'' Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ''
Η σκέψη μου, αυτές τις μέρες μετά τα τελευταία γεγονότα της πλατείας Συντάγματος όπου καταλύθηκε για μια ακόμα φορά η έννοια της δημοκρατίας και της ελευθερίας από μια κατ’ επίφαση δημοκρατική κυβέρνηση, ήρθε σε ένα πόνημα του Α Παπανδρέου με το τίτλο « Η δημοκρατία στο απόσπασμα».
Θα προτείνω στους υποτελείς βουλευτές της κυβερνητικής παράταξης- οι οποίοι το μόνο το οποίο προσεγγίζουν θετικά είναι η διασφάλιση της βουλευτικής αποζημίωσής τους και τα προσωπικά τους οφέλη- να το μελετήσουν προσεκτικά και να πράξουν τη δική τους αυτοκριτική αν γνωρίζουν πραγματικά τον εννοιολογικό προσδιορισμό τη λέξεων τσίπας, συγγνώμης, δημοκρατίας, ελευθερίας, παρακράτους.
Τις τελευταίες μέρες γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες μιας ανελέητης επίθεσης της κυβέρνησης της υποτέλειας, και του μνημονίου απέναντι στον Ελληνικό λαό. Η κυβερνητική καταστολή καθημερινά διογκώνεται με πράξεις ωμής βίας απέναντι σε ανυπεράσπιστους πολίτες οι οποίοι διαδηλώνουν ειρηνικά στους δρόμους και τις πλατείες σε ολόκληρο τον Ελλαδικό χώρο. Στόχος το κίνημα το οποίο πέρα και έξω από κομματικούς μηχανισμούς και συσχετισμούς γεννήθηκε και γιγαντώνεται στις γειτονιές και τις πλατείες. Ένα κίνημα που μοναδικό στόχο έχει την υπεράσπιση των θεμελιωδών αξιών της δημοκρατίας, της ελευθερίας, της ελεύθερης έκφρασης, της ανάπτυξης των ιδεών, της ανεξαρτησίας αλλά και ταυτόχρονα την προάσπιση των κοινωνικών κατακτήσεων. Κατακτήσεις για τις οποίες δόθηκαν αγώνες, χύθηκε αίμα και σήμερα μια κυβέρνηση δείχνει αβυσσάλεο μίσος απέναντι στους πολίτες της χώρας, σκύβοντας το κεφάλι στους κηδεμόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Αυτή η κυβέρνηση έχει οδηγήσει τη χώρα στο χείλος της οικονομικής καταστροφής δημιουργώντας στρατιές ανέργων και οδηγεί τους πολίτες στα όρια της φτώχιας. της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτισμικής ανέχειας.
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός των δηλώσεων του Αντιπρόεδρου της κυβέρνησης Πάγκαλου καθώς και άλλων κυβερνητικών στελεχών «…. ότι μαζί τα φάγαμε» , « ……..θα βγάλουμε τα τανκς» Μόνο από – τουλάχιστον- αφελείς θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν τυχαίες ή ατυχείς. Όλες είναι σχεδιασμένες οργανωμένα μέσα από ένα πολύ καλά συγκροτημένο και καλοστημένο σχέδιο εκφοβισμού του απλού πολίτη που θα έχει ως αποτέλεσμα την μη αντίσταση στα σχέδια που επιχειρούνται τόσο από τη πλευρά του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης με πιόνια τους υπουργούς και τους βουλευτές της κυβερνητικής πλέον μειοψηφίας. Δεν είναι τυχαία, βέβαια, και τα γεγονότα τα οποία στιγμάτισαν τις ειρηνικές διαδηλώσεις των συνδικάτων και του λαού απέναντι στα νέα ανελέητα μέτρα σε βάρος του συνταξιούχου, του εργαζομένου, του άνεργου, του μικροεπαγγελματία. Δεν είναι,επίσης, τυχαία η διαρκής και
συνεχής ρήψη χημικών και δακρυγόνων στο μετρό της Αθήνας, ούτε τυχαίο γεγονός μπορεί να χαρακτηριστεί η τοποθέτηση του τείχους της ντροπής μπροστά από το ναό της δημοκρατίας που θεωρείται το κοινοβούλιο. Όλοι μας μπορούμε να θυμηθούμε τους διαχρονικούς εναγκαλισμούς των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ με τα ΜΑΤ και γενικά την καταστολή απέναντι στους Έλληνες πολίτες σε κάθε κυβερνητική του θητεία αδιάκριτα σε οποιαδήποτε κοινωνική και επαγγελματική τάξη. Ποιος δεν μπορεί να θυμηθεί τα συνθήματα σε καιρούς παντοδυναμίας της κυβερνητικής παράταξης τη δεκαετίας του ΄80 και του ’90
“ ΜΑΤ ΚΑΙ ΜΕΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΝΕΑ” & “ ΑΛΛΑΓΗ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΙΧΩΣ ΤΟΝ ΑΡΚΟΥΔΕΑ’’.
Σήμερα, 37 χρόνια μετά τη πτώση της δικτατορίας των συνταγματαρχών του ’67 σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια ο λαός βροντοφωνάζει αγανακτισμένος συνθήματα όπως «η χούντα δεν τελείωσε το ’73», ή «ψωμί, παιδεία, ελευθερία» και τα μηνύματα αυτά γίνονται όχι μόνο διαχρονικά αλλά και επίκαιρα καθώς το παρακράτος αναβιώνει σε τέτοιο βαθμό που καταστέλει τις στοιχειώδεις ελευθερίες και δικαιώματα του ατόμου όπου το δήθεν υπουργείο της προστασίας του πολίτη και ο πολιτικός του προϊστάμενος έδειξαν για μια ακόμη φορά ότι θα έπρεπε να έχει ήδη μετονομαστεί σε υπουργείο καταστολής και μνημονιακής υποταγής. Είναι πλέον η ώρα του λαού να αποτινάξει έναν ιδιότυπο κοινοβουλευτικό φασισμό ο οποίος φορά το μανδύα της δημοκρατίας, όπου ένα παρακράτος αναβιώνει ασελγώντας καθημερινά στο δημοκρατικό αίσθημα του ελληνικού λαού. Εάν οι Γκοτζαμάνηδες και Εμμανουηλίδηδες δολοφόνησαν το Λαμπράκη το ’63 η δήθεν σημερινή κοινοβουλευτική δημοκρατία δολοφονεί το λαό καθημερινά.
ΤΣΑΚΩΝΑΣ ΘΑΝΑΣΗΣ
ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΘΗΒΑΣ

Δημοσίευση σχολίου