Την τελευταία δεκαετία δύο μικρά χωριά της Θήβας έλαμψαν με την παρουσία τους στα ποδοσφαιρικά σαλόνια της Γ΄ Εθνικής.
Παρόμοια φαινόμενα
«φύονται» σε όλη την Ελλάδα που μοιάζουν, όμως, με διάττοντες αστέρες. Λάμπουν
για λίγο και μετά εξαφανίζονται.
Ελλοπιακός και ΑΟ
Υπάτου κατέβηκαν στα τοπικά πρωταθλήματα , υπήρξαν διοικήσεις που ενδιαφέρονταν
αλλά- κυρίως- στηρίχτηκαν σε «χρυσούς χορηγούς» μη ντόπιους επιχειρηματίες. Όσο
γρήγορα ανέβηκαν κατηγορίες τόσο γρήγορα και υποβιβάζονταν όταν σταματούσε η χρηματοδότηση. Το τελικό
αποτέλεσμα ήταν , φέτος, να αποσυρθούν
ακόμη και από τα τοπικά πρωταθλήματα και να αναστείλουν τη λειτουργία τους.
Κατανοώ τις
κινήσεις που έκαναν μιας και λόγω οικονομικής κρίσης οι μικροί και ντόπιοι
χορηγοί μειώθηκαν δραματικά. Τα έξοδα για μεταγραφές, συμβόλαια, πληρωμές
γιατρών και διαιτητών, η έλλειψη νέων παιδιών που να κατοικούν στα χωριά
ανάγκασαν τα ερασιτεχνικά σωματεία να
γίνουν πλήρως επαγγελματικά αφού η πολιτεία έπαψε- κι εδώ- να στηρίζει
οικονομικά τα αθλητικά σωματεία.
Χωρίς να είμαι
γνώστης των ποδοσφαιρικών πραγμάτων της περιοχής θεωρώ φυσιολογικό όταν κάτι δε
χτίζεται αργά και σταθερά και βασίζεται
σε «ξένες» δυνάμεις να γκρεμίζεται.
Η δική μου ευχή να
γίνουν προσπάθειες να επανιδρυθούν οι ομάδες με ντόπιους παίκτες παίζοντας στα
τοπικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα και να αφήσουν τους μικρομεγαλισμούς που δεν
έχουν, συνήθως, αίσιο τέλος
Δημοσίευση σχολίου