθητή, τονίζοντας την ευθύνη των δασκάλων και την
ανάγκη να στηρίζουν τους μεν τους μαθητές, αλλά και να διορθώνουν, ώστε μεταξύ
άλλων οι νέοι ιεροψάλτες να έχουν φρόνημα ταπεινό και σεμνό πάνω στο αναλόγιο.
Στο τέταρτο μέρος της αποκλειστικής του συνέντευξης αναφέρει
πως ο ιεροψάλτης πρέπει να γνωρίζει τη Θεολογία των Ύμνων και να αναβιβάζει
πνευματικά τους εκκλησιαζομένους. Η Βυζαντινή Μουσική μέσα στον ναό είναι μέρος
της Λατρείας του Θεού, εκτός ναού απευθύνεται σε διάφορα μουσικά κοινά και
αναδεικνύει το μεγαλείο της, προσελκύοντας, αναπαύοντας και ξεκουράζοντας ακόμα
και τους αμύητους. Τέλος μιλάει για τη σχέση ψαλτικής τέχνης και παραδοσιακής
μουσικής, και αναφέρεται στο διάλογο της ψαλτικής τέχνης με άλλα είδη μουσικής
μέσα από τις συνεργασίες του με μουσικούς, όπως ο Γιάννης Μαρκόπουλος και ο
Σταμάτης Κραουνάκης, σημειώνοντας τον σεβασμό και την αναγνώριση προς την
Ψαλτική τέχνη Ελλήνων και ξένων μουσικών.
Στο πέμπτο μέρος της αποκλειστικής του συνέντευξης σημειώνει
πως οι πατέρες της εκκλησίας μας υποστηρίζοντας την τεράστια σημασία της
ψαλτικής τέχνης μέσα στη λατρευτική ζωή της Εκκλησίας. Αναφέρει χαρακτηριστικά
πως ο Μέγας Βασίλειος υποστηρίζει ότι η μουσική δόθηκε από το ίδιο το Άγιο
Πνεύμα υποστηρίζοντας έτσι την θεϊκή προέλευση της ψαλτικής τέχνης. Αναφέρεται
δε στην ιστορία της παρουσίας των χορών στη λατρεία, τη συμμετοχή του λαού, τη
συνεργασία των πρεσβυτέρων με τους ιεροψάλτες, σημειώνοντας την ανάγκη του
σεβασμού μεταξύ των διακονούντων στην Εκκλησία.
Για το
πρώτο μέρος της συνέντευξης πατήστε εδώ
Δημοσίευση σχολίου