 |
| - Ηλίας Τραμπάκουλος- |
Αύγουστος και Σεπτέμβριος για τη Θήβα σημαίνει ΠΙΝΔΑΡΕΙΑ.
Από τους πρώτους δήμους στην Ελλάδα που ξεκίνησαν πολιτιστικές εκδηλώσεις
διαρκείας ήταν ο Δήμος Θηβαίων επί Κώστα Κουρκούτη. Φέτος τα ΠΙΝΔΑΡΕΙΑ κλείνουν
αισίως τα 39 τους με πληθώρα και ποικιλία εκδηλώσεων που ξεπερνούν όλες τις
περιφερειακές πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Μελετώντας το πρόγραμμα και τα οικονομικά μου άρχισα να κάνω
τον δικό μου προγραμματισμό. Η υπ’ αριθμόν 1 εκδήλωση που επέλεξα είναι η
θεατρική παράσταση «Φιλιώ Χαϊδεμένου» την Πέμπτη 7 Σεπτεμβρίου στο θέατρο
Μοασχοποδίου για πολλούς και διαφορετικούς λόγους:
1) Είμαι μικρασιατικής καταγωγής και ήμουν τυχερός που έχω
γνωρίσει από κοντά αυτή τη γυναίκα, που έχω μιλήσει μαζί της. Είχα
εντυπωσιαστεί για το πώς κατάφερε μια γριούλα με μπόι ενάμισι μέτρο όλο κι όλο
να καθηλώσει και να μαγέψει πλήθος κόσμου.
2) Η Φιλιώ Χαϊδεμένου θα ήθελα να είναι- κι εγώ έτσι την
αισθάνομαι- η δική μου γιαγιά. Έχω διαβάσει δεκάδες φορές το αυτοβιογραφικό της
βιβλίο «Τρεις αιώνες μια ζωή» και μου έρχονται στο νου περιγραφές από τις δικές
μου γιαγιάδες. Και οι τρεις «γιαγιάδες» μου περιγράφουν με γλαφυρό τρόπο τις
καθημερινές ασχολίες των Μικρασιατών πριν τον χαμό καθώς και τους διωγμούς και
τις θηριωδίες σε βάρος των Ελλήνων το 1922. Αποσπάσματα διαβάζω σε μαθητές του
δημοτικού και συγκινούνται και συγκλονίζονται από τις πληροφορίες και την
αμεσότητα του λόγου της.
3) Στην παράσταση πρωταγωνιστεί η αξεπέραστη Δέσποινα
Μπεμπεδέλη. Η μεγάλη ηθοποιός ενσαρκώνει την εμβληματική μορφή της Μικράς
Ασίας, έχοντας αποσπάσει διθυραμβικές κριτικές από το σύνολο του ελληνικού
έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου.
Επίσης, αξίζει να επισκεφτούμε το μουσείο «ΦΙΛΙΩ ΧΑΪΔΕΜΕΝΟΥ»
στη Νέα Φιλαδέλφεια όπου με μεγάλο αγώνα κατάφερε να συγκεντρώσει πάνω από 500
εκθέματα που αφορούν τον ελληνισμό της Μικράς Ασίας.
Η γιαγια Φιλιώ, η υπεραιωνόβιος σταυροφόρος του νόστου, ήταν
η ζωντανή μαρτυρία, η ασίγαστη λαλιά των προσφύγων της πρώτης γενιάς και δεν
εφησύχαζε μόνο με τις αναμνήσεις της. Ήταν η γιαγιά μας και θα πάμε να δούμε τη
θεατρική παράσταση-μνημόσυνο στη μνήμη της και στη μνήμη των δικών μας
ανθρώπων, των προσφύγων της πρώτης γενιάς.
Δημοσίευση σχολίου